Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012

Η Αγία Οσιομάρτυς Αναστασία η Ρωμαία (Βίος-Θαύματα)



Η ἁγία ᾿Αναστασία καταγόταν ἀπό τή μεγαλούπολη Ρώμη. Ζοῦσε στά χρόνια τοῦ βασιλέως Δεκίου καί τοῦ ἡγεμόνα Πρόβου κατά τό ἔτος 256 μ.Χ. Σέ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν ἐγκατέλειψε τή ματαιότητα τοῦ κόσμου καί μπῆκε σέ μοναστήρι. Κάτω ἀπό τήν ἄγρυπνη πνευματική καθοδήγηση τῆς πνευματικῆς της μητέρας Σοφίας μοναχῆς, προέκοπτε συνεχῶς στά παλαίσματα τῆς μοναχικῆς πολιτείας, καταισχύνοντας τόν ἀρχέκακο διάβολο.
Αὐτός ὑποκινεῖ δικούς του ἀνθρώπους νά ἀναγγείλουν στόν ἡγεμόνα πώς ἡ ᾿Αναστασία κηρύττει τόν Χριστό ὡς ἀληθινό Θεό καί Δημιουργό. Λίγο πρίν ὁδηγηθεῖ στό κριτήριο, ἡ ῾Αγία ἐνισχύεται πνευματικά ἀπό τή φωτισμένη διδασκαλία τῆς γερόντισσας Σοφίας πού τήν προτρέπει νά ὑπομείνει ὡς τό τέλος τό μαρτύριο μέ γενναιότητα.
Χαρούμενη ἡ ᾿Αναστασία ὁδηγεῖται στόν ἡγεμόνα, ὅπου ἐκπλήσσει τούς παρευρισκομένους μέ τήν ἀδαμάντινη σταθερότητά της: οὔτε οἱ κολακεῖες, οὔτε οἱ ἀπειλές τήν πτοοῦν. ῾Ομολογεῖ μέ παρρησία ὅτι γιά χάρι τοῦ ἀγαπημένου της ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἕτοιμη νά ὑποστεῖ ὄχι μόνο πάνδεινα βασανιστήρια, ἀλλά καί μυρίους θανάτους.

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Το Μυστήριο του Βαπτίσματος και του Χρίσματος


Αδελφοί μας,

Ως Χριστιανοί, όλοι δεχτήκαμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας τη μεγάλη ευλογία του Θεού, να βαπτισθούμε και να γίνουμε μέλη του σώματος του Χριστού. Να ενωθούμε μαζί Του, να Τον ντυθούμε, όπως χαρακτηριστικά ψάλλουμε: «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε. Αλληλούϊα».

Τη δική μας τη Βάπτιση συνήθως δεν την θυμόμαστε - φυσικό αυτό αν βαπτισθήκαμε σε νηπιακή ηλικία - αλλά αρκεί το να αγωνιζόμαστε να ζούμε πραγματικά σαν Χριστιανοί και συχνά να συμμετέχουμε στα άλλα Μυστήρια της Εκκλησίας μας που δυναμώνουν τη σχέση μας με τον Χριστό .Όμως αρκετά συχνά συμβαίνει να παρακολουθούμε κάποια Βάπτιση. Είτε σαν καλεσμένοι είτε σαν γονείς η παππούδες η και σαν ανάδοχοι κάποιου μωρού που πρόκειται να βαπτιστεί. Όχι σπάνια μπορεί να παρακολουθήσουμε και τη Βάπτιση ενός ενηλίκου ατόμου.

