Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 18 Μαΐου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ: Ο Χριστός ενδιαφέρεται για τον καθένα μας.



«Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα ὅταν τα­ρα­χθῇ τό ὕδωρ βάλῃ με εἰς τήν κολυμ­βήθραν» (Ἰωάν. 5.7).
Τά λόγια ἑνός δυστυχισμένου ἀν­θρώπου μᾶς μεταφέρει σήμερα ὁ ἱερός εὐαγγελιστής. Ἑνός ἀν­θρώ­που πού ἐπί τριανταοκτώ χρόνια εἶναι παράλυτος καί περιμένει τή θερα­πεία.
«Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω». Ὁ ἄγ­γελος κατεβαίνει στήν κολυμ­βήθρα καί ἀνακινεῖ τό νερό, ἀλλά ὁ παράλυτος τῆς εὐαγγελικῆς πε­ρι­κο­πῆς δέν ἔχει ποιόν νά τόν ση­κώσει καί νά τόν βάλλει στό νερό. Καί παραμένει παράλυτος καί πε­ριμένει μέχρι τήν ἡμέρα πού περ­νᾶ ἀπό ἐκεῖ ὁ Χριστός καί τοῦ ἀπευ­θύνει τό αἴτημά του. «Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω».
Τά λόγια τοῦ παραλυτικοῦ τῆς Ἱερου­σαλήμ ἐκφράζουν τόν κοινό πόνο πολλῶν ἀνθρώπων τῆς ση­με­­ρινῆς ἐποχῆς, ἀπέναντι στήν ἀδιαφο­ρία τῶν ἀνθρώπων γιά τόν πλη­σίον τους, ἡ κατάσταση ὅμως τοῦ πα­ρα­λυτικοῦ περιγράφει κάτι ἐξί­σου σοβαρό καί ἀνησυχητικό: τήν κατά­σταση πολλῶν ἀνθρώ­πων τῆς ἐποχῆς μας. Γιατί ἄν ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη καί τεχνολογία μπορεῖ νά βρεῖ κά­ποιες λύσεις γιά νά θεραπεύσει τά προβλήματα ἑνός παραλύτου στό σῶμα, νά τοῦ ἁπαλύνει τόν πόνο καί νά τοῦ προσφέρει τή δυνατό­τη­τα νά κινεῖται, ἀδυνατεῖ νά βοη­θήσει ὅσους εἶναι παρά­λυ­τοι στήν ψυχή. Καί δυστυχῶς, ἀδελφοί μου, στίς ἡμέρες μας εἶναι περισσότεροι ἐκεῖ­­νοι οἱ ἄνθρωποι πού εἶναι πα­ράλυτοι στό σῶμα ἀπό αὐτούς πού εἶναι παράλυτοι στήν ψυχή.

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

Αιτία της απώλειάς είναι το βόλεμά μας, η καλπέρασή μας, η αμετανοησία μας και όχι επειδή μένουμε στον κόσμο.



Πόσο πονάμε για την Σωτηρία μας;
Πόσο κοπιάζουμε για τον Χριστό μας;
Πόσο ποθούμε το Φως, την Αλήθειας, τον Θεόν;
Δεν υπάρχει αδελφοί μου καλογερική πνευματικότητα ή λαϊκή πνευματικότητα. Υπάρχει η Πατερική πνευματικότητα.
Δεν υπάρχει άλλος Χριστός για τους μοναχούς και άλλους για τους λαϊκούς, άλλος για τους νέους και άλλος για τους γέρους. Ένας είναι ο Χριστός για όλους, ένα είναι το Ευαγγέλιο, η ίδια μετάνοια χρειάζεται σε όλους μας, ο ίδιος ζήλος για άσκηση και κάθαρση από τα πάθη μας.
Μην αμνηστεύουμε την νωθρότητα της ζωής μας επειδή μένουμε μέσα στον κόσμο.

Θα αμάρτανα χειρότερα, εάν Εσύ δεν με κρατούσες...



Όταν βρίσκεσαι πληγωμένος, επειδή έπεσες σε κάποιο αμάρτημα λόγω αδυναμίας σου ή καμιά φορά με την θέλησή σου για κακό σου, μη δειλιάσεις ούτε να ταραχθείς γι' αυτό, αλλά αφού επιστρέψεις αμέσως στο Θεό, μίλησε έτσι:
«Βλέπε, Κύριέ μου, έκανα τέτοια πράγματα σαν τέτοιος που είμαι, ούτε ήταν δυνατό να περίμενες και τίποτα άλλο από εμένα, τον τόσο κακοπροαίρετο και αδύνατο, παρά ξεπεσμό και γκρέμισμα».

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Από την άνεση του καναπέ, στον στίβο της ασκήσεως



Ζούμε σε μια εποχή αντι-ασκητική. Ό,τι μελετάμε από τους πατέρες και ακούμε από ομιλίες σχετικά με την άσκηση απομακρυνόμαστε.
Σε μια εποχή που όλα κατευθύνονται από κουμπιά και φωνητικές εντολές νομίζουμε ότι με αυτόν τον τρόπο θα πάμε στην Βασιλεία των Ουρανών.
Μας ελκύουν εύκολοι δρόμοι, άνετα μονοπάτια, ακούραστες διαδρομές και νομίζουμε ότι εκεί είναι ο Χριστός αλλά τελικά εκεί βρίσκεται ένας καθρέφτης που είναι το είδωλο της φιλαυτίας μας. Όταν ακούμε για Γολγοθά, νηστεία, αγρυπνία, για κόπο και αγώνα τα θεωρούμε ακραία ή μοναχικά κατορθώματα. Δυστυχώς έχουμε λάθος θέαση των πραγμάτων περί σωτηρίας.

Να ψάχνεις την Αλήθεια και όχι την ανάπαυση!



Διαπιστώνω για άλλη μια φορά την φοβερή έλλειψη ορθόδοξων κριτηρίων από τους "πιστούς χριστιανούς" που χαρακτηρίζουν έναν κληρικό που αμνηστεύει τις προγαμιαίες σχέσεις ή αφήνει υπονοούμενα ότι "δεν έγινε και τίποτα" εάν ζεις σαρκικά και άσωτα ή προβάλει ως ακραίο τον κανόνα ακοινωνησίας σε ανάλογες περιπτώσεις, ως προοδευτικό και άξιο, ενώ τον πνευματικό που τηρεί τα παραδεδομένα των Θεοφόρων Αγίων Πατέρων μας, που λέγει την αλήθεια στο πνευματικό του τέκνο όσο σκληρή κι αν είναι, που δεν κάνει εκπτώσεις χάριν της ανθρωπαρέσκειας, να χαρακτηρίζεται κληρικός με παρωπίδες, οπισθοδρομικός, συντηρητικός και χριστοταλιμπάν.
-----------------------------------
Είναι πραγματικά λυπηρό οι χριστιανοί να αναπαύονται σε λόγους που νοθεύουν την Αλήθεια.

Τα επιτίμια και η αποχή από την Θεία Κοινωνία.



Οι άνθρωποι οι οποίοι βλέπουν τον Πνευματικό ως δικαστή και όχι ως πατέρα φιλάνθρωπο και εικόνα έμψυχο του φιλάνθρωπου Θεού, νομίζουν ότι τα επιτίμια που βάζει ο Πνευματικός, είναι τιμωρίες ανάλογες με τα αμαρτήματά του .
Στην πραγματικότητα όμως τα επιτίμια είναι πνευματικά φάρμακα που θα βοηθήσουν τον μετανοούντα στη θεραπεία των πνευματικών του πληγών και στην αποφυγή νέων ασθενειών. Λέγει ο ιερός Χρυσόστομος: «Ιατρείον εστιν ενταύθα ού δικαστήριον, ουκ ευθύνας αμαρτημάτων απαιτούν, αλλά συγχώρησιν αμαρτημάτων παρέχον».

Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

Γιατί ο Θεός δεν επεμβαίνει στον κόσμο; Γιατί επιτρέπει την αδικία και την κακία;



Το καταφύγιο τών απίστων, είναι ένα επιχείρημα που διαρκώς ακούμε από αυτούς, σε κάθε μεγάλη καταστροφή όπου πεθαίνουν αθώοι άνθρωποι, κυρίως παιδιά: "Γιατί ο Θεός δεν επεμβαίνει αν υπάρχει; Γιατί αφήνει τόσα παιδιά να πεθαίνουν αβοήθητα καθημερινά;" Και σε αυτό το επιχείρημα, νομίζουν ότι βρήκαν το τέλειο άλλοθι τής άλογης απιστίας τους.
Κακή προαίρεση
Οι άθεοι που κάνουν αυτά τα ερωτήματα, δεν είναι άπιστοι εξ' αιτίας τών ερωτημάτων αυτών. Η απιστία είναι ΕΠΙΛΟΓΗ τής κακής του προαίρεσης. Τα ερωτήματα αυτά τα χρησιμοποιούν μόνο ως ΑΛΛΟΘΙ, για να δικαιολογήσουν την κακή και παράλογη αυτή επιλογή που έκαναν, να θεωρήσουν τον Θεό ανύπαρκτο!
Πώς είναι λοιπόν δυνατόν, να κατηγορεί κάποιος έναν θεό που πιστεύει ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ; Γιατί αν είχαν καλή προαίρεση, θα έβρισκαν τις απαντήσεις, καθώς απαντήσεις ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Αλλά δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να τις αναζητήσουν. Οι ερωτήσεις τους για τη "μη επέμβαση τού Θεού", δεν διατυπώνονται ως πραγματικό παράπονο ή έστω απορία, αλλά ως ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ για να καλύψουν την απιστία τους! Χωρίς να ενδιαφέρονται πραγματικά για τις απαντήσεις, αποφάνθηκαν τελεσίδικα ότι ο Θεός δεν υπάρχει, και ως απόδειξη αυτού, παρουσιάζουν τη μη επέμβασή Του στον κόσμο. Και όταν ακόμα ακούσουν την απάντηση, ΘΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΘΟΥΝ ως απλή δικαιολογία, γιατί δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά. Θα προτιμήσουν οτιδήποτε αρνητικό και συκοφαντικό εναντίον τού Θεού, παρά την απλή και καθαρή αλήθεια που θα ακούσουν.

Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ: Η συνάντηση με τον Χριστό.




«Τολμήσας εἰσῆλθε πρός Πιλᾶτον καί ᾐτήσατο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ» (Μαρκ. 15.43).
Τρίτη Κυριακή μετά τήν Κυριακή τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί ἡ ἑορτή τῶν ἁγίων μυροφόρων γυναι­κῶν καί τῶν εὐσχημόνων βουλευτῶν Ἰω­σήφ καί Νικο­δήμου, τήν ὁποία ὅρισε ἡ Ἐκκλησία μας νά ἑορτά­ζεται αὐτή τήν Κυριακή, μᾶς ξαναφέρνει στή μνήμη τίς συγκλονι­στι­κές στιγμές ἐκείνης τῆς ἡμέ­ρας, «τῆς μιᾶς τῶν σαββά­των». Καί μαζί μέ αὐτές μᾶς φέρνει στή μνήμη τίς συγκλο­νι­στικές πρά­ξεις ἐκεί­νων τῶν ἀνθρώπων, γυναι­κῶν καί ἀνδρῶν, πού περιέβαλλαν μέ ὑπέρ­­τατο σεβασμό καί ἀνυπόκριτη ἀγάπη τόν διδάσκαλό τους.

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Έφυγες, μα δεν έφυγες.



Μόνο ένας πνευματικός, μόνο ένας ηγούμενος μοναστηριού, μόνο ένας κληρικός, μόνο ένας μοναχός μπορεί να καταλάβει το βάρος του σταυρού σου, τον πόνο σου, την αγωνία σου, τα δάκρυά σου, τον αγώνα σου, την χαρά σου.
Ήσουν άνθρωπος περιζήτητος, άνθρωπος ευλογημένος.
Εγώ σε γνώρισα μόνο μέσα από τα κείμενά σου· μα αυτό είναι αρκετό για να καταλάβω την λεπτότητα του χαρακτήρα σου, την απλότητα των τρόπων σου, την ποιητική ψυχή σου.

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: Λόγος ψυχωφελής και θαυμάσιος



Πρέπει να ξέρομε ότι ο άνθρωπος είναι διπλός, δηλαδή από σώμα και ψυχή, και έχει διπλές τις αισθήσεις και διπλές τις αρετές τους. Πέντε αισθήσεις έχει η ψυχή και πέντε το σώμα. Οι ψυχικές αισθήσεις είναι, νους, διάνοια, γνώμη, φαντασία και αίσθηση· οι σοφοί τις ονομάζουν και δυνάμεις. Οι σωματικές αισθήσεις είναι τούτες: όραση, όσφρηση, ακοή, γεύση και αφή.

Γι΄ αυτό και διπλές είναι οι αρετές, διπλές και οι κακίες. Ώστε είναι αναγκαίο να γνωρίζει καθαρά ο κάθε άνθρωπος, πόσες είναι οι ψυχικές αρετές και πόσες οι σωματικές. Και ποια είναι τα ψυχικά πάθη και ποια τα σωματικά.

Ο θάνατος ως νίκη



Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ πάνω στό Σταυρό δέν εἶναι μία ἀποτυχία πού ἀποκαταστάθηκε κάπως μετά τήν Ἀνάστασή του. Ὁ ἴδιος ὁ θάνατος πάνω στό Σταυρό εἶναι μία νίκη. Νίκη τίνος πράγματος; Μόνο μία ἀπάντηση μπορεῖ νά ὑπάρξει: Ἡ νίκη τῆς ὀδυνώμενης ἀγάπης. «Κραταιά ὡς θάνατος ἀγάπη...ὕδωρ πολύ οὐ δυνήσεται σβέσαι τήν ἀγάπην» (Ἆσμα ᾎσμ. 8, 6-7). Ὁ Σταυρός μᾶς δείχνει μίαν ἀγάπη πού εἶναι δυνατή σάν τό θάνατο, μίαν ἀγάπη ἀκόμη πιό δυνατή.

Κυριακή, 5 Μαΐου 2019

Μακάριοι οι μη ιδόντες...



Σήμερα, Κυριακή τοῦ Θωμᾶ, -λένε μερικοὶ χαριτολογώντας- «γιορτάζουν οἱ ἄπιστοι». Σίγουρα ἡ κάθε εἴδους ἀπιστία δὲν εἶναι δὰ καὶ ἀρετὴ γιὰ νὰ τὴ χαιρόμαστε καὶ νὰ πολυχρονίζουμε αὐτοὺς ποὺ τὴν ἔχουν. Ὅσο κι ἂν κάποια τροπάρια θεωροῦν «καλὴ» τὴν ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ, δὲν παύει νὰ εἶναι ἐλάττωμα. Ἔτσι τὴ χαρακτηρίζει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος - ἀναφερόμενος στὸν εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη- λέει: «Κοίτα, πόσο φιλαλήθεις εἶναι οἱ ἀπόστολοι, ποὺ δὲν κρύβουν τὰ ἐλαττώματα οὔτε τὰ δικά τους οὔτε τῶν ἄλλων, ἀλλὰ τὰ καταγράφουν μὲ πολλὴ εἰλικρίνεια».

Σάββατο, 27 Απριλίου 2019

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ




† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης 
τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας
πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν 
τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

«Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;»

Ἡ ἀπορία τῶν μυροφόρων γυναικῶν, τῶν πιστῶν ἐκείνων καί ἀφοσιωμένων μαθητριῶν τοῦ Κυρίου πού ἀδιαφορώντας γιά τή γνώμη τῶν πολλῶν, ἀδιαφορώντας γιά τίς δυσκολίες καί τούς κινδύνους πού ἐνυπῆρχαν στό ἐγχείρημά τους καί ξεπερνώντας τούςφόβους ἔφθαναν «λίαν πρωΐ τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων...ἐπί τό μνημεῖον» γιά νά προσφέρουν τά μύρα τῆς ἀγάπης τους στόν πεφιλημένο διδάσκαλό τους, δέν ἀπαντᾶται μέ λόγια. Ἀπαντᾶται μέ ἕνα θαῦμα. Μέ ἕνα θαῦμα μοναδικό καί ἀνεπανάληπτο πού ἀποδεικνύει τή δύναμη τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου.

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ




† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης 
τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας
πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν 
τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

«Ἵνα, καθώς γέγραπται, ὁ καυχώμενος ἐν Κυρίῳ καυχάσθω».

Ἐνώπιον τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου, ἐνώπιον τοῦ Σταυροῦ ἐπί τοῦ ὁποίου κρέμαται χωρίς εἶδος καί χωρίς κάλλος ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τήν ἀτιμωτική αὐτή τιμωρία καί τόν θάνατο γιά χάρη τῶν ἀνθρώπων πού ἀποσκίρτησαν ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἔγιναν μέ τή θέλησή τους ὑποχείρια τοῦ διαβόλου διά τῆς ἁμαρτίας, ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος τολμᾶ νά ἐπαναλάβει μία φράση τοῦ προφήτου Ἰερεμίου. «Ὁ καυχώμενος ἐν Κυρίῳ καυχάσθω». Αὐτός πού καυχᾶται, ἄς καυχᾶται δοξάζοντας τόν Θεό.

Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Μεγάλη Τετάρτη (Μ. Τρίτη βράδυ): Το πιο αγνό άγγιγμα.



Η άβυσσος της αμαρτίας της δεν την εμπόδισε να βγει από το εγώ της.
-------------------------
Αμαρτωλή μα μετανοημένη. Δεν υπολογίζει τίποτα μπροστά στον πόθο της να δοθεί πλέον στον Χριστό. Δεν κοντοστέκεται, δεν δειλιάζει μπροστά στην ντροπή, δεν μετρά το κόστος της υπόληψής της στα μάτια των άλλων. Δεν έχει υπόληψη, δεν έχει κύρος. Δεν θέλει να έχει κύρος. Ξέρει το χάλι της. Αναγνωρίζει το χώμα της. Πάσχει και θέλει λύτρωση.

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Δεν αρκεί να συγκινούμε με τον Θεό εάν δεν ζω όπως θέλει ο Θεός.



Μέσα στην Εκκλησία όλα τα αισθήματά μας είναι γνήσια, πρέπει να είναι γνήσια. Και γνήσιο και αληθινό είναι ό,τι συνδέεται με τον Θεό.
Όταν νιώθουμε πληγωμένοι, ξεχασμένοι, πονεμένοι, τις περισσότερες φορές είναι ψεύτικα.
Η συγκίνηση που νιώθουμε δεν είναι από τον Θεό, αλλά από το χάιδεμα που κάνουμε στον εαυτό μας, άλλα μία πρέζα για να νιώσουμε σημαντικοί και συνάμα αδικημένοι.

Τί εορτάζουμε κάθε ημέρα της Μ. Εβδομάδας.



Τι είναι Μεγάλη Εβδομάδα;
Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!


Πώς βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη εβδομάδα;
Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας).

Γιατί κάποιοι χριστιανοί εκκλησιάζονται μόνο την Μ. Εβδομάδα; Αρκεί αυτό;



Οι ημέρες της τεσσαρακοστής περνούν. Νηστεία, προσευχή, προσοχή, επιμονή, ιερές ακολουθίες. Όλα συνάδουν ώστε να βγεις μετά από σαράντα ημέρες πιο καθαρός, πιο ιερός, πιο άνθρωπος. Εσύ προσπαθείς. Κάποιες φορές πέφτεις, δεν αντέχεις να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων, δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις στις προσδοκίες Του και όμως πάλι σηκώνεσαι. Σηκώνεσαι πιάνοντας γερά το πετραχήλι του πνευματικού σου. Σηκώνεσαι καθώς παραδέχεσαι την ανεπάρκειά σου, τα λάθη σου, την πτώση σου.

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΪΩΝ: Οι τρεις προϋποθέσεις για να πλησιάσουμε τον Χριστό.



«Mή φοβοῦ, θύγατερ Σιών, ἰδού ὁ βασι­λεύς σου ἔρχεται, καθήμενος ἐπί πῶ­λον ὄνου».
Ἡ προφητεία ἐπιβεβαιώνεται σήμερα, καθώς ὁ Xριστός εἰσέρχεται στήν Ἱε­­­ρου­σα­­λήμ «ἐπί πῶλον ὄνου». Ἀσυνήθι­στη ἐμ­φάνιση γιά βασιλέα. Ὅμως ὁ Xρι­στός δέν εἶναι σάν τούς ἐγκόσμιους βα­σι­λεῖς καί ἄρχοντες, δέν εἶναι «ἐκ τοῦ κό­σμου τού­του». Θά τό δηλώσει, ἄλλωστε, καί ὁ ἴδιος σέ λίγες ἡμέ­ρες, ἀπαντώ­ντας στήν ἐρώ­τηση τοῦ Πι­λάτου «ἐσύ τί λέγεις γιά τόν ἑαυτό σου;». «Ἡ βα­σιλεία ἡ ἐμή οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου».

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

Σ' αυτούς που σου χαρίζουν καρφιά, εσύ χάριζε καρδιά.



Είναι εκείνη η στιγμή που ο άλλος θα σου μιλήσει απότομα και απαξιωτικά, που θα σε προσβάλει.
Είναι εκείνη η στιγμή που μέσα σου θα κινηθεί βίαια η καρδιά σου προς τον άλλον διψώντας δικαίωση και εκδίκηση.
Εκείνη λοιπόν την στιγμή δώσε τόπο στην οργή. Δώσε της τόπο μακρυά από την καρδιά σου, από το είναι σου. Εξόρισέ την μακρυά χωρίς να αφήσεις περιθώρια παραμονής και επιστροφής της.
--------------------------------------------
Εκείνη την στιγμή είναι η ευκαιρία σου να σιωπήσεις, να σηκώσεις τον σταυρό αυτόν που ο άλλος σου προσφέρει. Είναι η ευκαιρία σου να συσταυρωθείς με τον Χριστό. Είναι η ευκαιρία σου να συντρίψεις τον εγωισμό σου, την φιλαυτία σου, το αυτοείδωλό σου. Είναι η ευκαιρία σου να καλλιεργήσεις την ταπείνωση και την πραότητα, την ανεξικακία και την συγχωρετικότητα.

Σάββατο, 13 Απριλίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Να προσέχουμε τί ζητάμε από τον Θεό.



«Διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὅ ἐάν αἰτή­σωμεν ποιήσῃς ἡμῖν».
Θέλοντας ἡ Ἐκκλησία μας νά μᾶς προ­ε­τοιμάσει γιά τά φρικτά καί σωτη­ριώδη Πά­θη τοῦ Κυρίου τά ὁποῖα πλησιάζουν, ὅρι­σε νά διαβάζεται σήμερα, Ε΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, μία περικοπή ἀπό τό κατά Μάρκον εὐαγγέλιο πού περιγράφει τά γε­γονότα τῶν ἡμερῶν πρίν ἀπό τό Πάθος τοῦ Χριστοῦ.
Μᾶς παρου­σιάζει τόν Χριστό νά ἐξηγεῖ στούς μαθητές ὅλα ὅσα ἐπρό­κει­το νά συμ­βοῦν, ἔτσι ὥστε νά μπορέσουν στό μέτρο τῶν ἀνθρωπίνων δυνά­μεών τους νά κα­τα­νοήσουν τά γεγονότα καί ὅσα ἐπρό­κει­το νά ἀκολου­θή­σουν μέ τήν ἀνάστασή του. Καί ἐνῶ ὁ Χριστός προλέγει ὅσα φρι­κτά καί φοβερά ἐπρόκειτο νά ὑπομείνει γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, δύο ἀπό τούς μαθητές του τόν πλησιάζουν καί τοῦ ζητοῦν νά τούς ὑποσχεθεῖ ὅτι θά ἐκ­πλη­ρώσει τό αἴτημά τους.

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Σήμερα θάψατε έναν μοναχό...



Καθόταν και αγνάντευε την πεδιάδα καθώς οι πρώτες σταγόνες βροχής έπεσαν στο πρόσωπό του. Δεν κουνήθηκε όμως καθόλου. Δεν ήθελε να αφήσει τόσο βιαστικά και απότομα το θέαμα; Τι ήταν αυτό που τον κρατούσε εκεί; Αυτή η πεδιάδα με χρώματα άνοιξης του έφερνε μέσα στην καρδιά του μια γλυκάδα. Έτσι φαινόταν…
--------------------------------------
Η βροχή δυνάμωσε. Τα ρούχα του άρχισαν να ρουφούν αχόρταγα την βροχή. Μα εκείνος στεκόταν εκεί, σαν άγαλμα σμιλεμένο σ’ αυτόν το λόφο της σιωπής. Κοιτούσε σα να έψαχνε κάτι αγαπημένο που έχασε πριν καιρό.
--------------------------------------
Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει. Τα χρώματα της πεδιάδας δεν έλεγαν να ξεθωριάσουν από την μανία της βροχής. Το βλέμμα του ακίνητο, καρφωμένο μέσα στον βαθύ στοχασμό του.
--------------------------------------

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

Χωρίς ταπείνωση γινόμαστε εχθροί του Θεού.



Δεν είναι δυνατόν αδελφοί μου να ελπίζουμε στην εν Χριστώ σωτηρία μας εάν δεν έχουμε φρόνημα ταπεινό.
"Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν" (Επιστ. Ιακ. 4,6)
-------------------------------------------
Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος σημειώνει: Όποιος την ενυμφεύθη (την ταπείνωση) είναι ήπιος, προσηνής, ευκατάνυκτος, ευσπλαγχνικός περισσότερο από κάθε άλλον. Είναι ακόμη γαλήνιος, χαρωπός, ευκολοκυβέρνητος, άλυπος, άγρυπνος, άοκνος, και -γιατί να λέγω πολλά;- απαθής∙ αφού «έν τη ταπεινώσει ημών εμνήσθη ημών ο Κύριος και ελυτρώσατο ημάς έκ των εχθρών ημών» (Ψαλμ. ρλε΄ 23-24) και έκ των παθών και μολυσμών...
Άλλο πράγμα είναι το να υπερηφανεύεται κανείς, και άλλο το να μην υπερηφανεύεται, και άλλο το να ταπεινώνεται. Ο πρώτος καθημερινώς κρίνει τους άλλους∙ ο δεύτερος δεν κρίνει τους άλλους, πλήν όμως δεν κατακρίνει και τον εαυτόν του· ο δε τρίτος, αν και απηλλαγμένος από την καταδίκη, καταδικάζει ο ίδιος συνεχώς τον εαυτόν του.
Άλλο πράγμα είναι το να ταπεινοφρονή κανείς, και άλλο το να αγωνίζεται να ταπεινοφρονή, και άλλο το να επαινή τον ταπεινόφρονα. Το πρώτο είναι των τελείων, το δεύτερο των αληθινών υποτακτικών, και το τρίτο όλων των πιστών...
Θα γνωρίσης και δεν θα απατηθής ότι απέκτησες μέσα σου την οσία αυτή ουσία, δηλαδή την ταπείνωσι, από το πλήθος του αρρήτου φωτός και από τον απερίγραπτο έρωτα της προσευχής. Πρίν κατακτηθούν αυτά προηγείται μία κατάστασις, κατά την οποία η καρδιά δεν περιφρονεί τους αμαρτάνοντας ούτε κατακρίνει τα αμαρτήματά τους. Και πρίν από αυτή την κατάσταση προηγείται άλλη, κατά την οποία η καρδιά μισεί κάθε κενοδοξία.
Όταν ιδής ή ακούσης ότι κάποιος μέσα σε ολίγα έτη απέκτησε πολύ μεγάλη απάθεια, να ξέρης ότι δεν εβάδισε άλλη, αλλά τούτη την μακαρία και σύντομη οδό.

Σάββατο, 6 Απριλίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Έως πότε;


«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑ­μῶν».
῞Ενα ἀπό τά πολλά θαύματα τοῦ Χριστοῦ περιγρά­φει ἡ σημερινή εὐαγ­γε­λική περικοπή, τό θαῦ­μα τῆς θεραπείας ἑνός δαιμονιζομένου νέ­­­ου, ὁ πα­τέρας τοῦ ὁ­ποίου πλη­­σίασε τόν Χρι­­στό καί μέ πόνο ψυ­χῆς δι­εκ­τραγώ­δησε τήν κα­τά­σταση τοῦ παιδιοῦ του.
Ἡ περιγραφή ὅμως αὐτοῦ τοῦ θαύματος ἀπό τόν ἱερό εὐαγγε­λι­στή Μάρ­κο παρουσιάζει μία ἰδιαιτερότητα. Ὁ Χρι­στός δέν διερευνᾶ μόνο τήν πίστη τοῦ πα­τέρα πού ζητᾶ τή θερα­πεία τοῦ παιδιοῦ του, ἀλλά καί μέμφεται τήν ἀπιστία τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς του γενικό­τερα.
«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑ­μῶν;».
Ποιός ὅμως εἶναι ὁ λό­γος τῆς κριτικῆς ἤ καί τῆς ἱερᾶς ἀγανα­κτή­σε­ως, ἄν θέλετε, τοῦ Ἰη­σοῦ πρός ὁλόκληρη τή γενεά τῆς ἐποχῆς του;
Ὁ Χριστός μέ τή διπλῆ ἐρώτησή του «ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι;» καί «ἕως πότε ἀνέξομαι ὑ­μῶν» δίνει μία πρώτη ἔμ­μεση ἀπάντηση στήν παρά­κλη­ση τοῦ πατέρα «εἴ τι δύνασαι, βοήθη­σον ὑμῖν». Ὁ πατέρας πλησιάζει τόν Χριστό ἔχοντας ἀσφαλῶς ἀ­κού­σει ἤ δεῖ καί ἄλλες θαυματουργικές θερα­πεῖες του· παρ᾽ ὅλα αὐ­τά ὅμως συνεχίζει στό βάθος τῆς ψυχῆς του νά ἀμφιβάλλει γιά τή δυ­να­τότητα τοῦ Χριστοῦ νά θεραπεύσει τό παιδί. Καί μαζί μέ τόν πατέρα φαίνεται νά ἀμφιβάλ­λει καί ὁ ὄχλος πού συνέρρευσε, ὅταν εἶδε τόν Χριστό νά περνᾶ μέ τούς μαθητές του.

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Περί ταπείνωσης



Η πύλη του ουρανού εστίν η ταπείνωσις»
(Αββάς Ιωάννης)

Αγωνίζου να υπομένης την προσβολήν και την εξουθένωσιν που σου κάνουν οι άνθρωποι, χωρίς να τα­ράζεσαι και να αγανακτής μέσα στην ψυχήν σου, για να αποκτήσης παρρησίαν εις τον Θεόν.
Κάθε σκληρός λόγος που υπομένει ο άνθρωπος, εν γνώσει του και με την θέλησίν του, χωρίς να έχη ο ίδιος καθόλου φταίξει σ' αυτόν που τον προσβάλλει και τον α­δικεί, είναι μεν για την ώρα εκείνη, ένα στεφάνι ακάνθινο που βάζει ο ίδιος στο κεφάλι του, γίνεται όμως ευτυ­χισμένος και μακάριος, διότι σε καιρό που δεν το γνωρί­ζει, θα στεφανωθή με στεφάνι άφθαρτο.

Οι έπαινοι, η υπερηφάνεια και η ταπείνωση.



- Φοβηθείτε τους επαίνους εκ μέρους των ανθρώπων, εξακολούθησε ο στάρετς απευθυνόμενος προς όλους, και προπάντων όταν σας επαινούν παρά την αξία σας. Σιωπήστε, μην απαντήσετε εκείνη τη στιγμή. Μόνο μέσα σας συναισθανθείτε ότι σας επαινούν περισσότερο απ’ ό,τι αξίζετε. Μα αν αρχίσετε να αντιλέγετε, τότε γεννιέται η υποκρισία. 

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ): Μην ντρέπεσαι για την πίστη σου.



«Ὅς γάρ ἐάν ἐπαισχυνθῇ με καί τούς ἐμούς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοι­χαλίδι καί ἁμαρτωλῷ, καί ὁ υἱός τοῦ ἀν­θρώ­που ἐπαισχυνθήσεται αὐτόν, ὅταν ἔλ­θῃ ἐν τῇ δό­ξῃ τοῦ πατρός αὐτοῦ».
Ἔχουμε ἤδη διανύσει, ἀδελφοί μου, τό ἥμισυ τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρα­κο­στῆς· καί καθώς σήμερα οἱ θειότατοι πατέ­ρες ὅρισαν νά ὑψώ­νεται στούς ἱερούς μας ναούς εἰς προσκύνηση τό σύμβολο τοῦ τι­μίου καί ζωοποιοῦ Σταυροῦ γιά νά μᾶς ἐνι­σχύσει καί νά μᾶς ἐνδυναμώσει στόν πνευματικό μας ἀγώνα, ὅρισαν νά διαβά­ζε­ται ἀντί ἄλλου εὐαγγελικοῦ ἀναγνώ­σμα­τος ἡ περικοπή ἐκείνη ἀπό τό κατά Μάρ­κον εὐαγ­γέλιο στήν ὁποία ὁ ἴδιος ὁ Χρι­στός καθορίζει τίς προϋποθέσεις πού χα­ρακτηρίζουν τούς μαθη­τές του. Αὐτές τίς προϋποθέσεις θεωρεῖ ἡ Ἐκκλησία μας σκό­πιμο καί ὠφέ­λιμο νά τίς ὑπενθυμίσει καί σέ μᾶς πού ἀθλούμεθα στόν πνευ­ματι­κό στίβο τῆς Μεγάλης Τεσ­σα­ρακοστῆς, ἔτσι ὥστε νά γνωρίζουμε ποιό εἶναι τό ζη­τούμενο αὐτῆς τῆς ἀθλήσεως καί αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος, γιά νά μήν κοπιάζουμε χωρίς ἀποτέλεσμα, ἐφόσον ὁ ἴδιος ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος μᾶς προειδοποιεῖ ὅτι «ἐάν καί ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐάν μή νομί­μως ἀθλήσῃ». Δηλαδή, δέν ἀρκεῖ ἁπλῶς νά ἀγωνιζόμαστε γιά νά λάβουμε τόν στέ­φανο τῆς δόξης ἀπό τόν ἀγωνοθέτη καί ἀθλοθέτη Χριστό, ἀλλά χρειάζεται νά ἀγω­νιζόμαστε σύμφωνα μέ τούς κανόνες πού Ἐκεῖνος ἔχει θέσει, ὅπως ἀκριβῶς συμ­­βαί­νει καί μέ τούς ἐγκόσμιους ἀθλη­τές πού ἀγω­νί­ζονται στούς ἀθλητικούς στί­βους.

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Σοφά λόγια οσίων και γερόντων



Για να γνωρίσει κανείς τον Κύριο δεν χρειάζεται να είναι πλούσιος ή επιστήμονας, αλλά χρειάζεται να είναι υπάκουος, εγκρατής, να έχει πνεύμα ταπεινό και ν' αγαπά τον πλησίον. Ο Κύριος θ' αγαπήσει μια τέτοια ψυχή, θα της φανερώσει ο Ίδιος τον Εαυτό Του και θα την διδάξει τη θεία αγάπη και ταπείνωση και θα της δώσει καθετί ωφέλιμο για να βρει ανάπαυση κοντά στον Θεό.
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Η ζωή μας εξαρτάται από το είδος των λογισμών που καλλιεργούμε. Αν οι λογισμοί μας είναι ειρηνικοί και ήρεμοι, αν έχουμε πραότητα και καλοσύνη, τότε έτσι είναι και η ζωή μας. Αν η προσοχή μας είναι στραμμένη στις συνθήκες του βίου μας, τότε μας καταπίνει μια δίνη λογισμών και δεν μπορούμε να έχουμε ούτε ειρήνη ούτε γαλήνη.
Γέροντας Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα

Όλα τα πάθη είναι φωτιά της ψυχής, μεγάλη φωτιά που μαίνεται μέσα μας. Τη φωτιά αυτή πρέπει να τη σβήσουμε με το νερό της αγάπης, που είναι τόσο δυνατό, ώστε μπορεί να σβήσει κάθε εσωτερική φωτιά της κακίας και των άλλων παθών. Αλίμονό μας όμως, αλίμονο στη φιλαυτία μας αν τροφοδοτούμε τη φωτιά αυτή με άλλη, καινούρια φωτιά, με την κακία και τον εκνευρισμό μας.
Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ 2019




† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης
τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας
πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν
τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

 «Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καί δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι».
Ἀκατάληπτα τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ γιά τήν πεπερασμένη ἀνθρώπινη λογική. Καί τήν ἀρχή ἑνός τέτοιου μυστηρίου, τοῦ μυστηρίου τῆς θείας οἰκονομίας, τοῦ μυστηρίου τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, πού ἀποφασίζει νά γίνει ἄνθρωπος, γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἁμαρτία, ἑορτάζουμε καί τιμοῦμε σήμερα, ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. 
Ὅμως τό μυστήριο αὐτό μᾶς δείχνει, ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, τόν ὁποῖο ἑορτάσαμε κατά τή χθεσινή, Β´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, ὅτι τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἀκατάληπτα μόνο στούς ἀνθρώπους ἀλλά καί στούς ἀγγέλους. Γι᾽ αὐτό καί ὅταν ἡ Παναγία, ἔκπληκτη ἀπό τό μήνυμα τοῦ ἀρχαγγέλου ὅτι θά φέρει στόν κόσμο τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ,ἐρωτᾶ πῶς εἶναι δυνατόν νά συμβεῖ αὐτό, ἐφόσον ἡ ἴδια εἶναι παρθένος, ὁ Γαβριήλ, καθώς δέν μπορεῖ νά τῆς ἐξηγήσει τόν τρόπο, τῆς ἀπαντᾶ «Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καί δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι». Τό ἅγιο Πνεῦμα θά ἔρθει καί ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ θά σέ καλύψει. 

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Β´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος του Θείου Φωτός.



«Τοῖς ἐν σκότει ἁμαρτημάτων πορευο­μένοις φῶς ἀνέτειλας, Χριστέ, τῷ καιρῷ τῆς ἐγκρα­τείας».
Μία πορεία εἶναι ἡ ζωή τοῦ κάθε ἀν­θρώ­που, τμῆμα τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ καί ἡ πα­ρούσα περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Καί ὅπως κάθε ἐπίγεια πο­­ρεία, γιά νά εἶναι ἀσφαλής, ἀπαραίτητη προϋπόθεση εἶναι ἡ ὕπαρξη φωτός πού θά ἐπιτρέπει στόν ὁδοιπόρο νά βλέπει καί νά ἀπο­φεύγει τίς κακοτοπιές τοῦ δρόμου καί τούς κάθε εἴδους κινδύνους πού ἐλλοχεύ­ουν, ἔτσι καί στήν πνευματική πορεία πού διανύει ὁ κάθε ἄνθρω­πος, ὁ κάθε πιστός, κατά τή διάρκεια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του σκό­τος καί φῶς εἶναι τά δύο στοιχεῖα πού ἐναλλάσσονται καί καθορίζουν τήν ἔκβαση τῆς πορείας.
Τό σκότος, σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, δέν εἶναι κάτι αὐτο­τε­λές καί αὐθύπαρκτο· σκότος εἶναι ἡ ἔλ­λει­ψη καί ἡ ἀπουσία τοῦ φωτός, ὅπως συμ­βαίνει καί στή φυσική μας ζωή, ὁπότε ἡ ἀπουσία τοῦ ἡλίου ἤ τοῦ τεχνητοῦ φωτός προσδιορίζεται ὡς σκότος. Ἔτσι τό σκότος στήν πνευματική πορεία τοῦ ἀνθρώπου εἶ­ναι τό ἀποτέλεσμα τῆς ἀπουσίας τοῦ πνευ­ματικοῦ φωτός, τοῦ ἡλίου τῆς δικαι­ο­­σύνης, τοῦ Χριστοῦ. Σκότος εἶναι ἡ πραγ­ματικότητα πού δημιουργεῖται στή ζωή μας ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἁμαρτίας, ἡ ὁποία ὡς ἀντίθετο τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἁγιότητος, πού εἶναι τά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τοῦ Θεοῦ, ἐκδιώκει τόν Θεό ἀπό τή ζωή μας, καθώς δέν μπορεῖ νά συνυπάρχει μέ τήν ἁμαρτία.

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Το γεγονός που μαρτυρεί το θαύμα του Αγίου Φωτός: Όταν το Άγιο Φως βγήκε από μια κολώνα!



Μόνο ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης έχει το προνόμιο και την εξουσία να βγάζει το Άγιο Φως. Κατά καιρούς έχουν γίνει απόπειρες και από άλλα δόγματα να βγάλουν το Άγιο Φως αλλά αυτό στάθηκε αδύνατον.

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

Οι δύο λύκοι



Ἕνα παραμύθι-παροιμία γιὰ μεγάλους καὶ μικροὺς

Ἕνα βράδυ ἕνας γέρος (ἰνδιάνος) τῆς φυλῆς Τσερόκι, μίλησε στὸν ἐγγονό του γιὰ τὴ μάχη ποὺ γίνεται μέσα στὴν ψυχὴ τῶν ἀνθρώπων.

Η ωφέλεια της νηστείας



Πολλοὶ χριστιανοί, ἀγνοώντας τή μεγάλη ὠφέλεια τῆς νηστείας, τήν τηροῦν μέ δυσφορία ἤ καί τήν ἀθετοῦν. Καί ὅμως, τή νηστεία πρέπει νά τή δεχόμαστε μέ χαρά, ὄχι μέ βαρυγγώμια ἤ φόβο. Γιατί δέν εἶναι σ’ ἐμᾶς φοβερή, ἀλλά στούς δαίμονες. Φέρτε την μπροστά σ’ ἕναν δαιμονισμένο, καί θά παγώσει ἀπό τό φόβο, θά μείνει ἀκίνητος σάν πέτρα, θά δεθεῖ μέ δεσμά ἀόρατα, ὅταν μάλιστα δεῖ νά τή συνοδεύει ἡ ἀδελφή της καί ἀχώριστη συντρόφισσά της, ἡ προσευχή. Γι’ αὐτό καί ὁ Χριστός εἶπε: «Τό δαιμονικό γένος δέν βγαίνει ἀπό τόν ἄνθρωπο, στόν ὁποῖο ἔχει μπεῖ, παρά μόνο μέ προσευχή καί νηστεία» (Ματθ. 17:21)
Ἀφοῦ λοιπόν, ἡ νηστεία διώχνει μακριά τοὺς ἐχθρούς τῆς σωτηρίας μας καί εἶναι τόσο φοβερή στούς δυνάστες τῆς ζωῆς μας, πρέπει νά τήν ἀγαπᾶμε καί ὄχι νά τή φοβόμαστε. Ἄν κάτι πρέπει νά φοβόμαστε, αὐτό εἶναι ἡ πολυφαγία, προπαντός ὅταν συνδυάζεται μέ τή μέθη. Γιατί αὐτή μᾶς δένει πισθάγκωνα καί μᾶς σκλαβώνει στά τυραννικά πάθη, ἐνῶ ἡ νηστεία, ἀπεναντίας, μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τήν τυραννία τῶν παθῶν καί μᾶς χαρίζει τήν πνευματική ἐλευθερία. Ὅταν, λοιπόν, καί ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν μας πολεμάει κι ἀπό τή δουλεία μᾶς λυτρώνει καί στήν ἐλευθερία μᾶς ξαναφέρνει, ποιάν ἄλλη ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης της χρειαζόμαστε;

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

Ο άγιος Αλέξιος, ο άνθρωπος του Θεού (σύντομος βίος)



Ὁ Ὅσιος Ἀλέξιος γεννήθηκε στὴ Ρώμη κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀρκαδίου (395-408 μ.Χ.) καὶ Ὀνωρίου (395-423 μ.Χ.) ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ εὔπορους γονεῖς. Ὁ πατέρας του Εὐφημιανὸς ἦταν συγκλητικός, φιλόπτωχος καὶ συμπαθής, ὥστε καθημερινὰ τρεῖς τράπεζες παρέθετε στὸ σπίτι του γιὰ τὰ ὀρφανά, τὶς χῆρες καὶ τοὺς ξένους ποὺ ἦταν πτωχοί. Ἡ γυναῖκα του ὀνομαζόταν Ἀγλαΐς καὶ ἦταν ἄτεκνη. Στὴ δέησή της νὰ ἀποκτήσουν παιδί, ὁ Θεὸς τὴν εἰσάκουσε. Καὶ τοὺς χάρισε υἱό. Ἀφοῦ τὸ παιδὶ μεγάλωσε καὶ ἔλαβε τὴν κατάλληλη παιδεία, ἔγινε σοφότατος καὶ θεοδίδακτος.

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ): Η νίκη της Εκκλησίας όχι εναντίον προσώπων αλλά εναντίον του ψεύδους.



«Ἡμέρα χαρμόσυνος καί εὐφροσύνης ἀνά­πλεως πεφανέρωται σήμερον· φαιδρό­της δογμάτων γάρ τῶν ἀληθεστάτων, ἀστράπτει καί λάμπει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ».
Μέ θριαμβευτικούς τόνους πανηγυρίζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, ἀδελ­φοί μου, τή νίκη τῆς ἀμωμήτου πίστεώς της ἔναντι τῶν αἱρετικῶν· μέ χαρά καί ἀγαλλίαση πνευ­μα­τική ἑορτάζει τόν θρίμαβο τῆς ἀνα­στηλώσεως τῶν εἰκόνων καί τήν κα­ται­­σχύνη ὅλων ἐκείνων πού ἀμφισβή­τη­σαν τήν τιμη­τική προσκύνησή τους καί μέ­σω αὐτῆς τήν ἀπόδοση τῶν νενομισμέ­νων τιμῶν στούς προφῆτες, στούς μάρ­τυρες, στούς ἀσκητές, στούς πατέ­ρες καί δι­δα­σκάλους τῆς Ἐκκλησίας καί προπάν­των στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο καί στόν δι’ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα Θεόν Λόγον, τίς ἱε­ρές μορφές τῶν ὁποίων ἀπεικονίζει ὁ χρωστήρας τῶν ἁγιογράφων στίς εἰκόνες.

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΥΡΙΝΗΣ: Χρειάζεται να βγάλουμε από την ζωή μας τα έργα του σκότους, των παθών και του εγωισμού μας.



«Ἀποθώμεθα οὖν τά ἔρ­γα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός».
Βρισκόμαστε, ἀδελφοί μου, στήν ἀρχή τῆς Ἁ­γίας καί Μεγάλης Τεσ­σα­ρακοστῆς. Βρισκόμα­στε στήν ἀρχή μιᾶς πε­ριόδου ἐντόνου πνευ­μα­­­­τι­κοῦ ἀγῶνος καί προ­­­­ετοιμασίας γιά τήν ἑορτή τῆς λαμπρο­φό­ρου Ἀναστάσεως τοῦ Κυ­­­ρίου μας, μιᾶς προ­ετοιμασίας πού συν­ί­σταται στή νέκρωση τοῦ ἑαυτοῦ μας καί τή σταύρωση τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, προκειμένου νά μπορέσει νά συνα­να­στηθεῖ μέ τόν Χριστό ὁ νέος, ὁ κατά Χριστόν κτισθείς, ἄνθρωπος.
Καί στό πλαίσιο αὐτῆς τῆς προετοιμασίας ἐν­τάσ­σεται καί ἡ προτρο­πή πού μᾶς ἀπευθύνει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπό­στολος Παῦλος μέσω τοῦ σημε­ρινοῦ ἀποστο­λι­κοῦ ἀναγνώσματος. «Ἀποθώμεθα οὖν τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐν­­δυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός».

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ (παραβολή της Κρίσεως)


 
«Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονο­μή­σατε τήν ἡτοιμα­σμένην ὑμῖν βα­σιλείαν ἀπό κατα­βο­­λῆς κόσμου».
Γιά τήν κληρονομία μιᾶς βασιλείας ὁ λόγος στό ση­μερινό εὐαγγελικό ἀνά­γνω­σμα. Ὄχι μιᾶς ἐπίγειας βασιλείας, ἀλλά μιᾶς οὐρά­νιας. Μιᾶς θείας βασιλείας τήν ὁποία καλούμεθα ὅλοι νά κληρονομήσουμε στό μέλ­λον. Τῆς βασιλείας τοῦ Χρι­στοῦ πού ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς πίστεως ὅτι δέν ἔχει τέλος. Τῆς βα­σι­λείας στήν ὁποία θά εἰσ­έλ­θουμε μετά ἀπό μία κρί­ση. Μέλλουσα καί αὐτή, τήν ὁποία ὅμως προσδο­κοῦ­­­­με καί περιμένουμε μα­ζί μέ τήν δεύτερη παρουσία τοῦ Χρι­στοῦ στή γῆ, ὅπως ὁμολογοῦμε καί πάλι στό Σύμβολο τῆς πί­στεως· «καί πάλιν ἐρχόμενον κρῖ­ναι ζῶ­ντας καί νε­κρούς», «οὗ τῆς βασι­λείας οὐκ ἔσται τέλος». Μιᾶς βασιλείας τήν ὁποία ἤδη ἀπό αὐτή τή ζωή εὐ­λογοῦμε­, ἐφόσον ἀρχίζου­με κάθε θεία Λειτουργία μέ τή φράση «εὐλογημένη ἡ βα­σιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2019

Όταν δεν μπορώ να αποφύγω την αμαρτία, ούτε να μετανοήσω αληθινά, υπάρχει σωτηρία;



Πολύ συχνά, θέτουμε στον εαυτό μας και μεταξύ μας ένα πολύ βασανιστικό ερώτημα. Πως μπορώ να αντιμετωπίσω την αμαρτωλή μου κατάσταση; Τι μπορώ να κάνω; Δεν μπορώ να αποφύγω την διάπραξη αμαρτημάτων, μόνο ο Χριστός άλλωστε ήταν αναμάρτητος. Και δεν μπορώ και εξακολουθώ να διαπράττω αμαρτήματα, εξαιτίας της έλλειψης αποφασιστικότητας, θάρρους, ικανότητας για αληθινή μετάνοια ή εξαιτίας της γενικότερης αμαρτωλής κατάστασης η οποία κυριαρχεί στον εσωτερικό μου κόσμο. Τι απομένει λοιπόν σε μένα; Βασανίζομαι, παλεύω απεγνωσμένα όπως ένας άνθρωπος την ώρα που πνίγεται και δεν βλέπω λύση.

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Κυριακή Ασώτου: Να να γευτούμε την αγάπη του Θεού χρειάζεται η επιστροφή μας.



Η παραβολή του Ασώτου παρουσιάζει το Θεό σαν άνθρωπο, τον αληθινά φιλάνθρωπο και τους δύο γιούς, καθώς και τις δύο κατηγορίες των ανθρώπων, τους δίκαιους και τους αμαρτωλούς. Ο μικρός είπε· δώσε μου το μερίδιό μου από την περιουσία μας. Η δικαιοσύνη είναι αρχική κατάσταση του ανθρώπου, γι’ αυτό κι ο μεγάλος δεν παρεκκλίνει· υστερογέννητο κακό η αμαρτία, γι’ αυτό και παρεκκλίνει ο μικρός, αυτός, δηλαδή που συναυξήθηκε με την αμαρτία που μπήκε στον κόσμο έπειτα. Και με άλλο νόημα λέγεται ο αμαρτωλός άνθρωπος «νεώτερος γιός», σαν νεωτεριστής κι αποστάτης στο πατρικό θέλημα.
«Πατέρα, δώσε μου το μερίδιό μου από την περιουσία μας». Περιουσία του ανθρώπου είναι το λογικό, με επακολούθημα την αυτεξουσιότητα γιατί κάθε λογικό είναι αυτεξούσιο. Μας παραχωρεί ο Κύριος το λόγο, για να τον χρησιμοποιούμε κατά το θέλημά μας, σαν δικό μας κτήμα. Και τον παραχωρεί σ’ όλους εξίσου, γιατί όλοι είμαστε εξίσου λογικοί, εξίσου αυτεξούσιοι. Άλλοι όμως κάνουμε λογική χρήση της τιμητικής παραχώρησης κι άλλοι εξευτελίζουμε το θείο δώρο. Και όλα γενικά όσα μας έχει δώσει Θεός, ας τα θεωρήσουμε περιουσία μας, τον ουρανό, τη γη, την πλάση όλη, το νόμο, τους προφήτες. Αλλά ο μικρός γιός ενώ είδε τον ουρανό, και τον θεοποίησε, τη γη και την προσκύνησε, δεν θέλησε να πορευτεί στις γραμμές του νόμου, δολιεύτηκε τους λόγους των προφητών. Ο μεγαλύτερος όμως γιός τα χρησιμοποίησε όλα για τη δόξα του Θεού.

