Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης



σιος Συμεν στυλίτης ( πρεσβύτερος « ν τ μάνδρ»), πο τιμται π τν κκλησία μας τν 1η Σεπτεμβρίου, εναι πρτος γνωστς μοναχς πο σκήτεψε πάνω σ στλο.
Γεννήθηκε γύρω στ 389 στ χωρι Σισν, στ ρια Συρίας κα Κιλικίας. ταν βοσκς τν πατρικν προβάτων κα ταν γνώρισε κάποιους σκητές, πόθησε ξαιτίας τους τ μοναχικ ζω κα ρθε σ να μοναστρι, στ χωρι Τελεδν, που ζησε δέκα χρόνια (403 – 413) μ αστηρότατη σκηση.

στερα ζησε γκλειστος τρία χρόνια σ μία σπηλιά, κοντ στν ντιόχεια, κα στ συνέχεια πγε στ χωρι Τελάνισσο, που σκήθηκε λλ τρία χρόνια σ’ να σπιτάκι. Τέλος, ποσύρθηκε στν κορυφ νς λόφου κα περιορίσθηκε σ’ ναν μικρ κυκλικ περίβολο («μάνδρα»), φτιαγμένο μ μίαν λυσίδα εκοσι πήχεων.
 Ἡ πίθανη αστηρότητα τς ζως του κα τ θαυματουργικ χάρισμα συγκέντρωναν γύρω του πλήθη νθρώπων, πο το προξενοσαν μεγάλη νόχληση. Γι ατ ρχισε ν' νεβαίνει σ στύλους λοένα κα ψηλότερους. τελευταος, που ζησε πάνω π εκοσι χρόνια, εχε ψος 16 – 18 μέτρα.
 Ὁ σιος φιέρωνε τ μεγαλύτερο μέρος το εκοσιτετραώρου στν προσευχή. τρωγε λάχιστα. ταν συνεχς ρθιος, χωρς προφύλαξη π τν λιο, τν βροχή, τν νεμο τ κρύο. Δύο φορς τν μέρα διέκοπτε τν σκητικό του κανόνα κα νουθετοσε τν λαό, μεριμνοσε γι τος ρρώστους κα τος δυστυχισμένους, κανε συμβιβασμος διαφορν, λυνε προβλήματα κα μετέστρεφε στ χριστιανικ πίστη τος λλόδοξους πο πρόστρεχαν σ’ ατν μαζ μ τος χριστιανος π’ λα τ σημεα τς νατολς κα τς Δύσης. Κοιμήθηκε τ 459 κα κηδεύτηκε π τν πατριάρχη ντιοχείας Μαρτύριο στν μεγάλη κκλησία τς ντιόχειας.
 Στ κπληκτικ εραποστολικ ργο, πού, σο κι ν φαίνεται πίστευτο, πραγματοποίησε π τν κορυφ το στύλου του αστηρς ατς σκητής, θ ναφερθομε στς πόμενες γραμμές, σταχυολογώντας τ σχετικ ποσπάσματα π τν «Φιλόθεο στορία» το Θεοδώρητου Κύρου, τν λληνικ βίο το σίου, γραμμένο π τν μαθητ του ντώνιο, κα τν συριακ βίο του .
 Ἡ φήμη το σίου πλώθηκε γοργ παντο. λοι, κι π τ κοντιν κα π τ μακριν μέρη, τρεχαν κοντά του. λλοι φερναν παράλυτους, λλοι ζητοσαν ν γιατρέψει ρρώστους, λλοι παρακαλοσαν ν μεσιτέψει στν Θε γι ν’ ποκτήσουν παιδιά. Μετ τν κανοποίηση τν ατημάτων τους, φευγαν γεμάτοι χαρά. Κα διαλαλώντας τς εεργεσίες πο δέχτηκαν, στελναν στν σιο πολ περισσότερους νθρώπους, πο ζητοσαν κα κενοι τ δια. τσι, καθς ρχισαν ν καταφθάνουν π κάθε στράτα σν ποτάμια ο