Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Κυριακή των Μυροφόρων: Οι μοναδικές μυροφόρες που δεν ξόδεψαν το μύρο τους.



Τ μήνυμα τς ναστάσεως εαγγελίζονται σήμερα ο μυροφόρες γυνακες, ο ποες κατ τν σταύρωση κα τν ταφ το Κυρίου παρακολουθοσαν π κοντ τ γεγονότα. ξιώθηκαν δικαιωματικ ν εναι ο πρτες πο θ πληροφορονταν τ εχάριστο νέο, γιατ εχαν πίστη βαθει κα γάπη πρς τν Διδάσκαλο. Κα τοτο ποδεικνύεται περίτρανα π τ γεγονς τι σηκώθηκαν χαράματα Κυριακς, γι ν πνε στν θεοδέγμονα τάφο κα ν τελέσουν τ νεκρικ θιμα, δίχως ν πολογίσουν τ νέφικτον δι τ μέγεθος το λίθου πο φραζε τν εσοδο το μνήματος κα τ παράτολμον δι τν «φόβον τν ουδαίων» το γχειρήματος. Συχν καρδι μις εσεβος γυναίκας εναι πλημμυρισμένη π συναισθήματα, ρετ κα πλότητα, κα παραμερίζει τν λογική.

       Φόβος κα τρόμος κυρίευσε τς καρδιές τους στ θέα το νεαρο μ τ λευκ στολή, κπληξη κα θαυμασμς στ κουσμα το νέλπιστου μηνύματος. Γνώριζαν τι Χριστς νέστησε τν Λάζαρο, τν κόρη το αείρου κα τν γι τς χήρας τς Ναΐν, μ ταν Τν εδαν στν Γολγοθ ν ξεψυχ, λες τους ο λπίδες εχαν ξανεμιστε κα σως δν περίμεναν τι διος θ πανερχόταν στ ζωή. Κα εχαν σαφς πληροφορηθε, ἐὰν δν τ κουσαν ο διες, περ το μακαρισμο τν πενθούντων: «Μακάριοι ο πενθοντες, τι ατο παρακληθήσονται», λλ δν ποψιάζονταν τι κα στ δική τους περίπτωση θ βρισκε φαρμογή. Μ θλίψη προσλθαν στ μνήμα, μ πορία εσλθαν, μ χαρ πλθαν.
Τ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα μς λέγει τι ο μυροφόρες δν επαν τίποτε σ κανένα, γιατ ταν φοβισμένες. ταν ραγε τ δέος μπροστ στ μεγάλο μυστήριο λόγος πο δν μίλησαν σ κανένα; ταν ραγε φόβος μήπως παρεξηγηθον π τος μαθητς το Κυρίου κα κατηγορηθον ς νόητες πο πίστεψαν σ να νυπόστατο ψέμα, πως βέβαια κα γινε; ταν φόβος μήπως ρχίσουν ο ουδαοι ν νακρίνουν πρόσωπα κα πράγματα κα ρχονταν ο μαθητς σ δύσκολη θέση; Πάντως δν πίστησαν στ γγελικ λόγια· κρατοσαν τν χαρ τους ναμεμειγμένη μ διάφορα λλα συναισθήματα κα ναμμένο τν λύχνο τς πίστεως, πο συντηροσαν μ τ καύσιμο τς πρς τν Κύριο γάπης.
Ο νθρωποι συνηθίζουν ν βρίσκουν τος νεκρούς τους στ κοιμητήρια. Βλέπουν στς πλάκες τν τάφων τ νόματα τν κεκοιμημένων, βλέπουν τς φωτογραφίες τους κα τος νθυμονται, νάβουν κερι κα στολίζουν μ λουλούδια τος τάφους. Σ λόκληρη τ γ, σ λες τς θρησκεες, ο τάφοι εναι γεμάτοι.  Μόνον νας τάφος εναι δειανός. Κι ατς εναι κενς πανάγιος τάφος πο δέχθηκε γι τρες μέρες τ Πανάχραντο κα φθαρτο Σμα το ξουσιαστο τς ζως κα το θανάτου. «Τί ζητετε τν ζντα μετ τν νεκρν;»
Ο μυροφόρες ζητοσαν ς νεκρ τν ζωνταν Θεό, πως κριβς ζητομε κι μες τος δικούς μας νεκρούς κα πως κριβς θ μς ζητον κάποτε ο δικοί μας νθρωποι. Ο μυροφόρες ταν ο μόνες στν νθρώπινη στορία πο δν βρκαν ατ πο ζητοσαν, ο μόνες πο πέστρεψαν στ σπίτια τους μ γεμάτα τ μυροδοχεα. ταν παροσες κατ τν ρα το φρικτο μαρτυρίου το Κυρίου, γι’ ατ κα δικαιωματικ ξιζαν ν πληροφορηθον πρτες τ χαρμόσυνο γεγονός. κλαψαν σως περισσότερο π τος νδρες, γι’ ατ κα τ δάκρυα χαρς σως πρεπε ν κυλήσουν πρτα στ δικά τους μάτια.
πρτος νθρωπος πο δικαιοτο ν δ τν ναστημένο Χριστό ταν ναμφισβήτητα Παναγία Μητέρα Του. «πήντησας τ Παρθέν» μς λέγει τ ναστάσιμο πολυτίκιο. πρώτη στν γιότητα κα πρώτη στν τιμ πρεπε ν εναι κα πρώτη στ θέα το ναστημένου Υο της.  κείνη σπάραζε κάτω π τν Σταυρό, κείνη ταν παραπάνω π’ , τι κάθε λλος· λοι δολοι, κείνη μως κα Μητέρα κα δούλη. Διαισθανόταν βέβαια τι θάνατος δν εχε ξουσία σ Ατν πο εχε ναστήσει νεκρούς. θρήνος της δν ταν ξ πελπισίας, λλ’ ξ πιγνώσεως τι Ατς πο κρατοσε πνου στν ποκαθήλωση ταν Δημιουργς το κόσμου. ναλογιζομένη τν κρα Του ταπείνωση, ταπείνωση μέχρι θανάτου, κλαιγε κα δυρόταν γι τ φρικτ θέαμα. κλαιγε κα ς Μητέρα κα ς δούλη.
Μ πρώτη τν περαγία Θεοτόκο εδαν λοιπν μ τ σειρά τους τν ναστημένο Χριστ κα ο λοιπς μυροφόρες, τν εχάριστη θέα το ποίου εθε δι τν πρεσβειν τους ν ξιωθομε λοι μας. 

π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...