ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΧΑΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

 

Αρχιμανδρίτου Θεοφίλου Λεμοντζή Δρ. Θ.

 

«Χριστὸς γεννᾶται· δοξάσατε. Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν· ἀπαντήσατε. Χριστὸς ἐπὶ γῆς· ὑψώθητε», ψάλλει ο υμνωδός και εμείς ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμά του  συναχθήκαμε  για να υμνήσουμε και να τιμήσουμε  το γεγονός  της κατά σάρκα γέννησης του Υιού και Λόγου του Θεού από την Παρθένο Μαρία. 

Ομως σήμερα, αδελφοί μου, μας κυριεύουν πολλές σκέψεις για τον κόσμο γενικά. Οι σκέψεις αφορούν τον τρόπο συμπεριφοράς του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο και είναι κριτήριο προόδου σε κάθε τομέα της κοινωνίας με ποιότητα ζωής. Ο Σοφοκλής σημείωνε ότι η μεγαλύτερη ανακάλυψη στον κόσμο ήταν η αξία του ανθρώπου. Όμως σήμερα βιώνουμε την απανθρωπιά λες και παρουσιαζόμαστε ως ανόμοιοι μεταξύ μας, ενώ αποτελούμε ομοιογενές ανθρώπινο είδος.

Η φιλοσοφική στάση ζωής θεωρεί τον άνθρωπο κέντρο του κόσμου και αποτελεί κεντρική αξία του βίου. Όμως για ποιο είδος ανθρώπου; Κάποια πικρά ερωτήματα δηλώνουν έναν προβληματισμό. Δηλαδή: ποιά είναι σήμερα η αντίληψη για τον άνθρωπο και την πρόοδό του, όταν έχει δηλητηριαστεί η υπόστασή του από την αδικία, τον ανηλεή ανταγωνισμό, τη φτώχεια, τη διαφθορά, την υποκρισία, την έλλειψη παιδείας με συμμορίες στα σχολεία, τα εγκληματικά δελτία ειδήσεων, τα ναρκωτικά, το ανοσιούργημα κατά του περιβάλλοντος, τις νέες εστίες πολέμου, το θάνατο αμάχων και χιλιάδων αθώων ψυχών και μικρών παιδιών; Δίνουμε ευχές για τον καινούργιο χρόνο, χωρίς  να ευχόμαστε για τον καινούργιο άνθρωπο, τον έσω άνθρωπο με ένα νέο εαυτό. Αλήθεια ποιος θα σώσει την αληθινή «εικόνα» και έννοια του ανθρώπου;

Από τη Γέννηση του Χριστού στη γέννηση των Χριστουγέννων.

Τα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γέννηση του Χριστού δεν αποτελούσε ιδιαίτερη γιορτή και οι χριστιανοί την γιόρταζαν μαζί με τη βάφτιση στις 6 Ιανουαρίου. Μάλιστα σύμφωνα με την παράδοση πρώτος ο Μέγας Βασίλειος στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το έτος 376 μ.Χ εκφώνησε την πρώτη ομιλία για τη γιορτή των Χριστουγέννων.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2020

 

† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης

τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας

πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν

τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

 

 «Καί μή ἐκστάς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος.  

Διπλοῦς ἐτέχθη, Χριστός τόν ἄνω, κόσμον θέλων ἀναπληρῶσαι». 

 

Ἐκστατικοί ἐνώπιον τοῦ θαύματος τῆς θείας ἀγάπης γιά ἄλλη μία φορά ἑορτάζουμε σήμερα τή μεγάλη ἑορτή τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως. Ἑορτάζουμε τήν κατά σάρκα γέννηση τοῦ Θεοῦ-Λόγου, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅπως ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, «μή ἐκστάς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος». Χωρίς δηλαδή νά ἀπεκδυθεῖ τή θεία Του φύση, ἀνέλαβε καί τήν ἀνθρωπίνη καί ἐνεδύθη διά τῆς Παναγίας Παρθένου τήν ἀνθρώπινη σάρκα.Ἔγινε ἄνθρωπος χάριν τοῦ ἀνθρώπου. Ἔγινε ἄνθρωπος, «ἵνα θεόν τόν Ἀδάμ ἀπεργάσηται». Ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά κάνει καί ἐμᾶς κοινωνούς θείας φύσεως καί μετόχους τῆς οὐρανίου βασιλείας Του. 

