Για να αγαπήσεις πρέπει να μισήσεις

Είπε κάποιος απ’ τους πατέρες: «Εάν δεν μισήσεις πρώτα, δεν μπορείς να αγαπήσεις. Εάν δηλαδή δεν μισήσεις την αμαρτία, δεν μπορείς να κάνεις το θέλημα του Θεού, όπως αναφέρεται στην Αγία Γραφή: «Απόφυγε το κακό και πράξε το καλό». Όμως και σ’ αυτή την περίπτωση η ψυχική διάθεση είναι εκείνη που μετράει πάντοτε.

Γιατί ο Αδάμ αν και ήταν μέσα στον παράδεισο, παρέβη την εντολή του Θεού, ενώ ο Ιώβ αν και ήταν καθισμένος πάνω στην κοπριά, κράτησε την αυτοκυριαρχία του. Λοιπόν το μόνο που ζητάει ο Θεός απ’ τον άνθρωπο είναι η καλή του διάθεση και να έχει πάντοτε τον φόβο του Θεού μέσα του».

Προαίρεση

Η προαίρεση του ανθρώπου αποτελεί την αρχή της σωτηρίας του.

Αυτό σημαίνει να εγκαταλείψει ο άνθρωπος τα δικά του θελήματα και νοήματα και να κάμει τα νοήματα και τα θελήματα του Θεού, κι αν μπορέσει να τα κάνει αυτό, δεν βρίσκεται σε όλη την κτίση πράγμα ή εγχείρημα ή τόπος, που να μπορεί να τον εμποδίσει να γίνει, όπως ο Θεός από την αρχή θέλησε να είναι, δηλαδή  «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή Αυτού». Απαθής, δίκαιος, αγαθός και σοφός, είτε σε πλούτο είτε σε φτώχεια, είτε σε παρθενική είτε σε συζυγική ζωή, είτε σε εξουσία και ελευθερία είτε σε υποταγή και δουλεία, και γενικά σε κάθε περίσταση και τόπο και πράγμα.

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

Εμπόδιο ο Γάμος;

Αν μερικοί εμποδίστηκαν από το γάμο και δεν τηρούν το νόμο του Θεού, ας προσέξουν και θα δουν ότι δεν είναι εμπόδιο ο γάμος, αλλά η προαίρεσή τους, που μεταχειρίστηκαν κακώς το γάμο. Γιατί ούτε το κρασί προκαλεί τη μέθη, αλά η κακή προαίρεση και η χρήση του πέρα από το μέτρο.

Χρησιμοποίησε το γάμο σύμφωνα με το μέτρο και βάλε μέσα του την άσκηση και θα γίνει αρεστός στον Κύριο.

«Είδα τον Κύριο να κάθεται πάνω σε θρόνο ψηλό και μετέωρο».

Πώς Τον είδε, δεν γνωρίζω. Θέλεις να μάθεις πώς είδε τον Θεό (ο προφήτης Ησαΐας); Γίνε και εσύ σαν και αυτόν. Και πώς είναι δυνατόν αυτό, θα πεις, αφού έχω σύζυγο και παιδιά; Κι όμως είναι δυνατόν, αν το θέλεις πραγματικά. Γιατί και ο Ησαΐας είχε γυναίκα και ήταν πατέρας δύο παιδιών, αλλά τίποτε από αυτά δεν τον εμπόδισε. Γιατί ο γάμος δεν είναι εμπόδιο, για να ανέβει κανείς στον Ουρανό.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Τί φταίει τελικά;

Ενώ όλα πάνε καλά στην ζωή μας, στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους και με τον Θεό, έρχεται μία μέρα όπου χάνουμε αυτή την χάρη, ξαφνικά ή σταδιακά.

Τις περισσότερες φορές δεν καταλαβαίνουμε αυτό που μας συμβαίνει.

Αυτό... είναι αγάπη!

  

Η αγάπη δεν πληρώνεται με άλλο, παρά με την αγάπη!

Η δύναμη της προσευχής

"Η Προσευχή βλαστάνει την πραότητα και την αοργησία, προβάλει την χαρά και την ευχαριστία και προφυλάσσε από την λύπη και την κακοκεφιά".

Όσιος Νείλος ο Ασκητής

Επίθεση στον Θεό;

Τελικά κάθε αμαρτία είναι μία επίθεση προς τον Θεό, ένα βέλος που εκτοξεύουμε για να πληγώσουμε τον Θεό.

