Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Η´ ΛΟΥΚΑ: Αγάπη και συμπόνοια ζητά από εμάς ο Θεός.


«Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καί ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καί ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καί ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καί τόν πλησίον σου ὡς σε­αυ­τόν».
Στήν ἐρώτηση τοῦ νομικοῦ πού τόν πλησιάζει καί τόν ρωτᾶ πῶς θά κληρονομήσει τήν αἰώνιο ζωή ὁ Ἰησοῦς δέν ἀπαντᾶ. Τόν παρα­πέμπει στή διπλῆ ἐντολή τοῦ νό­μου, στή διπλῆ ἐντολή τῆς ἀγάπης ἀπό τήν ὁποία, ὅπως λέγει ἀλλοῦ ὁ Χρι­στός, «ὅλος ὁ νόμος καί οἱ προ­φῆ­ται κρέμανται», καί τόν κα­λεῖ νά τήν ἐπαναλάβει.
Δέν περιο­ρί­ζεται ὅμως μόνο σέ αὐτό ὁ Χρι­στός. Βλέ­πο­ντας τήν ὑποκρισία τοῦ νο­μι­­κοῦ, ὁ ὁποῖος θέλοντας νά συγ­κα­­λύ­ψει τίς πονηρές του προ­θέ­σεις ἰσχυ­­ρί­ζεται ὅτι ἀγνοεῖ ποιός εἶναι ὁ πλη­σίον του, ὁ Χρι­στός παρου­σιάζει μέ μία μοναδική πα­ραβολή, μέ τήν πα­ρα­βολή τοῦ κα­λοῦ Σαμα­ρείτου, τί ση­μαίνει πραγ­ματικά ἀγά­πη καί ποιοί εἶναι αὐτοί πού θά κληρο­νο­μήσουν ὄντως τήν αἰώ­νιο ζωή.
Πρότυπο τῆς πραγματικῆς ἀγά­πης εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος «ἀγάπη ἐστί». Εἶναι ὁ Θεός πού φω­τίζει ὅλους τούς ἀνθρώπους μέ τό φῶς τοῦ ἡλίου, πού βρέχει ἐπί δι­καίους καί ἀδίκους, πού μεριμνᾶ γιά τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ καί τά πε­τεινά τοῦ οὐρανοῦ.
Εἶναι ὁ Θεός ὁ ὁποῖ­ος δη­μιούρ­γη­σε ὅλο τόν κό­σμο γιά χάρη τοῦ ἀν­θρώπου. Εἶναι ὁ Θεός ὁ ὁποῖος, ὅταν ὁ ἄνθρωπος παρή­κου­σε τήν ἐντολή του καί ἀπο­μα­κρύνθηκε ἀπό κοντά του καί λά­τρευσε «τήν κτίσιν παρά τόν κτί­σα­ντα», ἔστει­λε τόν Υἱό του τόν μονογενῆ στή γῆ ὡς ἄνθρωπο καί δέχθηκε νά ὑπομείνει τόν ἐπώδυ­νο σταυρικό θάνατο γιά νά τόν ἀπαλλάξει ἀπό τήν ἁμαρτία, γιά νά τόν ἀποκα­τα­στήσει ἐκεῖ ἀπό ὅπου εἶχε ἐκπέσει καί νά τόν καταστήσει κληρονόμο τῆς αἰωνίου βασιλείας του.

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019

Οι Άγιοι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ



Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Ὁ Μιχαὴλ εἶναι ὁ πιὸ ἔνδοξος καὶ λαμπρὸς ταξιάρχης τῶν ἀσωμάτων Δυνάμεων.

Πολλὲς εἶναι οἱ ἐπεμβάσεις καὶ οἱ εὐεργεσίες του τόσο στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, ὅσο καὶ στὴ Καινὴ Διαθήκη.

Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ ἐμφανίστηκε στὸν Πατριάρχη Ἀβραὰμ κατὰ τὴ θυσία τοῦ Ἰσαάκ.

Ἔπειτα στὸν Λώτ, ὅταν τὸν λύτρωσε μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά του ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τῶν Σοδόμων.

Τί είναι οι άγγελοι και η σχέση τους με τους ανθρώπους.




Οι Άγγελοι είναι υλικά πνευματικά και αθάνατα όντα. Έχουν δηλαδή υλικό σώμα μιας και είναι κτίσματα, αλλά σε σύγκριση με το ανθρώπινο σώμα το δικό τους είναι πολύ πιο «λεπτό».
Κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό «Άγγελος εστιν ουσία νοερά, αεικίνητος, αυτεξούσιος, ασώματος, Θεώ λειτουργούσα, κατά χάριν εν τη φύσει το αθάνατον ειληφυια». Επομένως είναι πνεύματα άΰλα πάντα με την έννοια της λεπτότατης ύλης-αγ.Μάξιμος Ομολογητής-, ουράνια και αθάνατα. Γι’ αυτό και ονομάζονται και ουράνιες και ασώματες δυνάμεις. Επίσης, οι Άγγελοι είναι «φύσις λογική, νοερά τε και αυτεξούσιος, αθάνατος ου φύσει, αλλά χάριτι».
Οι Άγιοι Άγγελοι υπόκεινται στον χωροχρόνο διότι είναι και αυτοί κτίσματα. Η διαφορά με τους ανθρώπους είναι ότι βιώνουν τον χωροχρόνο τελείως διαφορετικά. 

Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2019

Πριν δράσεις στην ζωή σου, δες πως έδρασε ο Χριστός.



Καθώς ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας θα πρέπει να μπαίνουμε στην διαδικασία της διόρθωσης.
Εάν διαπιστώνω ότι είμαι νευρικός και απότομος, θα πρέπει να μπω στην διαδικασία να αλλάξω. Να γίνω πράος και διαλλακτικός.
Εάν διαπιστώνω ότι κρατάω μίσος και κακία για τους άλλους, θα πρέπει να θεραπευτώ και πλέον να γίνω ανεξίκακος και συγχωρητικός.
Εάν διαπιστώνω ότι φθονώ τους άλλους, θα πρέπει πλέον να αφήσω τον φθόνο και βάλω στη ζωή μου την απλότητα. Να πάψω να βλέπω τους άλλους με μάτι φθονερό και πονηρό, αλλά να τους βλέπω με απλότητα, έτοιμος να συμπαρασταθώ είτε στον πόνο τους, είτε στην χαρά τους.
Εάν διαπιστώνω ότι εύκολα κατακρίνω και κουτσομπολεύω τους άλλους, φτάνοντας πολλές φορές και στην συκοφαντία, θα πρέπει επιτέλους να πάρω τα μέτρα μου. Να πάψω να κάνω παρέα με ανθρώπους που κι αυτοί κατακρίνουν και κουτσομπολεύουν. Να τιθασεύσω την γλώσσα μου, μα και τα αυτιά μου. Να προσέχω πλέον τι ακούω, από ποιους το ακούω. Διότι εάν δεν ακούσω, εάν δεν έχω περιέργεια να μάθω, κι εγώ με τη σειρά μου δεν θα κουτσομπολεύω.

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2019

Αββάς Δωρόθεος: Λόγος για το ψέμα.



ΕΠΙΣΤΟΛΗ Θ΄
Θέλω νά σᾶς θυμίσω, ἀδελφοί μου, λίγα γιά τό ψέμα. Γιατί δέν βλέπω νά πολυφροντίζετε νά κρατᾶτε τή γλώσσα σας καί γι᾿ αὐτό εὔκολα παρασυρόμαστε σέ λάθη. Βλέπετε, ἀδελφοί μου, ὅτι γιά κάθε πράγμα, ὅπως πάντα σᾶς λέω, παίζει ρόλο ἡ συνήθεια καί στό καλό καί στό κακό. Χρειάζεται λοιπόν μεγάλη προσοχή καί ἄγρυπνη φροντίδα, γιά νά μήν μᾶς ξεγελάει τό ψέμα. Γιατί κανένας ἀπ᾿ αὐτούς πού λένε ψέματα δέν ἑνώθηκε μέ τό Θεό. Τό ψέμα δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τό Θεό. Γιατί εἶναι γραμμένο: «Τό ψέμα πηγάζει ἀπό τόν πονηρό». Καί σ᾿ ἄλλο σημεῖο ἔχει γραφτεῖ ὅτι: «Ὁ διάβολος εἶναι ψεύτης καί πατέρας τοῦ ψεύδους» (Ἰωάν. Η΄: 44). βλέπετε λέει τό διάβολο πατέρα τοῦ ψεύδους. Ἡ δέ ἀλήθεια εἶναι ὁ Θεός. Γιατί Αὐτός λέει: «Ἐγώ εἶμαι ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή» (Ἰωάν. Δ΄: 16). Καταλαβαίνετε λοιπόν ἀπό Ποιόν χωριζόμαστε καί μέ ποιόν δενόμαστε μέ τό ψέμα. Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι δενόμαστε μέ τό διάβολο. Ἄν πραγματικά θέλουμε νά σωθοῦμε, ἔχουμε ὑποχρέωση μέ ὅλη τή δύναμη καί μέ κάθε φροντίδα ν᾿ ἀγαπᾶμε τήν ἀλήθεια καί νά φυλαγόμαστε ἀπό κάθε εἴδους ψέμα, γιά νά μήν μᾶς χωρίσει ἀπό τήν ἀλήθεια καί τή ζωή.

