Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Βγάλε γλώσσα...



Παλαιότερα ο γιατροί φάρμοζαν μιά πολύ σοφή καί ποδοτική μέθοδο. λεγαν στόν πελάτη τους. Βγάλε τήν γλώσσα! Τς ρριχναν μιά ματιά. Καί πό τήν γλώσσα καταλάβαιναν πολλά!
γλώσσα το ρρωστου δινε στόν γιατρό μιά πολύ καλή δέα γιά τήν σωματική κατάσταση το πελάτη του.
Κάτι νάλογο γίνεται καί ταν νθρωπος «βγάζει» γλώσσα!

Ο λλοι καταλαβαίνουν καλά, νάλογα καθένας μέ τά μυαλά του, πο κινεται συνομιλητής τους.
Τί παράξενο!
Καθρέφτης τς σωματικς γείας γλώσσα.
Καθρέφτης καί τς ψυχικς μας κατάστασης γλώσσα!

*  *  *

Λέγει Κύριος: Πρόσεχε! πό τά λόγια σου θά κριθς! Καί πό τά λόγια σου θά καταδικασθς (Ματθ. 12,37).
Καλύτερα νά πέσεις κάτω πό ψηλά, παρά νά «πέσεις χαμηλά», πό λάθος γλώσσας!
Καί ταν πομένουμε και δέν μιλμε, χομε μιά μεγάλη νίκη!
Καί σο πιό πολύ πέφτεις σέ λάθη γλώσσας, τόσο πιό χάρβαλο καταντς πνευματικά.
Γι᾿ ατό λέμε σέ μιά προσευχή μας:
Θο, Κύριε, φυλακήν τ στόματί μου. Δηλαδή βόηθα με, Κύριε, νά κρατ τό στόμα μου κλειστό. Νά ξέρω πότε μιλάω· καί πς μιλάω.
γαπς τόν Χριστό; Πρέπει νά Τόν χεις συνεχς στό στόμα σου: στό σπίτι· στήν πικοινωνία μέ γαπητά πρόσωπα· στήν γειτονιά· στήν γορά· παντο. Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν· καί γλώσσα ατο λαλήσει κρίσιν (Ψαλμ. 36,30). Δηλαδή: νθρωπος σωστός, στό στόμα του χει συνεχς τά λόγια το Θεο καί τά λόγια του εναι λα ζυγιασμένα· σεμνά· προσεκτικά.
Ατό εναι τό σωστό. Γιατί ,τι χεις στήν καρδιά σου βγαίνει στό στόμα!
 
*  *  *

Ο μέλισσες, να τιποτένιο ζωύφιο-ντομο, βγάζουν πό τό στόμα τους μέλι! ,τι παίρνουν στό στόμα τους, τό βγάζουν μέλι. Τό κάνουν μέλι!
Σύ καί γώ, πρεπε νά εμαστε καλύτεροι πό τά ντομα, πό τίς μέλισσες. πό τό στόμα μας πρεπε νά ρέει μιά πέραντη εωδία: εωδία τς καλωσύνης καί τς γάπης· εωδία τς δοξολογίας το νόματος το Κυρίου!
Κάνει τό στόμα μας νά βγάζει μιά φριχτή δυσωδία; Καί μα στό στόμα βγαίνει δυσωδία, βρώμα, τί εναι μέσα μας, βαθειά μέσα μας, στήν καρδιά μας;
Πάντως, κάτι χι καλό!
Πάντως χι Χριστός.
 
*  *  *

γία Γραφή μς λέγει, τι τό νομα το Χριστο εναι μύρον κκενωθέν (σμα 1,3)· δηλ. ταν βρίσκεται στό νο καί στήν καρδιά μς μοσχοβολάει τό εναι λόκληρο, σάν νά χύθηκε πάνω μας καί μέσα μας, εὐῶδες πολύτιμο μύρο!
Μάθε λοιπόν, νά μιλς γιά τόν Κύριο μέ ελάβεια καί μέ σεβασμό· μέ γάπη καί μέ ταπείνωση.
νας γάλλος φιλόσοφος (C. Bonal) το περασμένου αώνα, κάθε φορά πού πρόφερε τό νομα το Χριστο βγαζε τό καπέλλο του· καί κανε τό σταυρό του.
Κάμε καί σύ «κάτι». Κάμε τά λόγια σου, νά εναι:

• γλυκά στό στόμα σου.

• γλυκά στήν καρδιά σου.

• γλυκά στά α
τιά κείνων, πού σέ κονε.

Λέγει
γία Γραφή:

• Στόμα παρανόμου-βόθρος βαθύς! Βόθρος; Ναί βόθρος! (Παρ. 10,31)

• Στόμα δικαίου
ποστάζει σοφίαν. Δηλαδή, κάθε λέξη πού βγαίνει πό τό στόμα του εναι σοφία! (Παρ. 22, 14)
Μήπως τά παραλέει;
 
*  *  *

κούμπα, δελφέ, σωστά τήν καρδιά σου.
Μήν φήσεις νά γίνει τό στόμα σου καί καρδιά σου βόθρος βαθύς!...
Κάμε τα, νά ποστάζουν σοφία: καλωσύνη, ερήνη, γάπη, ταπείνωση.
Μήν τό ξεχνς.
Στόμα δικαίου ποστάζει σοφία· καί προσέχοντας, τί νά λέει τό στόμα σου, γίνεσαι σοφός γιά τούς νθρώπους· εάρεστος καί γαπητός στό Θεό.


 Μελέτιος Καλαμαρᾶς (Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης)
πηγή:εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...