Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

Κυριακὴ των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οἰκ. Συνόδου: Ευχόμαστε για την ενότητα πάντων, όμως...



Στ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα, δελφοί μου, φείλουμε ν σταθομε σ δύο κρως ποκαλυπτικ κα θεολογικ σημεα, τ ποα ποστομώνουν τος αρετικος χιλιαστς πο ρνονται τν θεότητα το ησο Χριστο, λλ κα γενικς σους αρετικος κα ρθοδόξους τάχα στ νομα τς γάπης μβλύνουν τς μφοτέρωθεν δογματικς κα κκλησιολογικς διαφορές.

Λέγει Κύριός μας: «Κα νν δόξασόν Με, Σ Πάτερ, παρ Σεαυτ τ δόξ, εχον παρ Σοί πρ το τν κόσμον εναι». Δηλαδ «Τώρα δόξασέ Με σύ, Πατέρα Μου, μ τν δόξα πο εχα κοντά Σου προτο ν δημιουργηθ κόσμος». διος ησος Χριστς μολογε τι πάρχει πρν τν δημιουργία το κτιστο κόσμου, πρν κόμη κα π τος κτιστος γγέλους. πάρχουν μως κα σήμερα πολλο νόητοι κα σεβες, πο λένε τι ησος Χριστς δν νέφερε ποτ πς εναι Θεός. Τ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα διαψεύδει ατος κα τος μοίους τους, αρετικος το τετάρτου αἰῶνος. Τ λόγια το Κυρίου μας ποδεικνύουν περίτρανα τι εχε πλήρη συνείδηση το ποιός ταν κα ποιό ταν τ ργο πο πρεπε ν πιτελέσ γι τν σωτηρία μας, ποδεικνύουν τι ησος Χριστς εναι συνάναρχος μ τν Θε Πατέρα Θες Λόγος, πο βρισκόταν κοντά Του πρν κα κατ τν δημιουργία το κόσμου, συνδημιουργς μ κενον κα μ τ γιο Πνεμα. Ατ ποδεικνύεται κα λίγο παρακάτω, στ φράση «να σιν ν, καθς μες», δηλαδ «γι ν εναι να (δηλαδ νωμένοι), πως κι μες».
ν Χριστς ταν νας νθρωπος πλός, νας καλς κοινωνικς διδάσκαλος δρυτς μις καινούριας θρησκείας κα τίποτε περισσότερο, τότε πς θ ταν δυνατν ν σχυρίζεται τι εναι να μ τν Θε Πατέρα, τι προϋπάρχει τς δημιουργίας κα τι λα σα νήκουν στν Πατέρα εναι κα δικά Του; θ πρεπε ν εναι σεβς τρελός, στε ν ξεστομίσ τέτοια λόγια! λλ’ πάγετε, δελφοί μου, τς βλασφημίας! Φεύγετε μακρυ π τέτοιες νόητες ποθέσεις. Χριστς εναι αώνιος Θεός, ληθινς κα ταπεινς Θεός, πο γινε νθρωπος γι χάρη μας, πειδ νθρωπότητα δν εχε τ δυνατότητα ν σωθ π μόνη της. Διότι, ἐὰν δν εναι Θες Χριστός, λλ νθρωπος ποταγμένος κι Ατς στ φθορ τν ντων, τότε πς μπορε ν μς σώσ; Μία τέτοια θεώρηση δηγε τ πάντα στν ματαιότητα. «Ἐὰν Χριστς δν ναστήθηκε, τότε εναι μάταιη πίστη μας», λέγει πόστολος Παλος. Ἐὰν Χριστς δν εναι Θεός, τότε ατ πίστη εναι δυ φορς μάταιη.
λλ κα πάλι φράση «να σιν ν, καθς μες» ποτελε μέτρο ρθόδοξης κκλησιολογίας, φο νότητα τς οσίας τν τριαδικν προσώπων εναι κα νότητα θελήσεως. πάρχει, δελφοί μου, στν Πατέρα κα στν Υἱὸ κα στ γιο Πνεμα μία βουλή, μία θέληση, μία πόφαση, μία, ς τ πομε τσι, γνώμη. Δν εναι δυνατν λλα ν θέλ Πατρ κα λλα ν θέλουν Υἱὸς κα τ γιο Πνεμα. Θ π κάποιος: «Καλά, ντάξει! λλ ατ τί μς νοιάζουν κα γιατί τόση πιμον στ ν γνωρίζουμε τόσο βαθεες θεολογικς λήθειες περ Θεο;».
χει μεγάλη σημασία, γαπητοί μου, τ θέμα ατό, διότι π κάτι τέτοιες λεπτομέρειες διασφαλίζεται τ ρθόδοξο πλήρωμα. Σήμερα πάρχουν χριστιανο πο πιστεύουν λανθασμένα πς κκλησία πο δρυσε Χριστς μοιάζει μ δέντρο ποτελούμενο π πολλ κλαδιά, τν ρθοδοξία, τν παπισμό, τς κατοντάδες προτεσταντικς παραφυάδες, τι δηλαδ καμία π ατς τς μολογίες δν κατέχει τν λήθεια, λλ λες μαζ ποτελον τ Σμα το Χριστο, τν Μία, γία, Καθολικ κα ποστολικ κκλησία. μως ποψη ατ δν εναι πλς λανθασμένη, εναι κα δαιμονική, ν ναλογιστομε μάλιστα κα τν μεγάλη παγίδα το ωσφορικο οκουμενισμο, πο πιδιώκει μβλυνση τν θεολογικν διαφορν, σοπέδωση τν δογματικν ληθειν κα νωση λων τν χριστιανν στ νομα τς γάπης κα χι τς ληθείας.
Εναι μως ποτ δυνατν ν πάρξ νότητα κατ τ τριαδικ πρότυπο, ταν πάρχ διαφορ στν τρόπο πο ντιλαμβάνεται κάθε μολογία τν λήθεια; ταν λλα πιστεύουν κα θέλουν ο ρθόδοξοι κα λλα πιστεύουν κα θέλουν ο λοιπο χριστιανοί; ταν ο πρτοι μολογον τι θεία κοινωνία εναι ατ τ Σμα το Χριστο κα ο λλοι τι ατ εναι παραμύθια τν ρθοδόξων; Πς μπορον ν συνυπάρξουν σ μία νότητα ποδέκτες κα ρνητς τς θεότητος το Χριστο; Τί θ πρεπε ν κάνουν ο πατέρες τς πρώτης οκουμενικς συνόδου, τος ποίους ορτάζουμε σήμερα, ταν ρειος λεγε πς Λόγος, Υός, ησος Χριστός, δν εναι Θεός, λλ τ πρτο δημιούργημα το Θεο; Πς θ μπορούσαν κόμη κα στ νομα τς γάπης ν ναρμονίσουν τν εσέβεια κα τν λήθεια μ τν σέβεια κα τ ψέμα; 
Εχόμαστε βεβαίως ς κκλησία κα καλς γι τν νότητα τν πάντων· μως ατ δν μπορε ν πάρξ σ τερόγνωμους χριστιανούς. λήθεια δν εναι παιχνιδότοπος, γι ν διαλέγ καθένας τ παιχνίδι του. λήθεια εναι μία κα ρθόδοξη. Γι’ ατν γωνίστηκαν ο πατέρες τς κκλησίας κι μες χουμε εθύνη ν τν διαφυλάξουμε κέραιη. 
π. Στυλιανός Μακρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...