Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ


«Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δέ οὐ­κέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός» (Γαλ. 2.18-20).

Κυριακή μετά τήν ἑορτή τῆς ὑψώ­σεως τοῦ τιμίου καί ζωοποιοῦ Σταυ­ροῦ, καί ἐνῶ τό εὐαγγελικό ἀνά­γνωσμα μᾶς ὑπενθύμισε τήν προ­τροπή τοῦ Ἰησοῦ πρός ὅποιον θέλει νά εἶναι πιστός μαθητής του νά σηκώσει τόν σταυρό του καί νά τόν ἀκολουθήσει, στό ἀποστολικό ἀνά­γνωσμα ὁ πρωτοκορυφαῖος τῶν ἀποστόλων προχωρεῖ ἕνα βῆμα πιό πέρα.

Ὁμολογεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅτι δέν ἀρκεῖται ἁπλῶς στό νά ἄρει τόν σταυρό του καί νά ἀκολουθήσει τόν Χριστό, ἀλλά ὅτι ἡ ζωή του εἶ­ναι μία συνάντηση μέ τόν Χριστό ἐπί τοῦ σταυροῦ καί μία ταύτιση τῆς ζωῆς του μέ τή ζωή τοῦ Χρ­ι­στοῦ. «Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χρι­στός».

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ



 

«Ἐμοί δέ μή γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μή ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. 6.14).

Ἐπανειλημμένα ὁ πρωτοκορυ­φαῖ­ος ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέ­ρε­ται στόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ. Καί δέν τό κάνει χωρίς λόγο, γιατί ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἦταν μία πρόκληση γιά τήν ἐποχή του. Ἦταν μία πρόκληση ὄχι μόνο γιά τούς Ἰουδαίους ἀλλά γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους. Διότι ὁ σταυρός ἦταν τό πιό ἐπονείδιστο μέσο τι­μω­ρίας καί ὁ ἐσταυρωμένος ἦταν ὁ πιό ἀπαξιωτικός χαρακτηρισμός τόν ὁποῖο μποροῦσε νά δώσει κα­νείς σέ ἕναν ἄνθρωπο. Γι᾽ αὐτό ἐθνικοί καί Ἰουδαῖοι χλεύαζαν τούς χριστιανούς ὡς μαθητές καί πιστούς τοῦ Ἐσταυρωμένου, μή μπορώντας νά καταλάβουν πῶς μπορεῖ ἕνας Θεός νά σταυρώνεται καί πῶς ἕνας ἄνθρωπος μπορεῖ νά πιστεύει σέ ἕναν Ἐσταυρωμένο Θεό.

Ποιός ὅμως λέγει ὅτι ἡ ἀνθρώ­πινη λογική συμβαδίζει μέ τή θεία πραγματικότητα; Ποιός ἰσχυρί­ζε­ται ὅτι ἡ γνώμη τῶν ἀνθρώπων συμπορεύεται μέ τή θεία ἀγάπη; Ποιός νομίζει ὅτι αὐτό πού μπορεῖ στά μάτια τῶν ἀνθρώπων νά φαντάζει ὡς ἀδυναμία δέν μπορεῖ νά εἶναι ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ;

Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: «Μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, καί πάντα ἀποδώσω σοι» (Ματθ. 18.29).




Μιά εἰκόνα ἀπό τό μέλλον μᾶς παρουσιάζει ὁ Χριστός στή σημερι­νή εὐαγγελική περικοπή, μιά εἰκό­να τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, μία εἰκόνα τῆς μελλούσης κρίσεως.

Καί τό κάνει γιά νά μᾶς προετοιμάσει, τό κάνει γιά νά μή βρεθεῖ κανείς ἐκείνη τή φοβερή ἡμέρα καί πεῖ ὅτι δέν ἤξερα τί θά συνέβαινε, δέν ἤξερα τί ἀπαιτήσεις θά εἶχε ὁ Θεός ἀπό ἐμένα καί γι’ αὐτό δέν μπό­ρεσα νά προετοιμαστῶ κατάλ­λη­λα καί νά ἀνταποκριθῶ σέ αὐτές. Τό κάνει κινούμενος ἀπό με­γάλη ἀγάπη πρός ὅλους μας, ἀλλά καί θέλοντας νά μᾶς δείξει πώς ὁ δρό­μος τῆς σωτηρίας μας περνᾶ μέσα ἀπό τήν ἀγάπη μας γιά τόν ἀδελφό μας καί ὁ δρόμος τῆς συγχωρήσεως τῶν δικῶν μας ἁμαρτιῶν περνᾶ μέ­σα ἀπό τή διάθεση συγχωρήσεως τοῦ ἀδελφοῦ μας.

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: ΑΠΟΤΟΜΗ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ


 

«Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων, σοί δέ ἀρκέ­σει ἡ μαρ­τυ­ρία τοῦ Κυ­ρίου, Πρόδρομε», ψάλ­λει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας ἐπί τῇ μνήμῃ τῆς ἀποτομῆς τῆς σεπτῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρό­μου καί Βαπτιστοῦ τοῦ Κυ­ρίου.

Ἡ διατήρηση τῆς μνή­μης ἐκείνων πού ἀνε­δεί­χθη­σαν δίκαιοι καί ὅσιοι καί ἐνάρετοι, ἀπο­τελεῖ, ἀδελφοί μου, πα­ράδοση, πού συνοδεύ­εται ἀπό τά ἐγκώμια καί τούς ἐπαίνους τῶν ἔργων καί τῆς ζωῆς αὐ­τῶν τῶν ἀνθρώ­πων. Ὅμως ὁ ἑορτα­ζόμενος σήμερα τί­μι­ος Πρό­δρο­μος ὑπερ­βαί­νει τά ὅρια τῆς παραδό­σεως αὐτῆς, διότι δέν ἔχει ἀνά­γκη ἀπό τά ἐγ­κώμια τῶν ἀν­θρώ­πων, δέν ἔχει, θά τολ­μοῦ­σα νά πῶ, ἀνάγ­κη οὔτε ἀπό τά ἐγκώμια τῶν ἀγ­γέλων, γιατί ὑπε­­ρέβη καί τούς ἀν­θρώ­πους καί τούς ἀγ­γέλους. Για­τί ὡς ἄν­θρω­­­πος ὑπε­ρέ­βη τά ἀν­θρώ­πινα μέ­τρα, καί ὡς ἔνσαρκος ἄγ­γελος ὑπε­ρέβη καί αὐτά ἀκόμη τά ἀγ­γε­λικά.

Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2021

Γιατί αγωνιζόμαστε; Γιατί βρισκόμαστε μέσα στην Εκκλησία;

 


"Εκείνος που εργάζεται την αρετή από κενοδοξία, είναι φανερό ότι και την γνώση για λόγους κενοδοξίας την επιδιώκει. Αυτός ούτε λέει, ούτε κάνει κάτι για πνευματική οικοδομή των άλλων, αλλά σε όλα κυνηγά την δόξα εκείνων που τον βλέπουν ή τον ακούνε. Το πάθος του ελέγχεται, όταν μερικοί από αυτούς τον κατηγορήσουν για τα έργα του ή για τα λόγια του. Τότε λυπάται υπερβολικά, όχι διότι δεν ωφελήθηκαν εκείνοι που τον άκουσαν, γιατί δεν ήταν αυτός ο σκοπός του, αλλά γιατί εξευτελίστηκε".

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

 

Μεγάλη αλήθεια έχουν τα λόγια αυτά του Αγίου.

Και χρειάζεται να ελέγξουμε κι εμείς τα κίνητρά μας.

Μήπως κι εμείς επιδιώκουμε την κενοδοξία και την ματαιοδοξία μας και όχι την πραγματική ενάρετη ζωή;

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2021

Η καλή απομόνωση.

 


Η σιωπή και η απομόνωση είναι μια θεραπευτική κατάσταση.

Πολλές φορές οι συναναστροφές και οι συζητήσεις μας αδειάζουν ψυχικά.

Έρχεται μία κούραση που καταβάλει ψυχή και σώμα.