Ὑπάρχουν δέ τρεῖς διαφορετικοί τρόποι γιά νά πεῖ κανείς ψέματα.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος: Στις θλίψεις να εμπιστευόμαστε τη σοφία και τη δύναμη του Θεού.



Ούτε οι δαίμονες, ούτε τα θηρία που βλάπτουν τους ανθρώπους, ούτε οι κακοί άνθρωποι μπορούν να εκπληρώσουν το θέλημά τους, ώστε να αφανίσουν και να καταστρέψουν τους άλλους, αν δεν το επιτρέψει ο Θεός, που κυβερνά τον κόσμο, και αν δεν ορίσει μέχρι πιο σημείο μπορούν να βλάψουν. Γιατί ο Θεός δεν επιτρέπει να ενεργούν με απεριόριστη ελευθερία˙ γιατί αν γινόταν αυτό, δε θα μπορούσε να επιβιώσει κανένα ζωντανό πλάσμα. Ο Κύριος δεν αφήνει τα κτίσματά του να τα πλησιάσει η δύναμη των δαιμόνων και των κακών ανθρώπων και να τα βλάψουν κατά το θέλημά τους. Για τούτο να λες πάντα στην ψυχή σου: Έχω φύλακα το Θεό, που με φυλάει, και κανένα φθοροποιό κτίσμα δεν μπορεί να παρουσιασθεί μπροστά μου, παρά μόνο αν έχει την άδεια του Θεού. Πίστεψε ακόμη πως δεν τολμούν ούτε να φανούν στα μάτια σου, ούτε να σε κάνουν να ακούσεις με τ’ αυτιά σου τις απειλές τους. Γιατί, αν είχαν άδεια από το Θεό να ενεργούν απεριόριστα το κακό, δε θα χρειάζονταν τα λόγια τους για να σε φοβίσουν, αλλά θα εκπλήρωναν κατ’ ευθείαν το έργο τους σύμφωνα με το θέλημά τους.

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Οι ευσεβοφανείς



Ἡ θρησκεία ἀποκρίνεται στὸν πιὸ βαθὺ καημὸ τοῦ ἀνθρώπου: τὸν καημὸ τῆς ἀθανασίας. Εἶναι ἡ σχεδία ποὺ τὸν φέρνει, μέσα ἀπ' τὸ φόβο καὶ περνώντας τον ἀπ' τὸ τρομερὸ ρίγος τοῦ χάους, στὸ ἀκρωτήρι τῆς πίστης καὶ τῆς ἐλπίδας. Τὸν λυτρώνει ἀπὸ τὸν παραλογισμό, τοῦ ἀποκαλύπτει τὶς ἐσχατιὲς τῆς ἀλήθειας — τὸ σκοπὸ τῆς ἐπίγειας παρουσίας του καὶ τὴν μετὰ θάνατο πραγματικότητα — καὶ ὑπερπληρώνει τὴν ψυχή του μὲ τὸν εὐλογημένο ζῆλο τῆς ἁγιότητας. Ἡ θρησκεία εἶναι τὸ ἔργο τῆς φανέρωσης τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο καὶ ἡ συμπόρευσή τους μέσα στὴν ἐποχὴ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς εὐθύνης ποὺ εἶναι ὁ βίος αὐτός.
Φανερὸ πὼς μιλώντας γιὰ θρησκεία, ἔχουμε οὐσιαστικὰ στὸ νοῦ μας τὸν Χριστιανισμό, τὴ θρησκεία ποὺ δὲν τεχνουργήθηκε ἀπ' τὸ μεταφυσικὸ δέος τοῦ ἀνθρώπου ἀλλ' ἀποκαλύφθηκε ἀπ' τὸν ἴδιο τὸ Θεὸ καὶ ἀδιάκοπα ἀποκαλύπτεται στοὺς πιστοὺς διὰ τῆς Ἐκκλησίας.

Η αγάπη δεν είναι στάση αλλά κίνηση.



Για να ζήσουμε πραγματικά ελεύθεροι και να νιώσουμε πλήρως την αγάπη του Χριστού ώστε να εμβαθύνουμε στη σχέση μαζί του η λύση είναι μία και πολύ απλή.
Να μην περιμένουμε τίποτα και από κανέναν. Να μην γεννιέται μέσα μας καμία προσδοκία και να ξεριζώσουμε κάθε βεβαιότητα. Η αγάπη δεν είναι στάση για να περιμένεις να σου έρθει αλλά κίνηση για να τη δίνεις παντού χωρίς να περιμένεις τίποτα και τότε μέσα από την προσφορά ακόμα κι αν δεν είναι ανταποδοτική νιώθεις βαθιά αγαπημένος! Να βρισκόμαστε πάντα σε κίνηση, σε προσφορά, σε θυσία! Πρώτοι στην αγάπη και στην ταπείνωση αλλά τελευταίοι στον έπαινο και την δόξα!

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε´ ΛΟΥΚΑ: Τώρα είναι η ευκαιρία μας.



«Ἔχουσι Μωϋσέα καί τούς προφήτας· ἀκου­σά­­τωσαν αὐτόν».
Μία ἀπό τίς παραβο­λές τοῦ Χριστοῦ μᾶς ὑπενθύμισε, ἀδελφοί μου, τό σημερινό εὐαγ­γε­λικό ἀνάγνωσμα. Τήν παραβολή τοῦ πλου­σί­ου καί τοῦ πτωχοῦ Λα­ζάρου. Ὁ  ἕνας, πλού­σι­ος σέ χρήματα ἀλλά πτωχός σέ αἰσθήμα­τα καί ἀρετές, ζοῦσε μιά πολυτελῆ ζωή καί ἀδι­α­φοροῦσε γιά τόν ἄλλο, τόν τα­λαί­πωρο Λάζαρο, πού πε­ρί­μενε στήν εἴσοδο τοῦ ἀρχοντικοῦ του ὑπομο­νε­τικά γιά νά χορτάσει ἀπό τά ψί­χου­λα πού ἔπεφταν ἀπό τό τραπέζι τοῦ πλουσίου ἰδιοκτή­του. Πτωχός ὡς πρός τά ὑλικά ἀγαθά ὁ Λάζαρος ἀλλά πλούσιος ὡς πρός τά πνευματικά· γιατί ἡ ἔλ­λειψη τῶν ὑλικῶν ἀγα­θῶν τόν ἔκανε νά ἀσκηθεῖ στήν ταπεί­νω­ση καί τήν ὑπακοή, ἀρε­­­­τές πού τοῦ χάρισαν μετά τόν θάνατό του μία θέση «ἐν τοῖς κόλ­ποις τοῦ Ἀβραάμ», σέ ἀντίθεση μέ τή σκλη­ρό­τητα καί τήν ἀκαρδία τοῦ πλουσίου πού μετά τόν θάνατό του βρέθη­κε στόν «τό­πον τῆς βα­σάνου».
Τά παραδείγματα τῶν δύο αὐτῶν ἀνθρώπων τῆς σημερινῆς εὐαγγε­λι­κῆς περικοπῆς μπορεῖ νά εἶναι ἀκραῖα, ὁ Χρι­στός ὅμως τά παρουσιά­ζει ἐπίτηδες γιά νά κι­νήσει τήν προσοχή μας καί νά μᾶς διδάξει αὐτό πού θέλει. Καί αὐτό πού θέλει νά μᾶς διδάξει εἶ­ναι αὐτό πού λέγει ὁ πα­τριάρχης Ἀ­βρα­άμ, ὅ­ταν ὁ πλού­σιος τόν πα­ρακαλεῖ νά στεί­λει στή γῆ τόν Λάζαρο γιά νά εὐαι­σθη­τοποιή­σει μέ τόν λόγο του τούς πέ­ντε ἀδελ­φούς του, ὥστε νά με­τανοή­σουν γιά νά μήν βρε­θοῦν καί αὐτοί στόν ἴδιο τόπο τῆς βα­σάνου καί τῆς κο­λά­σε­ως. «Ἔχουσι Μωϋσέα καί τούς προφήτας· ἀκου­σά­­τω­σαν αὐτῶν». Ἔ­χουν τόν νόμο τοῦ Μω­ϋ­­σέως, λέει ὁ Ἀβραάμ, καί τίς διδασκαλίες τῶν προφητῶν. Ἄς  ἀκού­σουν καί ἄς ἐφαρμό­σουν αὐτό τόν νόμο καί ἀρκεῖ γιά νά ἀντιλη­φθοῦν τί πρέπει νά κά­νουν οἱ ἀδελφοί σου γιά νά μή ὁδηγηθοῦν καί αὐτοί στήν κόλαση.

