Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

Κυριακὴ των Ἁγίων Πατέρων Δ΄ Οἰκ. Συνόδου.




τέταρτη Οκουμενικ Σύνοδος, τν ποία σήμερα τιμ γία μας κκλησία, λαβε χώρα στ Χαλκηδόνα, πέναντι π τν πρωτεύουσα τς ατοκρατορίας μας Κωνσταντινούπολη, κα διεμόρφωσε τι περισσότερο τ χριστολογικ δόγμα, δηλαδ τν πίστη τς κκλησίας τι ησος Χριστς εναι δημιουργς το κόσμου, προαιώνιος Θεός.

Σ ατν κυριάρχησε θεολογία το γίου Κυρίλλου λεξανδρείας, μεγίστου θεολόγου κα γίου πατρς τς κκλησίας, σύμφωνα μ τν ποία ησος Χριστς εναι να κα μοναδικ πρόσωπο μ δύο φύσεις, λοκληρωμένος ς νθρωπος κα λοκληρωμένος ς Θεός. Δν εναι οτε λίγο Θεός, οτε λίγο νθρωπος. Ο δύο φύσεις Του, θεϊκ κα νθρώπινη, νώθηκαν σύγχυτα κα τρεπτα, σύγχυτα κα διαίρετα, στ πρόσωπό Του. ησος Χριστς δν εναι δηλαδ νας νθρωπος, στν ποο κατοίκησε Θες Λόγος, οτε πάλι εναι νας νθρωπος, το ποίου τν φύση ποῤῥόφησε θεότητά Του. Εναι τέλειος ς Θεός, δηλαδ μοούσιος κα σοδύναμος μ τν Πατέρα κα τ γιο Πνεμα, χι κατώτερος ποδεέστερος το Θεο δημιούργημά Του, εναι Θες ληθινός, γεννηθες π ληθιν Θε Πατέρα, κα τέλειος ς νθρωπος, δηλαδ μοούσιος μ μς, μ σμα κα ψυχή, κέραιος κα πλήρης ς πρς τ διώματα κα τ χαρακτηριστικ τς νθρώπινης οσίας, διος μ τν κάθε νθρωπο κτς μως μαρτίας. Ατς ο δύο φύσεις, ο δύο οσίες Του, θεϊκ κα νθρώπινη, δν μπερδεύονται, δν συγχέονται, δν διαιρονται, δν διαχωρίζονται, γιατ Χριστς εναι νας κα ατς κα ες τος αἰῶνας. Τ τι λαβε νθρώπινο σμα κα ψυχ δν σημαίνει τι ταν π τ κράτος τς φθορς, γιατ κουσίως πέμεινε ,τι πέμεινε, τν θάνατο κα λα τ διάβλητα πάθη, δηλαδ τ σωματικ παθήματα κα τς βιοτικς νάγκες. Πείνασε, κλαψε, κουράστηκε, αμάτωσε, πόνεσε, σταυρώθηκε, πέθανε, ναστήθηκε· κι λα ατ κουσίως γι τ δική μας σωτηρία. Δν πρχε κν δυνατότητα τς μαρτίας στν Χριστό, δν μποροσε ν μαρτήσ, διότι εναι διος Θεός, διος Νομοθέτης, ντούτοις ποτάχθηκε στ μωσαϊκ νόμο κα περιετμήθη, ς καλς ουδαος, βαπτίσθη στν ορδάνη π τν Τϊμιο Πρόδρομο γι ν λοκληρώσ «τν δικαιοσύνη», σύμφωνα πάλι μ τ δικό Του θεο θέλημα.
τέταρτη Οκουμενικ Σύνοδος καταδίκασε τν αρετικ ρχιμανδρίτη Ετυχ, ποος, πηρεασμένος π ντιλήψεις πο καταδίκαζαν τ νθρώπινο σμα, σχυριζόταν πς ταν γίνεται λόγος γι τν Χριστό, ννοεται Θες χωρς νθρώπινη φύση. Εχε προηγηθε βεβαίως μία λλη βλάσφημη αρεση, το Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου, ποος διαιροσε τ πρόσωπο το Χριστο σ δύο μέρη, θεωρώντας σφαλμένα τι ποτελεται π δύο πρόσωπα, τν Θε Λόγο κα τν νθρωπο ησο. Στν προσπάθειά του ν ντιμετωπίσ τν αρετικ Νεστόριο, διος Ετυχς πεσε στν λλη πλευρ τς αρεσης. θελε ν ποδείξ τι Χριστς εναι νας κα ατς κα π τν παρερμηνεία τς φράσης το γίου Κυρίλλου «μία φύσις το Θεο Λόγου σεσαρκωμένη», νόμιζε πς Χριστς χει μία φύση, δυνατώντας ν ννοήσ τν τρόπο τς ποστατικς νωσης τν δύο φύσεων.
Ο πατέρες τς Συνόδου καταδίκασαν τν Ετυχ κα πικύρωσαν τν π εκοσαετίας καταδίκη το Νεστορίου π τν τρίτη Οκουμενικ Σύνοδο. Μ τν θεολογία το Πατριάρχη λεξανδρείας Μεγάλου Κυρίλλου κα τν συμβολ το πάπα τς ώμης γίου Λέοντος τέταρτη Οκουμενικ Σύνοδος διεφύλαξε τ ρθόδοξο δόγμα κα διαμόρφωσε τς προϋποθέσεις, στε ν ντιμετωπιστον λλες αρέσεις κατ τν κτη Οκουμενικ Σύνοδο. Δυστυχς να τμμα το χριστιανικο κόσμου ποκόπηκε π τν κκλησία, μ ποδεχόμενο τς ποφάσεις τς Συνόδου τς Χαλκηδόνος· εναι ο λεγόμενοι Μονοφυσίτες, χριστιανο τς Αγύπτου, τς ρμενίας, τς Συρίας κα τς Αθιοπίας.
ρθόδοξη κκλησία τηρε παρέγκλιτα τν περ Θεο λήθεια κα δν τν διαπραγματεύεται, γιατ χει μεση σχέση μ τν σωτηρία το χριστιανο. λος γώνας τν γίων πατέρων ν τν διαφυλάξουν νόθευτη συνίστατο στν νάγκη ν διατηρηθ κέραιη κα περ σωτηρίας λήθεια. λανθασμένη περ Θεο πίστη λληλεπιδρ μ τν σφαλμένη πορεία στ ζωή. τρόπος ζως κα τ ντικείμενο τς πίστεως καθορίζουν τν σωτηρία τν πώλεια. Κα σφαλς σωτηρία πάρχει μόνον μέσα στν ρθοδοξία, γιατ μόνον σ ατν πάρχει Σωτήρ, σαρκωμένη λήθεια, Θεάνθρωπος Χριστός. Μία διαστρεβλωμένη περ Σωτρος ντίληψη διαστρεβλώνει κα τος περ σωτηρίας κανόνες. Γι’ ατ κα θεολογικ διαμάχη πο διεξήγαν ν τος αἰῶνες ο γιοι πατέρες δν ταν γι ψιλ γράμματα, λλ γι ψηλ νοήματα κα λήθειες πο σώζουν ατος πο τς ποδέχονται.
Ν παραμείνουμε ντς τς ρθοδοξίας, δελφοί μου. Ν μν προδώσουμε τν γλυκι μητέρα μας, γι τν ποία τόσο γωνίστηκαν ο γιοι πατέρες μας. 

π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...