Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Κυριακὴ ΙΕ΄ Λουκᾶ:Ἕνας μικρόσωμος γίγαντας.



Στ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα εαγγελιστς Λουκς διασώζει τν προσδόκητη κα συνήθιστη γι τ δεδομένα τν θικιστν συνάντηση το Ζακχαίου μ τν ησο Χριστό, ταν κενος εσλθε στν εριχ κα περνοσε μέσα π τν πόλη.

ρχιτελώνης Ζακχαος ταν νας πλούσιος νθρωπος τς περιοχς. ταν μαθε πς φτασε στν εριχ ησος, προσπάθησε ν Τν δ π κοντά, μως, πειδ ταν μικρόσωμος κα τ πλθος πο περικύκλωσε τν Διδάσκαλο στεκόταν μπόδιο σ να τέτοιο νδεχόμενο, νέβηκε σ μία συκομουριά, π’ που θ μποροσε ν Τν δ. χαρά του ταν περίγραπτη, καθς διος καθημεριν γινόταν ντικείμενο παξίωσης τν συμπολιτν του. Προφανς δν φανταζόταν τι νας νθρωπος το Θεο θ καταδεχόταν ν συνομιλήσ μ κάποιον πο συναυλιζόταν καθημεριν μ πόρνες κα νθρώπους το ποκόσμου, μ κάποιον πο ταν πι μισητς π τος μισητος νθρώπους τς πόλεως. πομυζοσαν ο τελνες τν περιουσία το λαο, καθς τ ψος τς φορολογίας δν ταν καθορισμένο κα γι’ ατ ναγκάζονταν ν πιβάλουν δυσβάσταχτους φόρους, γι ν βγάλουν τ ξοδα το διορισμο τους κα τς παιτήσεις τς κεντρικς ξουσίας. Κα Ζακχαος ταν ρχηγς ατς τς...συμμορίας τν τελωνν. πάρχει μία ντίστροφη προοπτικ στν ρμηνεία τς νέργειάς του ν νεβ στ συκομουριά. Βεβαίως κα δν πεδίωκε ν κρυφτ. θελε ν δ τν Χριστό, λλ σο πιό ψηλ νέβαινε στ δέντρο, τόσο φαινόταν κα διος καλύτερα. Τί σημαίνει ατό; σο περισσότερο θεο φς εσέρχεται στν καρδιά μας, τόσο ναργέστερα ποκαλύπτεται σωτερική της ταξία. σως ν παρεκίνησε τν Ζακχαο ν νεβαίν ψηλότερα στ δέντρο μι σωτερικ παρόρμηση, ποκινούμενη π τν μετανοοντα ν ατ νθρωπο, χι τόσο πρς θέαν το τελείου Χριστο, σο πρς θέασιν π’ Ατο τς δικς του σωτερικς τελείας. Συνήθως ο πονηρο νθρωποι ποφεύγουν τς συναντήσεις μ νθρώπους τς θικς τάξεως, γιατ λέγχεται κάπως συνείδησή τους γι τς παρανομίες τους. Ζακχαος μως θέλει ν δ τν Χριστό, γιατ μλλον νδόμυχα πιζητ ν γίν διος ρατός. Κα ατ τ νέβασμα στ συκομωρέα τυπολογε τν νοδο τς καρδίας του π τ γήϊνα πρς τ πουράνια, πο εναι μωρία γι τν παρόντα κόσμο.
Στν εαγγελικ περικοπ τς καρπης συκς, Κύριος πιτιμ τ δέντρο γι τν καρπία του. Σήμερα μως τ δέντρο, στ ποο νεβαίνει Ζακχαος, χει πρτο κα ραο καρπ τν διο. Κα φυσικ να τέτοιο ραο καρπ δρέπει Κύριος, κατεβάζοντάς τον κα ζητντας του ν Τν φιλοξενήσ στ σπίτι του. Ζακχαος κατανοε πς δν τν γκατέλειψε Θεός. πόσχεται ν κάν κάτι πο μς σήμερα μς δυσκολεύει, γιατ μς στοιχίζει, καθς μς ποβάλλει στν λεγχο τν δικιν μας· πόσχεται ν μοιράσ τ μισή του περιουσία στος πτωχος κα ν πιστρέψ στ τετραπλάσιο σα πρε μ πάτη. Δηλαδ τί κάνει δ Ζακχαος; πόσχεται ν «ίξ κάτω τ μοτρα του», πως λέμε στν καθομιλουμένη, ποκαλύπτοντας τ μεγάλο μυστικό, τι κατ τν σκηση τς ργασίας του συκοφάντησε κα δίκησε κόσμο. Ποιός τ κάνει ατό; Ποιός πηγαίνει μ χαρ ν π: «ξέρεις, δελφέ, σ κλεψα· ξέρεις, δελφέ, σ συκοφάντησα στς ρχς κα γινα ατία ν σο βάλουν πρόστιμο, γι ν εσπράξ στ συνέχεια π ατς τ ναλογον χρηματικ ντίτιμο τν καλν μου πηρεσιν»; Ζακχαος δν ρκεται σ μία συγγνώμη, δν ρκεται στν πόσχεση τι φεξς δν θ ξαναδικήσ· προχωρ μακρύτερα κα πόσχεται ν ποδώσ χι πλς τ σα, οτε πλς τ διπλάσια, λλ τ διπλάσια τν διπλασίων. Τετραπλς κατοχυρώνει τν μετάνοιά του.
ταν, λέγει εαγγελιστής, μικρς τ λικί, δηλαδ μικρς στ σμα. Κι μως νεδείχθη γίγαντας μετανοίας, ατς πο ταν βυθισμένος στς πιό παίσιες πράξεις. Χριστς επε: «Δν χουν νάγκη γιατρο ο γιες, λλ ο σθενες. Διότι δν ρθα ν καλέσ σ μετάνοια δικαίους, λλ μαρτωλούς».
Τ παράδειγμά του μπορε ν βρ μιμητς στν ποχή μας, που δυστυχς συνάνθρωποί μας βρίσκουν κατάλληλους τρόπους, γι ν ξεφύγουν π τς τύψεις τς συνειδήσεως, γινόμενοι ο διοι τιμωρο τν πράξεών τους, μ ντέχοντας τν κοινωνικ κατακραυγ γι τς δικες πράξεις τους. κκλησία διακηρύττει πς μετάνοια, μπρακτη μετάνοια, ποκαθιστ τς σχέσεις μας μ τν Θε κα τος συνανθρώπους μας, μς παναφέρει στν παράδεισο κα μς προετοιμάζει γι τν πουράνια Βασιλεία. Γι τν κκλησία κανένας μετανοημένος δν καταδικάζεται, σο κι ν μάρτησε.
δελφοί μου, Χριστς ρθε, γι ν ναζητήσ κα ν σώσ τς πλανεμένες ψυχές μας. κούγοντας σήμερα γι τν θαυμαστ μεταστροφ στ ζω νς μεγάλου μαρτωλο, ς πάρουμε τ θάῤῥος ν νεβομε κι μες στ δική μας συκομουριά, π’ που θ κούσουμε τ γλυκύτατο παράγγελμα το Κυρίου: «σπεύδας, κατάβηθι· σήμερον ν τ οκ σου δε Με μεναι».

π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...