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Τα μοντέλα του Ουρανού και τα μοντέλα του κόσμου.



Έχει και η Εκκλησία τα δικά της μοντέλα τα οποία έζησαν μέσα σε παλάτια και ανέσεις αλλά διαπίστωσαν ότι αποκλειστικά
η κοσμική ομορφιά δεν οδηγεί πουθενά και επέλεξαν να στολιστούν για να αρέσουν όχι στον κόσμο αλλά στον εραστή του σύμπαντος κόσμου. Γιατί όταν τελικά γνωρίσεις τον Χριστό η οπτική που έχεις για όλα τα πράγματα του κόσμου αλλάζει. Είναι ένα βίωμα που δεν εξηγείται με λόγια αλλά βιώνεται με την καρδιά. Αυτές οι γυναίκες λοιπόν, επέλεξαν να δώσουν στην ύπαρξη τους μια ομορφιά που οράται όχι μόνο με τον γήινο οφθαλμό αλλά και με τα μάτια της καρδιάς. Μια ομορφιά που δεν ακτινοβολεί σε κτιστούς καθρέφτες και σε φλας φωτογράφων αλλά ακτινοβολεί μέσα στους αιώνες και μάλιστα θεραπευτικά για κάθε άνθρωπο. Τέτοια είναι η ομορφιά των Αγίων. Όπου το σωματικό κάλλος δεν εμπόδισε το στόλισμα της ψυχής.

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

Δεν μπορεί να είναι άλλος ο Θεός.



Ναι αυτός είναι,
η άνοιξη στη γη
ο ήλιος στον ουρανό
το δάκρυ στα μάτια μου
το αίμα στην καρδιά μου
το σμίξιμο στην αγκαλιά
ο πατέρας που περιμένει

Ζούμε στην εποχή του φαίνεσθαι και έχουμε απωλέσει το ΕΙΝΑΙ.



Kαι στην εκκλησιαστική και στην καθημερινή ζωή.
Όλα για να μας δει ο κόσμος, από την εξωτερική εμφάνιση μέχρι και τον προσποιητό λόγο.
Αυτό που λέει ο σοφός λαός μας «Από έξω κούκλα και από μέσα πανούκλα» και άλλη μια γαλλική ρήση ότι «Το εξωτερικό είναι η υπογραφή του εσωτερικού». Ο Καθένας βγάζει αυτό που έχει στην καρδιά του.
«Ναι Πάτερ μου ! έχετε δίκιο!, την ευχή σας» με το χαμόγελο της πωλήτριας και από πίσω ρίχνουμε μαχαιριές αλύπητα.

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ´ ΛΟΥΚΑ: Η Χάρη του Θεού.



«Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου, ἡ γάρ δύ­να­μίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τε­λει­οῦ­ται».
Ἡ σημασία τῆς χάριτος καί ὁ ρό­λος της στή ζωή τοῦ πιστοῦ εἶ­ναι ἀπό τά πλέον προσφιλῆ θέ­ματα στή διδασκαλία τοῦ πρωτο­κο­ρυ­φαίου ἀποστόλου Παύλου. Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἦταν μία ἄγνωστη ἔννοια στούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς του καί τούς πιστούς ἄλλων θρη­σκει­ῶν, γι᾽ αὐτό καί ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος ἐπιμένει, προκειμένου νά γί­νει κα­τανοητή καί ἀντιληπτή ἀπό ὅλους τούς χριστιανούς.
Τί εἶναι ὅμως ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ;

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ´ ΛΟΥΚΑ: Μην εξορίζουμε τον Χριστό από την ζωή μας.



«Καί ἠρώτησαν αὐτόν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ' αὐτῶν».
Ἕνα γνωστό σέ ὅλους μας περιστατικό ἀπό τή ζωή τοῦ Ἰησοῦ ἀκούσαμε νά μᾶς περιγράφει τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Ὁ Χριστός ἔφθασε μέ τό πλοῖο στή χώρα τῶν Γαδαρηνῶν. Καί μόλις βγῆκε στή στεριά συνάντησε ἕναν ταλαίπωρο ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος βασανιζόταν ἀπό ἀκάθαρ­το πνεῦμα. Βλέποντας τόν Ἰησοῦ ὁ δαίμονας ἀναγνώρισε στό πρόσωπό του τόν Θεό καί γνωρίζοντας τή δύναμη πού διέθετε καί τό μέγεθος τῆς εὐσπλαγχνίας του πρός τόν ἄνθρωπο, τόν ὁποῖο χρησιμο­ποιοῦ­σε γιά πολλά χρόνια ὁ ἴδιος ὡς ὑποχείριό του, παρακάλεσε τόν Χριστό νά μήν τόν βασανίσει καί νά μήν τόν ἐξαφανίσει, ἀλλά νά τοῦ ἐπιτρέψει νά εἰσέλθει σέ μία ἀγέλη χοίρων πού ἔβοσκαν ἐκεῖ κοντά, ἀντίθετα πρός τίς ἐπιταγές τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, πού ἀπαγόρευε τήν ἐκτροφή χοίρων.
Ὁ Ἰησοῦς, θέλοντας ἀφενός νά ἀπαλλάξει τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν καταδυναστεία τοῦ διαβόλου καί ἀφετέρου νά διδάξει τούς Γαδαρηνούς ὅτι δέν ἔπρεπε νά παραβαίνουν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ἐπέτρεψε στόν δαίμονα νά βγεῖ ἀπό τόν ἄνθρωπο καί νά πάει στούς χοίρους, οἱ ὁποῖοι καί ὑπό τήν ἐπήρεια τοῦ δαίμονος ἔπεσαν στήν λίμνη καί πνίγηκαν.

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΛΟΥΚΑ: Η καλλιέργεια του λόγου του Θεού στην καρδιά μας.




«Τό δέ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καί ἀγαθῇ ἀκούσαντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ κα­τέ­χουσιν καί καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ».
Κυριακή τοῦ Σπορέως ἡ σημερινή Κυριακή, ἀδελφοί μου, καί ὁ Χρι­στός ἐμφανίζεται στήν εὐαγ­γελική περικοπή πού ἀκούσαμε νά πα­ρο­μοιάζει τόν λόγο του μέ σπόρο, τόν ἑαυτό του ὡς τόν σπορέα πού σπέρ­νει τόν σπόρο, καί τούς ἀν­θρώπους ὡς τή γῆ πού δέχεται τόν σπόρο τοῦ θείου λόγου του.
Καί ὅπως ἡ γῆ, ἀνάλογα μέ τήν ποι­ό­τητα τοῦ ἐδάφους της καί τίς συν­θῆκες πού ἐπικρατοῦν, ἄλλοτε δί­νει πολύ καρπό καί ἄλλοτε ὁ σπό­ρος κα­ταστρέφεται, σαπίζει, συμ­πνί­­­γε­ται ἀπό τά παράσιτα καί τά ἀγκάθια καί χάνεται, ἔτσι συμ­βαί­νει καί μέ τόν σπόρο τοῦ Θεοῦ.

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2019

Πέντε τρόποι μετανοίας



Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος πρακτικὰ μᾶς δείχνει πέντε δρόμους τῆς μετανοίας. Μᾶς λέγει:

Πρῶτος δρόμος μετανοίας εἶναι ν' αὐτοκαταδικάζεσαι γιὰ τὶς ἁμαρτίες σου. Ὁ Κύριος ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα αὐτή σου τὴν πράξη. Αὐτὸς ποὺ μόνος του καταδίκασε τ' ἁμαρτήματά του πολὺ δύσκολα θὰ τὰ ἐπαναλάβει. Ἡ ἔγκαιρη ἐξέγερση τῆς συνειδήσεώς σου διὰ τῆς αὐτοκατηγορίας δὲν θὰ ἔχει κατήγορο στὸ οὐράνιο κριτήριο.

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΛΟΥΚΑ: Ο Χριστός μας λύτρωσε από τον θάνατο της αμαρτίας.



