Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».

 

 

Στο μονοπάτι της εξορίας
δεν περπατούσε απλώς ένας άνθρωπος,
αλλά μια ψυχή που είχε ήδη μάθει
να κατοικεί στον ουρανό.

Το σώμα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου λύγιζε.
Ο πυρετός έκαιγε τα σωθικά του,
η εξάντληση βάραινε τα βήματά του,
και κάθε πέτρα του δρόμου έμοιαζε με νέο μαρτύριο.
Δεν ήταν πια ο λαμπρός πατριάρχης της Βασιλεύουσας,
ούτε η φωνή που σείει ναούς και συνειδήσεις·
ήταν ένας διωγμένος, βασανισμένος,
μόνος, άρρωστος οδοιπόρος.

Κι όμως… ποτέ δεν ήταν πιο μεγάλος.
Εξόριστος.
Σταυρωμένος.

Γιατί η αγιότητα δεν φαίνεται στον θρόνο,
αλλά τώρα στο μαρτύριο της αδικίας,
στη βαναυσότητα που υπέμεινε,
στον πόνο που σήκωσε.

Δεν λάμπει στα όμορφα άμφιά του,
τώρα τίποτα δεν μαρτυρεί
το κάλλος της ιεροπρέπειάς του.
Τώρα βαδίζει σκελετωμένος,
βρώμικος, ασθενικός, δαρμένος.

Τον αδίκησαν.
Τον συκοφάντησαν.
Τον εξόρισαν.
Το σώμα του έσπαζε σιγά σιγά,
μα η καρδιά του γινόταν καθάρια.

Δεν ζητούσε δικαίωση.
Δεν ζητούσε επιστροφή.
Δεν ζητούσε να τιμωρηθούν οι εχθροί του.

Ζητούσε μόνο να μείνει ενωμένος με τον Χριστό
μέχρι την τελευταία του ανάσα.

Και όταν πια οι δυνάμεις τον εγκατέλειψαν,
όταν ο πόνος είχε γίνει το μόνιμο ένδυμά του,
τότε φανερώθηκε όλο το ύψος της ψυχής του.

Δεν βγήκε παράπονο από τα χείλη του.
Δεν βγήκε κραυγή.
Δεν βγήκε «γιατί».

Βγήκε δοξολογία.

«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».
Και τίναξε από πάνω του την θνητότητα.

Δόξα Σοι, Θεέ μου, για όλα.
Για τις τιμές και για τις ταπεινώσεις.
Για τους φίλους και για τους εχθρούς.
Για τη δύναμη και για την εξάντληση.
Για τη ζωή και για αυτόν τον θάνατο.

Εκείνη τη στιγμή,
ο εξόριστος έγινε νικητής,
ο άρρωστος έγινε αθάνατος,
ο ταπεινωμένος έγινε διδάσκαλος αιώνων.

Γιατί μόνο μια καρδιά που έχει γίνει καθαρή φωτιά
μπορεί να ευχαριστεί τον Θεό
όχι παρά τον πόνο,
αλλά αγκαλιάζοντας τον πόνο.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
δεν μας άφησε απλώς λόγους,
ούτε μόνο θεία κηρύγματα.

Μας άφησε έναν τρόπο να πεθαίνουμε.
Δηλαδή έναν τρόπο να ζούμε.

Να λέμε κι εμείς,
στις μικρές και μεγάλες εξορίες της ζωής μας,
όταν όλα σκοτεινιάζουν και η ψυχή κουράζεται:

«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

27 Ιανουαρίου: Ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.