προσκυνητές, σχηματίστηκε σ’ ατν τν τόπο να νθρώπινο πέλαγος, πο δεχόταν π παντο ποτάμια! χι μόνο ντόπιοι οτε μόνο Χριστιανοί, λλ κα σμαηλτες κα Πέρσες κα ρμένιοι κα βηρες κα μηρτες κα κενοι πο κατοικον κόμα πι βαθι μαζεύονταν στ σκητήριο το σίου. ρθαν κα πολλο πο κατοικοσαν στ πέρατα τς Δύσης, σπανο κα Βρετανο κα Γαλάτες. σο γι τν ταλία, λένε πς Συμεν εχε γίνει τόσο περιβόητος κε, στε κρεμοσαν μικρς εκόνες στς εσόδους λων τν ργαστηρίων, γι ν παίρνουν π ατς προστασία κα σφάλεια.
 Ἦταν μέτρητοι, λοιπόν, σοι φταναν κα ζητοσαν ν τν γγίξουν, ν’ κουμπήσουν μόνο τν κρη το δερμάτινου χιτνα του, πιστεύοντας πς τσι θ παιρναν κάποια ελογία. γιος, μως, νιωθε πς δν ταν ξιος ν’ πολαμβάνει τέτοια τιμή. Τν κούραζαν, λλωστε, λα ατά. τσι, σοφίστηκε ν’ νέβει σ’ ναν στλο. Τ ψος του ταν στν ρχ μικρό, ξι πχες. ργότερα νέβηκε σ λλον πι ψηλό, στερα σ ψηλότερο κα τέλος σ’ ναν πο φτανε τς τριάντα ξι πχες. Γιατί τ κανε ατό; πειδ λαχταροσε ν πετάει στ οράνια, λεύθερος π κάθε τι γήϊνο. Κα πειδή, φωτισμένος π τ Θεό, στόχευε στν φέλεια κα τ σωτηρία πολλν ψυχν. Βλέπετε, σοι δν πείθονται μ λόγια κα δν νέχονται τ κηρύγματα, σαγηνεύονται π τ παράδοξα θεάματα. Τ παράδοξο τραβάει λους κα τος ναγκάζει ν τ προσέξουν, προετοιμάζοντάς τους τσι κα στ ν διδαχθον. τσι γινε κα μ τν σιο Συμεών. Τ παράδοξο θέαμα πο παρουσίαζε νεβασμένος σ’ ναν ψηλ στλο, τραβοσε μέτρητους περιέργους, πο θελαν ν πληροφορηθον γιατί πομακρύνθηκε π τν κόσμο μ τέτοιον τρόπο. Μ τν φορμ ατ σιος τος δίδασκε κα τος κήρυσσε τν λόγο το Θεο, μεταστρέφοντας πολλος π τν πιστία στν πίστη κα π τ ργα τς νομίας στ ργα τς εσέβειας. βηρες κα ρμένιοι κα Πέρσες, πως επαμε, παρνιόντουσαν κάτω π’ τν στλο τν προγονική τους πλάνη κα δέχονταν τν θεία λήθεια μ τ γιο βάπτισμα. Ο σμαηλτες, μάλιστα, φταναν σ μάδες, διακόσιοι, τετρακόσιοι, κάποτε κα χίλιοι. Μ βο ποκήρυσσαν τν πατρική τους θρησκεία, σπαζαν τ εδωλα πο λάτρευαν πρτα, γκατέλειπαν μία γι πάντα τ μυστηριώδη ργια τς φροδίτης κα πολάμβαναν τ θεία μυστήρια του Χριστο, φο κουγαν π τ γιασμένο στόμα το στυλίτη σωτήριες διδαχές.
 Ὁ Θεοδώρητος Κύρου, σύγχρονος κα γνώριμος το σίου, περιγράφει συνοπτικ τ κοινωνικ κα ποστολικ ργο του: «Νουθετώντας (τν λαό) δύο φορς τν μέρα, πλημμυρίζει τ ατι τν κροατν μ τ χαριτωμένα λόγια του κα τος προσφέρει σα τ γιο Πνεμα διδάσκει.