Ἄν κατά τήν ἡμέρα τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου ὁ Θεός Πατήρ εἶχε ἐμφυσήσει στούς πρωτοπλάστους «πνοήν ζωῆς», φέρνοντάς τους ἀπό τήν ἀνυπαρξία στήν ὕπαρξη, σήμερα ὁ Υἱός καί Λόγος Του ἀναγεννᾶ μέ τήν κατά σάρκα γέννησή Του τόν πεπτωκότα καί ἁμαρτωλό ἄνθρωπο καίτοῦ χαρίζει αἰώνιο ζωή, ἀποκαθιστώντας καί πάλι τήν κοινωνία Θεοῦ καί ἀνθρώπου. 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2019

† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης 

τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας

πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν 

τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

«Ὁ Πατήρ εὐδόκησεν, ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο, 

καί ἡ Παρθένος ἔτεκε, Θεόν ἐνανθρωπήσαντα».

Παγκόσμιος συναγερμός σήμερα, σύμπραξη καί συνεργασία οὐρανίων καί ἐπιγείων καί τό θαῦμα συντελεῖται. Ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος καί γεννᾶται ἐκ παρθένου. Ὁ ἄχρονος ἐν χρόνῳ, ὁ ἀχώρητος ἐν τόπῳ, ὁ ἀπερίγραπτος ἐν δούλου μορφῇ. Ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο. Γίνεται ἄνθρωπος γιά τόν ἀποκαταστήσει ἐκεῖ ἀπό ὅπου ἐξέπεσε, ἀπό τή σχέση του μέ τόν Θεό καί τήν αἰώνια βασιλεία του. Γίνεται ἄνθρωπος γιά νά χαρίσει στόν ἄνθρωπο αὐτά πού στερήθηκε μέ τήν παρακοή του, ὅλα τά ἀγαθά πού δημιούργησε γι᾽ αὐτόν. Ταπεινώνεται γιά χάρη τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος μέ ἐγωιστική ὑπεροψία πίστευσε πώς μπορεῖ νά γίνει ὅμοιος μέ τόν δημιουργό του χωρίς τή βοήθειά του καί κατεπάτησε τήν ἐντολή του. 

Τό θαῦμα συντελεῖται στό φτωχικό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, γιατί ὁ Θεός-Πατήρ εὐδοκεῖ καί συγκατατίθεται, ὁ Υἱός καί Λόγος δέχεται νά κενωθεῖ καί νά γεννηθεῖ ὡς ἄνθρωπος, καί ἡ Παρθένος Μαρία ὑπακούει μέ προθυμία καί ἀξιώνεται νά γίνει ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. 

Ο Χριστός και το "Πνεύμα των Χριστουγέννων"

Κάτω από έναν έναστρο ουρανό ήρθε το θείο βρέφος στην γη… μέσα στην σιωπή, μέσα στην αφάνεια, την ταπείνωση και την απλότητα.

Ο Χριστός έρχεται κάθε χρόνο να γεννηθεί σιωπηλά μέσα στην βοή των Χριστουγέννων, έρχεται να γεννηθεί χωρίς να απαιτεί την προσοχή μας, ζητώντας  από τον κόσμο μόνο μία μικρή ακρούλα ώστε εκεί από την γωνιά της ταπείνωσης να μεταμορφώσει τον κόσμο…

Η γέννηση του Ιησού, είναι η Γέννηση του Χριστού.

Τι σημαίνει ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός;
Η σωτηρία του ανθρώπου δεν ήταν θέμα διδασκαλίας και καθοδήγησης.
Εάν ήταν τέτοιο ζήτημα, ο Θεός θα μπορούσε να διδάξει με διάφορους τρόπους τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στην σωτηρία.
Το θέμα όμως αυτό ήταν οντολογικό, πολύ πιο βαθύ από μία απλή τήρηση κάποιων εντολών. Ο άνθρωπος δεν μπορούσε να νικήσει τον θάνατο και την φθορά. Ακόμα και ως δίκαιος -μετα θάνατον- κατέληγε στον Άδη.
Ο Θεός λοιπόν για να σώσει τον άνθρωπο γίνεται Άνθρωπος. Η Ζωή γίνεται ένας θνητός για να νικήσει δια του θανάτου τον Θάνατο.

Ο Χριστός ως άνθρωπος.

Ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος δὲν µποροῦσε νὰ ἔρθει στὸ Θεό, ὁ Θεὸς ἦρθε στὸν ἄνθρωπο, ταυτίζοντας τὸν ἑαυτό του µὲ τὸν ἄνθρωπο µὲ τὸν πιὸ ἄµεσο τρόπο. Ὁ αἰώνιος Λόγος καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἔγινε ἀληθινὸς ἄνθρωπος, ἕνας ἀπὸ ἐµᾶς. Συµµετέχει ἀπόλυτα στὸ κάθε τί ποὺ µᾶς ἀποτελεῖ κι ἔτσι µᾶς δίνει τὴ δυνατότητα νὰ συµµετέχουµε σ’ αὐτὰ ποὺ τὸν ἀποτελοῦν, στὴ θεϊκή του ζωὴ καὶ στὴ δόξα του. Ἔγινε ὅ,τι εἴµαστε γιὰ νὰ µᾶς κάνει ὅ,τι εἶναι αὐτός.

Ο Θεός μας δίδεται ως παιδί και μόνο ως παιδιά μπορούμε κι εμείς να Του δοθούμε.

Του πατρός Αλέξανδρου Σμέμαν-Θεολόγου

«Δι' ημάς γάρ εγεννήθη παιδίον νέον, ο πρό αιώνων Θεός.» Ένας από τους κυριότερους ύμνους των Χριστουγέννων καταλήγει σ'; αυτά τα λόγια, ταυτίζοντας το βρέφος που γεννήθηκε στο σπήλαιο της Βηθλεέμ με τον «προ αιώνων Θεό».

Ο ύμνος αυτός συνετέθη τον έκτο αιώνα από τον περίφημο Βυζαντινό υμνογράφο Ρωμανό το Μελωδό:

Η Παρθένος σήμερον, τον υπερούσιον τίκτει και η γη το σπήλαιον τω απροσίτω προσάγει άγγελοι μετά ποιμένων δοξολογούσι δι'; ημάς γαρ εγεννήθη παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός.

 (Κοντάκιον Χριστουγέννων)

Το παιδί ως Θεός, ο Θεός ως παιδί... Γιατί δημιουργείται αυτή η ζωηρή συγκίνηση την περίοδο των Χριστουγέννων όταν οι άνθρωποι, ακόμη και αυτοί με χλιαρή πίστη ή ακόμη και οι άθεοι, παρατηρούν αυτό το μοναδικό, ασύγκριτο θέαμα της νεαρής μητέρας να κρατά το παιδί στην αγκαλιά της, και γύρω τους οι «Μάγοι οι από Ανατολών», οι ποιμένες, δροσεροί από τη νυχτερινή τους σκοπιά στους αγρούς, τα ζώα, ο ανοιχτός ουρανός, ο αστέρας;

 Γιατί είμαστε τόσο βέβαιοι, αλλά και συνεχώς ανακαλύπτουμε, πώς σ'; αυτόν το θλιβερό πλανήτη μας δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο και πιο χαρμόσυνο απ'; αυτό το θέαμα, που το πέρασμα των αιώνων αποδείχτηκε ανίκανο να ξεριζώσει από τη μνήμη μας; Επιστρέφουμε σ'; αυτό το θέαμα οποτεδήποτε δεν έχουμε άλλο καταφύγιο, οποτεδήποτε έχουμε βάσανα στη ζωή, και αναζητούμε αυτό που θα μάς ελευθερώσει.

Γιατί τιμούμε το πρόσωπο της Παναγίας μία ημέρα μετά τα Χριστούγεννα;

Την δεύτερη ημέρα μετά την Δεσποτική εορτή των Χριστουγέννων η Εκκλησία μας τιμά το δεύτερο πιο σημαντικό πρόσωπο μετά το πρόσωπο του Χριστού που πήρε μέρος στο θείο γεγονός. Έτσι η Εκκλησία στις 26 Δεκεμβρίου τιμά το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου ενώ π.χ. αντίστοιχα στις 7 Ιανουαρίου –δεύτερη ημέρα Θεοφανείων- τιμά το πρόσωπο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, Βαπτιστού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Η Εκκλησία λοιπόν πολύ σοφά προβάλει μετά τα μεγάλα κοσμοσωτήρια γεγονότα και τα πρόσωπα που συνέβαλαν σ’αυτά.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2017

† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης

τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας

ΠΡΟΣ

τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη».