«Νεανίσκε, σοί λέγω ἐγέρθητι».
Ἕνα θαῦμα μᾶς παρουσιάζει ἡ ση­με­ρινή εὐαγγελική περικοπή. Ἕνα θαῦμα ἀπό τά πολλά πού ἐπιτέλεσε ὁ Ἰησοῦς κατά τή διάρκεια τῆς ἐπί­γειας ζωῆς του καί πραγματοποιή­θηκε στήν εἴσοδο τῆς πόλεως Ναΐν.
Ὁ Χριστός πλησίαζε μέ τούς μα­θη­τές του τά τείχη τῆς πόλεως καί τότε εἶδε νά ἐξέρχεται μιά θλιβερή πο­ρεία, μία νεκρώσιμη πομπή. Μιά χήρα γυναίκα συνόδευε στήν τε­λευ­ταία του κατοικία τό μονάκριβο παιδί της καί, ὅπως ἦταν φυσικό, πολλοί ἦταν ἐκεῖνοι πού τῆς συμ­πα­ραστεκόταν στόν πόνο της. Καί ἦταν τόσο μεγάλος ὁ θρῆνος τῆς μη­τέρας πού ὁ Χριστός «εὐσπλαγ­χνίσθη ἐπ᾽ αὐτῇ καί εἶπεν αὐτῇ· μή κλαῖε». Τή λυπήθηκε, σημειώνει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής, ὁ Χριστός, τήν πλησίασε καί τήν προ­έτρεψε νά μήν κλαίει.
Λογική ἡ ἀντίδραση, ἀλλά ὁ Χρι­στός δέν περιορίσθηκε σ᾽ αὐτήν. Ἔδω­σε στήν εὐσπλαγχνία του μιά πιό πρακτική μορφή. Πλησίασε τή σο­­ρό τοῦ νεαροῦ νεκροῦ, τήν ἀκού­μπησε καί εἶπε: «Νεανίσκε, σοί λέγω ἐγέρθητι».
Ὁ Χριστός ἀπευθύνεται σέ ἕνα νε­κρό. Ὄχι γιατί δέν γνωρίζει τί κά­νει. Ὄχι γιατί θέλει νά δημιουργή­σει ἐντυπώσεις. Ἀλλά γιατί ὡς Κύ­ρι­ος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου ἔχει τή δύναμη νά ἀνακαλέσει στή ζωή ἕνα νεκρό. Γιατί ὡς δημιουργός τοῦ ἀν­­θρώπου μπορεῖ νά ἐπανακαθο­ρί­σει τά ὅρια τῆς ζωῆς τοῦ πλάσματός του, προκειμένου νά ἐξυπηρετήσει μέ τόν τρόπο αὐτό ἕναν ἄλλο σκο­πό.
Ἡ ἀνάσταση τοῦ νεαροῦ γιοῦ τῆς χήρας τῆς Ναΐν δέν εἶναι ἁπλῶς ἔν­δειξη τῆς δυνάμεως τοῦ Χριστοῦ ἐπά­νω στή ζωή καί τόν θάνατο, ἀλ­λά καί ἀπόδειξη τῆς εὐσπλαγ­χνί­ας καί τῆς ἀγάπης του πρός τή μη­τέρα του, ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης του γιά τό πλάσμα του πού ἀντιλαμβά­νεται τή σημασία τοῦ θανάτου καί θρηνεῖ γιά τό γεγονός.

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Β´ ΛΟΥΚΑ: Η αγάπη είναι αγώνας.



«Γίνεσθε οὖν οἰκτίρ­μο­νες καθώς καί ὁ πα­τήρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί».
Μιά ἐντολή πού ὑπερ­βαίνει ἀπό τά μέτρα καί τίς συνήθειες τῶν ἀν­θρώπων τῆς ἐπο­χῆς του δίνει σήμερα ὁ Χριστός μέ τό εὐ­αγ­γελικό ἀνά­γνω­σμα πού ἀκούσαμε. Στήν ἐντολή τοῦ Μω­σαϊκοῦ νόμου πού ζη­τοῦσε ἀπό τούς τηρητές του νά ἀνταποδίδουν τό καλό σέ ὅσους τούς ἔκαναν καλό, ἀλλά ταυ­­­τόχρονα ἐπέτρεπε καί τήν ἀνταπόδοση τοῦ κακοῦ, ὁ Χριστός ἀντιπαραθέτει τήν και­­νή ἐντολή τῆς ἀγάπης. Μιᾶς ἀγάπης πού δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τά αἰ­σθή­ματα καί τή στάση τοῦ ἄλλου ἀπέναντί μας, μιᾶς ἀγά­πης πού δέν ἔχει τήν ἀναφορά της στήν ἰδέα τοῦ δι­καίου ἤ τοῦ ἀδίκου, ἀλλά ἀνα­φέρεται ἀπευ­θείας στόν Θεό, γι’ αὐτό καί παίρνει νέες δια­στά­σεις καί χαράσ­σει νέα ὅρια.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2019

Το αναλόγιο φέρει μεγάλη ευλογία αλλά και ευθύνη.



Το να διακονείς στο αναλόγιο είναι μεγάλη ευλογία. Είναι μεγάλη ευλογία αλλά και μεγάλη ευθύνη.
Χρειάζεται να γνωρίζεις όχι απλά βυζαντινή μουσική, όχι μόνο τυπικό (τι θα πεις, πότε θα το πεις) αλλά κυρίως να έχεις εκκλησιαστικό φρόνημα.
Ο Θεός μου έδωσε την ευκαιρία να διακονήσω σε αναλόγια δίπλα σε καταξιωμένους και έμπειρους ιεροψάλτες.
Η αγάπη μου για την ψαλτική τέχνη είναι μεγάλη.
Την αγαπώ την βυζαντινή μουσική διότι είναι η μουσική της λογικής λατρείας μας. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η βυζαντινή μουσική αναπτύχθηκε ώστε να εξυπηρετεί τα Ιερά Μυστήρια και όχι να χρησιμοποιείται σε συναυλιακούς χώρους. Για να μην παρεξηγηθώ: Μέσα στους χώρους του Ιερού Ναού, μέσα στην λατρεία είναι κυρίως η θέση της. Εάν χρησιμοποιείται και εκτός των Ιερών Ναών, εκτός της λατρείας μας είναι κάτι το έκτακτο και φυσικά δεν είναι κάτι το κακό.

Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2019

Ξέσπασε στον Θεό, όχι στους άλλους.



Όσο κι αν έχεις πληγωθεί δεν είναι λύση να πληγώσεις κι εσύ με την σειρά σου άλλους για να νιώσεις καλύτερα.
Μπορεί να έχεις πληγωθεί όμως μην επιτρέψεις η δική σου πληγή να γίνει νεύρα και οργή, θυμός και κακία προς τους άλλους· ειδικά προς ανθρώπους που δεν σου έχουν φταίξει σε τίποτα.
Καλύτερα να φωνάξεις προς τον Θεό παρά προς τους άλλους. Γιατί ο Θεός αντέχει την γκρίνια μας, τα νεύρα μας διότι μας αγαπά βαθιά και σταθερά και βλέπει τις πληγές μας. Ο άλλος άνθρωπος όμως μπορεί να μην έχει ούτε την υπομονή, ούτε την πνευματική κατάσταση, ούτε την αγάπη για να υπομείνει την εχθρότητά μας προς αυτόν και μπορεί να γίνει μεγάλη ζημιά στη σχέση μας.
Είναι αυτό το ανόητο που λέμε "εάν δεν ξεσπάσω στου δικούς μου, σε ποιους θα ξεσπάσω;" Αυτό είναι όμως τραγικό λάθος. Μην κάνουμε τους δικούς μας ανθρώπους σάκους του μποξ. Δεν μας φταίνε σε τίποτα. Διότι άλλο είναι να μοιράζεσαι τον πόνο σου, το παράπονό σου, την δοκιμασία σου με τον άνθρωπό σου, κι άλλο να βγάζεις νεύρα και φωνές επειδή σου συνέβη κάτι άσχετο με άλλον άνθρωπο ή κάποια άλλη κατάσταση που ο άνθρωπός σου ούτε έχει σχέση, ούτε μπορεί να διορθώσει τα πράγματα.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019

Ο Άγιος Πορφύριος για την μελαγχολία, την θλίψη και το άγχος.



Τό σπουδαῖο εἶναι νά μποῦμε στήν Ἐκκλησία. Νά ἑνωθοῦμε μέ τούς συνανθρώπους μας, μέ τίς χαρές καί τίς λύπες ὅλων. Νά τούς νιώθουμε δικούς μας, νά προσευχόμαστε γιά ὅλους, νά πονᾶμε γιά τήν σωτηρία τους, νά ξεχνᾶμε τούς ἑαυτούς μας. Νά κάνομε τό πᾶν γι’ αὐτούς, ὅπως ὁ Χριστός γιά μᾶς. Μέσα στήν Ἐκκλησία γινόμαστε ἕνα μέ κάθε δυστυχισμένο καί πονεμένο κι ἁμαρτωλό. Κανείς δέν πρέπει νά θέλει νά σωθεῖ μόνος του, χωρίς νά σωθοῦν καί οἱ ἄλλοι. Εἶναι λάθος νά προσεύχεται κανείς γιά τόν ἑαυτό του, γιά νά σωθεῖ ὁ ἴδιος. Τούς ἄλλους πρέπει νά ἀγαπᾶμε καί νά προσευχόμαστε νά μή χαθεῖ κανείς· νά μποῦν ὅλοι στήν Ἐκκλησία. Αὐτό ἔχει ἀξία. Καί μ’ αὐτή τήν ἐπιθυμία πρέπει νά φύγει κανείς ἀπ’ τόν κόσμο, γιά νά πάει στό μοναστήρι ἤ στήν ἔρημο.