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012

28η Οκτωβρίου: Το έπος του 1940




Από τον Υπτγο ε.α.Αλέξανδρο Μ. Τρομπούκη 
καθηγητή της Σχολής Μετεκπαίδευσης της ΕΛ. ΑΣ  στη Βέροια

Στο θρίαμβο της  Ελλάδας του 1940 θα αναφερθώ για να επισημάνω για μια ακόμη φορά κάποια γεγονότα μεγαλείου της φυλής μας, όταν πρόκειται για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων αξιών χωρίς υπολογισμούς θυσιών.
Ο Στέλιος Σπεράντζας, ο ποιητής λέει ότι: ’’Σ’ εχθρό εμείς, με θέληση δική μας, δε δώσαμε ποτέ νερό και χώμα’’, και αποτελεί αυτό τον οδοδείχτη της εθνικής μας πορείας μέσα στους αιώνες. Μιας πορείας γεμάτης μεγαλείο, δόξα και πολιτισμό. Οποιαδήποτε ιστορική αναδρομή και αν κάνουμε, αυτό περίτρανα μας δείχνει. Στον αστερισμό αυτό των μεγάλων εθνικών μας σταθμών, θέση πρώτου μεγέθους έχει το ‘’ΣΑΡΑΝΤΑ’’.
Η γιορτή του ‘’σαράντα’’, όπως τη λένε με σεμνότητα και υπερηφάνεια, καθώς ταιριάζει στους ανδρείους, αυτοί που τη δημιούργησαν, ή τη γιορτή του ‘’ΟΧΙ’’, όπως τη λένε, με μάτια που λάμπουν από κάποια ανεξήγητη μυστική συγκίνηση και έπαρση, οι μικροί μαθητές.
Τιμάμε την ημέρα αυτή το μεγαλείο του αγώνα του Ελληνικού λαού, ενάντια στο φασισμό, στη σκλαβιά, στην υποτέλεια, την απλή και μεγάλη του νίκη, το μεγάλο σταθμό της πρόσφατης Ιστορίας μας.

Τελευταία αγρυπνία για την Παναγία Αγιοταφίτισσα στην ιερά μονή Παναγίας Δοβρά (φωτο)


Την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου το βράδυ ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε την τελευταία αγρυπνία στον ιερο ναό αγίου Λουκά του ιατρού της Μονής Δοβρά για την ιερά Εικόνα της Παναγίας Αγιοταφίτισσας.
Στην ιερά αγρυπνία λειτούργησαν όλοι οι ιερείς της Μονής ενώ το θείο λόγο κήρυξε ο σεβασμιώατος ο οποίος τόνισε:
«Για άλλο ένα βράδυ αγρυπνήσαμε και απόψε ενώπιον της σεπτής και χαριτοβρύτου εικόνος της Παναγίας της Αγιοταφίτισσας· αγρυπνήσαμε στο τέλος μιάς ημέρας κατά την οποία η Εκκλησία μας εόρταζε ένα πιστό και ευλαβές τέκνο της Παναγίας μας, τον άγιο ένδοξο μεγαλομάρτυρα Δημήτριο. Ένα άγιο ο οποίος για πολλούς αιώνες συνεορτάζεται στη γενέτειρά του, στη Θεσσαλονίκη, μαζί με την Παναγία μας.
Και ένας από τους λόγους για τους οποίους συνεορτάζεται ένας μάρτυρας με την Παναγία μας είναι γιατί, γράφουν οι εγκωμιαστές του, ο άγιος Δημήτριος ήταν αγνός και παρθένος και στην ψυχή και στο σώμα, όπως η Παναγία Παρθένος. Ήταν καθαρός και αγνός, παρότι ήταν νέος στην ηλικία και οι πειρασμοί ήταν πολλοί γι’ αυτόν, όπως και για τους άλλους νέους της εποχής του. Ήταν καθαρός και αγνός, παρότι κατείχε το υψηλότατο αξίωμα του ανθυπάτου και η εξουσία φθείρει και διαφθείρει τον άνθρωπο και αποτελεί δέλεαρ για την αμαρτία. Ήταν καθαρός και αγνός, παρότι η εποχή στην οποία ζούσε ήταν εποχή αμαρτωλή και διεφθαρμένη, γεμάτη προκλήσεις και πειρασμούς, ασωτία και ανηθικότητα.
Κι όμως ο άγιος Δημήτριος δεν παρασύρθηκε από τίποτε, γιατί παρέμενε πάντοτε εδραίος στην πίστη και την αγάπη του στον Χριστό, που μακαρίζει τους «καθαρούς τη καρδία» και τους υπόσχεται ότι θα δουν το πρόσωπο του Θεού.