Το δεξί χέρι του Αγίου Συμεών
που φυλάσσεται στιν Ι.Μ. Μεταμορφώσεως
(Μουτσιάλη-Σκήτη Βεροίας)
Προτρέπει ν στρέφουν τ βλέμμα στν ορανό, ν πετνε φήνοντας τν γ κα ν ραματίζονται τ βασιλεία τν ορανν, ν φοβονται τν κόλαση κα ν περιφρονον τ γήϊνα, προσμένοντας τν μέλλουσα ζωή. Μπορε ν τν δες ν δικάζει, βγάζοντας σωστς κα δίκαιες ποφάσεις. λα ατ τ κάνει μετ τν κολουθία τς νάτης ρας. Γιατί λη τ νύχτα κα τν μέρα, ς τν νάτη ρα προσεύχεται. στερα π τν νάτη ρα, προσφέρει πρτα τν θεία διδαχ σ σους βρίσκονται κε, κα στ συνέχεια κούει τ ατημα το καθενός. Κα φο θεραπεύσει μερικούς, λύνει τς διαφορς σων φιλονικον. Γύρω στ δύση το λιου ρχίζει πάλι ν προσεύχεται. Δν παραμελε μως, ν φροντίζει κα γι τς γιες κκλησίες. λλοτε πολεμάει τν πλάνη τν εδωλολατρν, λλοτε συντρίβει τ θρασύτητα το ουδαίων, λλοτε διαλύει τς μάδες τν αρετικν. Κα λα τοτα τ κατορθώνει ετε στέλνοντας γράμματα στ βασιλιά, ετε μπνέοντας στος ρχοντες τν ζλο γι τ Θεό, ετε παρακινώντας κα τος πισκόπους κόμα ν φροντίζουν περισσότερο γι τ ποίμνιο».
 Ἀξίζει, μως, ν διηγηθομε, νδεικτικά, μερικ π τ θαύματα το σίου Συμεών, πο εχαν ς ποτέλεσμα τ μεταστροφ τν εεργετημένων στν ληθιν πίστη.

– Κάποτε νας Σαρακηνς φύλαρχος φερε στ στυλίτη κάποιον παράλυτο μόφυλό του κα παρακάλεσε γι τ θεραπεία του. γιος το ζήτησε ν’ παρνηθε τν προγονική του σέβεια. κενος δέχτηκε πρόθυμα.

-Πιστεύεις στν Πατέρα κα τν Υἱὸ κα τ γιο Πνεμα; τν ρώτησε σκητής.

-Πιστεύω, μολόγησε Σαρακηνός.

-φο πιστεύεις, σήκω πάνω!

παράλυτος σηκώθηκε κα περπάτησε.

-Τώρα πρε τ φύλαρχο στος μους σου! τν πρόσταξε σιος.

γιατρεμένος σήκωσε τν κατάπληκτο φύλαρχο, πο ταν ξαιρετικ μεγαλόσωμος, τν βαλε στος μους του κα φυγε νθουσιασμένος, δοξάζοντας τν τρισυπόστατο ληθιν θεό.


– Σ μία πόλη τς Παλαιστίνης ταν διοικητς κάποιος εδωλολάτρης, καμπούρης τόσο, πο τ κεφάλι του κουμποσε στ στθος του κα δν μποροσε ν περιστραφε. Κάποιοι φίλοι του, χοντας κούσει γι τ θαύματα το στυλίτη, τν φεραν κάτω π τν στλο κα παρακάλεσαν γι τν θεραπεία του. Μ κα διος καμπούρης ρχισε ν κετεύει τν σιο κραυγάζοντας τόσο δυνατά, στε κενος δν μποροσε ν προσευχηθε γι χάρη του στν Κύριο. εδωλολάτρης, πιστεύοντας πς Συμεν εχε δική του θαυματουργικ δύναμη, το ζητοσε ν κουμπήσει τ χέρι του στ κεφάλι του, κφράζοντας τ βεβαιότητα τι μ ατν τν τρόπο θ γινόταν καλ μέσως. σιος, μως, το επε:

- Εμαι νας μαρτωλς κα τιποτένιος νθρωπος. Τ χέρι μου δν χει καμι ξεχωριστ δύναμη. Μόνο ν εδοκήσει Θεός, θ πραγματοποιηθε πιθυμία σου, γιατί μόνο ατς χει τν δύναμη ν θαυματουργε. Κανένας νθρωπος δν μπορε ν θεραπεύ­σει λλον, ν Κύριος δν τ θέλει. Παραδόσου, λοιπόν, στν παντοδυναμία το ληθινο Θεο, το δημιουργο κα κυβερνήτη το κόσμου, κα θ εεργετηθες.

