Σάββατο 31 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Αποστολικό Ανάγνωσμα)


 

«Ἔχοντες χαρίσμα­τα κατά τήν χάριν τήν δο­θεῖσαν ἡμῖν διάφορα …» (Ρωμ. 12.6).

Μέ αὐτά τά λόγια προ­σ­παθεῖ νά διδάξει ὁ πρω­­­τοκορυφαῖος ἀπό­στο­λος Παῦλος τούς χρι­στιανούς τῆς Ρώμης δύο μεγάλες ἀλήθειες. Ἡ μία εἶναι ὅτι κάθε ἄν­θρωπος ἔχει διαφο­ρε­τικές ἱκανότητες καί διαφορετικά χαρίσματα ἀπό τόν συνάνθρωπό του, κανένας δέν εἶναι ὅμως χωρίς χαρίσματα καί χωρίς ἱκανότητες. Ἡ δεύτερη ἀλήθεια εἶ­ναι ὅτι τό ὅ,τι ἔχουμε δέν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς δικῆς μας προσπα­θεί­ας ἤ τοῦ δικοῦ μας μόχθου, ἀλλά εἶναι χά­ρι­σμα τοῦ Θεοῦ, εἶναι δωρεά τοῦ Θεοῦ πού δέν μᾶς δόθηκε τυχαῖα, ἀλλά μᾶς δόθηκε ἀφε­νός ἀνάλογα μέ τίς δυ­νά­μεις πού ἔχουμε γιά νά τήν καλλιεργήσουμε καί ἀφετέρου προκειμέ­νου μέσω αὐ­τῆς τῆς δω­­ρεᾶς νά ἐπιτύχουμε τόν στόχο καί τόν σκο­πό τῆς ζωῆς μας, νά φθάσουμε δηλαδή στόν Θεό.

Πέμπτη 29 Ιουλίου 2021

Ησύχασε…




Αλήθεια σου λέω, δεν αξίζει την ταραχή.

Καμία σύγκρουση με τους άλλους δεν αξίζει.

Απομακρύνσου όταν δεις ότι μέσα σου να φουντώνει ο θυμός, η οργή, μια εχθρότητα, μια σύγχυση.

Προσευχήσου να ειρηνεύσεις. Στην προσευχή σου μην σκέφτεσαι τι έγινε, ποιος έχει δίκαιο. Προσευχήσου για έλεος και φώτιση δική σου. Προσευχήσου με ταπείνωση και μετάνοια, άσε πίσω τον εγωισμό σου που ζητά δικαίωση και αποκατάσταση.

Κυριακή 25 Ιουλίου 2021

Ερμηνευτική και θεολογική προσέγγιση του Απολυτικίου της Αγίας Παρασκευής

 

Αρχιμανδρίτου Θεοφίλου Λεμοντζή Δρ. Θ.

 

     Οι βίοι των Αγίων μας  αποτελούν την αληθή βίωση και ερμηνεία του Ευαγγελίου διότι το άγιο Πνεύμα που ενέπνευσε και καθοδήγησε τους συγγραφείς των ιερών κειμένων το αυτό άγιο Πνεύμα παρείχε το φωτισμό, την καθοδήγηση και τον αγιασμό αυτών των εκλεκτών μελών της Εκκλησίας, για να γίνουν  κοινωνοί των μυστηρίων του Χριστού και ν’ ακολουθήσουν τα ίχνη Του. Κατά συνέπεια, είναι εκ των ων ουκ άνευ αναγκαία η μελέτη τους,  όχι μόνο διότι μάς καθοδηγούν στην πνευματική  ζωή αλλά και διότι  μας παρέχουν  την ορθή ερμηνεία των νοημάτων των ευαγγελικών κειμένων  καθώς το Ευαγγέλιο επαναλαμβάνεται μέσα στη ζωή τους και γινόμεθα και εμείς μέτοχοι της  Θείας Χάρης. Άλλωστε  κατά τη διάρκεια των σκοτεινών χρόνων της σκλαβιάς το γένος μας αντλούσε δύναμη και ελπίδα από τα νικηφόρα κατορθώματα των Αγίων. Το συναξάρι  ήταν το θεολογικό του εντρύφημα.

Οι πνευματικοί Πατέρες επισημαίνουν την ωφέλεια που λαμβάνουν οι πιστοί από αυτή τη μελέτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου ο οποίος αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια των παιδικών του χρόνων  διάβαζε συλλαβιστά  το βίο του αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου  και θέλοντας να τον μιμηθεί έφυγε  από τους γονείς του κρυφά και πήγε να μονάσει  στα Καυσοκαλύβια του αγίου Όρους. Αλλά και ο άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης μας διηγείται ότι όταν ήταν μικρό παιδί οι γονείς του αντί για παραμύθια και ιστορίες του μιλούσαν για το βίο και τα θαύματα του οσίου Αρσενίου του Καππαδόκη και ο θαυμασμός  για τον  Όσιο άναψε εντός του τον πόθο της μοναστικής ζωής.