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

"Η Επιστήμη θα εξαφανίσει τις Θρησκείες" (Πόσο λάθος κάνανε!)




  • «Μεγάλωσα πιστεύοντας ότι η θρησκευτική και η επιστημονική κοσμοθεωρία είναι ασύμβατες – με έβρισκε σύμφωνο η μεταφορά του Σοπενάουερ ότι η θρησκεία είναι μια πυγολαμπίδα που φαίνεται μόνο τη νύχτα. Παρεμπιπτόντως, ο Σοπενάουερ προέβλεψε ότι, μόλις το φως της επιστημονικής ανακάλυψης σκορπίσει το σκοτάδι της άγνοιας, οι θρησκείες θα εξαφανιστούν. Δεδομένης της πρόσφατης μεγάλης αναζωπύρωσης της θρησκευτικής πίστης στις ΗΠΑ εντυπωσιάζομαι από το πόσο έξω είχε πέσει στην πρόβλεψή του» (Ίρβιν Γιάλομ.Θρησκεία και Ψυχιατρική σελ. 10)

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, Πολιούχου Θεσσαλονίκης





Ο Ι. Ναός του Αγίου Δημητρίου χτίστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα (413), πάνω στον τόπο του μαρτυρίου του Αγίου, από τον έπαρχο του Ιλλυρικού Λεόντιο, ο οποίος θεραπεύτηκε από ανίατη ασθένεια. Στο χώρο αυτό βρισκόταν το «στάδιο» όπου γίνονταν μονομαχικοί αγώνες. Σ’ αυτό το στάδιο μονομάχησε ο πιστός μαθητής του Αγίου Δημητρίου, Νέστορας, και κατατρόπωσε τον Λυαίο. Ολόκληρο το ισόγειο συγκρότημα του αρχαίου λουτρού, όπου ήταν φυλακισμένος ο Άγιος, διατηρήθηκε και διασκευάσθηκε σε κρύπτη του ναού, η οποία έγινε για αιώνες και παραμένει κέντρο λατρείας.

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012

Τί είναι η Εκκλησία;



Για το τι είναι Εκκλησία μπορούν να γραφούν χιλιάδες βιβλία. Σ' ένα σύντομο ορισμό θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για έναν «Οργανισμό Θεανθρώπινο». Ξεκινά από την γή και καταλήγει στον Ουρανό για να διατηρηθεί αιώνια. Εκκλησία είναι «ο Χριστός παρατεινόμενους εις τους αιώνας».

Η πονεμένη μάνα που συγκλόνισε τον Πατριάρχη του Γένους




 Ακριτοχώρι, Γιώργος Φερδής
«Από την ψυχή μου αίμα στάζει… τον σκότωσαν και τον έριξαν στο ποτάμι… δώσ’ του μία ευχή, ακοινώνητος πήγε», ήταν τα λόγια της 80χρονης μάνας που με δάκρυα στα μάτια και λυγμούς, παρακάλεσε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, να διαβάσει ένα τρισάγιο για την αδικοχαμένη ψυχή του παιδιού της.
Οι όμορφες εικόνες της λίμνης Κερκίνης που μόλις είχε περιηγηθεί ο Πατριάρχης, χάθηκαν και βαθύτατα συγκινημένος έψαλε τρισάγιο για τον αδικοχαμένο 48χρονο, Γιώργο, δημοτικό κάποτε δασοφύλακα του Λιθοτόπου Κερκίνης, που το άψυχο σώμα του ανασύρθηκε πριν δύο χρόνια από όχθη του Στρυμόνα στο Χείμαρρο.

Ένας “πράσινος” Πατριάρχης στον παράδεισο των Πουλιών





Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Σιντική ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, καλεσμένος του Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου, βρέθηκε την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου σε ένα από τα σπουδαιότερα οικοσυστήματα της Ευρώπης, τη λίμνη της Κερκίνης. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισκέφτηκε τα δύο παραλίμνια χωριά, τον Λιθότοπο το μεσημέρι και την Κερκίνη το απόγευμα. Πέρα από την θερμή υποδοχή που του ετοίμασαν οι κάτοικοι των δύο χωριών, όπως άλλωστε και οι κάτοικοι των άλλων χωριών του νομού Σερρών, τα οποία ο κ. Βαρθολομαίος επισκέπτεται από το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου με αφορμή την εγκαινίαση του νέου καθολικού της Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου του Ακριτοχωρίου, έχει ιδιαίτερη σημασία η παρουσία του στη λίμνη της Κερκίνης.

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

Δεισιδαιμονίες και Προλήψεις και η στάση της Εκκλησίας




Ζούμε σε μία εποχή όπου η επιστήμη γνώρισε μίαν εκ­πληκτική πρόοδο. Ανακα­λύψεις και κατακτήσεις που πριν δύο-τρεις αιώνες φαίνονταν αδια­νόητες και κινούνταν στη σφαίρα της φαντασίας, έγιναν πραγματικότητα. Η ζωή των ανθρώπων άλλαξε σε ση­μαντικό βαθμό. Κι ενώ  περίμενε κανείς η πρόοδος αυτή να οδηγούσε στην απελευθέρωση του ανθρώπου από τις προλήψεις, δεισιδαιμονίες, θρησκοληψίες, πρωτογονισμούς του παρελθόντος, η κατάσταση δεν φαί­νεται να άλλαξε σημαντικά. Ο σύγ­χρονος άνθρωπος, καυχιέται για τις κατακτήσεις του, αλλά και παραμέ­νει δέσμιος των πρωτόγονων καταβο­λών του. Οι πρωτόγονες προλήψεις και δεισιδαιμονίες βασανίζουν και καταταλαιπωρούν τον άνθρωπο. Σε κάθε του βήμα διαβλέπει κινδύνους, ταλαιπωρίες, αποτυχίες, ασθένειες, θανάτους, με αποτέλεσμα να χάνει την ειρήνη του. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι νομίζει πως όλα αυτά είναι μέσα στο χώρο της πίστης! Έλε­γε κάποτε ένα σημαίνον πρόσωπο της Ελληνικής κοινωνίας, με διεθνή εμβέλεια: «Εγώ είμαι πολύ θρήσκος άνθρωπος. Να φανταστείτε ότι ποτέ δεν αρχίζω κάποια εργασία, ημέρα Τρίτη!» Η άγνοια και η σύγχυση είναι προφανής.

Πέρι αναξίων αρχόντων!




ΤOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ
Ερώτησις: Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι οι εξουσίες του κόσμου έχουν ταχθή από τον Θεό[2]. Πρέπει λοιπόν να δεχθούμε ότι κάθε άρχοντας ή βασιλεύς ή επίσκοπος προχειρίζεται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό;
Απόκρισις: Ο Θεός λέει στον Νόμο: «Θα σας δώσω άρχοντας σύμφωνα με τις καρδιές σας»[3].
Είναι λοιπόν φανερό ότι οι μεν άρχοντες και οι βασιλείς πού είναι άξιοι αυτής της τιμής προχειρίζονται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό. Οι άλλοι πάλι πού είναι ανάξιοι προχειρίζονται κατά παραχώρησιν ή και βούλησιν του Θεού σε ανάξιο λαό εξ αιτίας αυτής ακριβώς της αναξιότητός των. Και άκουσε σχετικά μερικές διηγήσεις.

Μετά τον εκκλησιασμό.




Ας αναχωρούμε, αδελφοί μου,από τη θεία Λειτουργία σαν λιοντάρια που βγάζουν φωτιά, έχοντας γίνει φοβεροί ακόμα και στο διάβολο. Γιατί το άγιο αίμα του Κυρίου που κοινωνούμε, ποτίζει την ψυχή μας και της δίνει μεγάλη δύναμη. Όταν το μεταλαβαίνουμε άξια, διώχνει τους δαίμονες μακριά και φέρνει κοντά μας τους αγγέλους και τον Κύριο των αγγέλων. Αυτό το αίμα είναι η σωτηρία των ψυχών μας, μ' αυτό λούζεται η ψυχή, μ' αυτό στολίζεται. Αυτό το αίμα κάνει το νου μας λαμπρότερο από τη φωτιά, αυτό κάνει την ψυχή μας λαμπρότερη από το χρυσάφι.