Τότε καμπούρης σταμάτησε ν φωνάζει, φήνοντας τν σιο ν προσευχηθε περίσπαστος. Κα μόλις κενος τέλειωσε τν προσευχή του, τ θαμα γινε. ταλαίπωρος νθρωπος ρθώθηκε, στάθηκε σια κα ρχισε ν χοροπηδάει χαρούμενος σν παιδί. νοιξε τότε τς κασέλες, πο εχε φέρει μαζί του, κα πρόσφερε στν εεργέτη του νεκτίμητα χρυσαφικ κι σημικά. στυλίτης κοίταξε τ δρα μ περιφρόνηση κα το επε:

-ν θέλεις ν μ’ εχαριστήσεις, ν δεχτες τ φς τς λήθειας. Ν βαπτιστες, γι ν πάρεις τν φεση. Κα κόμα ν λευθερώσεις λους τους δούλους σου, γι ν λευθερωθε κα δική σου ψυχ π τ ζυγό του σαταν.

γιατρεμένος πρόθυμα κανε τι το επε γιος. Κα ργότερα, γεμάτος χαρ κα χάρη Θεο, φυγε γι τν πόλη του.

νας ρχοντας τν Περσν ταν πολ δυστυχισμένος, γιατί μονάκριβος γιός του κειτόταν δεκαπέντε χρόνια παράλυτος. στειλε, λοιπόν, στν σιο τν πίσκοπό τς τοπικς κκλησίας, μ τν παράκληση ν προσευχηθε στν Κύριο γι τ θεραπεία το παιδιο του. Το δωσε, μάλιστα, κα δυ φάσματα π πολύτιμο μετάξι μ κεντημένους πάνω χρυσος σταυρούς, γι ν τ προσφέρει στν στυλίτη.

πίσκοπος διηγήθηκε στν Συμεν τ δρμα το παιδιο κα το πατέρα του. σιος σπλαγχνίστηκε κα επε στν πίσκοπο:

ρε ατ τ φάσματα πο φερες, τσι διπλωμένα πως εναι, κα πήγαινε στ καλό. ταν φτάσεις κοντ στν πόλη σας, κατέβα π τ ζο σου, κράτησε τ φάσματα στ στθος σου κα προχώρησε ς τ σπίτι το ρχοντα πεζς κα μίλητος. Μπς μέσα, στάσου πάνω π’ τ παιδ σκέπασε τ μ τ φάσματα κα πές του: μαρτωλς Συμεών σο παραγγέλλει: Στ νομα το Κυρίου ησο Χριστο, σήκω!

πίσκοπος φυγε κι κανε πως το πέδειξε σιος. Μόλις σκέπασε τ παιδ μ τ φάσματα, ατ πετάχτηκε ρθιο κα θεραπευμένο.

Πέρσης ρχοντας κα λόκληρη οκογένειά του εχαρίστησαν κα δόξασαν τ Θεό. Κα πίσκοπος, μετ π σχετικ ατημά τους, τος κατήχησε κα τος βάπτισε.

– Κάποιος πλούσιος π τ Σαβ πασχε π πονοκέφαλο συνεχ κα δυνηρ τόσο, πο νιωσε ν το σουβλίζουν κάθε στιγμ τ μυαλό. νακουφιζόταν λίγο, μόνο ταν χτυποσε τ κεφάλι του πάνω στ δοκάρια τν τοίχων το σπιτιο του!

Μόλις μαθε γι τν θαυματουργ στυλίτη, τοιμάστηκε γι τ μακρ ταξίδι κα ξεκίνησε, διαφορώντας γι τν κίνδυνο τν θηρίων κα τν λστν, πο παραμόνευαν δ κα κε μέσα στν πέραντη ρημο. Σχεδν ναν λόκληρο χρόνο ταξίδευε ρρωστος. Κα σο πλησίαζε, πργμα παράδοξο, ο πόνοι του λιγόστευαν. ντίθετα, σο κι ν τρωγε, ο προμήθειές του μεναν πείραχτες!

φτασε πιτέλους στν στλο το σίου. κενος, φο πληροφορήθηκε τ πρόβλημά του, ζήτησε ν το φέρουν νερ π τν κοντιν πηγή. Προσευχήθηκε, τ ελόγησε κα πρόσταξε τν ρρωστο ν τ πιε στ νομα το Χριστο. στερα, παίρνοντας π τ διο νερό, το ράντισε κα τ κεφάλι. Δν χρειαζόταν τίποτε λλο. λίγος πόνος πο εχε πομείνει, ξαφανίστηκε κα ατός. νθρωπος εχαρίστησε τν σιο κα δόξασε τν Θεό. Ζήτησε, μάλιστα, κα ν βαπτιστε. Λίγο ργότερα, φεύγοντας Χριστιανς πιά, διαλαλοσε τ μεγαλεα το Κυρίου ς τν μακριν πατρίδα του.

να παρόμοιο μακρ ταξίδι κανε κα μία μάδα π τέσσερις λεπρος κα τρες δαιμονισμένους, πο ξεκίνησαν π τ βάθη τς νατολς κι καναν δεκατρες μνες σπου ν φτάσουν στν σιο. Κα κενοι, παρ τ μεγάλη πόσταση, οτε μία φορ δν χασαν τ δρόμο, μ οτε κα ο τροφς τ νερ τος λειψαν καθόλου.

Φτάνοντας κάτω π τν στλο, διηγήθηκαν στν σιο τ παθήματά τους κα ζήτησαν τ βοήθειά του.

- Θεός, ποκρίθηκε κενος, πού σο δειξε τν δρόμο ν ρθετε ς δ, θ σς δώσει κα τν γεία σας.

Ζήτησε νερό, τ ελόγησε κα τος τ δωσε ν πιον κα ν ραντιστον στ νομα το Κυρίου. Μόλις τ καναν, γιναν κα ο πτ καλά! στερα π ατό, ρνήθηκαν τν λατρεία τν εδώλων, βαπτίστηκαν κα φυγαν δοξάζοντας τ Θεό.


– Κάποτε ρθαν κάτω π’ τν στλο ντιπρόσωποι τν κατοίκων τς ροσειρς το Λιβάνου κα νάστατοι επαν στν σιο:
- Στν τόπο μας παρουσιάστηκαν κάτι γρία θηρία, πρωτοφανέρωτα κα γνωστα, πο κατασπαράζουν νθρώπους κα ζώα. Πολλς φορς μπαίνουν στ σπίτια, ρπάζουν τ παιδι κα τ καταβροχθίζουν μπροστ στ ντρομα μάτια τν μανάδων τους. φόβος κα θρνος χουν πλωθε παντο.

ν παραξενεύεστε γι τ συμφορ πού σς βρκε, επε γιος. Εναι τιμωρία γι τ ργα σας. Ο πρόγονοί σας γκατέλειψαν τν ληθιν Θεό, τν πλάστη κα εεργέτη μας, κα λάτρεψαν τ βουβ εδωλα. Κα σες πιμένετε στν πλάνη ατή. Τ θηρία σς ταλαιπωρον μ παραχώρηση το Κυρίου, πο θέλει ν σς δηγήσει στ μετάνοια κα ν σς φέρει κοντά Του. ν μως δν χετε σκοπ ν μετανοήσετε, δικα ρθατε ς δ. Ν ζητήσετε τ βοήθεια τν εδώλων πο προσκυντε!

κενοι τότε πεσαν στ γόνατα κα ρχισαν ν παρακαλον μ δάκρυα τ στυλίτη:

-Λυπήσου μας! Μεσίτεψε γι μς στ Θεό! θ μετανοήσουμε!...

Μαζί τους κέτευαν τν σιο κα λλοι, πο τυχε ν βρίσκονται κε, κα τος σπλαγχνίστηκαν.

-Μόλις παρνηθετε τν πλάνη σας, ποκρίθηκε πάνω π’ τν στλο του γέροντας κα βαπτιστετε στ νομα το Χριστο, τότε θ παρακαλέσω τν Κύριο ν σς δείξει τν φιλανθρωπία Του.

Μ να στόμα ο εδωλολάτρες ποσχέθηκαν πώς, ταν θ γύριζαν στν πατρίδα τους, θ κατεδάφιζαν μέσως τ ερ τν εδώλων κα θ ριχναν στ φωτι τ ξόανα.