Η ανατροφοδότηση είναι απαραίτητη, γιατί αλλιώς θα στεγνώσουμε. Και όταν στεγνώνεις σκληραίνεις. Και όταν σκληραίνεις εύκολα με ένα χτύπημα σπας και γίνεσαι θρύψαλα.

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: «Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμί· μή φοβεῖσθε» (Ματθ. 14.27).


 

«Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμί· μή φοβεῖσθε» (Ματθ. 14.27).

Ἐλάχιστες εἶναι οἱ φορές πού τά ἱερά κεί­μενα τῶν Εὐαγγελίων περιγρά­φουν πε­ρι­­­στα­­τικά κατά τά ὁποῖα οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ βρίσκο­νται μόνοι τους. Καί μία ἀπό αὐτές τίς περιπτώσεις εἶναι καί αὐτή, τήν ὁποία μᾶς περιέγραψε τό σημερινό εὐαγγε­λικό ἀνάγνω­σμα.

Μετά τό θαῦμα τοῦ χορτασμοῦ τῶν πεν­τα­κισχιλίων ὁ Χριστός ἀναγκάζει τούς μα­­­θητές του νά μποῦν στό πλοῖο καί νά ἐπιστρέψουν πίσω, μέχρις ὅτου ἐκεῖνος «ἀπο­λύσει τούς ὄχλους». Τούς στέλνει γνωρίζοντας ἀσφαλῶς τί ἐπρόκειτο νά συμ­βεῖ μέσα στή νύκτα, ἀλλά καί αὐτό βρίσκεται μέσα στό σχέδιο τοῦ Χριστοῦ καί ἔχει σκοπό νά τούς διδάξει ὄχι μόνο τή σημασία τῆς πίστεως στόν Χριστό ἀλλά καί τή δύναμη τῆς ἐξουσίας του ἐπάνω στή φύση καί τά φυσικά φαινόμενα.

Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2021

Πίστη, επιστήμη και εμπειρία στη ορθόδοξη θεολογική παράδοση

 


“Ἡ  κτίσις  σιωπῶσα βοᾶ τον ἑαυτῆς Κτίστην καί Κύριον”


        Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή  Δρ. Θ.

 

Η απαρχή της Νεωτερικότητας και ο Διαφωτισμός (18ος αιώνας) σημαδεύτηκε από την ανάπτυξη της επιστήμης, την απόλυτη εμπιστοσύνη στον ορθό λόγο και την αισιόδοξη πεποίθηση ότι η επιστήμη και η τεχνολογία θα επιλύσουν όλα τα ανθρώπινα προβλήματα. Η ανάπτυξη των επιστημών κλόνισε την δυτική θεολογική σκέψη  η οποία μέχρι τότε είχε την πνευματική ηγεμονία σε όλους τους τομείς της πνευματικής  δραστηριότητας και απείλησε να την εκτοπίσει. Γι’ αυτό το λόγο οι δυτικοί θεολόγοι προσπάθησαν είτε να αντιπαρατεθούν στην αναδυόμενη επικράτηση των επιστημών, είτε να την αγνοήσουν επιδεικτικά είτε να προσπαθήσουν να επιτύχουν ένα συμβιβασμό ο οποίος θα ικανοποιούσε και τα δυο μέρη.

Αυτή η σύγκρουση, η οποία ήταν καθαρά ένα γέννημα της δυτικής μεταφυσικής, η οποία σημειωτέον είχε απεμπολήσει τις θεολογικές προϋποθέσεις της  ανατολικής Ορθόδοξης Θεολογίας έτσι όπως συνοψίζονται στο έργο του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, μεταφέρθηκε ακρίτως   περίπου στις αρχές του 20ου  αιώνα και στον ημέτερο χώρο της ελληνικής πνευματικής διανόησης, εξαιτίας των δυτικών επιρροών που υπέστη η Ορθόδοξη Θεολογία. Αν και μέσα στην Ορθόδοξη Θεολογία δεν υπάρχουν εκείνες οι θεολογικές προϋποθέσεις για να υποστηρίξουν μια  σύγκρουση πίστης και επιστήμης όμως εξαιτίας αυτής της άκριτης μεταφοράς υπάρχει διάχυτη αυτή η αμηχανία όταν τίθεται το συγκεκριμένο ερώτημα σε ιερείς και θεολόγους καθηγητές.

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2021

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 2021


 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΒΕΡΟΙΑΣ, ΝΑΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ

 

† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης

τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας

 ΠΡΟΣ

 τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν  τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Ἐν τῇ Κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε», ψάλλουμε σήμερα, ἑορτή τῆς ἐνδόξου Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας, ἐκφράζοντας καί ἐμεῖς μαζί μέ τόν ἱερό ὑμνογράφο τήν πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας ὅτι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος δέν ἐγκατέλειψε μέ τήν Κοίμησή της τόν κόσμο.

Σέ τί ὅμως στηρίζεται αὐτή ἡ πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας καί ποιά εἶναι ἡ σημασία της γιά μᾶς;

Σάββατο, 7 Αυγούστου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Το χρέος μας...


 

«Ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ δυνατοί τά ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βα­στά­­ζειν» (Ρωμ. 15.1).

Μία προτροπή καί συγχρόνως ἕναn κανόνα ζωῆς μᾶς δίδει σήμερα μέ τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ πρω­τοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦ­λος. Προτρέπει τούς δυνατούς νά βαστάζουν τίς ἀδυναμίες τῶν ἀδυ­νάτων. Προτρέπει μέ ἄλλα λόγια ὅσους ἔχουν δύναμη νά τήν μοι­ράζονται μέ τούς ἀδελφούς τους πού δέν διαθέτουν, δίδοντας μέ τήν προτροπή αὐτή καί ἕναν κα­νό­να χρήσιμο καί ἀναγκαῖο γιά τή ζωή μας, γιά τή ζωή ὅλων τῶν ἀν­θρώπων.

Οἱ ἄνθρωποι ἀνέκαθεν ἀγωνίζο­νται γιά μία δίκαιη κοινωνία. Ἀ­γω­νίζονται γιά τήν ἰσότητα με­τα­ξύ τῶν ἀνθρώπων καί τή δικαι­ο­σύνη. Ἀγωνίζονται γιά τήν ἐπι­κρά­τηση τῆς εἰρήνης καί τήν κα­τάπαυση τῶν πολέμων, τούς ὁποί­ους προκαλεῖ ἡ ἀνέχεια τῶν ἀδυ­νάτων καί ἡ πλεονεξία τῶν δυνα­τῶν. Ἀποροῦν ὅμως γιατί ἡ ἰσό­τητα, ἡ δικαιοσύνη καί ἡ εἰρήνη δέν ἐπικρατοῦν στόν κόσμο παρά τούς πολλούς ἀγῶνες, παρά τίς πολλές θυσίες καί τά αἵματα πού ἔχουν χυθεῖ γι᾽ αὐτές.

Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2021

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 


Αρχιμανδρίτης Θεόφιλος Λεμοντζής, Δρ.Θ.

 

Από εκείνους που διανυκτερεύουν στα πανδοχεία, μερικοί βρίσκουν κρεβάτια, άλλοι δεν έχουν κρεβάτι κοιμούνται στο πάτωμα και εντούτοις ροχαλίζουν όπως κι εκείνοι που κοιμούνται σε κρεβάτι. Κι όταν περάσει η νύχτα, πρωί- πρωί αφήνουν το κρεβάτι τους και το πανδοχείο και φεύγουν όλοι μαζί, έχοντας μόνο τα πράγματά τους. Κατά τον ίδιο τρόπο και όλοι όσοι γεννιούνται σ’ αυτόν τον κόσμο, και οι φτωχοί και οι πλούσιοι και επίσημοι, βγαίνουν από την ζωή σαν από πανδοχείο, χωρίς να παίρνουν μαζί τους τίποτε από τις απολαύσεις του βίου και από τα πλούτη τους, παρά μόνον τα έργα τους, καλά ή κακά, όσα έκαναν στη ζωή τους».

