Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν του Τιμίου Σταυρού.



λπιδοφόρος γι τος ποφασισμένους κα ληθινος πιστος σημερινς λόγος το Κυρίου: «ποιος χάσ τν ζωή του γι χάρη Μου κα γι χάρη το Εαγγελίου ατς θ τν σώσ»· πιβεβαιωμένος στ μαρτύριο το αματος κατομμυρίων μαρτύρων, παλαιν κα συγχρόνων, πο χασαν τ ζωή τους, γι ν μν ρνηθον Ατν πο τος τν χάρισε· προκλητικς γι να κόσμο προκλητικς νηθικότητος· διαμφισβήτητος, ποσχετικ ληθινς γι τος γωνιστς τς πνευματικς ζως, τος ωμαλέους κα φόβους μονομάχους στν ρένα το πόνου, ατος πο δν δειλίασαν κα δν δειλιάζουν στ κουσμα κα στέκονται μ νδρεία κα σεβασμ στ μυστήριο το θανάτου.

Ο χριστιανο βιώνουμε καθημεριν τν θάνατο στ πρόσωπο το ρχηγο τς πίστεώς μας, πο πεθαίνει κα νασταίνεται μυστηριακ μέσα στ θεία λειτουργία, γι ν μς χαρίσ τν ζωή Του. σοι εναι νωμένοι μ τν Χριστ δν φοβονται τν θάνατο, γιατ Χριστς δν κρατ τν νάσταση μόνο γι τν αυτό Του, φο «οχ αυτ ρεσεν», δν κανε τίποτε γωϊστικά, γάπη Του «ο ζητε τ αυτς». Γι’ ατ κα πρ Χριστο θάνατος, τεκμηριώνει φ’ νς τν ν Χριστ ζωή, μι κα δν μπορες ν πεθάνς γι τν Χριστό, ν δν ζς ν Χριστ, φ’ τέρου σφραγίζει ατν τν ζω ες τ διηνεκές, τν κατοχυρώνει αωνίως, δικαιώνοντας τν πρ Χριστο θανόντα.
ν ρωτούσαμε τος φέροντας τν διότητα το χριστιανο, ν θελαν ν μαρτυρήσουν γι τν Χριστ ν χουν να θάνατο ερηνικ σ βαθει γεράματα, συντριπτικ πλειοψηφία θ προτιμοσε τν δεύτερη πιλογή, τν ντικατοπτρίζουσα σαφς κα τ εδος τς ν Χριστ ζωή τους. διαφορία, λιγοπιστία, χαλαρότητα, πνευματικ τεμπελιά, γάπη γι ατν τν ζω κα νάγκη γι τν ξασφάλισή της μέχρι τέλους, τρόμος στ νδεχόμενο τς πώλειά της, ποκαλύπτουν τ σωτερικό μας περιεχόμενο κα τν τρόπο πο ντιλαμβανόμαστε κα διαχειριζόμαστε κα τν ζω κα τν θάνατο. 
Σαφέστατα λοι συμφωνομε πς θάνατος εναι ξένος πρς τν φύση μας, ρα κα καθολικς ποῤῥιπτέος. ντούτοις, κα φ’ σον «πόκειται τος νθρώποις παξ ποθανεν», φ’ σον δηλαδ λοι ο νθρωποι θ πεθάνουν κα μετ κολουθε φοβερ κρίσις το Θεο, εναι προτιμώτερο γι τος θερμς πιστεύοντας στν Χριστ ν σώσουν τν ψυχή τους, ν περισώσουν τν ζωή τους, ταν τος δοθ εκαιρία τς μολογίας κα το μαρτυρίου. Ο ρνητς το Χριστο εναι ραστς το βίου κα ο ραστς το Χριστο εναι ρνητς το βίου γι χάρη Του. Κα ο μν κα ο δ γαπον τν ζωή, πργμα διόλου μεμπτό. μως ο τελευταοι τν βάζουν σ δεύτερη μορα, γι ν ξασφαλίσουν νωρίτερα τ πρτο κα νώτερο, π τ ποο τίποτε δν μπορε ν τος χωρίσ, οτε θλψις, οτε στενοχωρία διωγμς λιμς γυμνότης κίνδυνος μάχαιρα, πως λέγει πόστολος Παλος, λλ κα τίποτε τερπν κα μάταιο το κόσμου τούτου. κολουθον τν Χριστ κα αρουν τν Σταυρ τς μολογία Του. Ξέρουν τι, κι ν πεθάνουν βιολογικά, θ ζήσουν ληθιν κοντά Του.
Τν τελευταο καιρ παρακολουθε κοιν γνώμη τν σφαγ ρθοδόξων κα χριστιανν λλων μολογιν σ χρες, που κυριαρχε σλαμισμός. Τ μσος κα κακία τν πλανεμένων φανατικν θ τος κατατάξ ατομάτως κα ατοδικαίως στν αώνια κόλαση, π’ που θ βλέπουν λάμποντες πρ τν λιον τος γίους μάρτυρες δίπλα στν Θεό. Στ σχατα χρόνια πόλεμος τν δαιμόνων κατ τς ληθείας γίνεται λοένα κα σκληρότερος μ τάσεις κορύφωσης σ μέρες ποκαλύψεως. φθόνος το πονηρο κατ τν ρθοδόξων μεγαλώνει, καθς πλησιάζει τ τέλος τς στορίας. Δν θ σς χαϊδέψω τ ατιά, δελφοί μου, δν θ σς π ομαντικ λόγια. Πρέπει πιτέλους ν νδρωθτε πνευματικ κα ν κοιτάξετε τν λήθεια κατάματα, τν λήθεια πο εναι πολ σκληρή! Δν θ ντραπ κα δν θ φοβηθ ν π τι κάποιοι π σς θ μαρτυρήσουν γι τν Χριστό, σως ρισμένοι -λίμονο- ν Τν παρνηθον. 
Ο καιρο εναι πονηροί, δύσκολοι, κα χρειάζεται γενναιότητα κα σωστ πιλογή, ν θέλουμε ν σωθομε. Κάποιοι θ γίνουν γιοι, κάποιοι π σς, κάποια π τ παιδιά σας κα τ γγόνια σας, ν λλοι θ κατακριθον κα θ καταδικαστον σ κόλαση αώνια. Τ πράγματα μ τν Χριστ εναι ξεκάθαρα. Δν πάρχει τρίτη πιλογή. μ τν Χριστό μας μ τν διάβολο. μ τν Σταυρό μας μ τν κοσμικ ζωή μας. Σαφς κα δν θ κληθον λοι ν Τν μολογήσουν μ τ αμα τους, σαφς κα μολογία το Χριστο, γιότητα, σωτηρία, δν ξαντλονται στν θάνατο. Μπορομε κα πρέπει πρωτίστως ν Τν μολογομε μ τν ζωή μας, μ τν μετάνοιά μας, μ τν συμμετοχή μας στ θεα μυστήρια, μ τν στάση μας πέναντι στν κόσμο, μ τν τρόπο πο πολιτευόμαστε μέσα σ’ ατόν. πωσδήποτε μως, ν κληθομε, ν Τν μολογήσουμε κα μ τ αμα μας. 
Χριστς μς διεκδικε· μς διεκδικε γι τ δικό μας καλό, γι ν μς χαρίσ τν σωτηρία. Μακάρι λοι ν νταποκριθομε θετικς, στε ν διεκδικήσουμε κι μες τν θεότητά Του κατ χάριν.


π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...