Μέσα στήν Ἐκκλησία, πού ἔχει τά μυστήρια πού σώζουν, δέν ὑπάρχει ἀπελπισία. Μπορεῖ νά εἴμαστε πολύ ἁμαρτωλοί. Ἐξομολογούμαστε, ὅμως μᾶς διαβάζει ὁ παπάς κι ἔτσι συγχωρούμαστε καί προχωροῦμε πρός τήν ἀθανασία, χωρίς καθόλου ἄγχος, χωρίς καθόλου φόβο.

Άρχισε να δροσίζει.



Ο καύσωνας του καλοκαιριού απομακρύνθηκε.
Βγαίνεις έξω και αναπνέεις αυτή την δροσιά και χαίρεται το μέσα σου.
Αναπνέεις...τι μεγάλο πράγμα κι αυτό. Να νιώθεις, να απολαμβάνεις το δροσερό φθινοπωρινό αγέρι που με το άγγιγμά του ρίχνει τα χρυσόξανθα φυλλαράκια από τα δέντρα.
Εάν μπορείς αδελφέ μου να απολαμβάνεις έτσι μία βόλτα είναι μεγάλη ευλογία.

Μην ζορίζεις κανέναν και για τίποτα.



"Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπαίνει στο ιερό της ψυχής μας με τη βία. Ζητά πρώτα ταπεινά την άδειά μας".
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος  


 Η ελευθερία είναι το ιδίωμα της αγάπης του Θεού.
Γι' αυτό και ο Θεός δεν πιέζει, δεν καταδυναστεύει την θέλησή μας, δεν επιβάλει την γνώμη Του, δεν προσπαθεί να εισβάλει στην ζωή μας με τρόπο βίαιο και απόλυτο.
Ο Θεός λέγει "όστις θέλει...". Όποιος θέλει ας με ακολουθήσει, όποιος θέλει ας με αφήσει να μπω στη ζωή του· όποιος θέλει ας με πιστέψει, ας με αγαπήσει.
Όπως λοιπόν ο Θεός μας αγαπά χωρίς κτητικότητα, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς να μας καταδυναστεύει, έτσι κι εμείς καλό είναι ν' αγαπούμε τους άλλους θεοπρεπώς.
Δεν είναι το θέμα πως θα ανταποκριθεί ο άλλος στην αγάπη μας. Το θέμα είναι εάν εμείς τον αγαπούμε.
Εμείς όμως πιο πολύ μας ενδιαφέρει πώς ο άλλος ανταποκρίνεται στην αγάπη μας, παρά εάν η αγάπη μας αυτή είναι γνήσια και βαθιά, ανόθευτη από ιδιοτέλεια, θυσιαστική και χριστομίμητη.

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ´ (Α´ ΛΟΥΚΑ): Η υπακοή είναι το μέσο για να υπερβούμε τον εγωισμό μας.



«Ἐπεί δέ τῷ ρήματί σου χαλάσω τό δίκτυον».
Ἕνα θαῦμα μᾶς παρουσίασε ἡ ση­μερινή εὐαγγελική περικοπή. Ὁ Χριστός χρησιμοποιεῖ τό πλοιάριο τοῦ ἀποστόλου Πέτρου, πού μόλις εἶχε ἐπιστρέψει στήν ἀκτή ἀπό μιά κουραστική νύκτα στή λίμνη τῆς Γενησαρέτ, γιά νά κηρύξει τόν λόγο του στούς ἀν­θρώπους πού περίμεναν νά τόν ἀκούσουν. Κι ὅταν τελειώνει τήν ὁμιλία του, ζη­τᾶ ἀπό τόν Πέτρο νά ἀνοι­χθεῖ καί πάλι στή θά­λασσα καί νά ρίξει τά δίκτυα του.
Ὁ Πέ­τρος ἀπαντᾶ ἀναφερόμενος στήν ὁλονύκτια καί ἀνεπιτυχῆ του προσπάθεια νά πιάσει ψά­ρια, ἀλλά δέν διστάζει νά ἀνταπο­κρι­θεῖ καί στήν προτρο­πή τοῦ Χρι­στοῦ: «ἐπί δέ τῷ ρήματί σου χαλάσω τό δίκτυον».
Ἡ ἀνθρώπινη λογική μου καί ἡ ἐμπειρία μου μοῦ λέγει ὅτι εἶναι μάταιος κόπος, ὅτι εἶναι ἀδύνατο νά πιάσω ψάρια αὐτή τήν ὥρα, ὅταν δέν μπόρεσα νά τό κάνω μέ­σα στή νύκτα, ἀλλά γιά χάρη σου, ἀλλά ἀφοῦ τό λές ἐσύ, Κύριε, θά ἀνοίξω καί πάλι τά δίχτυα καί θά τά ἁπλώσω στή θάλασσα.

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2019

Ρήματα ζωής



Οι άνθρωποι που μας παρακολουθούν, μπορούν να μας βοηθήσουν, αρκεί να τους επιτρέπουμε με τον ταπεινό μας χαρακτήρα, διότι, εάν -Θεός φυλάξοι! – ζούμε μέσα στην αντάρα, θα νομίζουμε ότι και όλος ο κόσμος σε τέτοια ατμόσφαιρα ζει, και δεν θα ανησυχούμε καθόλου και όλο άρρωστοι θα είμαστε μέσα στην ομίχλη, μέχρι να πεθάνουμε άρρωστοι.
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης  

Αμαρτάνουμε όταν θεληματικά δεχόμαστε τους λογισμούς και τους αναπτύσουμε μέσα μας. Όταν όμως, αυτοί κινούνται ανεξέλεχτα, δίχως τη δική μας συνειδητή συνεργασία, δεν φταίμε σε τίποτα. Φτάνει, τέτοιους αδέσποτους λογισμούς να μην τους ακολουθούμε.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος         

Αποφθέγματα Αγίων



Η ζωή στη γη είναι πολύ μικρή, αφάνταστα μικρή. Αλλά μας έχουν δοθεί πολλά σ’ αυτή τη μικρή χρονική περίοδο της ζωής μας, προκειμένου να μπορέσουμε να στραφούμε προς τον Θεό εκ βάθους καρδίας. Εκείνος είναι που μπορεί να μεταμορφώσει και να αναστήσει τις ψυχές μας. Οι χριστιανοί είμαστε πράγματι πολύ τυχεροί, που έχουμε την Υπεραγία Θεοτόκο να πρεσβεύει για μας ενώπιον του θρόνου του Θεού. ( Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα )

Ὅσο περισσότερο προσεγγίζει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεό, τόσο πιὸ πολὺ ἁμαρτωλὸ χαρακτηρίζει τὸν ἑαυτό του. Ὁ προφήτης Ἡσαΐας ὅταν εἶδε τὸν Θεὸ ἀποκαλοῦσε τὸν ἑαυτό του ταλαίπωρο καὶ βρωμερό. ( Ἀββᾶς Ματώης )

Σοφά λόγια αγίων γερόντων.



Ρώτησε κάποιος ένα γέροντα, πόσα χρόνια έχει στο Άγιο Όρος και του απάντησε.
Χρόνια πολλά έχω, προκοπή δεν έχω. Και τα τσακάλια στην έρημο ζουν, αλλά τσακάλια μένουν.

Είπε γέρων. Όσο πνευματικότερος είναι ο άνθρωπος, τόσο λιγότερα δικαιώματα ζητάει από αυτήν την ζωή. 

Συμβούλευε ένα φωτισμένος μοναχός. Να έχεις αγάπη προς όλους, αλλά ιδιαίτερες σχέσεις με κανένα. 

Λόγια Σοφά για τα γηρατειά και την ζωή.




Αν θες να παραμείνεις νέος, πρέπει να συναναστραφείς νέους ανθρώπους. Αν θες να γεράσεις, προσπάθησε να τους μιμηθείς.

Μη φοβάσαι να γεράσεις. Είναι πολλοί εκείνοι που ποτέ δεν είχαν αυτό το προνόμιο.

Μην ανησυχείς για το πώς θα αποφύγεις τον πειρασμό. Όσο μεγαλώνεις θα σ’ αποφεύγει αυτός.

Ο ηλικιωμένος άνθρωπος που τον αγαπούν είναι σαν χειμώνας με λουλούδια.

Μονάχα να ‘ξεραν οι νέοι. Μονάχα να μπορούσαν οι γέροι.

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2019

Ζήσε σοφά, δηλαδή ζήσε με αγάπη.