(Μέγας Αντώνιος)

   

    Ανώνυμος χριστιανός των πρώτων χριστιανικών χρόνων σε επιστολή του προς κάποιον Διόγνητο, με­ταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής: «οι Χριστιανοί δεν διαφέρουν από τους άλλους ανθρώπους, ούτε ως προς τον τόπο που κατοικούν, ούτε ως προς τη γλώσσα, ούτε ως προς τον τρόπο ζωής. Γιατί δεν κατοικούν σε ξεχωριστές πόλεις, ούτε χρησιμοποιούν κάποια παραλλαγμένη διάλεκτο. Φέρουν σάρκα, αλλά δεν ζουν κατά τις επιθυμίες της σαρκός. Στη γη μένουν, αλλά είναι πολιτογραφημένοι στον ουρανό. Υπακούουν στους καθορισμένους νόμους και με τον δικό τους τρόπο υπερβαίνουν τους νόμους. Όλους τους αγαπούν, αλλά απ’ όλους διώκονται…με λίγα λόγια, ό,τι είναι η ψυχή για το σώμα, αυτό είναι και οι χριστιανοί για τον κόσμο». Το συγκεκριμένο κείμενο εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο τη θέση των χριστιανών μέσα στον κόσμο. Οι χριστιανοί ζώντας μέσα στον κόσμο, νιώθουν ότι βρίσκονται στον οίκο του Πατρός τους διότι ο κόσμος έχει δημιουργηθεί από το Θεό. Ταυτόχρονα νιώθουν ότι είναι πάροικοι και παρεπίδημοι (Α’ Πετρ. 2,11), διότι από τη μία ο τελικός προορισμός τους είναι η Βασιλεία του Θεού, και από την άλλη ο κόσμος έχει λησμονήσει τον προ­ορισμό του.

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2021

Μας λείπει σήμερα ο κοινός νους.

 


Η μεγαλύτερη επιτυχία είναι να έχεις ισορροπία στη ζωή σου.

Να υπάρχει δηλαδή η σωστή εκτίμηση κάθε προσώπου που έρχεσαι σε συναναστροφή, κάθε γεγονότος, κάθε αγαθού που έχεις.

Έτσι θα έρχεται η ειρήνη στο νου και στην καρδιά.

Χωρίς ισορροπία όλα μπερδεύονται. Δίνεται υπεραξία στα ευτελή και απαξιώνονται τα σημαντικά.

Ο ισορροπημένος άνθρωπος τα έχει βρει με τον εαυτό του, ξέρει ποιος είναι και τι μπορεί να κάνει. Γι’ αυτό και αφήνει τους άλλους στην ησυχία τους. Δεν προσπαθεί να επιβληθεί, δεν κουτσομπολεύει μικροαστικά τις ζωές των άλλων, δεν έχει κόμπλεξ κατωτερότητας ή σύνδρομο καταδίωξης, δεν απαιτεί μέσα στις σχέσεις του (με γκρίνιες και ζήλιες) «σεβασμό».

Είναι μεγάλο κατόρθωμα του σύγχρονου ανθρώπου να αντισταθεί στις ακρότητες, είτε είναι ιδεολογίες και απόψεις, είτε συμπεριφορές και ενέργειες.

Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Αποστολικό Ανάγνωσμα)


 

«Ἔχοντες χαρίσμα­τα κατά τήν χάριν τήν δο­θεῖσαν ἡμῖν διάφορα …» (Ρωμ. 12.6).

Μέ αὐτά τά λόγια προ­σ­παθεῖ νά διδάξει ὁ πρω­­­τοκορυφαῖος ἀπό­στο­λος Παῦλος τούς χρι­στιανούς τῆς Ρώμης δύο μεγάλες ἀλήθειες. Ἡ μία εἶναι ὅτι κάθε ἄν­θρωπος ἔχει διαφο­ρε­τικές ἱκανότητες καί διαφορετικά χαρίσματα ἀπό τόν συνάνθρωπό του, κανένας δέν εἶναι ὅμως χωρίς χαρίσματα καί χωρίς ἱκανότητες. Ἡ δεύτερη ἀλήθεια εἶ­ναι ὅτι τό ὅ,τι ἔχουμε δέν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς δικῆς μας προσπα­θεί­ας ἤ τοῦ δικοῦ μας μόχθου, ἀλλά εἶναι χά­ρι­σμα τοῦ Θεοῦ, εἶναι δωρεά τοῦ Θεοῦ πού δέν μᾶς δόθηκε τυχαῖα, ἀλλά μᾶς δόθηκε ἀφε­νός ἀνάλογα μέ τίς δυ­νά­μεις πού ἔχουμε γιά νά τήν καλλιεργήσουμε καί ἀφετέρου προκειμέ­νου μέσω αὐ­τῆς τῆς δω­­ρεᾶς νά ἐπιτύχουμε τόν στόχο καί τόν σκο­πό τῆς ζωῆς μας, νά φθάσουμε δηλαδή στόν Θεό.

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2021

Ησύχασε…




Αλήθεια σου λέω, δεν αξίζει την ταραχή.

Καμία σύγκρουση με τους άλλους δεν αξίζει.

Απομακρύνσου όταν δεις ότι μέσα σου να φουντώνει ο θυμός, η οργή, μια εχθρότητα, μια σύγχυση.

Προσευχήσου να ειρηνεύσεις. Στην προσευχή σου μην σκέφτεσαι τι έγινε, ποιος έχει δίκαιο. Προσευχήσου για έλεος και φώτιση δική σου. Προσευχήσου με ταπείνωση και μετάνοια, άσε πίσω τον εγωισμό σου που ζητά δικαίωση και αποκατάσταση.

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2021

Ερμηνευτική και θεολογική προσέγγιση του Απολυτικίου της Αγίας Παρασκευής

 

Αρχιμανδρίτου Θεοφίλου Λεμοντζή Δρ. Θ.

 

     Οι βίοι των Αγίων μας  αποτελούν την αληθή βίωση και ερμηνεία του Ευαγγελίου διότι το άγιο Πνεύμα που ενέπνευσε και καθοδήγησε τους συγγραφείς των ιερών κειμένων το αυτό άγιο Πνεύμα παρείχε το φωτισμό, την καθοδήγηση και τον αγιασμό αυτών των εκλεκτών μελών της Εκκλησίας, για να γίνουν  κοινωνοί των μυστηρίων του Χριστού και ν’ ακολουθήσουν τα ίχνη Του. Κατά συνέπεια, είναι εκ των ων ουκ άνευ αναγκαία η μελέτη τους,  όχι μόνο διότι μάς καθοδηγούν στην πνευματική  ζωή αλλά και διότι  μας παρέχουν  την ορθή ερμηνεία των νοημάτων των ευαγγελικών κειμένων  καθώς το Ευαγγέλιο επαναλαμβάνεται μέσα στη ζωή τους και γινόμεθα και εμείς μέτοχοι της  Θείας Χάρης. Άλλωστε  κατά τη διάρκεια των σκοτεινών χρόνων της σκλαβιάς το γένος μας αντλούσε δύναμη και ελπίδα από τα νικηφόρα κατορθώματα των Αγίων. Το συναξάρι  ήταν το θεολογικό του εντρύφημα.

Οι πνευματικοί Πατέρες επισημαίνουν την ωφέλεια που λαμβάνουν οι πιστοί από αυτή τη μελέτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου ο οποίος αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια των παιδικών του χρόνων  διάβαζε συλλαβιστά  το βίο του αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου  και θέλοντας να τον μιμηθεί έφυγε  από τους γονείς του κρυφά και πήγε να μονάσει  στα Καυσοκαλύβια του αγίου Όρους. Αλλά και ο άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης μας διηγείται ότι όταν ήταν μικρό παιδί οι γονείς του αντί για παραμύθια και ιστορίες του μιλούσαν για το βίο και τα θαύματα του οσίου Αρσενίου του Καππαδόκη και ο θαυμασμός  για τον  Όσιο άναψε εντός του τον πόθο της μοναστικής ζωής.

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Μην διώχνουμε τον Χριστό από την ζωή μας.