Σάββατο 24 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Μην διώχνουμε τον Χριστό από την ζωή μας.


 

«Καί ἰδόντες αὐτόν παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπό τόν ὁρίων αὐ­τῶν» (Ματθ. 8.34).

Ἕνα πολύ γνωστό θαῦμα, τό θαῦ­μα τῆς θεραπείας τῶν δύο δαι­μο­νιζομένων στή χώρα τῶν Γερ­γε­σηνῶν, ἀκούσαμε στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνω­σμα. Δέν θά σταθοῦμε ὅμως σέ αὐ­τό, γιατί δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά κατά τήν ὁποία ὁ Χριστός ἐκβάλ­λει δαιμόνια καί θεραπεύει ταλαί­πω­ρους ἀνθρώπους πού βα­σα­νί­ζονται ἀπό ἀκάθαρτα πνεύ­μα­τα.

Θά σταθοῦμε στήν ἀντίδραση τῶν κατοίκων τῆς πόλεως, ὅταν εἶ­­­δαν τούς χοίρους τους, στούς ὁ­ποίους κατά παραχώρηση τοῦ Χρι­στοῦ εἶχαν εἰσέλθει τά δαι­μό­νια, νά πέφτουν στόν γκρεμό καί νά πνί­γονται στή θάλασσα. Ἐνῶ θά περίμενε κανείς νά τόν εὐ­χα­ρι­στήσουν γιά τή θεραπεία τῶν δύο συμπολιτῶν τους καί νά τόν πα­ρα­καλέσουν νά μείνει στήν πό­λη τους, αὐτοί τοῦ ζητοῦν νά φύ­γει καί μάλιστα ὅσο τό δυνατόν μακρύτερα.

Σάββατο 17 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Δ´ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ



 

«Μανθανέτωσαν δέ καί οἱ ἡμέτε­ροι καλῶν ἔργων προ­­­ΐ­στασθαι εἰς τάς ἀνα­γ­καίας χρείας, ἵνα μή ὦσιν ἄκαρποι» (Τίτ. 3.14).

Τήν περασμένη Κυριακή ἡ Ἐκκλησία μας ἑόρτασε τήν ἁγία μεγαλομάρτυρα Εὐφημία, ἡ ὁποία μέ θαυμαστό τρόπο ἐπεκύρωσε τόν Τόμο τῆς Δ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Καί σήμερα τιμᾶ τή μνήμη τῶν 680 ἁγίων Πατέρων αὐτῆς τῆς Συνό­δου πού συνεκλήθη στήν Χαλ­κη­δό­να, προκειμένου νά ἀντιμε­τω­πίσει τήν αἵρε­ση τοῦ μο­νο­φυσιτισμοῦ, οἱ ὁποῖοι θείῳ πνεύ­ματι κι­νούμενοι ἐδογμάτι­σαν ὀρ­θο­δόξως καί τεκ­μη­ρίωσαν σαφῶς τό δόγμα τῆς ἀχω­­ρίστου θείας καί ἀν­θρω­πίνης φύ­σεως τοῦ Χρι­στοῦ, προ­­­φυλάσσοντας τούς πιστούς ἀπό τήν πλά­νη τῶν αἱρετι­κῶν κακοδο­ξιῶν.

Μην τα σκέφτεσαι όλα υπερβολικά.

 


Το ελεύθερο χρόνο σου μην τον σπαταλάς σε κουτσομπολιά και εμμονικές αναλύσεις περιστατικών της ζωής σου.

Σταματά την γκρίνια και εστίασε στο φως, στο καλό, στο ωραίο.

Τον ελεύθερο χρόνο σου να τον περνάς με αγάπη και ειρήνη, με ομόνοια και όμορφες συζητήσεις με τους ανθρώπους σου.

Παρασκευή 16 Ιουλίου 2021

Μην απελπιστείς ποτέ, γιατί έχεις Θεό ζώντα και αγαπώντα.


 


Ο καθένας μας έχει τον σταυρό του.

Μην περιμένεις να σε καταλάβουν οι γύρω σου. Δεν βιώνουν αυτό που βιώνεις εσύ.

Μη απαιτείς να σου συμπαρασταθούν γιατί θα νιώσεις πολλά «χαστούκια» απογοήτευσης.