"Τον αδελφό που τον είχες μέχρι χθες πνευματικό και ενάρετο, μην τον κρίνεις σήμερα, επειδή ο πονηρός σ’ έβαλε να τον μισήσεις, ως κακό και φαύλο. Αλλά με την αγάπη που μακροθυμεί, έχοντας στο νου σου τα χθεσινά καλά, διώξε το σημερινό μίσος της ψυχής.
Εκείνον που ως χθες τον επαινούσες ως καλό και τον εγκωμίαζες ως ενάρετο, μην τον κακολογήσεις σήμερα ως κακό και φαύλο, επειδή μετέβαλλες την αγάπη σου σε μίσος, προβάλλοντας τον κακό λόγο του αδελφού ως πρόσχημα του δικού σου μίσους. Αλλά εξακολούθησε τους επαίνους σου, έστω και αν ακόμη κυριαρχείσαι από τη λύπη, και με τον τρόπο αυτόν επανέρχεσαι στην ίδια σωτηριώδη αγάπη.
Όταν συνομιλείς με άλλους, πρόσεχε μήπως εξαιτίας της λύπης που διατηρείς ακόμα κρυμμένη, νοθεύσεις το συνηθισμένο έπαινο του αδελφού, ανακατώνοντας ασυναίσθητα στους λόγους σου την κατηγορία. Στη συνάντηση με τους άλλους να χρησιμοποιήσεις αγνό έπαινο του αδελφού και να προσεύχεσαι γι’ αυτόν ειλικρινά σαν να προσεύχεσαι για τον εαυτό σου. έτσι θα ελευθερωθείς πολύ σύντομα από το ολέθριο μίσος.

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ



«Χριστῷ συνεσταύρω­μαι· ζῶ δέ οὐ­κέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός».
Κυριακή μετά τήν ἑορ­τή τῆς ὑψώ­σεως τοῦ τι­μίου καί ζωοποιοῦ Σταυ­­ροῦ, καί, ἐνῶ τό εὐ­αγγελικό ἀνά­γνωσμα μᾶς ὑπενθύμισε τήν προ­­τροπή τοῦ Ἰησοῦ πρός ὅποιον θέλει νά εἶναι πιστός μαθητής του νά σηκώσει τόν σταυρό του καί νά τόν ἀκολουθήσει, στό ἀπο­στο­λικό ἀνά­γνωσμα ὁ πρωτοκορυφαῖος τῶν ἀποστόλων προχωρεῖ ἕνα βῆμα πιό πέρα.
Ὁμολογεῖ ὁ ἀπόστο­λος Παῦλος ὅτι δέν ἀρ­κεῖται ἁπλῶς στό νά ἄρει τόν σταυρό του καί νά ἀκολουθήσει τόν Χρι­στό, ἀλλά ὅτι ἡ ζωή του εἶ­ναι μία συνάντ­η­ση μέ τόν Χριστό ἐπί τοῦ σταυροῦ καί μία ταύτιση τῆς ζωῆς του μέ τή ζωή τοῦ Χρ­ι­στοῦ. «Χριστῷ συνεσταύ­ρω­μαι· ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χρι­στός».

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

Τα κόμπλεξ δεν είναι αρετές!



Παρατηρείται το φαινόμενο πολλές φορές μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας οι χριστιανοί να βαπτίζουν τον κομπλεξισμό τους αρετή. Ντύνουν δηλαδή τα κόμπλεξ τους με τον μανδύα της ηθικής, της καθαρότητας, του ασκητικού πνεύματος, της ήσυχης ζωής. Και αυτό είναι επικίνδυνο. Θα τολμούσα να πω ότι είναι πιο επικίνδυνο από την αμαρτία διότι οδηγεί τον άνθρωπο στην πλάνη. Ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ότι δεν ζει θεάρεστα, αντιθέτως, θεωρεί ότι ζει μία ανώτερη πνευματική ζωή (σε σχέση με τους άλλους).
Για να το καταλάβουμε ας πούμε μερικά παραδείγματα.
Ο κομπλεξικός άνθρωπος δεν έχει δική του ζωή. Δεν τα έχει βρει με τον εαυτό του. Και ακριβώς γι’αυτόν τον λόγο ασχολείται με τις ζωές των άλλων. Συνήθως ζει ήσυχα, όχι όμως από επιλογή, όχι επειδή θέλει να προσεύχεται, να μελετά και να ασκείται στην αφάνεια, αλλά διότι είναι γεμάτος ανασφάλειες και φοβίες.

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2019

Δεν χρειάζεται ο καρκίνος για να ζήσουμε...



Το μαθαίνεις και χάνεται η γη κάτω από τα πόδια σου.
Είναι εκείνη η στιγμή της ζωής σου που έρχεσαι αντιμέτωπος με τον θάνατο, όχι ως κάτι το μακρινό και ξένο αλλά ως ένα γεγονός που αγγίζει την ανάπνοη σου.
Τότε είναι που στέκεσαι και θωρείς την ζωή σου ως ένα παραμύθι.
Τότε είναι που νομίζεις ότι ο καρκίνος είναι σαν μία κακόγουστη φάρσα.
«Εγώ, καρκίνο»;
Πλέον δεν έχει τίποτα σημασία (τότε έχουνε όλα σημασία). Κάθε μικρότητα παύει να υφίσταται. Κάθε ανοησία με την οποία περνούσες την ημέρα σου αφήνεται απ’ έξω από τον χρόνο σου. Πλέον δεν υπάρχει χρόνος για ανάξια πράγματα.
Οι ημέρες περνούνε, οι μήνες περνούνε. Μπαίνεις στα βαθιά της μάχης με το θηρίο που ήρθε τόσο απρόσμενα στην ζωή σου. Και εκεί στα βαθιά της μάχης, εκεί στον σπαρακτικό σου πόνο ανατέλλει φως μέσα σου.
Τόσος πόνος, μα τόσο φως.
Μα είναι το θηρίο φοβερό. Θηρίο που κυρίως θέλει να κατασπαράξει την θέλησή σου για ζωή, να συντρίψει κάθε ελπίδα, να ισοπεδώσει την χαρά και την ειρήνη της καρδιάς σου.

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2019

Άσε τον Θεό να σε συγχωρέσει.



Είναι αυτή η απογοήτευση που έρχεται μετά την επιτέλεση της αμαρτίας. Είναι αυτή η ενοχή της πτώσης, της αποστασίας από τον Θεό, της παράβασης της εντολής Του.
Όλοι το έχουμε βιώσει αυτό, διότι όλοι μας έχουμε αμαρτήσει και όλοι μας αμαρτάνουμε.Ένα περισσότερο, μεγαλώνει η απογοήτευσή μας λόγω της επανάληψης των ίδιων αμαρτημάτων. Και μετά την απογοήτευση έρχεται η παραίτηση. Παραιτούμαστε από κάθε πνευματική προσπάθεια. Παραιτούμαστε από τον αγώνα μας. Πέφτουμε αλλά πλέον δεν σηκωνόμαστε. Κι αυτό είναι το ολέθριο.
Δεν είναι τόσο η αμαρτία μας, όσο η παραίτησή μας από τον αγώνα μας. Διότι η παραίτηση δείχνει ότι πλέον δεν ελπίζουμε, ότι πλέον δεν ζητούμε το έλεος του Θεού.
Γι'αυτό και πάντα, μα πάντα, όσο μεγάλη κι αν είναι η πτώση μας, όσο συχνή κι αν είναι η αμαρτία μας, ποτέ να μην παραιτηθούμε από την ελπίδα προς τον Θεό. Ο Θεός ποτέ, μα ποτέ, δεν μας παρατά· γιατί εμείς λοιπόν να Τον αφήσουμε;

Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ-ΓΕΝΕΣΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ



Κυριακή πρό τῆς Ὑ­ψώ­­­­σεως τοῦ τιμίου Σταυ­ροῦ σήμερα, ἀ­δελ­φοί μου, καί ἡ ἡμέρα συμπίπτει μέ τήν ἑορτή τοῦ Γενεσίου τῆς ὑπε­ρα­γίας Θεοτόκου. Καί, παρά τό γεγονός ὅτι οἱ δύο ἑορτές δέν συνδέ­ον­ται μέ κάποιο ἐμ­φα­νῆ τρόπο, ὑπάρχει ἕνας ἀόρατος σύνδε­σμος με­ταξύ τους, ὑπάρχει ἕνας σύνδεσμος μεταξύ τῆς Κόρης πού γεννιέται σή­μερα καί πρόκειται νά γίνει Μη­τέρα τοῦ Θεοῦ, καί τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, τόν ὁποῖο σέ λί­γες ἡμέρες θά δοῦ­με ἐπί τοῦ Σταυ­ροῦ του ὑψούμενο καί πάλι γιά τή δική μας σωτη­ρία.
Ὁ ἀόρατος αὐτός σύν­δεσμος δέν εἶναι ἄλλος, ἀδελφοί μου, ἀπό τήν ταπείνωση. «Ἐκένωσεν ἑαυτόν μορφήν δούλου λαβών» ὁ Χριστός. Τα­πεινώθηκε, ἀπεκδυό­με­νος τήν αἴγλη τῆς Θεό­τητος, γιά νά γεννηθεῖ ἀπό τήν Παναγία Παρ­θένο, στό πρόσωπο τῆς ὁποίας ἑνώθηκαν μέ θαυμαστό καί μοναδικό τρόπο ἡ παρθενία μέ τή μητρότητα.