 

«Καί ἰδόντες αὐτόν παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπό τόν ὁρίων αὐ­τῶν» (Ματθ. 8.34).

Ἕνα πολύ γνωστό θαῦμα, τό θαῦ­μα τῆς θεραπείας τῶν δύο δαι­μο­νιζομένων στή χώρα τῶν Γερ­γε­σηνῶν, ἀκούσαμε στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνω­σμα. Δέν θά σταθοῦμε ὅμως σέ αὐ­τό, γιατί δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά κατά τήν ὁποία ὁ Χριστός ἐκβάλ­λει δαιμόνια καί θεραπεύει ταλαί­πω­ρους ἀνθρώπους πού βα­σα­νί­ζονται ἀπό ἀκάθαρτα πνεύ­μα­τα.

Θά σταθοῦμε στήν ἀντίδραση τῶν κατοίκων τῆς πόλεως, ὅταν εἶ­­­δαν τούς χοίρους τους, στούς ὁ­ποίους κατά παραχώρηση τοῦ Χρι­στοῦ εἶχαν εἰσέλθει τά δαι­μό­νια, νά πέφτουν στόν γκρεμό καί νά πνί­γονται στή θάλασσα. Ἐνῶ θά περίμενε κανείς νά τόν εὐ­χα­ρι­στήσουν γιά τή θεραπεία τῶν δύο συμπολιτῶν τους καί νά τόν πα­ρα­καλέσουν νά μείνει στήν πό­λη τους, αὐτοί τοῦ ζητοῦν νά φύ­γει καί μάλιστα ὅσο τό δυνατόν μακρύτερα.

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Δ´ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ



 

«Μανθανέτωσαν δέ καί οἱ ἡμέτε­ροι καλῶν ἔργων προ­­­ΐ­στασθαι εἰς τάς ἀνα­γ­καίας χρείας, ἵνα μή ὦσιν ἄκαρποι» (Τίτ. 3.14).

Τήν περασμένη Κυριακή ἡ Ἐκκλησία μας ἑόρτασε τήν ἁγία μεγαλομάρτυρα Εὐφημία, ἡ ὁποία μέ θαυμαστό τρόπο ἐπεκύρωσε τόν Τόμο τῆς Δ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Καί σήμερα τιμᾶ τή μνήμη τῶν 680 ἁγίων Πατέρων αὐτῆς τῆς Συνό­δου πού συνεκλήθη στήν Χαλ­κη­δό­να, προκειμένου νά ἀντιμε­τω­πίσει τήν αἵρε­ση τοῦ μο­νο­φυσιτισμοῦ, οἱ ὁποῖοι θείῳ πνεύ­ματι κι­νούμενοι ἐδογμάτι­σαν ὀρ­θο­δόξως καί τεκ­μη­ρίωσαν σαφῶς τό δόγμα τῆς ἀχω­­ρίστου θείας καί ἀν­θρω­πίνης φύ­σεως τοῦ Χρι­στοῦ, προ­­­φυλάσσοντας τούς πιστούς ἀπό τήν πλά­νη τῶν αἱρετι­κῶν κακοδο­ξιῶν.

Μην τα σκέφτεσαι όλα υπερβολικά.

 


Το ελεύθερο χρόνο σου μην τον σπαταλάς σε κουτσομπολιά και εμμονικές αναλύσεις περιστατικών της ζωής σου.

Σταματά την γκρίνια και εστίασε στο φως, στο καλό, στο ωραίο.

Τον ελεύθερο χρόνο σου να τον περνάς με αγάπη και ειρήνη, με ομόνοια και όμορφες συζητήσεις με τους ανθρώπους σου.

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2021

Μην απελπιστείς ποτέ, γιατί έχεις Θεό ζώντα και αγαπώντα.


 


Ο καθένας μας έχει τον σταυρό του.

Μην περιμένεις να σε καταλάβουν οι γύρω σου. Δεν βιώνουν αυτό που βιώνεις εσύ.

Μη απαιτείς να σου συμπαρασταθούν γιατί θα νιώσεις πολλά «χαστούκια» απογοήτευσης.

Μόνος σου καλείσαι να σηκώσεις τον πειρασμό σου, την δοκιμασία σου, τον πόνο σου, την αποτυχία σου.

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2021

Όσιος Ισαάκ ο Σύρος: Δίψησον δια τον Χριστόν, ίνα σε μεθύση εκ της αγάπης Του.

 


Τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου

Καὶ ἐὰν δὲν μπορεῖς νὰ νηστεύσεις δυὸ ἡμέρας νήστευσον τουλάχιστον ἕως τὸ ἑσπέρας, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορεῖς πάλιν ἕως τὸ ἑσπέρας φυλάττου τουλάχιστον ἐκ τοῦ χορτασμοῦ τῆς κοιλίας, καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις ἅγιος κατὰ τὴν καρδίαν, γίνε καθαρὸς κατὰ τὸ σῶμα. Καὶ ἐὰν δὲν πενθεῖ ἡ καρδία σου ἂς πενθεῖ τὸ πρόσωπόν σου, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορεῖς νὰ ἐλεήσεις ὁμίλει τουλάχιστον ὡς ἁμαρτωλός. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις εἰρηνοποιὸς μὴ γίνου τουλάχιστον φιλοτάραχος. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις ἱκανὸς καὶ ἔμπειρος γίνου ἄοκνος κατὰ τὸ φρόνημα. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις νικητὴς μὴ ὑψηλοφρόνει κατὰ τῶν πταιόντων καὶ ὑπευθύνων. Καὶ ἐὰν δὲν δύνασαι νὰ φράξεις τὸ στόμα τοῦ καταλαλοῦντος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, φύλαξον τουλάχιστον τὸ σὸν καὶ μὴ συμφωνήσεις μετ᾿ αὐτοῦ.

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2021

Επειδή κάποιοι νιώθουν πληγωμένοι δεν σημαίνει ότι κάποιοι άλλοι τους πλήγωσαν.



 

Καθημερινά συναντώ ανθρώπους πληγωμένους.

Ξέρετε τι κατάλαβα;

Ότι πάντα οι πληγωμένοι ρίχνουν την ευθύνη σε κάποιον άλλον και ποτέ στον εαυτό τους.

Ελάχιστοι είναι αυτοί που αναλαμβάνουν την ευθύνη των επιλογών τους και της εσφαλμένης συμπεριφοράς τους.

Επίσης κατάλαβα (ως συνέχεια των παραπάνω) ότι για κάποιον σίγουρα κι εμείς είμαστε οι θύτες και οι κακοί της υπόθεσης.

Σε κάποιου το μυαλό ή την καρδιά είμαστε υπαίτιοι της θλίψης του (και αυτό μπορεί όντως να ισχύει, μπορεί και όχι).

Γι’ αυτό, καλού κακού, ας προσέχουμε όσο μπορούμε την συμπεριφορά μας, μη δίνουμε δικαιώματα σε κανέναν, ας κινούμαστε απαλά και διακριτικά, ώστε να έχουμε καθαρή την συνείδηση μας ότι δεν αδικήσαμε ή πληγώσαμε κάποιον συνάνθρωπό μας…

Να ζεις ακομπλεξάριστα, χωρίς τα κουτάκια του ηθικισμού και καθωσπρεπισμού.

 


Όπου κι αν πας να είσαι με τον Χριστό.

Όλα είναι καλά και ευλογημένα όταν γίνονται μαζί Του.

Μην δαιμονοποιούμε πράγματα και καταστάσεις. Κάθε τι μπορεί από αγαθό να γίνει αισχρό όταν εμείς το προσεγγίζουμε με την ανάλογη διάθεση. Άρα δεν φταίνε τα πράγματα ή οι καταστάσεις, αλλά η δίκη μας χρήση προς αυτά και η δίκη μας προσέγγιση.

Κάποιος δηλαδή, μπορεί να βρίσκεται μέσα στο Ναό και να αμαρτάνει και κάποιος άλλος να κάνει το μπάνιο του στην θάλασσα και να προσεύχεται. Δεν είναι ο τόπος αλλά ο τρόπος μας.

