Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου 2020

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΥΡΙΝΗΣ: Η σωτηρία μας είναι πιο κοντά από ότι νομίζουμε.



«Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἤ ὅτε ἐπι­στεύ­σαμεν».
Μέ μία διαπίστωση ἀρ­­χίζει τό σημερινό ἀ­πο­στολικό ἀνάγνω­σμα. Καί ἡ διαπίστωση αὐτή δέν ἀφορᾶ σέ κάτι ἀσή­μαν­το, ἀλλά σέ ὅ,τι πιό σπου­δαῖο καί σημαντι­κό ὑπάρχει στή ζωή μας. Ἀφορᾶ στή σω­τη­ρία μας. Τί εἶναι ὅμως ἡ σω­τη­ρία μας καί γιατί εἶναι τώρα πιό κοντά μας ἀπό ὅ,τι πιστεύαμε;
Σωτηρία εἶναι, ἀδελ­φοί μου, ἡ ἀπαλλαγή μας ἀπό τίς συνέπειες τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πα­ρακοῆς τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἡ ἀπο­δέσμευσή μας ἀπό ὅ,τι βαρύνει τήν ψυχή μας καί δέν τήν ἀφήνει νά ἐπιστρέψει καί νά ἑνω­θεῖ μέ τόν Θεό. Εἶ­ναι ἡ δυ­­νατότητα νά ἀνοί­ξου­­με καί πάλι τήν κε­κλεισμένη πύλη τοῦ πα­­­ραδείσου καί νά σπεύ­σουμε πρός τόν δη­μιουργό καί Πατέρα μας Θεό.
Αἰῶνες περίμεναν οἱ ἄν­­θρωποι νά ἀποκτή­σουν αὐτή τή δυνατό­τητα. Αἰῶνες περίμεναν τόν Μεσσία καί λυτρω­τή τοῦ κόσμου. Ἄν ὅμως αὐτό ἴσχυε γιά τούς πρό Χριστοῦ ἀνθρώπους, δέν ἰσχύει γιά ὅλους ἐ­μᾶς πού ζοῦμε μετά τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Χρι­στοῦ, ὁ ὁποῖος μέ τή σταυρική θυσία καί τήν ἀνάστασή του συνέ­τρι­ψε τά δεσμά τῆς ἁμαρ­τίας καί μᾶς χάρισε διά τοῦ τιμίου αἵματός του τή λύτρωση καί τή σω­τη­ρία.

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2020

Σοφά λόγια Αγίων και Γερόντων


 
Οι γονείς κατσαδιάζουν τα παιδιά τους για το παραμικρό. Είναι σαν να μην ξέρουν πως γίνεται να τους μιλά κανείς ήσυχα και τρυφερά. Όταν είναι αναγκαίο να θέσει ένας γονιός όρια πειθαρχίας σ’ ένα παιδί, το παιδί πρέπει να νιώθει ότι πίσω από την αυστηρότητα υπάρχει αγάπη. Είναι μεγάλο λάθος να τιμωρείς τα παιδιά τη στιγμή που κάνουν κάτι κακό, διότι τίποτα δεν πετυχαίνεις έτσι.
Γέροντα Θαδαίου της Βιτόβνιτσα

Αγαπήστε την προσευχή, την κουβέντα με τον Κύριο. Το παν είναι η αγάπη, ο έρωτας με τον Κύριο, τον Νυμφίο Χριστό.
Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης


Στριφογυρίζουμε απ’ εδώ κι από κει, τυρβάζουμε για μικρά και ασήμαντα πράγματα. Όλ’ αυτά είναι παροδικά, φθαρτά, νεκρά. Ο διάβολος που έχει τη δύναμη του θανάτου μας παγιδεύει στα δίχτυα του, μας τραυματίζει έως θανάτου. Γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε, να μην προσκολλιόμαστε σε τίποτε το επίγειο, για να αποφύγουμε τα τραύματά του.
Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Δική μας χαρά είναι ο Χριστός. Με τα πάθη Του μας έγραψε στο βιβλίο της ζωής, και στη βασιλεία των ουρανών θα είμαστε αιώνια με τον Θεό και θα βλέπουμε τη δόξα Του και θα ευφραινόμαστε μαζί Του. Η χαρά μας είναι το Άγιο Πνεύμα. Είναι τόσο γλυκό και ευχάριστο! Αυτό μαρτυρεί στην ψυχή για τη σωτηρία.
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ (ΑΓ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ)