Μόνος σου καλείσαι να σηκώσεις τον πειρασμό σου, την δοκιμασία σου, τον πόνο σου, την αποτυχία σου.

Πέμπτη 15 Ιουλίου 2021

Όσιος Ισαάκ ο Σύρος: Δίψησον δια τον Χριστόν, ίνα σε μεθύση εκ της αγάπης Του.

 


Τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου

Καὶ ἐὰν δὲν μπορεῖς νὰ νηστεύσεις δυὸ ἡμέρας νήστευσον τουλάχιστον ἕως τὸ ἑσπέρας, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορεῖς πάλιν ἕως τὸ ἑσπέρας φυλάττου τουλάχιστον ἐκ τοῦ χορτασμοῦ τῆς κοιλίας, καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις ἅγιος κατὰ τὴν καρδίαν, γίνε καθαρὸς κατὰ τὸ σῶμα. Καὶ ἐὰν δὲν πενθεῖ ἡ καρδία σου ἂς πενθεῖ τὸ πρόσωπόν σου, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορεῖς νὰ ἐλεήσεις ὁμίλει τουλάχιστον ὡς ἁμαρτωλός. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις εἰρηνοποιὸς μὴ γίνου τουλάχιστον φιλοτάραχος. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις ἱκανὸς καὶ ἔμπειρος γίνου ἄοκνος κατὰ τὸ φρόνημα. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις νικητὴς μὴ ὑψηλοφρόνει κατὰ τῶν πταιόντων καὶ ὑπευθύνων. Καὶ ἐὰν δὲν δύνασαι νὰ φράξεις τὸ στόμα τοῦ καταλαλοῦντος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, φύλαξον τουλάχιστον τὸ σὸν καὶ μὴ συμφωνήσεις μετ᾿ αὐτοῦ.

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2021

Επειδή κάποιοι νιώθουν πληγωμένοι δεν σημαίνει ότι κάποιοι άλλοι τους πλήγωσαν.



 

Καθημερινά συναντώ ανθρώπους πληγωμένους.

Ξέρετε τι κατάλαβα;

Ότι πάντα οι πληγωμένοι ρίχνουν την ευθύνη σε κάποιον άλλον και ποτέ στον εαυτό τους.

Ελάχιστοι είναι αυτοί που αναλαμβάνουν την ευθύνη των επιλογών τους και της εσφαλμένης συμπεριφοράς τους.

Επίσης κατάλαβα (ως συνέχεια των παραπάνω) ότι για κάποιον σίγουρα κι εμείς είμαστε οι θύτες και οι κακοί της υπόθεσης.

Σε κάποιου το μυαλό ή την καρδιά είμαστε υπαίτιοι της θλίψης του (και αυτό μπορεί όντως να ισχύει, μπορεί και όχι).

Γι’ αυτό, καλού κακού, ας προσέχουμε όσο μπορούμε την συμπεριφορά μας, μη δίνουμε δικαιώματα σε κανέναν, ας κινούμαστε απαλά και διακριτικά, ώστε να έχουμε καθαρή την συνείδηση μας ότι δεν αδικήσαμε ή πληγώσαμε κάποιον συνάνθρωπό μας…

Να ζεις ακομπλεξάριστα, χωρίς τα κουτάκια του ηθικισμού και καθωσπρεπισμού.

 


Όπου κι αν πας να είσαι με τον Χριστό.

Όλα είναι καλά και ευλογημένα όταν γίνονται μαζί Του.

Μην δαιμονοποιούμε πράγματα και καταστάσεις. Κάθε τι μπορεί από αγαθό να γίνει αισχρό όταν εμείς το προσεγγίζουμε με την ανάλογη διάθεση. Άρα δεν φταίνε τα πράγματα ή οι καταστάσεις, αλλά η δίκη μας χρήση προς αυτά και η δίκη μας προσέγγιση.

Κάποιος δηλαδή, μπορεί να βρίσκεται μέσα στο Ναό και να αμαρτάνει και κάποιος άλλος να κάνει το μπάνιο του στην θάλασσα και να προσεύχεται. Δεν είναι ο τόπος αλλά ο τρόπος μας.

Από την αλήθεια του εαυτού μας στην Αλήθεια της ζωής μας.

 


Θέλουμε να είμαστε αληθινοί και ειλικρινείς με τους άλλους, αλλά από την άλλη η αλήθεια του καθενός κρύβεται βαθιά πίσω από τα προσωπεία μας. Είμαστε ψεύτες προς τον εαυτό μας.