Από την αλήθεια του εαυτού μας στην Αλήθεια της ζωής μας.

 


Θέλουμε να είμαστε αληθινοί και ειλικρινείς με τους άλλους, αλλά από την άλλη η αλήθεια του καθενός κρύβεται βαθιά πίσω από τα προσωπεία μας. Είμαστε ψεύτες προς τον εαυτό μας.

Στρουθοκαμηλίζουμε μπροστά στην αλήθεια μας. Φοβόμαστε τι θα ανακαλύψουμε κι έτσι δεν μπαίνουμε στην διαδικασία μιας εσώτερης αυτοκριτικής.

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Ζητείτε πρώτον την Βασιλεία του Θεού.

 

«Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐ­τοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθή­σεται ὑμῖν» (Ματθ. 6.33).

Σέ δύο βασικά θέματα, τά ὁποῖα ἐπηρεάζουν σημαντικά τή ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἡλι­κία καί τήν κοινωνική του θέση, ἀνεξάρτητα ἀκόμη καί ἀπό τόν τόπο καί τόν χρόνο στόν ὁποῖο ζεῖ, ἀναφέρεται στό σημερινό εὐαγγε­λι­κό ἀνάγνωσμα ὁ Χριστός. Τό ἕνα εἶναι οἱ μέριμνες καί τό ἄλλο οἱ ἀπαιτήσεις.

Ὁ ἄνθρωπος κατακλύζεται ἀπό μέριμνες, ἀπό σκέψεις πού τόν ἀπα­σχολοῦν πῶς θά κάνει τό ἕνα ἤ τό ἄλλο, πῶς θά ἀντιμετωπίσει τή μία ἤ τήν ἄλλη κατάσταση τῆς καθημερινότητάς του, πῶς θά λύ­σει τά προβλήματά του, πῶς θά ἐξασφαλίσει ὅ,τι τοῦ χρειάζεται γιά τή ζωή του, πῶς θά ἀποκτήσει ἀκόμη περισσότερα.

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2021

Η σωτηρία μας περνάει μέσα από τον συνάνθρωπο.

 


Εάν σκανδαλίζεσαι εύκολα με τους άλλους είναι γιατί δεν έχεις μετάνοια· δεν ασχολείσαι με τα δικά σου λάθη και πάθη και προτιμάς να ασχολείσαι με τα ατοπήματα των άλλων.

Δεν φταίει ο άλλος που σκανδαλίζεσαι.

Φταις εσύ που είσαι έτοιμος να κατακρίνεις.

Εύκολα ρίχνουνε το φταίξιμο στους άλλους.

Αυτό είναι άλλο ένα ιδίωμα του εγωισμού μας, της αλαζονείας μας, της σκληρότητάς μας, της αμετανοησίας μας.

Ο άλλος μπορεί να σφάλλει και να αμαρτάνει. Δεν είναι δίκη σου δουλειά να περιεργάζεσαι την ζωή του.

ΚΥΡΙΑΚΗ B´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Καθημερινά καλούμαστε να εφαρμόζουμε το θέλημα του Θεού.

 


«Οἱ δέ εὐθέως ἀφέντες τό πλοῖον καί τόν πατέρα αὐτῶν ἠκολού­θη­σαν αὐτόν» (Ματθ. 4.22).

Tήν περασμένη Κυριακή ἡ Ἐκ­κλη­σία μας ἑόρτασε πάντας τούς Ἁγίους της. Ἑόρτασε τά ἀνά τούς αἰῶνες πι­στά καί εὐσεβῆ τέκνα της τά ὁποῖα ἔζησαν τήν ἐν Χριστῷ ζωή καί ἔλαβαν τόν στέφανο τῆς δικαιο­σύ­νης. Οἱ Ἅγιοι Πάντες εἶναι οἱ καρ­ποί τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στήν Ἐκκλησία, τό ὁποῖο, ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πε­ντη­­κοστῆς πού κατῆλθε, παραμέ­νει στήν Ἐκκλησία καί ἁγιάζει τούς πιστούς, γι᾽ αὐτό καί ἑορ­τά­ζονται τήν πρώτη Κυριακή μετά τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς.

Γιά νά μήν θεωρήσουμε ὅμως ὅτι ὁ κύκλος τῶν Ἁγίων ἔχει κλείσει καί ὅτι οἱ Ἅ­γιοι εἶναι μόνο ἱερές μορφές τοῦ παρελθόντος καί τῆς ἱστορίας, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς ἐπαναφέρει σή­μερα στήν ἀρχή τῆς δημό­σιας ζω­ῆς τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ὁ Χριστός κάλεσε, ὅ­πως ἀκούσαμε στό σημερινό εὐ­αγ­γε­λικό ἀνάγνω­σμα, τούς πρώτους μαθητές του κοντά του.

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2021

Το λάθος μας είναι ότι δεν ψάχνουμε τον Χριστό.

 


Κάποιοι δυσανασχετούν με έναν ιερέα που δεν το παίζει θεός...

Φοβούνται μήπως ο ιερέας είναι φυσιολογικός άνθρωπος όπως αυτοί...

Μάλλον, φοβούνται μήπως ο ιερέας είναι πιο φυσιολογικός από αυτούς, χωρίς κόμπλεξ, χωρίς ευσεβισμό, χωρίς καθωσπρέπεια.

Δεν θέλουν ο ιερέας να καταπιάνεται με πολλά, να ξέρει πολλά, να ασχολείται με πολλά, να ζει την καθημερινότητα όπως ένα «κοινός θνητός».

Δυστυχώς βολεύει κάποιους ο ιερέας να είναι απόμακρος, σαν έχει έρθει ουρανοκατέβατος.

Προτιμούν ένα ράσο «ατσαλάκωτο», ποτισμένο μόνο με "θυμίαμα" και όχι με την "δυσοσμία" της καθημερινότητας.

Προτιμούν προϊσταμένους-εργολάβους

Ναών και όχι ιερουργούς και κατηχητές.

Προτιμούν νομοδιδασκάλους και όχι πατέρες και αδελφούς.

Προτιμούν την θρησκεία και όχι την Εκκλησία.

Προτιμούν τον Νόμο και όχι τον Χριστό.

Μέσα στην Εκκλησία τα «πρέπει» δυστυχώς κυριαρχούν· οι κανόνες θεοποιούνται, η «έξωθεν καλή μαρτυρία» γίνεται αυτοσκοπός, η ατομική ηθική καθαρότητα ειδωλοποιείται. Οι χριστιανοί ψάχνουν για «διορατικούς» ιερείς, για φανατικούς ηθικιστές, για «χαρισματούχους γέροντες» που θα τους καθοδηγήσουν πνευματικά.

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2021

Μαρτυρία και παρουσία του Ιερέα σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται.

 


Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή

 