Όλα τα βέλη που κατευθύνουμε προς τις ζωές των άλλων πέφτουν πάνω στον Θεό.

Όπως το βέλος περνά μέσα από την ομίχλη και σταματά στο δένδρο έτσι όλα τα βέλη μας περνούν μέσα απ’ όλα τα σώματα, μέσα απ’ όλες τις ψυχές, μέσα απ’ όλη την οικουμένη, σαν μέσα από την ομίχλη και σταματούν στο Δένδρο της Ζωής. Στον Θεό.

Το βέλος παραμένει στον Θεό, ενώ η πληγή στην καρδιά σου. Και ώσπου το βέλος να βγει, η πληγή στην καρδιά δεν μπορεί να θρέψει. Εκείνος που μπορεί να βγάλει το βέλος από τον Θεό μπορεί και την πληγή στην καρδιά να γιατρέψει. Όμως ποιος μπορεί;

Ιδού, εσύ δεν μπορείς ούτε να σκεφτείς να το πράξεις μόνος σου, αφού το βέλος ήδη πέταξε, δεν βρίσκεται πλέον στο βεληνεκές σου. Εκείνο βρίσκεται βαθιά καρφωμένο στην άβυσσο του Είναι του Θεού. Ούτε εκατοντάδες χρόνια μετανοίας σου και άσκησης δεν μπορούν να τραβήξουν το βέλος από την πληγή και να θεραπεύσουν την πληγή.

Τέτοια είναι η απίστευτη ενέργεια της αμαρτίας.

Όντως, πιο μακριά περνά η ανθρώπινη αμαρτία παρά η ανθρώπινη σκέψη.

Ένας «επικίνδυνος» αββάς

Μία γυναίκα που έπασχε από μία ανίατη ασθένεια, έχοντας ακούσει για τον αββά Λογγίνο, ζήτησε να τον συναντήσει. Ενώ λοιπόν τον αναζητούσε, εκείνος μάζευε ξύλα σε ένα παραθαλάσσιο μέρος, κοντά στην Αλεξάνδρεια. Τον συνήντησε τότε η γυναίκα και. Χωρίς να ξέρη ποιος ήταν του είπε:

-Γέροντα, που βρίσκεται ο αββάς Λογγίνος, ο δούλος του Θεού;

Και αυτός της αποκρίθηκε:

-Τί τον θέλεις αυτόν τον απατεώνα; Μην κοπιάζεις να τον συναντήσεις. Είναι ψεύτης! Επιτίθεται μάλιστα στους ανθρώπους. Αλλά γιατί τον γυρεύεις;

Η άρρωστη γυναίκα του φανέρωσε την πάθησή της. Και εκείνος την σταύρωσε και της είπε:

-Πήγαινε και ο Θεός να σου χαρίσει την υγεία, γιατί ο άθλιος Λογγίνος σε τίποτα δεν μπορεί να σε βοηθήσει.

Η γυναίκα έφυγε πιστεύοντας ότι μάταια αναζητούσε τον αββά. Έγινε όμως γρήγορα καλά, θεραπεύτηκε! Και όταν διηγήθηκε σε μερικούς το γεγονός και περιέγραψε τα χαρακτηριστικά του γέροντα που είχε συναντήσει, έμαθε ότι εκείνος ήταν τελικά ο αββάς Λογγίνος.

Η Θέια Λειτουργία των Προηγιασμένων

Η Εκκλησία μας καθόρισε όλες τις Τετάρτες και Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής να τελείται μία άλλη Λειτουργία, η Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων.

Κατά τη Λειτουργία αυτή δεν τελείται Θυσία, δε γίνεται δηλαδή μεταβολή του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Τα Τίμια Δώρα, ο Άρτος και ο Οίνος είναι έτοιμα, έχουν προαγιασθή (γι' αυτό και λέγεται Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων) κατά την προηγηθείσα θεία Λειτουργία της Κυριακής, είναι πλέον Σώμα και Αίμα Χριστού, και απλώς προσφέρονται προς μετάληψη στους πιστούς.