Μυστήριο μέγα καί παράδοξο τελεσιουργεῖται σήμερα στή Βηθλεέμ. Γιά πρώτη φορά τό φῶς τοῦ Θεοῦ καταυγάζει τούς ἀνθρώπους. Γιά πρώτη φορά ὁ ὕμνος τῶν ἀγγέλων, πού πλημμυρίζει τόν οὐρανό, ἀκούεται καί στή γῆ καί κάνει γνωστό τό μεγάλο καί κοσμοσωτήριο γεγονός, πού συμβαίνει στό ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, στούς ἀγραυλοῦντες ποιμένες. «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη».

Ἀκατανόητο τό μήνυμα γιά ὅσους δέν ἔχουν καθαρό νοῦ καί καθαρή ψυχή γιά νά τό κατανοήσουν καί νά τό δεχθοῦν. Ποιό εἶναι τό νόημα τοῦ ἀγγελικοῦ ὕμνου; Ποιά σχέση ἔχει ὁ ἐν Ὑψίστοις Θεός μέ τήν ἐπί γῆς εἰρήνης;

Στά ἐρωτήματα αὐτά ἀπαντᾶ ὁἱερός ποιητής τοῦ Κανόνος τῆς ἑορτῆς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,ἅγιος Κοσμᾶςὁ μελωδός. «Θεός ὤν εἰρήνης, πατήρ οἰκτιρμῶν, τῆς μεγάλης βουλῆς σου τόν ἄγγελον εἰρήνην παρεχόμενον ἀπέστειλας ἡμῖν».

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Μυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρύζω!

Μυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρύζω. Βοσκών φωνές φτάνουν στ' αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τις φλογέρες τους κάποιον τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.
Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα Χερουβείμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας τον Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς.
Σήμερα η Βηθλεέμ μιμήθηκε τον ουρανό: Αντί γι' αστέρια, δέχτηκε τους αγγέλους, αντί για ήλιο, δέχτηκε τον Ήλιο της δικαιοσύνης. Και μη ζητάς να μάθεις το πώς. Γιατί όπου θέλει ο Θεός, ανατρέπονται οι φυσικοί νόμοι.

Εκείνος λοιπόν το θέλησε. Και το έκανε. Κατέβηκε στη γη κι έσωσε τον άνθρωπο. Όλα συνεργάστηκαν μαζί Του γι' αυτόν το σκοπό.
Σήμερα γεννιέται Αυτός που υπάρχει αιώνια, και γίνεται αυτό που ποτέ δεν υπήρξε. Είναι Θεός και γίνεται άνθρωπος! Γίνεται άνθρωπος και πάλι Θεός μένει!

Τι ήταν το αστέρι της Βηθλεέμ;

  Θαυμαστά και παράδοξα πράγματα! Στην Ιουδαία -όπου προϋπήρχαν οι προφήτες, οι πατριάρχες, οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης- το μήνυμα για τη γέννηση του Υιού του Θεού το έφεραν οι ειδωλολάτρες, οι μάγοι εξ ᾿Ανατολών! Έκαναν μακρινό ταξίδι για να τον δουν και να τον προσκυνήσουν και περιπλανόμενοι ρωτούν• «Πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;».

Γι᾿ αυτό ακριβώς κρύφτηκε και το αστέρι, ώστε χάνοντας τον οδηγό τους οι μάγοι να αναγκαστούν να ρωτήσουν τους ιουδαίους και μ᾿ αυτόν τον τρόπο να τούς κινήσουν κι εκείνους σε αναζήτηση του νεογέννητου Μεσσία.

Το ότι γεννήθηκε πρόσωπο υψηλό και επίσημο το ήξεραν καλά κι ήταν σίγουροι, διότι τούς το μήνυσε τ᾿ αστέρι. Ο Θεός δεν τούς έστειλε προφήτη, διότι δεν θα τον παραδέχονταν• ούτε με τις Γραφές μπορούσε να τούς μιλήσει, διότι δεν τις γνώριζαν. Τους έστειλε, λοιπόν, ένα σημάδι γνώριμο και προσιτό σ᾿ αυτούς.

Το γιατί και το πώς της Σαρκώσεως του Θεού.