 Εάν η Ιερωσύνη είναι μετοχή στην Ιερωσύνη του Ιησού Χριστού, κατά συνέπεια όλη η ζωή και βιοτή του ιερέα δεν μπορεί παρά να είναι μίμηση και μετοχή στη ζωή του Χριστού. Όπως ο Χριστός “ταπενωσεν αυτόν”(Φιλιπ. 2,8) και προσέλαβε την ανθρώπινη φύση(Φιλιπ. 2,7), έτσι και ο ιερέας καλείται να συγκαταβαίνει και να προσλαμβάνει τις αδυναμίες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το ποίμνιο. Όπως ο Ιησούς νήστευσε 40 ημέρες πριν την έναρξη της δημόσιας δράσης του, παρέχοντας μας το υπόδειγμα της πρακτικής ασκήσεως, έτσι και ο ιερέας καλείται να ζει ασκητική ζωή με την εφαρμογή των εντολών και την κάθαρση από τα πάθη. Όπως ο Ιησούς έγινε “πκοος μχρι θαντου, θαντου δέ σταυροῦ” (Φιλιπ. 2,8) και ελευθέρωσε τις ψυχές των νεκρών από τον Άδη, κατά παρόμοιο τρόπο και ο ιερέας καλείται να ελευθερώνει τους ανθρώπους από το σκότος της κολάσεως. Άλλωστε, αυτό δεν επιδιώκουμε με την ιερά εξομολόγηση, την ποιμαντική φροντίδα, ιστάμενοι ενώπιον του ιερού θυσιαστηρίου μνημονεύοντας αναρίθμητες ψυχές ζώντων και κεκοιμημένων; Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μνημονεύσω τα όσα λέγει ο μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος για τον άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη ο οποίος ήταν υποτακτικός και κατοικούσε με έναν ιδιαίτερα σκληρό και δύστροπο άνθρωπο, τον γέροντα Νικηφόρο. Όταν εκοιμήθη ο Γέροντάς του, έλαβε την πληροφορία από τον Θεό ότι δεν εσώθη αλλά εκολάστηκε. Και τότε άρχισε έναν μεγάλο αγώνα να ωφελήσει την ψυχή του Γέροντά του με ελεημοσύνες, με μνημόσυνα, με Θείες Λειτουργίες, με ιδιαίτερη και έντονη προσευχή και μάλιστα πληροφορούνταν ότι η ψυχή του Γέροντά του δεχόταν όλες αυτές τις ευεργεσίες. Και όπως ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη και ανέβασε τις ψυχές από τον Άδη στην Παράδεισο, μας λέγει ο Μητροπολίτης Λεμεσού, έτσι και ο άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης εξήγαγε τελικά τον Γέροντά του από την κόλαση. Αυτή είναι η δύναμη της Ιερωσύνης[1].

Κυριακή, 9 Μαΐου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ: Η Ανάσταση φέρνει χαρά και ειρήνη στις καρδιές μας.

 


 

«Οὔσης ὀψίας τῇ ἡ­μέ­ρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων καί τῶν θυ­ρῶν κεκλεισμένων διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαί­ων ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καί ἔστη εἰς τό μέσον καί λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑ­μῖν» (Ἰωάν. 20.19).

Κυριακή τοῦ Θωμᾶ σή­μερα, Κυριακή πρώτη ἀπό τοῦ Πάσχα καί τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα μᾶς ὑπενθυμίζει τίς ὁ­μοι­­ότητες αὐτῆς τῆς Κυ­­­­ριακῆς μέ τήν Κυ­ρι­α­κή τῆς Ἀναστάσεως.

Ἕνας κλειστός τάφος τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων πού δέν μπορεῖ νά ἐμ­πο­δίσει τόν ἀναστη­μέ­νο Χριστό νά βγεῖ ἀπό μέσα καί νά συναντήσει τίς μυροφόρες γυναῖκες καί τούς μαθητές του.

Σάββατο, 3 Απριλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Το μεγαλύτερο κέρδος μας είναι η ωφέλεια της ψυχής μας.


 

«Τί γάρ ὠφελήσει ἄν­θρωπον ἐάν κερδίσῃ τόν κόσμον ὅλον καί ζη­­μιωθῇ τήν ψυχήν αὐ­τοῦ;» (Μαρκ. 8.36)

Μιά ἀπό τίς πολλές ἐρωτήσεις πού ἀπευ­θύ­νει μέ τό σημερινό εὐ­αγγελικό ἀνάγνωσμα ὁ Χριστός εἶ­ναι καί ἡ ἐρώτηση πού προανέφερα. Τί θά ὠφελήσει τόν ἄνθρωπο ἄν κερδίσει ὅλον τόν κό­σμο καί χάσει τήν ψυ­χή του;

Τό ἐρώτημα αὐτό περί κέρδους καί ζημίας μπορεῖ νά φαντάζει ἀσυνήθιστο γιά τόν Χρι­στό, ἔχει ὅμως ἰδιαί­τερη σημασία, καθώς ἀνα­φέρεται στό κέρδος τοῦ ἀνθρώπου καί στή ζημία τῆς ψυχῆς. Καί ἔχει ἀκόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς τό ἀ­κοῦ­με νά ἀπευθύνεται πρός ὅ­λους μας, βλέ­πο­ντας τόν Χριστό μέ ἐκ­τετα­μένες παλάμες ἐπί τοῦ Σταυροῦ γιά τή δι­κή μας σωτηρία.

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Β´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Τα τέσσερα στάδια προς την θέωση.

 


 

«Ἔρχονται φέ­ρον­τες πρός αὐ­τόν παραλυτικόν αἰρόμενον ὑπό τεσσάρων» (Μαρκ. 2.3).

Δευτέρα Κυριακή τῶν Νηστειῶν καί ἡ Ἐκ­κλη­σία μας προβάλλει  δύο θαύματα. Τό πρῶτο εἶ­ναι τό θαῦμα τῆς θε­ρα­πείας τοῦ πα­ρα­­λυ­τικοῦ, πού μᾶς πα­ρουσίασε ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Τῆς θεραπεί­ας ἑνός τα­λαι­πώ­ρου ἀν­θρώπου, πού ἀφοῦ, προφανῶς, εἶ­χε δο­κι­μά­σει νά θερα­πευ­­θεῖ μέ τά ἀνθρώπι­να μέσα χωρίς ἀποτέλεσμα, ἔσπευσε νά ζη­τή­σει τήν ἴαση ἀπό τόν Ἰησοῦ.

Τό δεύτερο θαῦμα εἶ­ναι τό θαῦμα τῆς θεώ­σεως τοῦ ἀνθρώπου, τό ὁποῖο προβάλλει τιμώ­ν­τας αὐτή τήν Κυριακή τή μνήμη τοῦ ἁγίου Γρηγο­ρίου τοῦ Παλαμᾶ, ἀρ­χι­ε­πισκόπου Θεσσαλο­νί­κης τοῦ θαυματουρ­γοῦ.

Καί παρότι τά δύο θαύ­­ματα δέν φαίνεται νά συνδέονται μεταξύ τους, διότι σέ μία ἐπι­πό­λαιη προσέγγιση τό πρῶτο ἀφορᾶ τό σῶμα καί τό δεύτερο τήν ψυ­χή τοῦ ἀνθρώπου, στήν πραγματικότητα συνδέ­ον­ται στενά. Διότι ἡ θε­ραπεία τοῦ παραλύτου πραγ­μα­­τώνεται μέ τούς λό­γους τοῦ Ἰησοῦ: «Τέ­κνον ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου». Καί ἡ προσ­φώνηση αὐτή τοῦ Χρι­στοῦ πρός τόν παρά­λυ­το δείχνει ὅτι καί αὐ­τός ἀπολαμβάνει τήν ἰδι­ό­τητα τοῦ τέκνου τοῦ Θεοῦ, ὅπως καί ἐκεῖ­νος ὁ ὁποῖος ἀγω­νί­ζεται διά τῆς προσευ­χῆς καί τῆς καθάρσεως τοῦ νοός νά δεχθεῖ τήν ἔλλαμψη τοῦ θείου φω­τός.

Kι ἄν τό πρῶτο θαῦμα ἔγινε ἐφικτό, γιατί τέσ­σερις ἄνθρωποι σήκω­σαν στά χέρια τό φο­ρεῖο τοῦ παραλυτικοῦ καί ἄνοιξαν τή στέγη τοῦ σπιτιοῦ μέσα στό ὁποῖο βρισκόταν ὁ Χρι­στός γιά  νά τόν φέρουν ἐνώπιόν του, κα­ταβά­λο­­ν­τας ὑπεράν­θρωπη δη­­λαδή προσπάθεια, ἀνά­­λογη προσπάθεια ἀπαιτεῖ καί τό δεύτερο θαῦμα, τό θαῦμα τῆς θε­ώσεως τοῦ ἀνθρώ­που.

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2021

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Περί συγχωρήσεως.


 

– Γέροντα, δὲν μπορῶ νὰ συγχωρήσω εὔκολα τοὺς ἄλλους.