Στρουθοκαμηλίζουμε μπροστά στην αλήθεια μας. Φοβόμαστε τι θα ανακαλύψουμε κι έτσι δεν μπαίνουμε στην διαδικασία μιας εσώτερης αυτοκριτικής.

Σάββατο 10 Ιουλίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Ζητείτε πρώτον την Βασιλεία του Θεού.

 

«Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐ­τοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθή­σεται ὑμῖν» (Ματθ. 6.33).

Σέ δύο βασικά θέματα, τά ὁποῖα ἐπηρεάζουν σημαντικά τή ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἡλι­κία καί τήν κοινωνική του θέση, ἀνεξάρτητα ἀκόμη καί ἀπό τόν τόπο καί τόν χρόνο στόν ὁποῖο ζεῖ, ἀναφέρεται στό σημερινό εὐαγγε­λι­κό ἀνάγνωσμα ὁ Χριστός. Τό ἕνα εἶναι οἱ μέριμνες καί τό ἄλλο οἱ ἀπαιτήσεις.

Ὁ ἄνθρωπος κατακλύζεται ἀπό μέριμνες, ἀπό σκέψεις πού τόν ἀπα­σχολοῦν πῶς θά κάνει τό ἕνα ἤ τό ἄλλο, πῶς θά ἀντιμετωπίσει τή μία ἤ τήν ἄλλη κατάσταση τῆς καθημερινότητάς του, πῶς θά λύ­σει τά προβλήματά του, πῶς θά ἐξασφαλίσει ὅ,τι τοῦ χρειάζεται γιά τή ζωή του, πῶς θά ἀποκτήσει ἀκόμη περισσότερα.

Τρίτη 6 Ιουλίου 2021

Η σωτηρία μας περνάει μέσα από τον συνάνθρωπο.

 


Εάν σκανδαλίζεσαι εύκολα με τους άλλους είναι γιατί δεν έχεις μετάνοια· δεν ασχολείσαι με τα δικά σου λάθη και πάθη και προτιμάς να ασχολείσαι με τα ατοπήματα των άλλων.

Δεν φταίει ο άλλος που σκανδαλίζεσαι.

Φταις εσύ που είσαι έτοιμος να κατακρίνεις.

Εύκολα ρίχνουνε το φταίξιμο στους άλλους.

Αυτό είναι άλλο ένα ιδίωμα του εγωισμού μας, της αλαζονείας μας, της σκληρότητάς μας, της αμετανοησίας μας.

Ο άλλος μπορεί να σφάλλει και να αμαρτάνει. Δεν είναι δίκη σου δουλειά να περιεργάζεσαι την ζωή του.

ΚΥΡΙΑΚΗ B´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Καθημερινά καλούμαστε να εφαρμόζουμε το θέλημα του Θεού.

 


«Οἱ δέ εὐθέως ἀφέντες τό πλοῖον καί τόν πατέρα αὐτῶν ἠκολού­θη­σαν αὐτόν» (Ματθ. 4.22).

Tήν περασμένη Κυριακή ἡ Ἐκ­κλη­σία μας ἑόρτασε πάντας τούς Ἁγίους της. Ἑόρτασε τά ἀνά τούς αἰῶνες πι­στά καί εὐσεβῆ τέκνα της τά ὁποῖα ἔζησαν τήν ἐν Χριστῷ ζωή καί ἔλαβαν τόν στέφανο τῆς δικαιο­σύ­νης. Οἱ Ἅγιοι Πάντες εἶναι οἱ καρ­ποί τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στήν Ἐκκλησία, τό ὁποῖο, ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πε­ντη­­κοστῆς πού κατῆλθε, παραμέ­νει στήν Ἐκκλησία καί ἁγιάζει τούς πιστούς, γι᾽ αὐτό καί ἑορ­τά­ζονται τήν πρώτη Κυριακή μετά τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς.

Γιά νά μήν θεωρήσουμε ὅμως ὅτι ὁ κύκλος τῶν Ἁγίων ἔχει κλείσει καί ὅτι οἱ Ἅ­γιοι εἶναι μόνο ἱερές μορφές τοῦ παρελθόντος καί τῆς ἱστορίας, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς ἐπαναφέρει σή­μερα στήν ἀρχή τῆς δημό­σιας ζω­ῆς τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ὁ Χριστός κάλεσε, ὅ­πως ἀκούσαμε στό σημερινό εὐ­αγ­γε­λικό ἀνάγνω­σμα, τούς πρώτους μαθητές του κοντά του.

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2021

Το λάθος μας είναι ότι δεν ψάχνουμε τον Χριστό.

 


Κάποιοι δυσανασχετούν με έναν ιερέα που δεν το παίζει θεός...