του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως 

 

Βλέπω ταυτόχρονα έναν μαραγκό και μια φάτνη και ένα Βρέφος και σπάργανα και λεχώνα Παρθένο που στερείται τα πλέον απαραίτητα, βλέπω τα πάντα να είναι φτωχικά, τα πάντα πλημμυρίζουν από ανέχεια. Είδες πλούτος που υπάρχει μέσα σε τόσο μεγάλη φτώχεια; Είδες πως, ενώ ο Χριστός ήταν πλούσιος, φτώχευσε για χάρη μας; Δεν είχε ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα και γι’ αυτό τοποθετήθηκε σε μια ξερή φάτνη.

Μητροπολίτης Anthony Bloom: Ὁμιλία στὴν γενεαλογία τοῦ Χριστοῦ

 Κάθε χρόνο πρὶν τὰ Χριστούγεννα, διαβάζουμε ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Ἀποστόλου Ματθαίου τὴν γενεαλογία τοῦ Χριστοῦ καὶ γιὰ χρόνια ἀναρωτιόμουνα, γιατί; Γιατί πρέπει νὰ διαβάζουμε ὅλα αὐτὰ τὰ ὀνόματα ποὺ σημαίνουν τόσο λίγα πράγματα γιά μᾶς, ἐὰν δὲν σημαίνουν τίποτα; Καὶ τότε μοῦ ἔγινε αἰσθητὴ ἡ σημασία ποὺ ἔχουν γιὰ μᾶς αὐτὰ τὰ ὀνόματα.

Τὸ πρῶτο στοιχεῖο εἶναι, ὅτι εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀπὸ τὶς οἰκογένειές τους προέρχεται ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ὅλοι συγγενεῖς Του, καὶ αὐτὸ μᾶς εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ μᾶς προκαλοῦν βαθιὰ συγκίνηση: ὁ Χριστὸς εἶναι αἷμα τους, ἀνήκει στὴν οἰκογένειά τους. Ὁ καθένας τους ὅταν σκέφτεται τὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ, μπορεῖ νὰ πεῖ, «εἶναι παιδὶ τῆς οἰκογένειάς μας», καὶ γιὰ τὸν Χριστό, «καὶ Ἐκεῖνος εἶναι παιδὶ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν οἰκογένειά μας, ἂν καὶ εἶναι ὁ Θεός, ὁ Σωτήρας μας, ἡ ἀληθινὴ Θεικὴ παρουσία ἀνάμεσά μας» . Ἐπιπλέον, κάποια ὀνόματα ξεχωρίζουν: ὀνόματα Ἁγίων, ἡρώων τοῦ πνεύματος, καὶ ὀνόματα ἁμαρτωλῶν.

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος...Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ Λογική...

 

Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου

Στυλιανοῦ Μακρῆ, Δρος Θ.,

Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Βεροίας

Ἡ σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου, παρεμβατικὴ πράξη ἀγάπης ἀπερίγραπτης, ἑνωτικὴ τῶν διεστώτων τομὴ στὸν πεπτωκότα χωροχρόνο, εἶναι τὸ καταλυτικὸ γεγονὸς τῆς ἐν σαρκὶ ἀποκαλύψεως τῆς Αἰτίας καὶ Ἀρχῆς τῶν κτιστῶν ὄντων, τῆς ἐπιφανείας αὐτοπροσώπως τοῦ Δημιουργοῦ ἐν μέσῳ δημιουργημάτων. Ταυτοχρόνως φανερώνει πὼς δὲν ἦταν ἀρκετὸ γιὰ αὐτὴν τὴν Ἀρχὴ νὰ μείνῃ στατικὴ στὸ ἐνέργημα, στὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐνεργείας, καὶ στὴ διατήρηση ἁπλῶς καὶ μόνον τῆς συνεκτικῆς της ἐν κτίσῃ ἰδιότητος. Ὁ Θεὸς δὲν ἄφησε τὸν κόσμο νὰ μείνῃ ὡς εἶχε. Ἔπρεπε ὁ Ὢν νὰ γίνῃ παρών.

