Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

Κυριακὴ Ε΄ Λουκᾶ:Δὲν θὰ πρέπῃ νὰ ἔχουμε ὡς μέτρο ζωῆς τὰ περουσιακά μας στοιχεῖα!


ταν πλούσιος. Εχε νομα στν κοινωνία. Εχε φίλους πο τν γαποσαν, μλλον γι σα εχε, σως γι’ ατ πο ταν. Τ τραπέζι του πάντα γεμάτο, στρωμένο μ τ καλύτερα δέσματα, πως κα καρδιά του στρωμένη μ τ καλύτερα ασθήματα γι τος συνδαιτημόνες του. πολάμβανε τν ραία ζωή. μως θάνατος δν τν ξεχώρισε. Χτύπησε τν πόρτα του κα ρθε τ τέλος τν πολαύσεων. λα σα εχε νκαν πλέον λλο. πλούσιος τς παραβολς εδε ν λλάζ τ σκηνικό, λλ πρωταγωνιστς μεινε διος. λλαξαν λα τ γύρω, τ μέσα μειναν ναλλοίωτα.
κόλαση, δελφοί μου, εναι μετάβλητη κατάσταση τν παθν μας μέσα στς κτνες το θείου φωτός, γι’ ατ κα εναι αώνια. πλούσιος τς παραβολς δν λλαξε στν κόλαση. Παρέμεινε χόρταγος, γωϊστής, φιλήδονος, περήφανος. θάνατος, πως μς βρίσκει, τσι κα μς περν στν λλη ζωή· συμβαίνει σν ν σταματ κα ν καταργεται π κε κα πέρα χρόνος, δ νθρωπος ν πισφραγίζ τς πιλογές του ριστικά, βάζοντας στ συμβόλαιο πο διος συνέταξε γι τν ζωή του τν πικυρωτικ σφραγδα. Ο πιθυμίες τς καρδις, τ πάθη, οπ πρς τν μαρτία, ο σχέσεις μ τν Θε κα τν νθρωπο, παγιώνονται μ τν θάνατο. πλούσιος συνέχισε ν πειν κα ν διψ μέσα στν κόλαση, συνέχισε ν λυπται γι τν χαμένη πόλαυση τς σαρκός, ν δύρεται γι τν κούσια νδεια τς κολάσεως.
Στν ντίποδα κατ κόσμον νώνυμος, ταλαίπωρος φτωχός, πο κλιπαροσε γι λίγα ψίχουλα, γι τ περισσεύματα τν περισσευμάτων, τ ποφάγια τν δείπνων το πρώτου. Εχε μως νομα, πο ματαφράζεται « Θες εναι βοηθός μου», νομα καταξιωθν στν Παράδεισο, γιατ τ εχαν παξιώσει στν κόσμο ο συνθκες. Ατς δν ξερε ν ζ τν ζωή του, πως πλούσιος, γιατ δν εχε ζωή. ταν νας ζωντανς νεκρός, λλ’ ταν πραγματικ πέθανε, γέμισε μ πραγματικ ζωή.
Ξέρετε τί συμβαίνει, δελφοί μου; πειδ γνωρίζουμε τ ποτέλεσμα κα γι τος δύο, γι’ ατ κα μακαρίζουμε τν Λάζαρο κα νειδίζουμε τν πλούσιο. Στν πραγματικότητα μως τρέμουμε τν πτωχεία το Λαζάρου κα π τν λλη ζηλεύουμε τν πολυτέλεια το πλουσίου. Μήπως δν προσπαθομε κάποιοι π μς ν τν συναγωνιστομε στν βσσο κα τν πορφύρα; Σ τί θ διέφερε πολυτελ μας μφίεση σήμερα π τν πορφύρα κα τν βύσσο το πλουσίου; Ξέρουμε λοι τι λα τ χρυσ κα τ κεντητ κα τ περίτεχνα δν θ χωρέσουν στν τάφο μας, λλ κι ν τ παίρναμε μαζί μας, θ λιωναν μαζ μ τ φέρετρο κα τ νεκρ σμα μας. Κα μν μο πετε τι κατ τν κοιν νάσταση θ τ ξαναφορέσουμε, γιατ θ εμαστε κα γι γέλια κα γι κλάμματα.
Σήμερα βέβαια τ οκονομικ δεδομένα στν κοινωνία μας χουν πάρει λλη τροπή. λοι λίγο πολ ποφέρουν, λοι γιναν λίγο πολ Λάζαροι, χωρς βεβαίως ατ ν σημαίν ατόματη δικαίωση. Τν Λάζαρο τς παραβολς δν τν δικαίωσε πτωχεία του, λλ πομον σ ατήν κα τ γεγονς τι δν γόγγυσε κατ το Θεο. Θ μο πετε: «Τν πλούσιο τν καταδίκασε γογγυσμς κατ το Θεο;». χι! Τν καταδίκασε μως διαφορία γι τν Θε κα τν συνάνθρωπό του. Κι μες νάλογα θ κριθομε, ετε χουμε, ετε δν χουμε.
Σ λα τ πράγματα τ μέτρο εναι να χρήσιμο ργαλεο, γι ν διαχειριστομε τν ζωή μας. Πολλο λένε: «γ δν εμαι πλούσιος· χω να σπίτι κα να ξοχικό. λλος μ τ δέκα σπίτια εναι πλούσιος». λλο μως πλούσιος κι λλο πλουσιότερος. Κα ν πάσ περιπτώσει ατς πο χει δύο εναι πλουσιότερος π ατν πο χει να κα πλούσιος σ σχέση μ ατν πο δν χει τίποτα. Θ π κάποιος: «Κα γιατ γ πο χω δύο ν θεωρομαι πλούσιος σ σχέση μ ατν πο δν χει τίποτα κα ν μν θεωρομε φτωχς σ σχέση μ ατν πο χει δέκα;». Δίκαιη πορία! Γι’ ατ λοιπν δν θ πρέπ ν χουμε ς μέτρο ζως τ περουσιακά μας στοιχεα, δν θ πρέπ ν μς κρίν τ πλθος κα ξία τν γαθν, λλ τ μέγεθος τς γαθοεργίας. χεις κατ κα μοιράζεις τ να; Εσαι σχεδν διος μ τν πλούσιο τς παραβολς. χεις δέκα κα μοιράζεις τ πέντε; Εσαι μακάριος, γιατ φαρμόζεις θεία ντολή. χεις να κα τ χαρίζς; νοίγεις τν πόρτα το Παραδείσου. Θ μο πς: «ντάξει! Κα τί ν χαρίσ στος πτωχος; τ οχα μου; τς λεκτρικές μου συσκευές; ν κόψ τ ατοκίνητό μου στ μέση; ν δώσ τ μισ μπόρευμα το καταστήματός μου δωρεάν; ν βγ π τ σπίτι μου κα ν βάλ μι οκογένεια στέγων;». πάντηση, δελφέ μου, εναι ν φαρμόσς τ μέτρο τς φιλανθρωπίας κατ τ μέτρο τν δυνατοτήτων σου κα ν κόμη μπορς κατ τ μέτρο τς πέρβασης τν δυνατοτήτων σου. τσι μόνον θ νοιχτ Παράδεισος κα γκάλη το βραάμ.

π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...