Φοβούνται μήπως ο ιερέας είναι φυσιολογικός άνθρωπος όπως αυτοί...

Μάλλον, φοβούνται μήπως ο ιερέας είναι πιο φυσιολογικός από αυτούς, χωρίς κόμπλεξ, χωρίς ευσεβισμό, χωρίς καθωσπρέπεια.

Δεν θέλουν ο ιερέας να καταπιάνεται με πολλά, να ξέρει πολλά, να ασχολείται με πολλά, να ζει την καθημερινότητα όπως ένα «κοινός θνητός».

Δυστυχώς βολεύει κάποιους ο ιερέας να είναι απόμακρος, σαν έχει έρθει ουρανοκατέβατος.

Προτιμούν ένα ράσο «ατσαλάκωτο», ποτισμένο μόνο με "θυμίαμα" και όχι με την "δυσοσμία" της καθημερινότητας.

Προτιμούν προϊσταμένους-εργολάβους

Ναών και όχι ιερουργούς και κατηχητές.

Προτιμούν νομοδιδασκάλους και όχι πατέρες και αδελφούς.

Προτιμούν την θρησκεία και όχι την Εκκλησία.

Προτιμούν τον Νόμο και όχι τον Χριστό.

Μέσα στην Εκκλησία τα «πρέπει» δυστυχώς κυριαρχούν· οι κανόνες θεοποιούνται, η «έξωθεν καλή μαρτυρία» γίνεται αυτοσκοπός, η ατομική ηθική καθαρότητα ειδωλοποιείται. Οι χριστιανοί ψάχνουν για «διορατικούς» ιερείς, για φανατικούς ηθικιστές, για «χαρισματούχους γέροντες» που θα τους καθοδηγήσουν πνευματικά.

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2021

Μαρτυρία και παρουσία του Ιερέα σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται.

 


Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή

 

 Εάν η Ιερωσύνη είναι μετοχή στην Ιερωσύνη του Ιησού Χριστού, κατά συνέπεια όλη η ζωή και βιοτή του ιερέα δεν μπορεί παρά να είναι μίμηση και μετοχή στη ζωή του Χριστού. Όπως ο Χριστός “ταπενωσεν αυτόν”(Φιλιπ. 2,8) και προσέλαβε την ανθρώπινη φύση(Φιλιπ. 2,7), έτσι και ο ιερέας καλείται να συγκαταβαίνει και να προσλαμβάνει τις αδυναμίες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το ποίμνιο. Όπως ο Ιησούς νήστευσε 40 ημέρες πριν την έναρξη της δημόσιας δράσης του, παρέχοντας μας το υπόδειγμα της πρακτικής ασκήσεως, έτσι και ο ιερέας καλείται να ζει ασκητική ζωή με την εφαρμογή των εντολών και την κάθαρση από τα πάθη. Όπως ο Ιησούς έγινε “πκοος μχρι θαντου, θαντου δέ σταυροῦ” (Φιλιπ. 2,8) και ελευθέρωσε τις ψυχές των νεκρών από τον Άδη, κατά παρόμοιο τρόπο και ο ιερέας καλείται να ελευθερώνει τους ανθρώπους από το σκότος της κολάσεως. Άλλωστε, αυτό δεν επιδιώκουμε με την ιερά εξομολόγηση, την ποιμαντική φροντίδα, ιστάμενοι ενώπιον του ιερού θυσιαστηρίου μνημονεύοντας αναρίθμητες ψυχές ζώντων και κεκοιμημένων; Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μνημονεύσω τα όσα λέγει ο μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος για τον άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη ο οποίος ήταν υποτακτικός και κατοικούσε με έναν ιδιαίτερα σκληρό και δύστροπο άνθρωπο, τον γέροντα Νικηφόρο. Όταν εκοιμήθη ο Γέροντάς του, έλαβε την πληροφορία από τον Θεό ότι δεν εσώθη αλλά εκολάστηκε. Και τότε άρχισε έναν μεγάλο αγώνα να ωφελήσει την ψυχή του Γέροντά του με ελεημοσύνες, με μνημόσυνα, με Θείες Λειτουργίες, με ιδιαίτερη και έντονη προσευχή και μάλιστα πληροφορούνταν ότι η ψυχή του Γέροντά του δεχόταν όλες αυτές τις ευεργεσίες. Και όπως ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη και ανέβασε τις ψυχές από τον Άδη στην Παράδεισο, μας λέγει ο Μητροπολίτης Λεμεσού, έτσι και ο άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης εξήγαγε τελικά τον Γέροντά του από την κόλαση. Αυτή είναι η δύναμη της Ιερωσύνης[1].

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...