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ´ ΛΟΥΚΑ (ΑΣΩΤΟΥ): Ποια είναι η σημερινή αποστασία μας;



«Καί εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τό ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας».
Μία ἀπό τίς πιό γνω­στές καί προσφιλεῖς εὐ­αγ­γελικές παραβολές ἀ­κού­σαμε σήμερα, ἀ­δελ­­φοί μου, τήν παρα­βολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ. Καί παρότι ὁ χαρακτη­ρι­σμός «παραβολή τοῦ ἀσώ­του» προοιωνίζεται ὡς πρωταγωνιστή τόν νε­ώτερο υἱό, ἡ προσοχή μας στρέφεται συνήθως στήν εὐπλαγχνία τοῦ πα­­τέρα ἤ στήν σκληρό­τητα τοῦ πρεσβύτερου ἀδελφοῦ πού προτίμησε νά μήν παρίσταται στή χαρά γιά τήν ἐπιστροφή τοῦ ἀσώτου ἀδελφοῦ του, μή μπορώντας νά ἀποδεχθεῖ τήν ἀγάπη καί τή συγχωρητικό­τη­τα τοῦ πατέρα του.

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Οι αληθινές σχέσεις λευτερώνουν τα πρόσωπα, δεν δημιουργούν προσωπεία.



Με κάθε άνθρωπο να είσαι αληθινός. Ένα περισσότερο επιβάλλεται να είσαι αληθινός και ειλικρινής με τους ανθρώπους σου. Πάνω στο ψέμα δεν μπορεί να σταθεί καμία σχέση. Δεν υπάρχουν αθώα ψέμματα, δεν υπάρχουν καλά ψέμματα. Το ψέμα είναι πάντα ψέμα.
Να είσαι αληθινός με τον άνθρωπό σου. Να ξέρει ο άλλος με ποιον έχει να κάνει. Να ξέρεις πως σκέφτεσαι, ποιος είσαι. Εάν είναι να μένει μαζί σου σε σχέση, τουλάχιστον να μείνει έχοντας υπ'όψιν του ποιος είσαι, ποια είσαι. Το να φορούμε προσωπεία μόνο και μόνο για να μένει ο άλλος σε σχέση μαζί μας -ουσιαστικά ξεγελώντας τον- είναι ανήθικο.
Δεν είναι θεάρεστο αυτό που λένε κάποιοι "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Κάτι τέτοιο είναι υποκριτικό και βλάσφημο προς την σχέση μας με τον άλλον άνθρωπο.

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ´ ΛΟΥΚΑ (ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ): Κάθε αρετή αχρηστεύεται από τον εγωισμό.




«Κατέβη οὗτος δεδικαιω­μέ­­νος εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ ἤ γάρ ἐκεῖνος».
Κυριακή τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου ἡ σημερινή Κυ­ρι­ακή, καί ἡ Ἐκκλη­σία μας μᾶς παρουσιάζει μέ τό ση­με­ρινό εὐαγγελικό της ἀνά­­γνωσμα δύο πρό­σω­πα ἐξαι­ρετικά οἰκεῖα σέ ὅλους μας.
Ἡ οἰκειότητα αὐτή πρός τά πρόσωπα δέν ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι ἡ εὐαγ­γε­λι­­κή περικοπή εἶναι πο­λύ γνωστή σέ ὅλους μας, ἀλλά ὀφείλεται κυρίως στό γε­γο­νός ὅτι ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά ἀναγνω­ρί­σει στή συμπεριφορά τῶν δύο πρω­ταγωνιστικῶν προ­­­­σώ­­­πων τοῦ εὐαγ­γελι­κοῦ ἀνα­­γνώ­σμα­τος στοιχεῖα τῆς δικῆς του συμπεριφορᾶς καί τοῦ δικοῦ του χα­ρα­κτήρα.
Μέ μεγάλη αὐτοπεποί­θη­ση ὁ ἕνας προβάλλει τήν εὐ­σέβεια καί τίς ἀρε­τές του μεγαλόφωνα. Μέ συντριβή ὁ δεύτερος ἀναγνωρίζει τήν ἁμαρτω­λότητά του καί ζητᾶ τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ): Υπομονή και επιμονή.



«Οὐκ ἔστιν καλόν λαβεῖν τόν ἄρτον τῶν τέκνων καί βαλεῖν τοῖς κυνα­ρίοις».
Στά μέρη τῆς Τύρου καί τῆς Σιδῶνος μᾶς μεταφέ­ρει, ἀδελφοί μου, τό ση­μερινό εὐαγγελικό ἀνά­γνω­σμα, ἐκεῖ ὅπου ὁ Χρι­στός συναντᾶ μιά Χανα­ναία γυναίκα, μία εἰδωλο­λά­τρι, πού προστρέχει πρός αὐτόν καί αἰτεῖται τό ἔλεός του. Δέν ζητᾶ κάποια προσωπική χάρη, ἀλλά τόν παρακαλεῖ νά θεραπεύσει τήν κόρη της, ἡ ὁποία «κα­κῶς δαιμονίζεται».

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΤΑΛΑΝΤΩΝ): Θα δώσουμε λόγο για ό,τι μας εμπιστεύτηκε ο Θεός.



«Καί παρέδωκεν αὐτοῖς τά ὑπάρ­χοντα αὐτοῦ, καί ᾧ μέν ἔδωκεν πέν­τε τάλαντα, ᾧ δέ δύο, ᾧ δέ ἕν, ἑκάστῳ κατά τήν ἰδίαν δύναμιν καί ἀπεδήμη­σεν».
Μιά παραβολή μᾶς παρουσίασε ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή, μιά παραβολή πού εἶναι γνωστή ὡς ἡ παραβολή τῶν ταλάντων. Τό περιεχό­μενό της γνωστό σέ ὅλους μας, ἀναφέρεται σέ ἕνα περι­στατικό πού ἐπαναλαμβάνεται συ­χνά στήν ἱστορία τοῦ κόσμου καί τῶν ἀνθρώπων.
Ἕνας ἄρχοντας ἀποφάσισε νά ἀπο­δημήσει σέ μιά μακρινή χώρα· καί πρίν νά ἀποδημήσει κάλεσε τούς δού­λους καί τούς παρέδωσε τά ὑπάρ­χοντά του. Καί σέ ἄλλον ἔδωσε πέντε τάλαντα καί σέ ἄλλον δύο καί στόν τρίτο ἕνα καί ἀνεχώρησε.
Δέν τούς εἶπε τί ἔπρεπε νά τά κά­νουν. Τούς ἄφησε νά ἐνεργήσουν ἀνάλογα μέ τή δική τους κρίση καί διάθεση. Δέν τούς εἶπε ἄν θά ἐπι­στρέψει οὔτε πότε θά ἐπιστρέψει. Ἁπλῶς τούς ἐμπιστεύθηκε τά ἀγαθά του ἀνάλογα μέ τίς ἱκανότητες τοῦ καθενός.

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019

Πώς να προσερχόμαστε στην Θεία Κοινωνία;



Ὅσα σᾶς συμβαίνουν στό διάστημα τῆς προετοιμασίας σας γιά τή θεία Κοινωνία, φόβος, ταραχή κλπ, προέρχονται καθώς φαίνεται ἀπό τόν ἐχθρό. Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι αὐτός σᾶς τριγυρίζει.... Ἡ Ἐξομολόγηση καί ἡ θεία Κοινωνία τόν καῖνε καί τόν διώχνουν μακριά. Γιά νά σᾶς ἐμποδίσει λοιπόν, ἀπ’ αὐτά, σᾶς προξενεῖ τόσους πειρασμούς. Ἀγωνισθεῖτε νά κρατήσετε τή μνήμη τοῦ Θεοῦ καί τή μνήμη τοῦ θανάτου. Αὐτές οἱ δυό μνῆμες, ὄχι μόνο ὅταν ἑτοιμάζεστε γιά τή θεία Μετάληψη, ἀλλά πάντοτε, ἐξουδετερώνουν τά τεχνάσματα τοῦ πονηροῦ.
Ξέρετε καί αἰσθάνεσθε πόσο ψυχοσωτήρια εἶναι τὰ πανάχραντα Μυστήρια. Νά κοινωνεῖτε λοιπόν συχνά.

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2019

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Το μεγαλείο της ιερωσύνης.



Ο Χρυσόστομος τονίζει ότι η Ιερωσύνη είναι διακονία, η οποία εδόθη από το Θεό στους ιερείς ως «Θείον χάρισμα» και γι᾿ αυτό είναι η σπουδαιότερη και τιμιότερη από όλες τις άλλες επίγειες εξουσίες. Και μολονότι ασκείται επί γης, τα αποτελέσματά της διαβαίνουν στους ουρανούς και ως τοιαύτη είναι υπηρεσία η οποία αρμόζει στους αγγέλους.
Γι' αυτό το ιερατικό αξίωμα χαρακτηρίζεται «αγγελικό» αφού η Ιερωσύνη ασκείται μεν επί της γης, ανήκει όμως στην «τάξη των επουρανίων». Και αυτό βέβαια πρέπει να θεωρείται εύλογο, αφού την Ιερωσύνην «δεν την καθίδρυσε ούτε άνθρωπος, ούτε άγγελος, ούτε αρχάγγελος, ούτε κάποια άλλη κτιστή δύναμη, αλλά ο ίδιος ο Παράκλητος, ο οποίος την έκανε τέτοια, ώστε να φαίνεται ότι ασκείται από αγγέλους αν και ασκείται από σαρκικά όντα - ανθρώπους».

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019

Γέροντας Ελισαίος Σιμωνοπετρίτης: Κι ο πνευματικός πατέρας είναι δωρεά από τον Θεό.


 ΝΚ - Όταν αναζητά κάποιος έναν πνευματικό πατέρα, ποια είναι τα χαρακτηριστικά εκείνα τα οποία πρέπει να έχει στο νου του, όταν θα αναζητήσει ας πούμε τον πνευματικό του πατέρα;
ΓΕ –Δύο πράγματα πρέπει να αναζητά στον πνευματικό πατέρα. Δεν πρέπει να αναζητήσει κανένα χάρισμα, πρέπει να αισθανθεί εμπιστοσύνη και αγάπη. Αν αισθανθεί αυτά, έχει όλα τα χαρίσματα, έχει όλες τις δυνατότητες που θα του δώσει ο πνευματικός του πατέρας. Ο πνευματικός πατέρας είναι μία δωρεά και αυτή από τον Θεό. Δίνει την εξουσία ο Θεός ο πνευματικός πατέρας να συγχωρεί αμαρτίες. Ποιος είσαι που συγχωρείς αμαρτίες; Ο Μόνος που συγχωρεί αμαρτίες είναι ο Θεός. Σου δίνει τή δυνατότητα να απαλλάσσεις τους ανθρώπους από πάθη, να τους παρηγορείς, να τους κάνεις διάφορα. Αυτό είναι ένα χάρισμα από τον Θεό. Και βλέπετε ότι αυτό πρέπει πράγματι να το έχεις από τον Θεό. Και βλέπεις ανθρώπους απλούς, που πετυχαίνουν στην πνευματική τους πατρότητα και άλλους που είναι πάρα πολύ σπουδαίοι και δεν πετυχαίνουν, διότι εκείνοι βάζουν τον εαυτό τους και όχι το χάρισμα. Αυτός που ψάχνει για τον πατέρα, δεν πρέπει να ψάχνει, πρέπει να μην έχει τίποτα στο μυαλό του, να θέλει τον πνευματικό πατέρα γιατί είναι ο μεσάζων, ο μεσίτης, ο οδηγός, αλλά να νοιώσει την εμπιστοσύνη, την ανάπαυση όπως λέμε, και την αγάπη. Τα ένοιωσε αυτά; Θα δείτε ότι τον πνευματικό πατέρα θα τον αγαπάει και όταν είναι καλός και όταν είναι αυστηρός, θα τον αγαπάει και όταν είναι σκυθρωπός και όταν είναι χαμογελαστός, θα τον αγαπάει και στον έπαινο και στην κρίση και στην αυστηρότητα,  διότι θα έχει κατακτήσει την πραγματική σχέση του με τον πνευματικό πατέρα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ´ ΛΟΥΚΑ (ΖΑΚΧΑΙΟΥ): Η υπόθεση της σωτηρίας μας δεν χωρά αναβολές.



«Zακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι».
Ἕναν ἄνθρωπο, ἕναν πλούσιο ἀρ­χιτελώνη, μᾶς παρουσιάζει σήμερα ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς, γιά νά μᾶς ἀποκαλύψει τίς τρεῖς ἀναγκαῖες προ­­ϋ­πο­θέσεις γιά τήν ἀσφαλή καί βέβαιη σωτηρία μας διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Προϋπόθεση πρώτη εἶναι ἡ ὑψο­ποιός ταπείνωση, ἡ ὁποία στήν πε­ρί­πτω­ση τοῦ Ζακχαίου ἐκ­δηλώ­νε­ται μέ ἕναν ἀσυνήθιστο τρό­­πο, ἐκ­δηλώνεται μέ τό νά ἀνε­βεῖ αὐτός ὁ ἄρχοντας, ὁ πλούσιος, ὁ ἀρχιτε­λώ­νης ἐπάνω σέ ἕνα δένδρο προκειμέ­νου νά δεῖ τόν Ἰησοῦ πού θά ἐρχό­ταν στήν Ἰεριχώ.
Μπροστά στή σφοδρή καί διακαή του ἐπιθυμία νά ἀντικρύσει τόν Ἰη­σοῦ ὁ Ζακχαῖος δέν σκέφτεται καί δέν ὑπολογίζει τήν κοινωνική του θέση, δέν λαμβάνει ὑπόψη του τά σχόλια ἤ καί τά εἰρωνικά μειδιά­μα­τα τῶν συμπο­λιτῶν του, ταπεινώ­νε­ται καί ἀνε­βαίνει στή συκομορέα, γιά νά ἀποκαλυ­φθεῖ στή συνέχεια ἡ ἀλήθεια τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ ὅτι «ὁ ὑψῶν ἑαυτόν ταπεινωθήσεται, ὁ δέ ταπεινῶν ἑαυτόν ὑψωθήσεται».
Καί τό ἀποτέλεσμα γιά τόν Ζακ­χαῖο εἶναι ἄμεσο· Ἰησοῦς διέρχεται διά τῆς ὁδοῦ, τόν βλέπει καί τόν κα­­λεῖ· «Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι, σήμερον ἐν τῶ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖ­ναι».

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019

Δεν θα σωθείς επειδή είσαι καλύτερος από τους άλλους!



Δεν προσέχουμε τα δικά μας ελαττώματα και τις αμαρτίες, ενώ στους άλλους βρίσκουμε πολλά σφάλματα.
Εάν θέλουμε έστω και λίγο η ελπίδα για την σωτηρία μας να ευσταθή ας αφήσουμε τους άλλους και ας κοιτάξουμε το χάλι μας. Είναι φοβερός δαιμονισμός να θεωρείς τον εαυτό σου ανώτερο από τους άλλους, καλύτερό τους. Η μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας, η μεγάλη υπόληψη που έχουμε σε ό,τι κάνουμε, μας κάνει να βλέπουμε τους άλλους κατώτερούς μας και να τους κατακρίνουμε αυστηρά βλέποντας μόνο τα ελαττώματά τους.
Αντίστοιχα στον εαυτό μας βλέπουμε μόνο καλά και αγαθά πράγματα. Μεγαλύτερος δαιμονισμός από αυτόν δεν υπάρχει.

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

Κυριακή των 10 λεπρών: Όχι μόνο ευχαριστώ δεν λέμε, αλλά και Τον βλασφημούμε!




«Απήντησαν αυτώ δέκα λεπροί άνδρες, οι έστησαν πόρρωθεν...» (Λουκ. 17, 12)

Θαύμα και διδασκαλία
Ένα θαύμα, αγαπητοί, ένα θαύμα βλέπουμε στο Ευαγγέλιο της ΙΒ' Κυριακής του Λουκά. Βλέπουμε ένα θαύμα, πούνε συγχρόνως και μία διδασκαλία. Είναι το θαύμα της θεραπείας των 10 λεπρών. Αλλά προς αυτούς τους 10 λεπρούς παραβάλλονται όλοι οι άνθρωποι.
Πραγματικά λεπροί εκείνοι οι 10 δυστυχισμένοι άνθρωποι. Συμβολικά λεπροί όλοι οι άνθρωποι, ή μάλλον ψυχικά λεπροί. Λεπροί με λέπρα χειρότερη απ’ τη λέπρα τη σωματική, που είχαν οι άνδρες του Ευαγγελίου και όλοι οι χανσενικοί όλων των εποχών.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...