«Καί ἀπελεύσονται οἱ δίκαιοι εἰς ζωήν αἰώ­νιον».
Τρίτη Κυριακή τοῦ Τρι­­ωδίου σήμερα, ἀ­δελ­φοί μου, καί πρίν νά μᾶς ὑπεν­θυμίσει ἡ Ἐκ­κλησία μας τήν ἔξωσή μας ἀπό τόν παράδεισο τῆς Ἐδέμ ἐξαιτίας τῆς πα­­ρακοῆς τῶν πρωτο­πλάστων, πρίν νά μᾶς καλέσει νά εἰσέλθουμε στό στάδιο τῶν ἀρετῶν γιά νά ἀγωνισθοῦμε ὥστε νά καθάρουμε τήν ψυχή μας ἀπό τούς ρύ­πους τῆς ἁμαρτίας καί νά βρεθοῦμε προετοι­μα­­­­σμένοι κατάλληλα κα­­­τά τήν ἡμέρα τῆς κρί­­σεως, μᾶς παρου­σιά­ζει σήμερα αὐτήν ἀ­κρι­βῶς τήν ἡμέρα. Μᾶς πα­ρουσιάζει καί μᾶς πε­ρι­γράφει τί θά συμβεῖ, ὅταν θά ἔρθει ὁ Χριστός με­τά δόξης γιά νά ἀπο­δώσει δικαιοσύνη.
Ἡ πε­ριγραφή αὐτή δέν εἶ­ναι περιγραφή κά­ποιου ἀνθρώπου, ὥστε νά μπο­ρεῖ νά ἰσχυρισθεῖ κα­νείς πώς εἶναι φαν­τα­­στική ἤ δέν εἶναι ἀ­κρι­βής. Εἶναι ἡ περι­γρα­­φή τοῦ Χριστοῦ πού γνωρίζει καλύτερα ἀπό κάθε ἄλλο τί θά συμβεῖ ἐκείνη τήν ἡμέρα, καί τά δεδομένα εἶναι ἁπλά καί σαφῆ.
Τό κρι­τήριο βάσει τοῦ ὁποίου θά κρίνει ὁ Χρι­στός τόν κόσμο εἶναι ἡ διπλῆ ἐντολή τῆς ἀγά­πης, γιά τήν ὁποία ὁ ἴδιος ὁ Χρι­στός εἶπε: «ἐν ταύ­ταις ταῖς δυσίν ἐν­το­λαῖς ὅ­λος ὁ νόμος καί οἱ προ­φῆται κρέ­μαν­ται». Εἶ­ναι ἡ ἐντολή τῆς ἀγά­πης πρός τόν Θεό καί τόν ἄν­θρωπο, τήν ἐφαρμογή τῆς ὁ­ποί­ας ζητᾶ ἀπό ἐμᾶς ὁ Χρι­στός γιά νά μᾶς συγ­κα­ταριθμήσει μεταξύ τῶν ἐκλεκτῶν του καί νά μᾶς χαρίσει τήν αἰώ­νιο ζωή.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Η συγχώρεση στέκει πάνω από την δικαιοσύνη και η αγάπη πάνω από κάθε νομοτέλεια.



Δεν είναι η νηστεία σου,
δεν είναι η εγκράτειά σου,
δεν είναι η προσευχή σου,
δεν είναι η πίστη σου,
δεν είναι η τήρηση των εντολών,
δεν είναι η ηθική σου,
δεν είναι ο εκκλησιασμός σου,
που κάνουν την ζωή σου χριστομίμητη.

 
Είναι κυρίως η συγχώρεσή σου,
η κατανόησή σου,
η αποδοχή σου,
το έλεός σου,
η απλότητά σου,
η ταπείνωσή σου,
η αγαθότητά σου,
η αγάπη σου.
Τα πρώτα χρειάζονται για να γίνουν τα δεύτερα.
Χωρίς τα δεύτερα όμως, τα πρώτα δεν έχουν αξία.


Για πόσο ακόμα θα σε περιμένει;



Πόσες φορές κάθε ημέρα ο Χριστός μας κτυπά την πόρτα;
Την πόρτα της καρδιάς μας.
Μας κτυπά απαλά και περιμένει.
Περιμένει να ανοίξουμε.
Να ανοίξουμε να μπει.
Να μπει για να συναντηθούμε.
Να συναντηθούμε για να συγχωρεθούμε.
Να συγχωρεθούμε για να σωθούμε.

Η πόρτα της καρδιάς μας ανοίγει μόνο από μέσα.
Δεν έχει από έξω χερούλι.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ: Όλα μας επιτρέπονται, αλλά δεν μας συμφέρουν όλα.



«Πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ᾽ οὐ πάντα συμφέ­ρει· πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ ἐξουσια­σθή­σομαι ὑπό τι­νος».
Ἀπόλυτος καί κατη­γο­ρη­μα­τικός ὁ ἀπόστολος Παῦ­­λος δίνει μία ἀπάν­τη­ση στόν ἄσωτο υἱό τῆς σημε­ρινῆς εὐαγγε­λι­κῆς παραβο­λῆς, πού ἔχοντας τήν αἴ­σθηση ὅτι ἡ παρου­σία τοῦ πα­τέρα τόν ἐμπόδιζε νά κά­­νει ὅ,τι ἤθελε, φεύγει ἀπό τό σπίτι γιά νά ζή­σει τή ζωή πού ὀνει­ρευό­ταν χω­ρίς περιορι­σμούς. Δίνει μία ἀπάντηση καί σέ ὅλους ἐμᾶς, τούς ἀνθρώ­πους τοῦ 21ου αἰ­ώνα, πού μερικές φο­ρές δοκιμάζουμε τόν πει­­ρασμό νά δραπετεύ­σου­με ἀπό τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί τούς κα­νό­νες τῆς Ἐκκλησίας μας. Δίνει ὅμως ταυτό­χρο­να καί μία ἠχηρή ἀπάν­τη­ση σέ ὅσους κατη­γο­ροῦν τήν Ἐκ­κλη­σία, ὅτι δῆθεν περιο­ρίζει τήν ἐλευ­θερία τῶν ἀν­θρώ­πων, θέ­το­ντας ὅρια καί περιορι­σμούς.
«Πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ᾽ οὐ πάντα συμφέ­ρει· πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ ἐξουσια­σθή­σομαι ὑπό τι­νος».

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2020

Τα Μυστήρια δεν είναι δικές μας πράξεις, αλλά του Θεού!





γράφει ο Επίσκοπος Διοκλείας, Κάλλιστος Ware

« Λυτρωτής μας, πο τν βλέπαμε κάποτε σωματικά, τώρα εναι παρν στ μυστήρια»
γ. Λέων Μέγας

Τ μυστήρια κατέχουν κεντρικ θέση στ Χριστιανικ λατρεία. «Κα λλως δ μυστήριον καλεται», γράφει γ. ωάννης Χρυσόστομος γι τν Εχαριστία, «τι οχ περ ρμεν πιστεύομεν, λλ’ τερα ρμεν, κα τερα πιστεύομεν... κούω σμα Χριστο, τέρως γ νο τ ερημένον, τέρως πιστος». Ατς διπλς χαρακτρας, ταυτόχρονα ξωτερικς κα σωτερικός, εναι τ διακριτικ χαρακτηριστικό το μυστηρίου: τ μυστήρια, πως κα κκλησία, εναι ταυτόχρονα ρατ κα όρατα. 

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ: Η σωτηρία μας βασίζεται στην ταπείνωση.




«Κατέβη οὗτος δεδι­και­ωμένος εἰς τόν οἶ­κον αὐτοῦ».
Πρώτη Κυριακή τοῦ Τρι­ωδίου καί ἡ Ἐκ­κλη­σία μᾶς παρουσιάζει δύο ἀνθρώπους μέ δια­φορετικές ἀφετηρίες καί διαφορετική δια­δρο­­μή πού συναντῶν­ται στό ἴδιο σημεῖο, στόν ναό τοῦ Θεοῦ,  ἀλ­λά μέ διαφορετικό σκο­πό. Ὁ ἕνας ζητᾶ τή δι­καί­ωση. Ὁ ἄλλος ἐπι­δι­ώ­κει τήν αὐτοδι­καί­ω­ση. Ὁ ἕνας ξεχωρίζει γιά τή συντριβή καί τήν τα­πεί­νωσή του, ὁ ἄλλος γιά τήν αὐτοπεποίθηση καί τήν ὑπεροψία του. Στά μάτια τῶν ἀν­θρώ­πων ὁ ἕνας φαντάζει δί­καιος καί ὁ ἄλλος ἁ­μαρτωλός, ὁ ἕνας εὐ­σε­βής καί πιστός καί ὁ ἄλ­λος ἀπομακρυσμένος ἀπό τόν Θεό καί τίς ἐν­το­λές του.
Σέ ἀντίθεση ὅμως μέ τούς ἀνθρώπους πού κρί­νουν ἀπό τά φαι­νό­μενα, πού κρίνουν ἀπό τά ἐξωτερικά στοιχεῖα τῆς ζωῆς καί τῆς συμ­πε­ριφορᾶς τοῦ ἀνθρώ­που, ὁ Θεός «ἐτάζει νε­φρούς καί καρδίας», ἐξε­τάζει τά μύχια τῶν ψυ­χῶν τους καί δέν κρί­­νει μέ βάση τά κρι­τή­ρια τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά τά δικά του θεῖα κρι­τήρια. Καί γιά τόν Θεό ἀποτελεῖ ὕβρι καί ἀλαζονεία ἡ αὐτοδι­καί­ω­­ση τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος πού σάν τόν Φαρισαῖο ἐμ­φα­νίζεται στόν ναό καί ἐκθειάζει τήν ἀρετή του καί ἐγκωμιάζει τά καλά του ἔργα περιμένοντας τόν ἔπαινο τοῦ Θεοῦ, δείχνει ἀφενός ὅτι ἡ εὐ­­σέβεια καί ἡ ἀρετή του δέν εἶχαν πραγμα­τι­­κά ἐρείσματα καί ἀ­φε­τέρου ὅτι θεωρεῖ πώς ἡ σωτηρία του εἶναι ἀπόρροια ἀπο­κλει­στικά καί μόνο τῶν ἔργων του καί ὄχι τῆς ἀγάπης καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θε­οῦ, τόν ὁποῖο ἀκυ­ρώ­νει καί ἀπορρί­πτει. Καί ἐ­φό­σον ὁ ἄνθρωπος αὐ­τός δείχνει ὅτι δέν ἔχει ἀνάγκη τή δικαίω­ση τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεός δέν ἔχει λόγο γιά νά τόν δι­καιώσει.

Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2020

Ό,τι έδωσες θα λάβεις και ό,τι έσπειρες θα θερίσεις.



"Όπου υπάρχει η αληθινή αγάπη, δεν έχουν χώρα η πλεονεξία και ο φθόνος".
Όποιος εναντιώνεται εύκολα και προκαλεί σχίσματα και ταραχές (ακόμα και με σημαία την αλήθεια) αυτός ο άνθρωπος είναι μακρυά της αγάπης, μακρυά του Χριστού.
Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι κινούνται εχθρικά προς άλλους. Τους κακολογούν, τους συκοφαντούν, τους απαξιώνουν, τους χαρακτηρίζουν χωρίς να είναι παρόν. Πολλές φορές και ανώνυμα προσπαθούν να διαδώσουν ψέμματα, μόνο και μόνο για να προκληθεί σύγχυση και ταραχή, πόνος και στεναχώρια.

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2020

Ομιλία: Εορτή της Υπαπαντής




«Καί εὐλόγησεν αὐ­τούς ὁ Συμεών».
Ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου σήμερα καί ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τό γεγονός ὡς τό πρῶτο δη­μόσιο γεγονός τῆς ἐπι­γείου ζω­ῆς τοῦ Χρι­στοῦ μετά τή γέννησή του. Ἡ Παναγία καί ὁ Ἰωσήφ πηγαίνουν στόν ναό τοῦ Σολομῶντος γιά νά προσφέρουν τήν ὁρισμένη ἀπό τόν Μω­σαϊκό νόμο θυσία γιά τό τεσσαρακονθήμερο βρέ­φος. Πηγαίνουν ἀπό σε­βασμό πρός τόν νόμο, χωρίς νά σκεφθοῦν καί νά συνειδητοποιή­σουν ὅτι τό βρέφος πού κρα­τοῦν στήν ἀγκάλη του εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός.
Ὁδηγοῦν, λοιπόν, τόν ἐνανθρωπήσαντα Θεό στόν οἶκο τοῦ Πα­τρός του, ὄχι γιά νά εὐλο­γη­θεῖ ἀπό τόν Θεό, ἀλ­λά γιά νά λάβουν οἱ ἴδιοι τήν εὐλογία. Ὁδη­γοῦν τό βρέφος Ἰη­σοῦ στόν ναό τοῦ Θεοῦ γιά νά ἀκούσουν τόν Συ­με­ών νά εὐλογεῖ τόν Θεό «ὅτι εἶδον οἱ ὀ­φθαλ­μοί» του «τό σω­τή­ριον» τοῦ Θε­οῦ, καί γιά νά ἀντι­λη­φθοῦν πό­­σο μεγάλη εἶ­ναι ἡ εὐ­λογία πού ἔλα­βαν οἱ ἴδιοι ἀπό τόν Θεό νά ἀξι­ωθοῦν νά κρατή­σουν στά χέρια τους τόν Υἱό του καί σω­τῆρα τοῦ κόσμου, ἀλλά καί γιά νά δεχθοῦν τήν εὐ­λο­γία τοῦ δι­καίου Συ­μεών.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...