Κυριακή Η΄ Ματθαίου με αναφορά στην Αγία Παρασκευή

 

Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή Ιεροκήρυκος

 

Αγαπητοί αδελφοί, Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς παρουσιάζει ένα από τα πιο τρυφερά και βαθιά θαύματα του Κυρίου: τον πολλαπλασιασμό των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων. Δεν είναι απλώς ένα θαύμα που δείχνει τη δύναμη του Χριστού· είναι ένα θαύμα που αποκαλύπτει την καρδιάΤου. Την καρδιά του Θεού που δεν μένει αδιάφορη μπροστά στην ανθρώπινη ανάγκη.

Και καθώς σήμερα τιμούμε την Αγία Οσιοπαρθενομάρτυρα Παρασκευή, η Εκκλησία μάς καλεί να δούμε πώς η ζωή της Αγίας φωτίζει το νόημα του σημερινού Ευαγγελίου και πώς το Ευαγγέλιο μάς βοηθά να κατανοήσουμε τη μαρτυρία της Αγίας μέσα στον σύγχρονο κόσμο.

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος σημειώνει ότι ο Χριστός «ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτούς». Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξηγεί ότι η σπλαχνικότητα του Χριστού είναι «η φυσική κίνηση της θείας αγάπης». Δεν είναι μια στιγμιαία συγκίνηση, αλλά η μόνιμη στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο.

Ο Χριστός βλέπει την πείνα τους. Βλέπει την κούρασή τους. Βλέπει την αδυναμία τους. Και ενεργεί. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο μήνυμα: Ο Θεός γνωρίζει τις ανάγκες μας πριν τις πούμε. Στον σημερινό κόσμο, όπου πολλοί αισθάνονται αόρατοι, παραμελημένοι, ξεχασμένοι, το Ευαγγέλιο μάς διαβεβαιώνει ότι ο Θεός δεν είναι αδιάφορος. Είναι ο Πατέρας που βλέπει, που συμπονά, που προνοεί. Και αυτή η θεϊκή ευαισθησία μάς καλεί να αποκτήσουμε κι εμείς μια καρδιά που βλέπει τον πόνο του άλλου.

Οι μαθητές είχαν ελάχιστα: πέντε άρτους και δύο ψάρια. Ο Χριστός όμως δεν ζητάει πολλά. Ζητάει να Του δώσουμε αυτό που έχουμε.

Ο άγιος Μέγας Βασίλειος λέει: «Ο Θεός δεν ζητεί το μέγεθος της προσφοράς, αλλά την προαίρεση του προσφέροντος». Το λίγο, όταν προσφέρεται με πίστη, γίνεται πολύ. Αυτό είναι το δεύτερο μήνυμα: Το λίγο που προσφέρουμε στον Θεό — ο χρόνος μας, η προσευχή μας, η αγάπη μας — γίνεται άφθονο.

Και εδώ η Αγία Παρασκευή γίνεται ζωντανό παράδειγμα.

Η Αγία δεν είχε εξουσία, δεν είχε πλούτο, δεν είχε κοινωνική δύναμη. Είχε όμως πίστη, και την πρόσφερε ολόκληρη στον Χριστό.

Ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας γράφει ότι ο άνθρωπος που προσφέρει τον εαυτό του στον Θεό «μεταβάλλεται σε όργανο της θείας ενεργείας». Αυτό συνέβη με την Αγία Παρασκευή: το μικρό της ανθρώπινης ύπαρξης έγινε μεγάλο, το αδύναμο έγινε δυνατό, το ταπεινό έγινε ένδοξο, Δηλαδή, η Αγία έγινε: – πρότυπο αγνότητας, – υπόδειγμα θάρρους, – παρηγοριά των ασθενών, – προστάτιδα των οφθαλμών, – και φως μέσα σε σκοτεινούς καιρούς. Όπως οι άρτοι πολλαπλασιάστηκαν, έτσι και η ζωή της Αγίας πολλαπλασίασε καρπούς πίστεως και αγάπης.

Ο Χριστός δεν χορταίνει μόνο πέντε χιλιάδες ανθρώπους. Χορταίνει την ανθρώπινη ανάγκη. Και μας καλεί να κάνουμε το ίδιο. Ο άγιος Χρυσόστομος λέει: «Δεν είναι αρκετό να θαυμάζεις το θαύμα· πρέπει να το μιμείσαι». Τι σημαίνει αυτό σήμερα; Σημαίνει ότι η Εκκλησία καλείται να γίνει τόπος πολλαπλασιασμού: – της αγάπης, – της αλληλεγγύης, – της ελπίδας, – της κοινωνικής ευαισθησίας.

Σήμερα, σε έναν κόσμο με: – οικονομικές δυσκολίες, – κοινωνικές ανισότητες, – μοναξιά, – πνευματική σύγχυση, – οικογένειες που δοκιμάζονται, – νέους που αναζητούν νόημα, – ηλικιωμένους που αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι, η Αγία Παρασκευή μάς καλεί να γίνουμε άνθρωποι προσφοράς, και τούτο επειδή η Αγία δεν ήταν μόνο μάρτυρας πίστεως. Ήταν και μάρτυρας αγάπης. Βοηθούσε τους φτωχούς, θεράπευε τους ασθενείς, ενίσχυε τους αδύναμους. Η ζωή της ήταν μια διαρκής διακονία.

Η σημερινή περικοπή μάς καλεί να δούμε γύρω μας: – Ποιος πεινάει; – Ποιος είναι μόνος; – Ποιος χρειάζεται μια λέξη παρηγοριάς; – Ποιος περιμένει μια μικρή βοήθεια; – Ποιος έχει ανάγκη από ένα άκουσμα, μια επίσκεψη, μια αγκαλιά; Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει: «Τίποτε δεν μας κάνει τόσο όμοιους με τον Θεό όσο η φιλανθρωπία». Όταν προσφέρουμε, γινόμαστε εικόνα του Χριστού. Και η Εκκλησία σήμερα καλείται να γίνει τόπος θεραπείας: – για τον άνθρωπο που πονά, – για τον άνθρωπο που αγωνίζεται, – για τον άνθρωπο που έχει χάσει την ελπίδα του.

Το θαύμα του πολλαπλασιασμού δεν είναι παρελθόν. Συνεχίζεται:

– Στη Θεία Λειτουργία, όπου ο άρτος και ο οίνος γίνονται Σώμα και Αίμα Χριστού. – Στην κοινότητα, όπου η μικρή προσφορά ενός ανθρώπου γίνεται ευλογία για πολλούς. – Στην κοινωνία, όπου η πίστη ενός ανθρώπου — όπως της Αγίας Παρασκευής — γίνεται φως για ολόκληρες γενιές. Και συνεχίζεται κάθε φορά που ένας άνθρωπος προσφέρει το «λίγο» του και ο Θεός το κάνει «πολύ».

Ας ζητήσουμε σήμερα από τον Χριστό να μας δώσει την καρδιά της Αγίας Παρασκευής: – καρδιά εμπιστοσύνης, – καρδιά προσφοράς, – καρδιά θάρρους, – καρδιά αγάπης, – καρδιά που βλέπει τον πόνο του άλλου και δεν μένει αδιάφορη.

Και ας θυμόμαστε: Ο Θεός δεν ζητάει από εμάς να έχουμε πολλά. Ζητάει να Του δώσουμε αυτό που έχουμε. Και τότε Εκείνος θα κάνει το θαύμα.