Ο Όσιος Χριστόδουλος ο εν Πάτμω

Ο ιδρυτής της Μονής της Πάτμου γεννήθηκε το 1021 στη Νίκαια της Βιθυνίας, στην Μικρά Ασία και το όνομα του ήταν Ιωάννης. Οι γονείς του Θεόδωρος και Άννα ήταν ευσεβείς χριστιανοί και ο μικρός Ιωάννης ανατράφηκε με τα ιδανικά του χριστιανισμού. Γρήγορα τον τράβηξε ο μοναχικός βίος και ασκήτεψε στον Όλυμπο της Βιθυνίας με το όνομα Χριστόδουλος. Αργότερα ταξίδεψε σε πολλά μέρη, στη Ρώμη, την Παλαιστίνη και τη βόρειο Αφρική. Έγινε ηγούμενος στην περίφημη Λαύρα του Στύλου στο μοναστηριακό κέντρο στο βουνό Λάτρος κοντά στη Μίλητο. Από τότε απόκτησε το προσωνύμιο "Λατρηνός". Εκείνα τα χρόνια οι Τούρκοι κυριεύουν τη Μικρά Ασία και έτσι αναγκάζεται να φύγει. Περιπλανιέται και ιδρύει 

μονές στην Αλικαρνασσό και στη Κώ.

Το 1088 ζητάει την παραχώρηση της Πάτμου από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α' τον Κομνηνό για να ζωντανέψει ένα από τα πιο σπουδαία προσκυνήματα της χριστιανοσύνης. Φτάνει με την αδερφότητα του στο νησί τον Αύγουστο του 1088 και αρχίζουν αμέσως την ανοικοδόμηση της Μονής. Οι δυσκολίες είναι πολλές και λόγω των συχνών πειρατικών επιδρομών και λόγω των διχογνωμιών ανάμεσα στους μοναχούς. Έτσι για μια ακόμη φορά ο Χριστόδουλος φεύγει για την Εύβοια όπου και πέθανε το 1093. Το λειψανό του μεταφερθεί αργότερα στην Μονή της Πάτμου. Ο Χριστόδουλος ενέπνευσε με τη ζωή και το έργο του άξιους μοναχούς που έδωσαν στη Μονή της Πάτμου τη σημερινή της Παγκόσμια αίγλη. Η Μνήμη του γιορτάζεται στις 21 Οκτωβρίου και στις 16 Μαρτίου.

Το μένος της φύσης

Μέγας ο καρπό της υπακοής!

Για τον αββά Ιωάννη τον Κολοβό διηγούνται το εξής περιστατικό.

Κάποτε επισκέφθηκε ένα γέροντα, που εμόναζε σε μία σκήτη της Θηβαΐδος και κάθισε και αυτός εκεί στην έρημο. Ο αββάς αυτού του γέροντα πήρε μία μέρα ένα ξερό ξύλο και το έμπηξε στην γη και είπε στο γέροντα:

-Θα το ποτίζεις κάθε μέρα με μία στάμνα νερό, μέχρι να καρποφορήσει.

Το νερό βρισκόταν πολύ μακριά από το κελλί τους. Για να το μεταφέρει, έπρεπε να ξεκινήσει από βραδύς, για να επιστρέψει το πρωί. Ο γέροντας αν και ηλικιωμένος, αδύναμος από την άσκηση και την νηστεία δεν έφερε καμία αντίρρηση και πρόθυμα υπάκουσε στον γέροντά του, στον πνευματικό του καθοδηγητή.

 Και ο του θαύματος, μετά από τρία χρόνια το ξερό ξύλο φύτρωσε και έδωσε καρπούς, καρύδια. Ο αββάς του γέροντα πήρε τους καρπούς και τους έφερε στην εκκλησία λέγοντας στους αδελφούς:

-Πάρτε και φάτε από τον καρπό της Υπακοής.

  

Εγκράτεια αναγκαία και στα ασήμαντα

Ο όσιος Σάββας, όταν ακόμα ήταν νέος και ζούσε στο μοναστήρι Φλαβιανών, ασκούσε το εαυτό του και στην εγκράτεια. Εγκράτεια σε όλα. Έτσι επεδίωκε και την εγκράτεια που είχε σχέση με τις ηδονές του λάρυγγος, την περιποίηση και καλοπέραση της κοιλιάς.

Μία μέρα λοιπόν, που εργαζόταν στον κήπο του μοναστηριού, τα μήλα που κρέμονταν από τα δένδρα του κήπου του κεντούσαν την όρεξη και τον παρακινούσαν να φάει πριν της ώρας.

Από την θέα των μήλων ο όσιος νικήθηκε, γιατί πραγματικά ήταν ωραία να τα βλέπεις. Σαν άνθρωπος και αυτός παρασύρθηκε από τις ανθρώπινες επιθυμίες. Αλλά τόσο μόνο νικήθηκε, όσο να πάρει το μήλο στο χέρι του.

