Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

Κυριακὴ ΙΒ΄ Λουκᾶ:Η λέπρα της αχαριστίας!




λέπρα στν Παλαι Διαθήκη κα τν ποχ το ησο Χριστο κλαμβανόταν ς κατάρα, δοσμένη π τν Θεό, γι ν ντιληφθον ο σθενες τν μαρτωλότητά τους. ντούτοις ταν λάθος τρόπος, μ τν ποον ντιμετώπιζαν τέτοιες καταστάσεις ο βραοι. Πέραν τς δικαιολογημένης πομόνωσης τν λεπρν ξαιτίας το φόβου ξαπλώσεως τς λέπρας, πο ταν ντως μία φοβερ κα θεράπευτη τότε σθένεια, ντιμετώπιση τν σθενν περνοσε μέσα π τν παξίωση κα τν χλευασμό, κόμη δ κα μέσα π τν χειροδικία κατ τν ταλαίπωρων νθρώπων, πο ταν ναγκασμένοι ν ζον μαδικ κα πομονωμένοι μακρυ π τς οκογένειές τους κα τν κοινωνία.

Ο λεπρο τς σημερινς εαγγελικς περικοπς ζητον τν αση π τν ησο Χριστό, λλ μένουν κε. ναγνωρίζουν τ θαμα, λλ χι Ατν πο τ πιτελε. Πορεύονται πρς τος ερες, γι ν πιβεβαιωθ π κείνους θεραπεία κα ν πανενταχθον στν μαλ κοινωνικ συμβίωση, λλ δν πιστρέφουν σ Ατν πο τος προσφέρει τν θεραπεία. νας μόνον ξ ατν προχωρ πέρα π τ θαμα πρς τν θαυμαστώσαντα, νας μόνον περβαίνει τ εχάριστο γεγονς δι τς εχαριστίας κα εγνωμοσύνης πρς τν Σωτρα.
π τος δέκα νας πιστρέφει κα σώζεται. Πο εναι ο λλοι ννέα; φο γινε δουλειά τους, δν χρειάστηκε ν ναζητήσουν τν θεράποντα. μειναν στν τομισμό τους, γιατ τ συμφέρον τους ταν μέχρι κε. εγνώμων λεπρς χει ρχοντι κα νθρωπιά, ο πόλοιποι καταγγέλονται π χαριστί. Κα σχύει στν περίπτωσή τους τ γνωστ ητό, τι «οδες χαριστότερος το εεργετηθέντος». μως Κύριος δν πιζητ τν εγνωμοσύνη σν ν τν χ νάγκη· τν πιζητ, γι ν προχωρήσ πιό πέρα π τν σωματικ θεραπεία, στν θεραπεία τς ψυχς, πο μόνον νας π τος δέκα λαμβάνει. Διότι καταλαβαίνει μέσα του τι Ατς πο τος ξαποστέλλει πρς τος ερες τ κάνει γι να κα μόνον λόγο· γι ν τος δώσ τν δυνατότητα κόμη κα τς γνωμοσύνης. Δν θ μποροσε ρα γε ν τος θεραπεύσ κείνη τν στιγμή; Θ μποροσε βεβαίως· λλ θ ποχρεώνονταν μεσα ν Τν εχαριστήσουν· κα ατ εχαριστία θ ταν τυπικ κα χι π καρδίας. Γιατ π καρδίας εχαριστία πρς τν Θε εναι λεύθερη π κάθε νάγκη, βγαίνει βίαστα κα κφράζεται μσα σ γαλήνη πνεύματος.
Εναι σύνηθες ν παιτομε τν εγνωμοσύνη κείνων πο μες εεργετομε. Διαῤῥήδην πίσης λοι στηλιτεύουμε τν στάση τν ννέα χαρίστων λεπρν. Δύσκολα μως ντιλαμβανόμαστε τν δική μας στάση πέναντι στς φανερς κα φανες εεργεσίες το Θεο. χι τόσο, πειδ εμαστε ν πρώτοις χάριστοι, λλ πειδ δν χουμε γυμνασμένα πνευματικ ασθητήρια, στε ν ντιληφθομε τν πέραντη πρόνοια, γάπη κα προστασία το καλο μας Θεο, πο θέλει ν μς προσφέρ τ πάντα κα περισσότερο τν διον Του τν αυτό. Κάθε δευτερόλεπτο τς ζως μας δεχόμαστε τς ελογίες Του φειδς κα μες στεκόμαστε μόνον ετε σ ατ πο ρχονται ς νταπόκριση στ ατήματά μας, ετε στς μεγάλες κα μφανες, τουτέστιν διαμφισβήτητες, εεργεσίες Του.
Σ κάθε περίπτωση εναι σημαντικ ν εχαριστομε τν Πατέρα τν πείρων γαθν δωρεν, τν πρς μς γεγενημένων, κόμη κα γι τ φαινομενικς λυπηρ κα βαρέα κα δύσκολα τς ζως μας. Θες πάντοτε «τ καλν ργάζεται» κα δν πάρχει πειροελάχιστη πιθανότητα π τν πλευρά Του ν μν συνεργ στ τς σωτηρίας κα αωνίου ετυχίας μας. π τν πλευρά μας παιτεται κγύμναση τν πνευματικν μας ασθητηρίων μέσ το πνευματικο κα λατρευτικο κκλησιαστικο μας βιώματος, μέσα π τν μελέτη το βίου τν γίων, μέσα π τν προσευχή, πο νοίγει στ μάτια μας παράθυρα φωτισμο κα πιγνώσεως τς λήθειας.
ς ναλογιστομε στω κάποια γενικ κα κάποια εδικ γαθ πο πολαμβάνουμε κ Θεο κα ς ωτήσουμε τν αυτό μας: πότε κα πόσο Τν εχαριστήσαμε γι τν ζω πο μς χάρισε, πο μς δημιούργησε νθρώπους, πο προνόησε ν γεννηθομε κι χι ν κτρωθομε, πο μς ξίωσε ν φτάσουμε σ ατν τν λικία, ταν λλοι νθρωποι πεθαίνουν νωρίτερα, πο μς δωσε τν δυνατότητα ν γεννηθομε σ μία ελογημένη χώρα κα ν βαπτιστομε ρθόδοξοι, ταν λλοι λαο ζον μέσα στ σκοτάδια τς πλάνης κα τν δαιμονικν θρησκειν, σ χρες μ πάνθρωπα θη κα βάρβαρα θιμα, πο εδόκησε ν χουμε τν Μητέρα Του προστάτιδα κα πέρμαχο Στρατηγό, ταν θνη λόκληρα θ ξαφανιστον π τν χάρτη κα τ νομά τους θ σβήσ π τν στορία; Τν εχαριστήσαμε ποτ πο ρθε στν κόσμο μας ς νθρωπος, πο πόνεσε, πο πέθανε γι χάρη μας κα πάτησε τν αώνιο χθρό μας, τν θάνατο; Τν εχαριστήσαμε γι τ μέτρητα θαύματα πο πιτελε μέσ τν γίων μας;
ν κολουθομε τ παράδειγμα το εγνώμονος λεπρο, θ δρομολογομε χι μόνον τν θεραπεία μας, λλ κα τν σωτηρία μας. 

π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...