Είμαστε τελικά αυτό που θα γίνουμε...

Ο ρυθμός της καθημερινότητας κατακτιέται δυστυχώς από μία γκρίζα μουντίλα. Οι άνθρωποι χάνουν την πνευματική τους σπιρτάδα  και ξεθωριασμένοι κινούνται μέσα στις επιθυμίες και τα πάθη τους.

Ζωή και θάνατος διαδέχονται τα ερωτήματα περί θανάτου και ζωής. Όλοι αγωνιούν αλλά συγχρόνως μένουν και αναίσθητοι μπροστά στην αιωνιότητα. Οι ψυχές ρυμουλκούν το παρελθόν των λαθών χωρίς να θέλουν να το απολέσουν, λες και έχουν μία εξάρτηση απ’ αυτό.

Δείτε ένα παιδί και θα δείτε πως θέλει ο Θεός να ξαναγίνετε.

Βλέποντας ένα παιδί να τρέχει αντιλαμβάνεται κανείς την ανεμελιά του. Αυτήν την αίσθηση ελευθερίας που αποπνέει ο κάθε του βηματισμός. Τρέχει και αναδύεται το άρωμα της παιδικής του αρχοντιάς. Μιας αρχοντιάς γεμάτη καθαρότητα, απλότητα, αμνησικακία, αγάπη.

Ο Χριστός μας προτρέπει όλους να γίνουμε σαν τα παιδιά. «Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ ᾿Ιησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;  καὶ προσκαλεσάμενος ὁ ᾿Ιησοῦς παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ εἶπεν·   ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν». (Ματθ. 18,1)

Κυριακή Δ' Ματθαίου:Όλοι χωράνε στη Βασιλεία του Θεού!

Στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ὁ Κύριος μακάρισε τὴν πίστη ἑνὸς ῥωμαίου ἑκατοντάρχου, ὁ ὁποῖος Τὸν παρακάλεσε νὰ θεραπεύσῃ τὸν ἄῤῥωστο δοῦλο του μὲ ἕνα λόγο, ἀλλὰ καὶ ὡμολόγησε τὴν ἀναξιότητά του νὰ Τὸν δεχθῆ στὸ σπίτι του, ἔχοντας συναίσθηση ἀφ’ ἑνὸς τῆς ἁμαρτωλότητός του, ἀφ’ ἑτέρου τοῦ πνευματικοῦ χάσματος ἀνάμεσα στὴν πίστη τοῦ Ἰσραὴλ καὶ στὴν εἰδωλολατρία, ποὺ προφανῶς ἀκολουθοῦσε. Φαινόταν μᾶλλον ὅτι εἶχε ἁγνὴ καρδιὰ καὶ πιθανὸν νὰ εἶχε ἀκούσει καὶ ἐντυπωσιαστεῖ ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦ Χριστοῦ. Ὑποψιαζόταν ὅτι μία μεγάλη ἀλήθεια κρυβόταν πίσω ἀπὸ αὐτὰ τὰ θαύματα, γι’ αὐτὸ καὶ μυστικὰ ἴσως εἶχε διενεργηθεῖ μέσα του μία ἀλλαγή.

Τα φώτα της απέναντι όχθης.

Αγναντεύοντας την απέναντι όχθη αναρωτιέμαι πώς, ποιοι, πόσοι έζησαν, ζουν και θα ζήσουν ανάμεσα στα μικρά φωτάκια που αντανακλούν στην ασθενή μου όραση.

Τρεμοπαίζουν, πολύχρωμα και θορυβώδεις… και αν σταθείς για λίγο εκεί στο μπαλκόνι της ύπαρξής σου θα αφουγκραστείς τις ιστορίες που διηγούνται.

Η πολύχρονη υπομονή, που έφερε άμετρη τη χάρη του Θεού.

Ένας από τους αγίους πατέρες είπε: Ήταν ένας γέροντας αναχωρητής, τίμιος, και πήγα μια φορά σ’ αυτόν, όταν ήμουν καταπονημένος από τους πειρασμούς.

Αυτός ήταν άρρωστος και κατάκοιτος και αφού τον χαιρέτησα, κάθισα κοντά του και του είπα:
- Κάνε μια ευχή για μένα, πάτερ, διότι πολύ θλίβομαι από τους πειρασμούς των δαιμόνων.

Και ο γέροντας άνοιξε τα μάτια του και μου είπε: 

- Παιδί μου, εσύ είσαι νέος και δε θ’ αφήσει ο Θεός να καταπονηθείς από αβάσταχτους πειρασμούς.

Σοφά λόγια σοφών ανθρώπων...

Εὐτυχία δὲν εἶναι νὰ κάνεις πάντα αὐτό ποὺ θέλεις, ἀλλά νὰ θέλεις πάντα αὐτό ποὺ κάνεις...

Τὸ ὡραῖο δὲν εἶναι πάντοτε καλὸ. Τὸ καλὸ εἶναι πάντοτε ὡραῖο.

Γέροντας Σωφρόνιος: Η σιωπή του Θεού.

Πολλοί εκλαμβάνουν τη σιωπή Του ως ένδειξη τού ότι ο Θεός «δεν υπάρχει», «πέθανε». Αν όμως σκεφτόμαστε σε ποιά θέση φέρνουμε το Θεό με τα πάθη μας, τότε θα βλέπαμε ότι Αυτός δεν έχει άλλη επιλογή, παρά μόνο να σιωπήσει.