– Ἐσὺ δὲν θέλεις νὰ σὲ συγχωρῆ ὁ Χριστός;

– Πῶς δὲν θέλω, Γέροντα;

– Τότε, γιατί κι ἐσὺ δὲν συγχωρεῖς τοὺς ἄλλους; Αὐτὸ πρόσεξέ το πολύ, γιατί στενοχωρεῖ τὸν Χριστό. Εἶναι σὰν νὰ σοῦ χάρισε δέκα χιλιάδες τάλαντα κι ἐσὺ νὰ μὴ θέλεις νὰ χαρίσης στὸν ἄλλον ἑκατὸ δηνάρια. Νὰ λὲς μὲ τὸν λογισμό σου: «Πῶς ὁ Χριστὸς ποὺ εἶναι ἀναμάρτητος μὲ ἀνέχεται συνέχεια, καὶ ἀνέχεται καὶ συγχωρεῖ δισεκατομμύρια ἀνθρώπους, κι ἐγὼ δὲν συγχωρῶ μία ἀδελφή;».

Ομιλία στην Β' Κυριακή των Νηστειών


 

(Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

 

Ἡ (νηστεία εἶναι) ὁδός, μέ τήν ὁποία ἐσύ καί ἐγώ βαδίζουμε πρός τήν Ἀνάστασι. Τήν ἀνάστασι τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς. Ναί. Καί ἐσύ καί ἐγώ. Γι’ αὐτό ἡ νηστεία εἶναι θαυμαστή. Γιατί εἶναι ἕνας δρόμος. Γιά ποῦ; Γιά τήν Ἀνάστασι. Καί λοιπόν, αὐτό τί σημαίνει; Σημαίνει Ἀνάστασι – νίκη κατά τοῦ θανάτου· Ἀνάστασι – νίκη κατά τῆς ἁμαρτίας· Ἀνάστασι – νίκη κατά τοῦ διαβόλου. Αὐτό εἶναι ἡ νηστεία!

 

Σέ ἕνα θαυμάσιο στιχηρό αὐτῶν τῶν ἡμερῶν ψάλλαμε καί προσευχηθήκαμε: «Ἀκολουθήσωμεν τῷ διά νηστείας ἡμῖν, τήν κατά τοῦ διαβόλου νίκην ὑποδείξαντι, Σωτῆρι, τῶν ψυχῶν ἡμῶν» (Πέμπτη Α΄ Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, Ἀπόστιχα Ἑσπερινοῦ).

 

Νηστεία – νίκη κατά τοῦ διαβόλου. Νά ἡ καλή εἴδησι, πού ὁ Κύριος μᾶς ἔφερε. Θέλεις νίκη κατά τῆς ἁμαρτίας; Θέλεις νίκη κατά τοῦ ἐφευρέτου τῆς ἁμαρτίας, κατά τοῦ ἰδίου τοῦ διαβόλου; Ὁρίστε, ἡ νηστεία –λέγει ὁ Σωτήρ.

 

Ναί, μέ τήν νηστεία ἐσύ γίνεσαι ὁ μεγαλύτερος νικητής σέ αὐτόν τόν κόσμο. Ποιός νίκησε τόν διάβολο, ποιός, ἐκτός ἀπό τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό; Κανένας ἄλλος. Γι’ αὐτό, Αὐτός εἶναι ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου, διότι μόνο Αὐτός εἶναι Θεός, πιό ἰσχυρός ἀπό τόν διάβολο. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι πιό ἀνίσχυρα ἀπό αὐτόν. Καί ἐμεῖς, ἀκολουθώντας Τον, στήν πραγματικότητα ἀκολουθοῦμε τόν Νικητή πού μᾶς δίνει πάντοτε τήν νίκη κατά τοῦ διαβόλου, κατά τοῦ κάθε διαβόλου πού μᾶς ἐπιτίθεται γιά νά μᾶς νικήσῃ καί νά μᾶς ρίξῃ στήν ἁμαρτία. Σέ τί, δηλαδή; Στόν θάνατο.

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ): Καθαρότητα καρδιάς και ορθότητα πίστης.

 


 

«Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ· ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συ­κῆς πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψει» (Ἰωάν. 1.50).

Μία συνάντηση περιγράφει σήμερα τό ἱερό εὐαγγέλιο, μία συνάντηση τοῦ Ἰη­σοῦ μέ ἕναν ἄγνωστό του ἄνθρωπο, τόν Ναθαναήλ, τόν φίλο τοῦ Φιλίππου ἀπό Βηθσαϊδά τῆς Γαλιλαίας.

Ἡ συνάντηση αὐτή εἶναι μία ἀπό τίς πρῶτες τοῦ Ἰησοῦ στήν ἀρχή τοῦ δημο­σίου βίου του, κατά τήν ὁποία ὅμως προαναγγέλει ἤδη τό μεγαλεῖο τῆς πί­στεως. Ὁ Ναθαναήλ πλησιάζει τόν Ἰη­σοῦ μαζί μέ τόν Φίλιππο, πού ἐντυπω­σια­­σμένος ἀπό τή συνάντησή του μέ τόν Χριστό, θέλει νά τόν γνωρίσει καί στόν φίλο του. Καί ἐνῶ δέν εἶχαν ἀκό­μη συστηθεῖ, ὁ Ἰησοῦς τόν προσφωνεῖ ὡς «ἀληθῶς Ἰσραηλίτη ἐν ᾧ δό­λος οὐκ ἔστιν», προκαλώντας τήν ἀπορία τοῦ Ναθαναήλ, πού μέ τή σει­ρά του δέν δι­στάζει μπροστά στά ἀποκαλυπτικά λό­για τοῦ Χριστοῦ νά ὁμολογήσει ἀμέ­σως τήν πίστη του στή θεότητά του. «Σύ εἶ ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ, σύ εἶ ὁ βασιλεύς τοῦ Ἰσρα­ήλ».

Σάββατο, 13 Μαρτίου 2021

KΥΡΙΑΚΗ ΤΥΡΙΝΗΣ: Η Σωτηρία μας είναι κοντά στον Χριστό.


 

«Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἤ ὅτε ἐπιστεύσαμεν» (Ρωμ. 13.11).

Μέ μία διαπίστωση ἄρχισε, ἀδελφοί μου, τό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, μέ μία διαπίστωση, στήν ὁποία δέν χωρᾶ γιά τόν ἀπόστολο Παῦλο πού τήν κάνει καμία ἀπολύτως ἀμφιβολία. «Νῦν», τώρα, αὐτή τή χρονική στιγμή πού μιλᾶμε, γρά­φει ὁ ἀπόστολος Παῦλος πρός τούς Χρι­στια­νούς τῆς Ρώμης, εἶναι ἡ σωτηρία πιό κοντά ἀπό κάθε ἄλλη φορά, ἀπό κάθε τι πού νομίζαμε ποτέ καί πιστεύαμε. Καί αὐ­τό τό «νῦν», αὐτό τό τώρα, δέν εἶναι μία χρονική στιγμή στό παρελθόν πού ἔχει ἤδη περάσει καί τήν ἔχουμε χάσει, ἀλλά εἶναι ἕνα διαρκές παρόν, εἶναι ἡ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας καί τοῦ χρόνου πού ὁ Θεός μᾶς χαρίζει.

῾Ο λόγος, λοιπόν, σήμερα γιά τή σω­τη­ρία καί γιά τό πόσο κατανοοῦμε καί συμ­με­ριζό­μαστε καί ἐμεῖς, οἱ πιστοί τοῦ 21ου αἰώνα, τήν ἄποψη τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου ὅτι ἡ ἡ σωτηρία εἶναι κοντά μας.

Ἡ λέξη σωτηρία εἶναι μία λέξη πού ἐπανέρχεται συχνά στό ἐκκλησιαστικό μας λεξιλόγιο, ὅμως οἱ περισσότεροι ἀπό ἐμᾶς νομίζουμε πώς εἶναι κάτι μακρυνό, κά­τι μελλοντικό, κάτι πού δέν ἐξαρτᾶται ἀπό ἐμᾶς ἀλλά ὀφείλουμε νά ἀγωνισθοῦ­με γιά νά τό ἀποκτήσουμε.