Σύμφωνα μὲ τὴν πατερικὴ θεολογία τὰ κτιστὰ ὄντα μετέχουν ἀναλογικῶς στὶς τέσσερις ἐκφάνσεις τῆς ἐνέργειας, τὴν οὐσιοποιό, τὴν ζωοποιό, τὴν σοφοποιὸ καὶ τὴν θεοποιό, με τὶς τρεῖς πρῶτες νὰ ἀφοροῦν στὴ φύση, ὅπως δόθηκε, τὴν δὲ τέταρτη στὴν ἐπιλογή τοῦ προσώπου. Ἡ πέτρα ἔχει ἁπλῶς ὕπαρξη, τὸ πρόβατο ὕπαρξη καὶ ζωή, ὁ ἄνθρωπος καὶ οἱ νοερὲς δυνάμεις ὕπαρξη, ζωὴ καὶ λόγο, οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἄγγελοι ὕπαρξη, ζωή, λόγο καὶ ἁγιότητα. Ἐπειδὴ ὑπάρχει ἡ προοπτικὴ τῆς θέωσης ὡς ἕνας καὶ μοναδικὸς σκοπὸς τῆς δημιουργίας γιὰ τὰ ὄντα ποὺ μετέχουν τῆς σοφοποιοῦ ἐνεργείας, ἡ σχέση τους μὲ τὴν ἔννοια τῆς σοφίας εἶναι βάση καὶ προστάδιο καὶ προϋπόθεση γιὰ τὴν θέωση.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2015

«Νεηγενές … παιδίον ἄναξ, οὗ ἀστήρ ἐφάνη, ποῦ ἐστίν; εἰς γάρ ἐκείνου προσκύνησιν ἥκομεν».

Μαζί μέ τούς μάγους καί ἐμεῖς σπεύδουμε ἀπόψε νά προσκυνήσουμε τό «νεηγενές παιδίον». Σπεύδουμε νά προσκυνήσουμε τόν δημιουργό τοῦ σύμπαντος καί κύριο τοῦ κόσμου, γιά τόν ὁποῖο ὅμως δέν ὑπάρχει ἄλλος «τόπος ἐν τῷ καταλύματι» ἐκτός ἀπό τό ἀπέριττο καί φτωχικό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Σπεύδουμε νά προσκυνήσουμε τό Φῶς τοῦ κόσμου, γιά τή γέννηση τοῦ ὁποίου ὅμως δέν φωταγωγοῦνται οἱ δρόμοι καί οἱ πλατεῖες τῶν μεγαλουπόλεων τῆς γῆς· ἔχει ὅμως Ἐκεῖνος τό δικό του ἄστρο πού δείχνει τόν δρόμο σέ ὅσους θέλουν νά τόν βροῦν.

Φταίμε και εμείς...

 

Είναι αλήθεια ότι είμαστε σε κρίση και βιώνουμε την παγωνιά και ένα σκληρό παιχνίδι πίσω από την πλάτη μας, αλλά δεν φταίνε μόνο οι «εχθροί» που μπήκαν από την «κεκόπορτα», φταίμε και εμείς που την αφήσαμε αφύλαχτη.

Φταίμε και εμείς που αντικαταστήσαμε την μάννα και την γιαγιά με την νταντά και την τηλεόραση.

Χριστούγεννα ευτυχισμένα δεν γίνονται χωρίς... Εσένα!

Ο καθένας μπορεί να απευθύνει το συγκεκριμένο λόγο σε οποιοδήποτε πρόσωπο! Φίλο, σύζυγο, αδερφό, γονέα συγγενή… Κανείς όμως, δεν θα τον απευθύνει στο πρόσωπο που θα έπρεπε να το πούμε...

Στο πρόσωπο που η συγκεκριμένη πρόταση εκφράζει ακριβώς το νόημά της και βρίσκει πλήρη ανταπόκριση στην έννοια της...

Στο πρόσωπο που χωρίς αυτό, πραγματική ευτυχία δεν πρόκειται να γνωρίσουμε...

Η Χριστουγεννιάτικη θεία Λειτουργία στην Βέροια (Φωτό και Βίντεο)

Ανήμερα τα Χριστούγεννα ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον όρθρο και στη συνέχεια τέλεσε αρχιερατική  θεία Λειτουργία στον μητροπολιτικό ιερό ναό αγ. πρωτοκορυφαίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας. 

Ο Εσπερινός των Χριστουγέννων στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας. (Φωτό και Βίντεο)

Το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων τελέστηκε στον ιερό ναό αγίου Αντωνίου πολιούχου Βεροίας ο εσπερινός της εορτής χοροστατούντος του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, με τη συμμετοχή του ιερού κλήρου της πόλης και μεγάλου αριθμού πιστών.
Το θείο λόγο κήρυξε ο πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης Δημήτριος Μπακλαγής, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως.