Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

Κυριακή Απόκρεω: Η ευλογημένη αλλά και φοβερή ώρα της Δευτέρας Παρουσίας.



Τ φοβερ κα συγκλονιστικ γεγονς τς Δευτέρας Παρουσίας το Χριστο μας, δελφοί, κούσαμε στ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα. ς προσεγγίσουμε τς πτυχές του μέσα π τ μνολογικ κείμενα τς κκλησίας μας, μήπως κα συνέλθουμε, μήπως κα μετανοήσουμε, γι ν προλάβουμε τν φοβερ κα δυσώπητη κρίση.

«Πόσο φοβερ ρα θ εναι τότε, ταν καθίσ Κριτς σ θρόνο φοβερό! θ νοίγονται βιβλία κα πράξεις θ λέγχονται κα τ κρυπτ το σκότους θ δημοσιεύονται· κοστε, βασιλιάδες τς γς κα ρχοντες, δολοι κα λεύθεροι, μαρτωλο κα δίκαιοι, πλούσιοι κα πτωχοί· ρχεται Κριτής, πο πρόκειται ν κρίν τν οκουμένη· ποιός μπορε ν σταθ νώπιόν Του, ταν γγελοι παρίστανται, λέγχοντας τς πράξεις, τς σκέψεις, τς πιθυμίες, πο γιναν σ κάθε στιγμ τς μέρας κα τς νύχτας;».
«Ψυχή μου, κοίταξε· νηστεύεις; τότε μν ξεχνς τν φτωχ πλησίον σου. πέχεις π τς τροφές; τότε μν κατακρίνς τν δελφό σου, γι ν μν σταλς στ φωτι κα κατακας σν κερί, λλ ν σ εσαγάγ νεμπόδιστα Χριστς στ Βασιλεία Του».
«Σκέφτομαι τν μέρα κείνη κα τν ρα, ταν λοι γυμνοί, σν κατάδικοι, θ παρουσιαστομε μπροστ σ’ σένα, τν δέκαστο Κριτή· τότε θ χήσ δυνατ σάλπιγγα κα θ κλονιστον τ θεμέλια τς γς κα το σύμπαντος· ο νεκρο θ ναστηθον π τος τάφους κι λοι θ λάβουν διο σμα κα λων τν νθρώπων ο κρυφς πράξεις θ γίνουν φανερς νώπιόν Σου· θ κλανε κα θ δύρονται κα θ τραβήξουν γι τ ξώτερο πρ σοι ποτ δν μετανόησαν· δ κλρος τν δικαίων μ χαρ κα γαλλίασ θ εσέλθ γι τν οράνιο γάμο».
«Τί φόβος τότε, ταν θ τοιμαστ θρόνος κα θ νοιχτον τ βιβλία τς ζως κα καθίσ Θες ν κρίν τν κόσμο! ταν κα ο γγελοι μ φόβο θ παρίστανται κα ποταμς τς φωτις θ τραβ πρς τ μέρος του, τότε τί θ κάνουμε, σοι εμαστε πεύθυνοι γι πολλς μαρτίες; Κι ταν Τν κούσουμε ν προσκαλ τος ελογημένους το πουρανίου Πατρός Του στν Βασιλεία Του, τος δ μαρτωλος ν ποπέμπ στν κόλαση, ποιός θ ντέξ τότε τν φοβερ κείνη πόφαση;».
«κούγοντας τν θρηνολογία το πλουσίου μέσα στ φλόγα τς βασάνου, κλαίω κα δύρομαι, θλιος, διότι μο ξίζει δια καταδίκη».
«λίμονό σου, ταλαίπωρη ψυχή! μέχρι πότε θ εσαι ναίσθητη κα δν θ κόβς τ πάθη σου; μέχρι πότε θ φήνεσαι στν τεμπελιά; γιατ δν νθυμσαι τν φοβερ ρα το θανάτου; γιατ δν τρέμς πο θ βρεθς στ φρικτ βμα το Σωτρος; ραγε τί θ πολογηθς; τ θ ποκριθς; τ ργα σου κα ο πράξεις σου θ στέκονται πρς λεγχο κα κατηγορία σου. Λοιπόν, ψυχή, χρόνος φτασε· τρέξε, πρόφτασε, βόησε μ πίστη: ‘μάρτησα, Κύριε, μάρτησα, λλ γνωρίζω τι εσαι φιλάνθρωπος· μ μ μποδίσς ν βρεθ στ δεξι πλευρ το θρόνου Σου’».
 «ς ζήσουμε σύμφωνα μ τς ντολς το Θεο· ς διαθρέψουμε τος πεινασμένους, ς ποτίσουμε τος διψασμένους, ς ντύσουμε τος γυμνούς, ς προσφέρουμε στέγη στος ξένους, ς πισκεφθομε τος σθενες κα τος φυλακισμένους, στε ν εμαστε νάμεσα σ ατος πο Κύριος θ π: ‘λτε ο ελογημένοι το Πατρός Μου, γι ν κληρονομήσετε τν Βασιλεία Μου’».
Λόγια πο συνταράσσουν τν παραλελυμένη καρδιά μας, δελφοί, λα τ παραπάνω ριστουργήματα τς κκλησιαστικς μας ποιήσεως. ξάπαντος λόγια ληθινά, γιατ δν εναι ψέμα τι Χριστς νέστη κα ρχεται κα πς εναι κοντά ρα, φοβερ μέρα Του, πότε λοι ο νθρωποι θ κριθομε καθένας ξεχωριστ γι τς πράξεις μας. Τίποτε π σα ζήσαμε, π σα σκεφτήκαμε, π σα επαμε, π σα κάναμε, σ μέρα κα νύχτα, μπροστ σ λλους κρυφ π λους, στς ρημις στος πολυσύχναστους δρόμους, δν θ γλυτώσ π τν δημοσίευση. λα θ βγον στ φς, γιατ μέρα Κυρίου θ εναι φς, κτιστο φς, πο λλους θ καταξιώσ κα λλους θ καταδικάσ. λα εναι γυμν κα τετραχηλισμένα μπροστ στ μάτια το Θεο· τίποτε δν θ μείν κρυφ κείνη τν ρα. κενοι πο φήρμοσαν τν πρς τν Θε γάπη μπρακτα κα πρς τν πλησίον, θ πολαύσουν τν αώνια ζωή· κενοι πο ζησαν γι τν αυτό τους, θ καταδικαστον στν αώνια κόλαση, μέσα στ φς τ κτιστο, πο θ ποκαλύψ τν κολαστικ διάσταση το γωϊσμο, τς σπλαχνίας, τς κακίας, τς πονηρίας, τς μαρτίας. Μέσα σ ατν τ κτιστο κα συνεχ κα σβεστο ες τος αἰῶνας φωτισμ σα δν πρόλαβαν δν θέλησαν ο νθρωποι ν μισήσουν κα ν ξομολογηθον θ παραμένουν νειδος κα λεγχος παντοτινς κα βάσταχτος κα νυπόφορος.
βίος μας εναι καιρς μετανοίας. ς τοιμαστομε, δελφοί μου, γιατ θάνατος δν ξέρουμε πότε θ μς κτυπήσ τν πόρτα. ς ζήσουμε σύμφωνα μ τς ντολς τς γάπης, γι ν δικαιούμαστε τν κληρονομία τς γάπης, ταν θ ρθ ελογημένη ρα τς Δευτέρας Παρουσίας το Κυρίου μας. 

π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...