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2019

Εξομολόγηση, εξομολόγος, εξομολογούμενος



του  Γέροντος Μωυσή Αγιορείτου

Ἡ ἐξομολόγηση εἶναι θεοπαράδοτη ἐντολή καί ἀποτελεῖ ἕνα τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἡ ἐξομολόγηση δέν εἶναι μία τυπική, ἀπό συνήθεια «γιά τό καλό» καί λόγω τῶν ἐπικείμενων ἑορτῶν, βεβιασμένη καί πρόχειρη πράξη ἀπό ἕνα καί μόνο καθῆκον ἤ ὑποχρέωση καί πρός ψυχολογική ἐκτόνωση. Ἡ ἐξομολόγηση θά πρέπει νἄναι συνδυασμένη πάντοτε μέ τή μετάνοια. Μᾶς ἔλεγε Ἁγιορείτης Γέροντας: Πολλοί ἐξομολογοῦνται, λίγοι μετανοοῦν! (Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης).

Ἡ μετάνοια εἶναι μία ἐλεύθερη, καλλιεργημένη, ἐσωτερική διεργασία ἐπιμελημένη, συντριβῆς καί λύπης, γιά τήν ἀπομάκρυνση ἀπό τόν Θεό διά τῆς ἁμαρτίας. Ἡ μετάνοια ἡ ἀληθινή δέν συνδυάζεται μέ τήν ἀφόρητη θλίψη, τήν ὑπερβολική στενοχώρια καί τίς ἀδυσώπητες ἐνοχές. Τότε δέν εἶναι μᾶλλον εἰλικρινής μετάνοια, ἀλλά κρυφός ἐγωισμός, στραπατσάρισμα τοῦ «ἐγώ», θυμός μέ τόν ἑαυτό μας, πού ἐκδικεῖται γιατί ἐκτίθεται καί ντροπιάζεται καί δέν ἀνέχεται κάτι τέτοιο. Μετάνοια σημαίνει ἀλλαγή νοῦ, νοοτροπίας, μεταβολισμός, ἐγκεντρισμός χρηστοήθειας, μίσος τῆς ἁμαρτίας. Μετάνοια ἀκόμη σημαίνει ἀγάπη τῆς ἀρετῆς, καλοκαγαθία, ἐπιθυμία, προθυμία καί διάθεση σφοδρή ἐπανασυνδέσεως μέ τόν Χριστό διά τῆς Χάριτος τοῦ πανσθενουργοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ μετάνοια ξεκινᾶ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς, ὁλοκληρώνεται ὅμως ἀπαραίτητα στό μυστήριο τῆς θείας καί ἱερᾶς ἐξομολογήσεως.

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2019

Ζεις σαν χριστιανός ή ως χριστιανός;



Εύκολο είναι να αρχίσω να κατηγορώ τους άλλους, το αφεντικό μου, τον συνάδελφό μου, τον γείτονά μου, τους συγγενείς μου, τον/την σύζυγό μου, το παιδί μου. Το δύσκολο είναι να δείξω έλεος και συγκατάβαση, αποδοχή και υπομονή.
Το πρώτο είναι εύκολο διότι τρέφεται από τον εγωισμό μου, από την μεγάλη ιδέα που έχω για τον εαυτό μου, για την τάση που έχουμε όλοι μας να δικαιώνουμε τις πράξεις, τα λόγια και τις σκέψεις μας.

Σάββατο, 31 Αυγούστου 2019

Κυριακή ΙΑ’ Ματθαίου: Περί σκληροκαρδίας (Αγ. Λουκάς Κριμαίας)



Ποιός άνθρωπος δεν θα θυμώσει και δεν θα δια­μαρτυρηθεί ακούγοντας την παραβολή του κακού δού­λου στον οποίο ο Κύριος του συγχώρεσε ένα μεγάλο χρέος ενώ αυτός δεν ήθελε να συγχωρέσει στον πλη­σίον του ένα μικρό;
Ταράζεται η καρδιά μας όταν βλέπουμε τις χειρό­τερες εκδηλώσεις των παθών και της αμαρτωλότητας των ανθρώπων. Σωστά είπε ο προφήτης Δαβίδ: «Και ερρύσατο την ψυχήν μου εκ μέσον σκύμνων, εκοιμήθην τεταραγμένος υιοί ανθρώπων, οι οδόντες αυτών όπλα και βέλη, και η γλώσσα αυτών μάχαιρα οξεία» (Ψαλ. 56, 5). Και δεν το λέει για τους φονιάδες και τους κακούργους αλλά για μας τους απλούς ανθρώ­πους. Εμάς μας αποκαλεί λιοντάρια και λέει ότι τα δόντια μας είναι όπλα και βέλη και η γλώσσα ακο­νισμένο σπαθί. Και το σπαθί είναι όργανο του φόνου.

Το μοναδικό ιερό κειμήλιο που σχετίζεται με την Θεοτόκο


Στις 31 Αυγούστου εορτάζουμε την Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου. Αποτελεί το μοναδικό ιερό κειμήλιο που σχετίζεται με τον επίγειο βίο της Θεοτόκου, και διασώζεται μέχρι σήμερα στην Ιερά Μονή του Βατοπαιδίου στο Άγιο Όρος, στο Περιβόλι της Παναγίας. Η ίδια η Θεοτόκος την ύφανε από τρίχες καμήλας.

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019

Χρειάζεται τόλμη η ζωή!





Χρειάζεται τόλμη η ζωή.
Όχι υπερβολές, ούτε όμως και ατολμία.
------------------------------------
Θέλει τόλμη. Να τολμάς να κάνεις πράγματα στην ζωή σου.
Πολλές φορές δεν τολμούμε να κάνουμε πράγματα, δεν παίρνουμε πρωτοβουλίες, δεν ριψοκινδυνεύουμε καθόλου και έτσι ναι μεν μένουμε στην ασφάλεια της απραξίας μας αλλά συγχρόνως γεμίζουμε απωθημένα.
------------------------------------
Μια ζωή με απωθημένα, είναι μια ζωή χωρίς τόλμη, χωρίς ρίσκο. Δεν σου φταίει κανείς και τίποτα για αυτήν την κατάσταση. Το μόνο που φταίει είναι οι φοβίες σου να ζήσεις, να χαρείς, να κάνεις αυτό που ποθεί η καρδούλα σου.
------------------------------------
Φοβόμαστε πολλές φορές να ζήσουμε, να ερωτευτούμε, να συγχωρέσουμε, να αγαπήσουμε, να αλλάξουμε εργασία, να φύγουμε από το πατρικό μας, να κάνουμε οικογένεια, να πάμε ένα ταξίδι, να χαμογελάσουμε, να αγκαλιάσουμε, να ξοδέψουμε τα χρήματά μας, να ξοδέψουμε την καλοσύνη που έχουμε μέσα μας, να πραγματώσουμε το όνειρό μας.

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2019

Αποτομή της Τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού



Εορτάζει σήμερα αδελφοί μου η Εκκλησία μας την μνήμη ενός μεγάλου ανδρός, ενός φοβερού ασκητού. Και η εορτή αυτή γίνεται με αφορμή ένα αποτρόπαιο και φρικιαστικό γεγονός. Το γεγονός της αποκεφάλισης αυτού του ανθρώπου. Μια αποκεφάλιση που γίνεται στο όνομα της ανομίας, στο όνομα της σαρκικής ηδονής, στο όνομα της αμετανοησίας. Ο Τίμιος Πρόδρομος αποκεφαλίζεται διότι έλεγξε τον Βασιλιά Ηρώδη για την άνομη σχέση που είχε με την γυναίκα του αδελφού του. Αποκεφαλίζεται διότι ουσιαστικά -αν και ήταν ο πρώτος μοναχός- υπερασπίσθηκε τον θεσμό του γάμου. Δεν μένει σιωπηλός μπροστά στην αμαρτία, διότι εάν έμενε σιωπηλός η σιωπή του αυτή θα ήταν μια έμμεση αποδοχή της άνομης πράξης του βασιλιά. Ο Ιωάννης λοιπόν από την έρημο, από τον Ιορδάνη ποταμό ελέγχει την αμαρτία…μάλλον καλύτερα, ελέγχει την αμετανοησία. Και το κάνει αυτό έτοιμος να δεχθεί και τις επιπτώσεις αυτού του ελέγχου. Γνωρίζει ο Ιωάννης ότι ελέγχοντας τον βασιλιά θα του στοιχίσει, όμως το τολμά. Το τολμά όχι διότι ήθελε να ικανοποιήσει την εμπάθειά του, δεν ελέγχει διότι ήθελε να δείξει ότι αυτός είναι ο καλός της υπόθεσης και οι άλλοι είναι οι κακοί. Μπαίνει στην διαδικασία του ελέγχου για να σώσει τον άνθρωπο που εμμένει στην αμαρτία του, που εμμένει στο σκοτάδι του. Ο έλεγχος του Αγίου Ιωάννου ήταν μια κραυγή αγωνίας, μια κραυγή αγάπης προς τον βασιλιά και κατ’επέκταση προς όλους τους ανθρώπους που έβλεπε να παραμένουν δέσμιοι των παθών τους, δηλαδή δούλοι της αμετανοησίας.