γιος κατάλαβε πς μεταστροφ τους ταν ληθινή. Τος δωσε, λοιπόν, να κουτάκι μ ελογημένη σκόνη κα τος επε:

πτε στ καλό! Μόλις φτάσετε στν τόπο σας, ν περάσετε π’ λα τ χωριά. Στν μπασι κάθε χωριο, ν χώνετε στ γ τέσσερις πέτρες. Κα πάνω σ κάθε πέτρα ν σχηματίζετε μ τούτη τ σκόνη τρες σταυρούς. ν πάρχουν κε Χριστιανο ερες, φωνάξτε τους ν σς βοηθήσουν κα ν τελέσουν νυχτερινς λειτουργίες. Τότε Θες θ κάνει τ θαμα Του. Κανένας νθρωπος δν θ χαθε πι π τ θηρία.

πιστρέφοντας στν χώρα τους ο εδωλολάτρες διαπίστωσαν τι, π τν ρα πο Συμεν εχε προσευχηθε γι’ ατούς, λα τ θηρία εχαν φύγει π τ χωρι κα ποτραβηχτε στ δάση. ταν, λοιπόν, καναν τι τος συμβούλεψε σιος, εδαν τ θηρία ν τρέχουν κα ν ρχονται γύρω π τς πέτρες, ορλιάζοντας παίσια. Πολλ πεφταν κα ψοφοσαν πιτόπου. λλ φευγαν λαφιασμένα κα χάνονταν. Σ δέκα μέρες δν εχε πομείνει κανένα.

Πραν τρία τομάρια π τ ψόφια θηρία κα τ φεραν στν σιο. Κα φο το διηγήθηκαν τ θαμα, βαπτίστηκαν λοι κα γιναν Χριστιανοί. Μι βδομάδα μειναν κε, κούγοντας τς σοφς διδαχς το πνευματοφόρου στυλίτη, κα μετ φυγαν χαρούμενοι γι τν πατρίδα τους, δοξάζοντας τ Θεό.

λλ σταματμε δ τ διήγηση, γιατί τ μεγάλα κα θαυμαστ ργα το σίου Συμεν δν χουν τέλος. πως σημειώνει ραιότατα Σύρος βιογράφος του, «ποι στόμα θ’ ποτολμοσε ν διηγηθε ποι χέρι θ μποροσε ν γράψει ποι σοφ μυαλ θ μποροσε ν πολογίσει τς ναρίθμητες εεργεσίες πο κανε Θες στν κόσμο μέσ το γίου; Πόσους νθρώπους, πο ταν μακρι π τν Κύριο, φερε κοντά Του; Πόσοι πλανεμένοι γύρισαν μ τ διδαχή του π τν γνοια στν ληθιν γνώση; Πόσες χιλιάδες κα μυριάδες «λλότριων», χάρη στ κήρυγμά του, γιναν μέλη τς κκλησίας κα ποτάχθηκαν στ Χριστό; Ποις μπορε ν λογαριάσει τς τόσες κα τόσες χιλιάδες γρίων, πού, βλέποντας κα κούγοντάς τον, μ χαρ γκολπώθηκαν τν χριστιανικ πίστη κα γιναν πηρέτες τς λήθειας; Γιατί φήμη τν εεργεσιν, πο κανε Κύριος μ τ χέρια το σίου, ταξίδεψε π’ τν μίαν κρη το κόσμου ς τν λλη.

Κι
τσι κπληρώθηκε τ γραφικό: «Ες πσαν τν γν ξλθεν ο φθόγγοι ατν κα ες τ πέρατα τς οκουμένης τ ρήματα ατν» (Ψαλμ. 18:5).

πολυτίκιον. χος δ’. Ταχ προκατάλαβε.
ς στήλην θεόγραφον, τν ερν ρετν, το βίου σου λιπες, τς ναβάσεις μν, Συμεν παμμακάριστε· σ γρ π το στύλου, ς πυρσς διαλάμπων, λκεις μς χαμόθεν, πρς ζων ορανίαν, τν τρόπον τς εδρομίας, φαίνων τος ργοις σου.

Κοντάκιον. χος β’. Ατόμελον.
Τ
νω ζητν, τος κάτω συναπτόμενος, κα ρμα πυρός, τν στλον ργασάμενος, δι’ ατο συνόμιλος, τν γγέλων γέγονας σιε· σν ατος Χριστ τ Θε, πρεσβεύων παύστως, πρ πάντων μν.

Μεγαλυνάριον.
Στύλος
ναρέτου φθης ζως, ν στύλ βιώσας, πρ νθρωπον Συμεών· νθεν μοιβν σου, τς πρ νον λλάμψεις, κθάμβως ξαστράπτεις, ες κόσμον παντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...