Ύστερα όμως σκέφθηκε, πως αυτό είναι επιβουλή του εχθρού και πω συνηθίζει ο πονηρός χρησιμοποιώντας ως δόλωμα την ηδονή να μας εξαπατά. Ακόμα θυμήθηκε τον όφι, που κρυβόταν μέσα στον καρπό και ότι με την ηδονή και τη βρώση έδιωξε του προπάτορες από τον παράδεισο και έπεσαν σε πλήθος κακών.

Τα σκέφτηκε όλα αυτά καλά ο όσιος Σάββας, και αμέσως ρίχνει κάτω το μήλο και καταπατώντας το με τα πόδια πάτησε μαζί μ’ αυτό και την επιθυμία. Αυτήν την επιθυμία που του νίκησε τα μάτια την ταπεινώνει με τα πόδια, βάζοντας στον εαυτό του κανόνα να μην φάει ποτέ όσο ζει μήλο, ούτε να χαριστεί ποτέ πια στην επιθυμία της κοιλίας.

Όχι αυστηροί με τους άλλους και επιεικείς στους εαυτούς μας.

Ένα μοναχός, που τον λέγανε Τιμόθεο, εμόναζε σε κάποιο κοινόβιο. Διαδόθηκε τότε εις βάρος ενός άλλου μοναχού του κοινοβίου μία κακή φήμη, ότι δηλαδή έπεσε σε αμαρτία.

Ο ηγούμενος κάλεσε τον Τιμόθεο και ζήτησε τη γνώμη του για τον αδελφό εκείνο. Ο Τιμόθεος του συνέστησε, να μη τον κρατήσει πλέον εκεί στο μοναστήρι αλλά να τον διώξει. Και πράγματι ο ηγούμενος απομάκρυνε τον αμαρτήσαντα από το κοινόβιο.

Μόλις όμως έδιωξαν τον αδελφό, αμέσως ο πειρασμός, που πολεμούσε εκείνον, έφυγε και ήρθε στον Τιμόθεο. Κλονίστηκε δε τόσο πολύ, ώστε κινδύνεψε να πέση στο ίδιο αμάρτημα. Ο Τιμόθεος συναισθάνθηκε τί είχε πει στον ηγούμενο για τον αδελφό. Άρχισε να κλαίει και να παρακαλεί λέγοντας:

- Θεέ μου, αμάρτησα, συγχώρεσέ με.

Τότε άκουσε μία φωνή να του λέγει:

-Τιμόθεε, όλα αυτά τα παθαίνεις, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί περιφρόνησες και εγκατέλειψες τον αδελφό σου την ώρα του πειρασμού.

Ένας άγιος αναρωτιέται: Πού είναι ο Θεός;

Τί αξία έχει αδελφοί μου, εάν μιλώ αιώνια για τον Θεό και ο Θεός αιώνια σιωπά; Μπορώ άραγε να υπερασπιστώ το δίκαιο του Θεού, εάν ο Θεός δεν το θέσει υπό την προστασία Του; Μπορώ να αποδείξω τον Θεό στους άθεους εάν ο Θεός κρύβεται;

Κυριακή της Ορθοδοξίας( δείτε το Βίντεο)

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε στον ιερό ναό αγίου Δημητρίου Ναούσης, κήρυξε το θείο λόγο και στη συνέχεια τέλεσε την λιτάνευση ων ιερών εικόνων.

Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην Α΄στάση των Χαιρετισμών στη Νάουσα (ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)

 

Την Παρασκευή 11 Μαρτίου το απόγευμα ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Α΄στάση των Χαιρετισμών στον ιερό ναό Παναγίας Ναούσης.

Προηγιασμένη στο Λιανοβέργι (ομιλία του Σεβασμιωτάτου)

" Μην κρίνετε είναι μη κριθείτε"

Να μην κατακρίνουμε διότι:

«εν ω κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε»

 

Δύο αδελφοί μεγάλωσαν μαζί σε ένα κοινόβιο. Αυτούς ο Θεός τους αξίωσε ώστε ο ένας να βλέπει στο πρόσωπο του άλλου κάποιο εξωτερικό σημείο της χάριτος του Θεού. Κάποτε λοιπόν, ο ένας από αυτούς βγήκε από το κοινόβιο για κάποιο διακόνημα. Ήταν ημέρα Παρασκευή.

Εσπερινός της Συγχωρήσεως στον Άγιο Αντώνιο Βεροίας

περισσότερα στο www.imverias.gr