Μέσα σ'ένα λεωφορείο...

Πήγε και κάθισε δίπλα στο παράθυρο. Του άρεσε καθώς το λεωφορείο ταξίδευε μέσα στην πόλη να παρατηρεί τον κόσμο. Ήταν ένα συνηθισμένο καλοκαιριάτικο απόγευμα. Εκείνο όμως που του έκανε εντύπωση ήταν οι έρημοι δρόμοι, τα νεκρά πεζοδρόμια, τα σιωπηλά μαγαζιά. Η πόλη ήταν έρημη. Ο καλός καιρός και η αργία του Σαββατοκύριακου έκανε ακόμα και τους αναποφάσιστους αστούς να τολμήσουν μια επίσκεψη στην πιο κοντινή παραλία.

Αναχώρησε η Αγία Ζώνη από τη Βέροια.

Τη Δευτέρα 30 Ιουνίου το πρωί, εορτή των αγίων Αποστόλων, ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον όρθρο και στη συνέχεια λειτούργησε στον μητροπολιτικό ιερό ναό των αγίων πρωτοκορυφαίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας, συλλειτουργούντος και του θεοφιλεστάτου Επισκόπου Εντινετσκ κ. Νικοδήμου (Εκκλησία της Μολδαβίας).

Στο τέλος της θείας λειτουργίας ο θεοφιλέστατος τίμησε τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου , αρχιμ. Εφραίμ, καθώς και το νέο Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας αρχιμ. Αθηναγόρα με το παράσημο της επισκοπής Εντίνεσκ. Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων εξέφρασε για μία ακόμη φορά τις θερμές ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη του προς τον Καθηγούμενο π. Εφραίμ για την ευλογία που χάρισε στον πιστό λαό της Ημαθίας η έλευση της Αγίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου όλες τις προηγούμενες ημέρες. Ακολούθως σε κλίμα συγκινήσεως ο σεβασμιώτατος μετέφερε την Αγία Ζώνη στο προαύλιο του ιερού ναού και την παρέδωσε στον Καθηγούμενο για να αναχωρήσουν.

Μάθε να πολεμάς!

Ἡ χριστιανικὴ ζωὴ εἶναι ἕνας ἀγώνας. Τὸ πρῶτο βῆμα τοῦ χριστιανοῦ εἶναι νὰ μάθει νὰ πολεμᾶ. Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ὁ χριστιανὸς θὰ θελήσει νὰ ἀκολουθήσει τὸν Χριστό, ἀρχίζει ἕνας ἄγωνας, ἕνας πόλεμος

Ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει: «οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» (Έφες. 6, 12). Καὶ ὁ Κύριος εἶπε: «Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἀλλὰ μάχαιραν.» (Ματθ. 10, 34) καί «ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ» (Ματθ. 10, 36).

Μην κατηγορούμε τους άλλους για την μοναξιά μας.

Τις περισσότερες φορές ζώντας μέσα στην μοναξιά και την απόρριψη, στην ερήμωση και στην λησμονιά της ανθρώπινης παρουσίας, στρέφουμε την οργή μας σε εκείνους που μας εγκατέλειψαν. Στην αδιαφορία της κοινωνίας. Στην αναλγησία και την σκληροκαρδία των ανθρώπων. Αυτή είναι η εύκολη λύση. Να επιλέγουμε την αναζήτηση ευθυνών έξω από εμάς. Στους άλλους. Άλλωστε πάντα φταίνε οι άλλοι. Η κακή κοινωνία. Οι εποχές και οι άνθρωποι που άλλαξαν.

Διορθόδοξος Εσπερινός στο «Βήμα» του Αποστόλου Παύλου στη Βέροια (ΦΩΤΟ)

Την Κυριακή 29 Ιουνίου το απόγευμα τελέστηκε στο «Βήμα» του Αποστόλου Παύλου στη Βέροια ο καθιερωμένος διορθόδοξος υπαίθριος εσπερινός, χοροστατούντος του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας και συγχοροτατούντων των αρχιερέων - εκπροσώπων των πρεσβυγενών και νεοτέρων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.

Προηγήθηκε λιτανεία της Αγίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου και του ιερού λειψάνου και της Εικόνος του αποστόλου Παύλου από τον μητροπολιτικό ιερό ναό. Στην λαμπρή τελετή, με την οποία ολοκληρώθηκαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του ιδρυτή της τοπικής μας Εκκλησίας και τελείωσαν τα Κ΄ Παύλεια, παρέστησαν οι τοπικές αρχές και ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός πιστών.

Το θείο λόγο κήρυξε ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων, ενώ εκ μέρους των ξένων αρχιερέων χαιρετισμό απηύθυνε ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κένυας κ. Μακάριος.

Μέτρησα τα χρόνια μου...

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα…

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Με τον σταυρό των 20ων Παυλείων τίμησε ο Μητροπολίτης Βεροίας τους εκπροσώπους των ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.

Ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, στο τέλος του πολυαρχιερατικού συλλείτουργο στον πανηγυρίζοντα μητροπολιτικό ιερό ναό Βεροίας, τίμησε τους εκπροσώπους των ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, καθώς και τον Καθηγούμενο της Ι. Μ. Μ Βατοπαιδίου αρχιμ. Εφραίμ, με τον χρυσό σταυρό των 20ων επετειακών Παυλείων.