Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Ο Όσιος Παχώμιος ο Μέγας (ο θεμελιωτής της κοινοβιακής ζωής)


Ο Όσιος Παχώμιος διδάσκεται από  Άγγελο Κυρίου περί της μοναχικής ζωής

σιος Παχώμιος γεννήθηκε τ 292 μ.Χ. στν Κάτω Θηβαΐδα τς Αγύπτου π γονες εδωλολάτρες κα ζησε κατ τος χρόνους το ατοκράτορος Κωνσταντίνου το Μεγάλου (306 – 337 μ.Χ.). Στ στρατό, στν ποο κατετάγη, γνωρίσθηκε μ Χριστιανος στρατιτες κα διδάχθηκε π ατος τ τς Χριστιανικς πίστεως. ταν δ πολύθηκε π τς τάξεις το στρατο, γκατέλειψε τν κόσμο κα φο μετέβη στν νω Θηβαΐδα, βαπτίσθηκε κα κάρη μοναχός.
πιθυμώντας μεγαλύτερη συχία, γι ν φοσιωθε στν ρημικ ζω κα τν σκηση, κατέφυγε στν ρημο κα τέθη π τν πνευματικ καθοδήγηση το περίφημου συχαστο Παλάμονος ( 12 Αγούστου), το ποίου γινε τέλειος μιμητής.
Μετ τν κοίμηση το πνευματικο του πατέρα, περ τ 320 μ.Χ., κατέφυγε σ ρημο νησίδα το Νείλου, στ νσο Ταβέννη τς νω Θηβαΐδος, που βοηθούμενος κα π τν σπασθέντα τ μοναχικ σχμα δελφό του ωάννη, δρυσε μικρ μονή.

φήμη τς γιότητας κα τς συνέσεώς του, ελκυσε πολλος μοναχούς, ξαιτίας δ τούτου λοένα κα μεγάλωνε τ μονή του, στε σ διάστημα λίγων τν ατ ν ριθμε περισσότερους π 14.000 μοναχούς. τσι σιος Παχώμιος γινε νας π τος μεγάλους οκιστς κα σκητς τς ρήμου.
σιος Παχώμιος θεωρεται θεμελιωτς τς κοινοβιακς ργανώσεως τν σκητν. πως φαίνεται π τ Λαυσαϊκ στορία, βιβλίο πο γραψε Παλλάδιος περ τ 420 μ.Χ., ο μοναχο το Παχωμίου, πο νομάζονταν Ταβεννησιτες, ζοσαν ν τρες σ μικρ οκήματα. σιος Παχώμιος πέβαλε στος μοναχος κοιν προσευχ κάθε πρω κα βράδυ (συνολικ βέβαια ο μοναχο προσεύχονταν, σύμφωνα μ τν Κανόνα, δώδεκα φορς τν μέρα κα δώδεκα τ νύχτα), κοιν ργασία, κοιν σοδα, κοινς δαπάνες, κοιν γεύματα κα μοιόμορφη νδυμασία. Τ γεύματά τους ποτελονταν π φυτικς τροφς κα τυρί. Κατ’ ατ ο μοναχο δν μιλοσαν μεταξύ τους καί, γι’ ατό, συνεννοονταν μ νεύματα. Κάλυπταν δ τ πρόσωπά τους κατ τέτοιο τρόπο, στε ν μπορον ν βλέπουν μόνο τν τράπεζα.
  μοιόμορφη στολή τους ποτελετο π τ ξς νδύματα: λιν χιτώνα («λεβιτωνάριο»), πο φθανε λίγο κάτω π τ γόνατα κα ζωνόταν μ ζώνη, λευκ μαλλοφόρο νδυμα αγς προβάτου («μηλωτή»), πίσης ζωσμένο, πο φθανε ς τ γόνατα κα εχε τ μαλλοφόρο ψη πρς τ ξω, κωνοειδς κουκούλιο, πο στ πίσω μέρος φθανε ς τος μους, κα μικρ λιν μοφόριο («μαφόριον» «μαφόριον»), πο κάλυπτε συνήθως τν αχένα κα τος μους. ποδήματα σπανίως χρησιμοποιοσαν.
Ο Ταβεννησιτες μοναχο κοιμονταν καθήμενοι κα κοινωνοσαν τν χράντων Μυστηρίων κάθε Σάββατο κα Κυριακή. Διαιρονταν σ εκοσι τέσσερα τάγματα, καθένα π τ ποία χαρακτηρίζονταν μ να γράμμα τς λφαβήτου, νάλογα μ τν κατάσταση κα τν τρόπο συμπεριφορς κείνων πο τ ποτελοσαν.
Πνεμα ργανωτικ κα παράμιλλος στν καθοδήγηση κα διακυβέρνηση προσώπων κα πραγμάτων, κατόρθωσε ν διατηρήσει μεταξ το πλήθους τς περ ατν δελφότητας πειθαρχία κα γάπη, φροντίζοντας ς φιλόστοργος πατέρας γι τς πνευματικς κα λικές τους νάγκες, δι δ τν σοφν συμβουλν του κα το παραδείγματός του ν τος νθερρύνει στν γνα πρς τν γιότητα. Λόγω τς θεοσεβείας κα τς θεοφιλος δράσεώς του σιος Παχώμιος προικίσθηκε π τν Θε δι τς χάριτος τς θαυματουργίας κα πιτέλεσε πλεστα σα θαύματα.
Τ
348 μ.Χ. περιποιούμενος διος τος μοναχος πο σθένησαν π πανώλη, ρρώστησε κα διος κα μετ π λίγο πέθανε. Τν σιο Παχώμιο διαδέχθηκε στν γουμενία τς μονς σιος Θεοδόσιος γιασμένος ( 16 Μαΐου).
Η μνήμη του Οσίου Παχωμίου εορτάζεται στις 15 ΜΑΪΟΥ

πολυτίκιον. χος πλ. α’. Τν συνάναρχον Λόγον.
γελάρχης δείχθης το ρχιποίμενος, Μοναστν τς γέλας Πάτερ Παχώμιε, πρς τν μάνδραν δηγν τν πουράνιον, κα τ πρέπον σκητας, κεθεν σχμα μυηθείς, κα τοτο πάλιν μυήσας· νν δ σν τούτοις γάλλ, κα συγχορεύεις ν ορανίαις σκηνας.

Κοντάκιον  χος β’. Τν ν πρεσβείαις.
Τν τν γγέλων ν σώματι πολιτείαν, πιδειξάμενος Παχώμιε θεοφόρε, τούτων κα τς εκλείας ξίωσαι, τ το Δεσπότου θρόν, σν ατος παριστάμενος, κα πσι πρεσβεύων θείαν φεσιν.

Μεγαλυνάριον.
Πάχος πορρίψας τ γεηρόν, πρς γνόφον εσέδυς, τν ΰλων θεωριν· θεν κομίσω, τς θεογράφους πλάκας, Παχώμιε παμμάκαρ, ζως τς κρείττονος.

πηγή:εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...