Το "εισιτήριο" για τον παράδεισο.



Απόκτησε ταπεινό φρόνημα και θα σωθείς. Ο παράδεισος είναι γεμάτο ταπεινούς ανθρώπους, όχι αναμάρτητους. Διότι την αναμαρτησία την κατέχει μόνο ο Κύριός μας. Οι υπόλοιποι αμαρτωλοί και ατελείς, ασθενείς και επιρρεπείς είμαστε σε πάθη και λάθη.

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Πίστη στον Θεό.



«Ἐάν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως … οὐ­δέν ἀδυνατήσει ὑμῖν» (Ματθ. 17.20).
Ἕνα θαῦμα μᾶς περιέ­γρα­ψε ἡ ση­μερινή εὐαγγελική πε­ρι­κοπή, τό θαῦμα ἑνός δαιμονισμένου παιδιοῦ, τό ὁποῖο δέν μπόρεσαν νά θεραπεύσουν οἱ μα­θητές τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἀποτυχία αὐτή τῶν μαθητῶν γίνεται γιά μία ἀκόμη φορά ἀφορμή προκειμένου ὁ Χριστός νά ὑπο­γραμ­μίσει τή ση­μασία τῆς πίστεως στίς πράξεις καί τή ζωή τοῦ ἀνθρώπου.
Μπορεῖ, βεβαίως, τό παράδειγμα πού χρησι­μο­ποιεῖ ὁ Χριστός γιά νά καταδεί­ξει τή δύ­να­μη τῆς πίστεως νά μᾶς φαίνεται ἀκραῖο, διότι κανείς ἀσφαλῶς δέν θά περίμενε ἀπό ἕναν ἄν­θρω­πο νά με­τα­κι­­νήσει ἕνα ὁλόκληρο ὄρος, καί ἰδίως ἀπό ἕνα ἄν­θρω­­πο πού διαθέτει, ὅπως λέγει ὁ Χριστός, πί­στη σάν τόν κόκκο τοῦ σι­να­πιοῦ, πού εἶ­ναι ὁ μι­κρότερος ἀπό ὅλους τούς σπόρους, ἀλλά μέ τό παράδειγμα αὐτό ὁ Χριστός διδάσκει αὐτό πού θέλει νά μεταδώσει στούς μαθητές του ἀλ­λά καί σέ ὅλους ἐμᾶς.

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια!



Το να κατηγορείς τους άλλους είναι πολύ εύκολο και βολικό. Το ίδιο και να απαξιώνεις το έργο τους, την προσφορά τους ή να ερμηνεύεις όπως θέλεις τις κινήσεις τους και τις πράξεις τους.
Εύκολο διότι δεν σου στοιχίζει τίποτα. Βολικό διότι βγάζεις τους άλλους σκάρτους, τους βγάζεις κακούς και εμπαθείς· ενώ συγχρόνως αυτοαθωώνεσαι και αναγάγεις πολλές φορές την "αυθεντιά" σου σε μάρτυρα (μιας και νιώθεις ότι πάντα αδικείσαι και κατατρέχεσαι από τους άλλους).
Το να κατηγορείς τους άλλους δείχνει έναν φοβερό κομπλεξισμό.
Θα πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους ότι το να κατηγορούμε τους άλλους δείχνει την δική μας ιδιοτροπία και εμπάθεια.

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος: Εγωισμός και Ταπείνωση



Προσέχετε τὸν ἑαυτό σας. Ἡ πρόοδος στὴν πνευματικὴ ζωὴ διακρίνεται μὲ τὴν ὁλοένα καὶ περισσότερη συναίσθησι τῆς μηδαμινότητός μας. Ἐνῶ ὅσο αὐξάνει ἡ ἐκτίμησις τοῦ ἑαυτοῦ μας σὲ κάτι, τόσο βαδίζουμε στὴν καταστροφή. Ὁ ἐχθρὸς θὰ τὸ ἐκμεταλλευθῆ αὐτό. Θὰ πλησιάση καὶ θὰ ἐπιχειρήση νὰ πετάξη κανένα πετραδάκι στὸν δρόμο μας γιὰ νὰ σκοντάψουμε. Μία ψυχὴ ποὺ δίνει στὸν ἑαυτὸ της ἀξία, μοιάζει μὲ τὸν κόρακα τοῦ Αἰσώπου ποὺ ἀκούγοντας τὶς κολακεῖες τῆς ἀλεποῦς γιὰ τὴν «ὡραία» του φωνή, ἄνοιξε τὸ στόμα καὶ τοῦ ἔπεσε τὸ τυρί….

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

Κυριακή Θ' Ματθαίου: Πιστεύω στον Θεό σημαίνει εμπιστεύομαι τον Θεό.



Η ικανότητά μας να εμπιστευόμαστε τον Θεό σχετίζεται άμεσα με την πίστη μας στην αγάπη του και στην Πρόνοιά Του. Η εμπιστοσύνη του ανθρώπου είναι το βασικό στοιχείο που καθορίζει και την ποιότητα της πίστης του στον Θεό.
Στην ευαγγελική περικοπή (Κυριακή Θ' Ματθαίου), διαβάζουμε εκείνο το γεγονός κατά το οποίο ο Ιησούς περπατά πάνω στην φουρτουνιασμένη θάλασσα και έπειτα κατά την διήγηση του ευαγγελιστή το πάθημα του αποστόλου Πέτρου πάνω στο οποίο θα κάνουμε και κάποιες σκέψεις.
  Μετά από μια μέρα διδαχής του λαού, οι μαθητές του Χριστού μπαίνουν στο πλοίο για να διαβούν την Τιβεριάδα θάλασσα. Ο Ιησούς, μετά την αποχώρηση του πλήθους, ανέβηκε στο βουνό για να προσευχηθεί. Κατά τα ξημερώματα, και ενώ στη λιμνοθάλασσα επικρατούσε ταραχή, είδαν οι μαθητές τον Χριστό να έρχεται προς το μέρος τους, περπατώντας πάνω στο νερό.

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Η αναγκαιότητα της προσευχής.



«Καί ἀπολύσας τούς ὄχλους ἀνέβη εἰς τό ὄρος κατ᾽ ἰδίαν προσεύξασθαι» (Ματθ. 14.23).
Μία ὁλόκληρη ἡμέρα εἶχε πε­ράσει ὁ Ἰησοῦς μαζί μέ τούς ἀνθρώπους πού τόν εἶ­χαν ἀκολουθήσει γιά νά ἀκού­σουν τόν λόγο του. Καί δέν ἦταν λίγοι ἐκεῖνοι πού εἶ­χαν συγκεντρωθεῖ. Πέντε χι­λιά­δες, σημειώνει ὁ ἱερός εὐ­αγγελιστής Ματθαῖος, ἦταν μόνο οἱ ἄνδρες πού εἶχαν παραμένει ὥς ἐκείνη τήν πε­ρασμένη ὥρα καί εἶχαν μοι­ρα­σθεῖ τόν ἄρτο καί τούς ἰχθῦς πού εἶχε πολλαπλα­σιά­σει ὁ Χριστός γιά νά χορτά­σουν. Ἀλλά οἱ ἄνθρωποι δέν ἤθε­λαν προφανῶς νά φύγουν, ἤθελαν νά ἀπολαύσουν καί ἄλλο τήν παρουσία του ἀνά­μεσά τους καί τή διδασκαλία του. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός ζή­τησε ἀπό τούς μαθητές του νά ἀπομακρυνθοῦν μέ τό πλοῖο καί νά τόν ἀφήσουν μό­­νο του μέχρι νά διαλυθεῖ τό πλῆθος. Τούς τό ζητᾶ, γιατί θέλει νά μείνει μόνος, γιατί θέλει νά προσευχηθεῖ, ἀλλά καί γιατί θέλει νά δοκιμάσει τήν πίστη τῶν μαθητῶν του, στήν τρι­κυ­­μία πού ἐπρόκειτο νά ἀκο­λουθήσει.

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

Εσύ, Μάνα Παναγιά...



 
Μπροστά σου όλοι ακάθαρτοι,
μπροστά σου όλοι λειψοί,
μπροστά σου όλοι άσοφοι,
μπροστά σου όλοι παιδιά.

Μπροστά σου
Μάνα Παναγιά μας
όλοι σιωπούμε.
Σε κοιτούμε και απορούμε με το κάλλος σου.
Σε κοιτούμε και γονατίζουμε
μπροστά στην αγαθότητά σου.

Καθαρή και αγνή.
Αψεγάδιαστη και υπέροχη.
Ταπεινή και ήσυχη.
Σαν αύρα λεπτή, διακριτική.
Σταυρωμένη όπως ο Υιός σου.
Πονεμένη όσο κανείς...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...