Σάββατο, 6 Μαρτίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ: Το κριτήριο της διαίρεσης των ανθρώπων.

 


 

«Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πα­τρός μου, κλη­ρο­νομήσατε τήν ἡτοι­μα­­­σμένην ὑμῖν βασι­λεί­αν ἀπό κα­τα­βολῆς κό­σμου» (Ματθ. 25.34).

 Ἐνώπιον μιᾶς μελ­λο­ν­­τικῆς πραγματικό­τη­τος μᾶς μεταφέρει τό σημερινό εὐαγγέλιο· μιᾶς πραγματικότητος κοι­νῆς γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους. Συγχρόνως ὅμως μᾶς προϊδεάζει γιά τό τί θά συμβεῖ ἐκείνη τή φο­βερή ἡμέρα ἀλλά καί τό τί θά πρέπει νά προσέ­ξουμε, ἐάν θέλου­με νά ἀκούσουμε καί ἐ­μεῖς τό «δεῦτε οἱ εὐλο­γημένοι τοῦ Πα­τρός μου, κληρο­νο­μή­σατε τήν ἡτοιμα­σμέ­νην ὑμῖν βασι­λεί­αν».

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ: Όλα μου επιτρέπονται αλλά όλα δεν με συμφέρουν.


«Πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ᾽ οὐ πάντα συμφέ­ρει· πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ ἐξουσια­σθήσομαι ὑπό τινος» (1 Κορ. 6.12).

Tά ὅρια τῆς ἐλευ­θε­ρίας τοῦ ἀνθρώπου εἶ­ναι ἀπό τά πιό πολυ­συ­ζητημένα καί ἀμφι­λε­γό­μενα θέματα ὅλων τῶν ἐπο­χῶν. Mέχρι ποι­­­οῦ σημείου εἶναι ἐλεύθε­ρος ὁ ἄν­θρωπος καί κατά πόσο ἡ κοι­νω­νία καί ἡ θρησκεία πε­ριορίζουν τήν ἐλευθε­ρία του; Ἐρωτήσεις καί ἀπορίες συνηθισμένες, πού ἐπανέρχονται καί στίς ἡμέρες μας· καί δέν εἶναι λίγες οἱ φορές πού ἡ Ἐκκλησία κατη­γορεῖται καί συκοφα­ν­τεῖται ὅτι στερεῖ ἀπό τούς πι­στούς της τήν ἐλευθερία τους, ἐπι­βάλ­λοντάς τους τήν τήρη­ση τῶν εὐαγ­γελι­κῶν ἐντολῶν.

Ὅσοι ὅμως ὑποστηρί­ζουν αὐτές τίς ἀπόψεις καί διατυπώ­νουν αὐ­τές τίς κα­τηγορίες ἀγνοοῦν προ­­φανῶς τό ἀληθινό νόημα καί τό πραγμα­τι­κό περιε­χόμενο τῆς ἐ­λευ­θε­ρίας, τό ὁποῖο μέ μοναδικό τρόπο προσ­­­διορίζει ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος στό σημερι­νό ἀποστολικό ἀνάγνω­σμα. «Πάν­τα μοι ἔξε­στιν ἀλλ᾽ οὐ πάντα συμ­φέρει· πάντα μοι ἔξε­στιν ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ ἐξου­σιασθήσομαι ὑπό τι­νος».

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2021

Φαντασιώσεις: Ο αποπροσανατολισμός του νου.



Οι φαντασιώσεις έρχονται στο νου όταν χάνεται η ευγνωμοσύνη γι’ αυτά που έχουμε. Μας καταλαμβάνει το πνεύμα της αχαριστίας και της πλεονεξίας.
------------------------
Ο άνθρωπος που ειρηνεύει σ’αυτά που ο Κύριος επέτρεψε να έχει ή να μην έχει δεν μπαίνει στην διαδικασία να καλλιεργεί φαντασιώσεις.
------------------------
Επίσης οι φαντασιώσεις μας αποδεικνύουν ότι δεν τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας, δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, δεν έχουμε αποδεχτεί ποιοι είμαστε· γι'αυτό και καταναλώνουμε τους λογισμούς μας με φαντασίες ότι είμαστε κάποιοι σπουδαίοι, ότι είμαστε ωραίοι-ποθητοί, ότι είμαστε πλούσιοι κτλ.

Μην είναι η σχέση μας με τον Χριστό μια σχέση δεύτερης κατηγορίας.



"Ας αγαπήσωμε τον Κύριον, όπως αγαπούμε και σεβόμεθα τους φίλους μας. Είδα πολλές φορές ανθρώπους πού ελύπησαν τον Θεόν και δεν ανησύχησαν καθόλου γι΄αυτό. Όταν όμως συνέβη να πικράνουν αγαπητά τους πρόσωπα, έστω και σε κάτι μικρό, έκαναν το πάν, εχρησιμοποίησαν κάθε τέχνασμα, εσκέφθηκαν κάθε τρόπο, υπεβλήθησαν σε κάθε θλίψι, ωμολόγησαν το σφάλμα τους, και παρεκάλεσαν είτε αυτοπροσώπως είτε με φίλους είτε με δώρα, προκειμένου να αποκαταστήσουν την πρώτη αγάπη τους"· λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης.
---------------------------
Όντως πολλές φορές προσβάλουμε τον Θεό με την εγωιστική μας συμπεριφορά, πολλές φορές απατάμε τον Νυμφίο της ψυχής μας προνεύοντας με τις ηδονές και τα πάθη μας και δεν καταλαβαίνουμε το μέγεθος τις πτώσης μας, δεν συνειδητοποιούμε το βάθος της αμαρτίας μας και γι'αυτό δεν μετανοιώνουμε γνήσια, δεν αλλάζουμε ριζικά, δεν βάζουμε αρχή στην ζωή μας με κέντρο τον Χριστό μας. Τον αφήνουμε σε κάποια ακρούλα της ζωής μας, ως ένα χρηστικό αντικείμενο που θα το χρησιμοποιήσουμε όταν θα το έχουμε ανάγκη.
Ο Κύριος ξεκάθαρα μας λέγει: "Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν η θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος...". Είδατε τί μας λέγει; Δεν λέγει να μην τους αγαπάτε, αλλά να μην τους αγαπάτε περισσότερο από εμένα.

Ο τρόπος ζωής της Εκκλησίας δεν αφανίζει τις δοκιμασίες αλλά μας κάνει να τις αντιμετωπίζουμε διαφορετικά.



Καθόμαστε και αναλύουμε τις δοκιμασίες που μας βρήκαν, το άδικο που ήρθε στην ζωή μας. Προσπαθούμε να βρούμε λύσεις. Ρωτάμε ίσως και κάποιους ανθρώπους που εμπιστευόμαστε, για να βρούμε απαντήσεις στα "γιατί" που μας στοιχειώνουν.
-------------------------------
Πολλές τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων που τους "πνίγει το άδικο", που τους συντρίβουν οι δοκιμασίες έρχονται και στον πνευματικό και ζητούν απαντήσεις, λύσεις, ακόμα και ευχές ώστε να σταματήσει αυτό το "άδικο κακό" που τους ταλαιπωρεί.
-------------------------------
Σίγουρα κανείς μας δεν θέλει να υποφέρει, κανείς δεν θέλει στην ζωή του ταλαιπωρίες, αδικίες, συκοφαντίες, δοκιμασίες, πόνο, προδοσίες, απάτες, απιστίες κ.α. Όμως μέσα στη ζωή κάποια απ' αυτά έρχονται. Είναι δεδομένο πως σε κάποια χρονική περίοδο της ζωής μας θα τα γευτούμε. Αυτήν όμως την πραγματικότητα δεν θέλουμε να την δεχθούμε. Θεωρούμε ότι δεν πρέπει τίποτα το "κακό" να μας βρει. Γι'αυτό φτάνουμε και στο σημείο -εάν κάποια δοκιμασία κτυπήσει την πόρτα του σπιτιού μας- να βλασφημούμε και κατά του Θεού, αποκαλώντας τον άδικο και άσπλαχνο.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...