Φωτογραφίες που σόκαραν τον κόσμο

Μία κοπέλα κλαίει, μετά το καταστροφικό τσουνάμι το 2011 στην Ιαπωνία

Δημιούργησαν προσωπικότητες-σύμβολα, σόκαραν τον κόσμο, μετέφεραν τον απλό λαό στα πεδία των μαχών σε μια εποχή που δεν υπήρχαν ακόμη τηλεοπτικά συνεργεία στις επάλξεις και έδωσαν μηνύματα ανθρωπιάς –ή συχνά και το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση, στοιχειώσαν την ζωή των φωτογράφων που βρέθηκαν στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη ώρα και πάτησαν το κλικ. Τόσο πολύ, που κάποιοι από αυτούς οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία εξαιτίας των κάδρων που τράβηξαν. Δείτε τις δέκα φωτογραφίες που συγκλόνισαν τον πλανήτη και έγιναν θρύλοι.

Χτυπήθηκε με ρουκέτα η Μητρόπολη Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας στην Συρία(φώτο)





Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως 
Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας.

Tην περασμένη εβδομάδα χτυπήθηκε με ρουκέτα ο Ιστορικός Ιερός Ναός της Θεοτόκου στην παλαιά πόλη όπου το ιερό υπέστη σοβαρές υλικές ζημιές και την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου στόχος έγινε και το επισκοπείο της Μητροπόλεως στην παλαιά πόλη επίσης, το κτήριο είναι τουλάχιστον 400 ετών, ευτυχώς είχαμε μόνο υλικές ζημιές κανένας από τους Ιερείς δεν τραυματίστηκε.
Η εκκλησία μας εύχεται υπέρ της ειρήνης και του διαλόγου. Οι χριστιανοί δεν λαμβάνουν  μέρος στις  ένοπλες συγκρούσεις που γίνονται, αντιθέτως παίζουν και θα παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στη συμφιλίωση και στην ειρήνη και ταυτόχρονα προσφέρουν μεγάλη ανθρωπιστική βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη χωρίς καμία διάκριση σε όποια πλευρά και αν ανήκουν. 

Οι δίκες που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα!


Ο κόσμος μας θα ήταν τελείως διαφορετικός χωρίς το «αλατοπίπερο» των φημισμένων αυτών δικαστικών υποθέσεων…
Όταν η Ιστορία μπλέκεται με το δικαστικό δράμα, όταν τα μεγάλα γεγονότα του κόσμου σφραγίζονται από δίκες, τότε μιλάμε αναγκαστικά για τις μεγαλύτερες δικαστικές διαμάχες του πλανήτη.
Χωρίς άλλη αργοπορία λοιπόν, ας δούμε τα δικαστήρια που έβαλαν το βουλοκέρι σε μια σειρά κορυφαίων ιστορικών γεγονότων…

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012

Η αμφίεση των γυναικών μέσα στους ιερούς ναούς.




Η ενδυμασία μας στο ναό να είναι καλή από κάθε πλευρά. Να είναι κόσμια και όχι εξεζητημένη. Γιατί το κόσμιο είναι σεμνό, ενώ το εξεζητημένο είναι άσεμνο.
Αυτό ακριβώς μας παραγγέλλει και ο απόστολος Παύλος, όταν λέει: «Θέλω να προσεύχονται οι άνδρες σε κάθε τόπο, σηκώνοντας προς τον ουρανό χέρια όσια, χωρίς οργή και δισταγμό ολιγοπιστίας. Επίσης και οι γυναίκες να προσεύχονται με αμφίεση σεμνή, στολίζοντας τον εαυτό τους με σεμνότητα και σωφροσύνη, όχι με περίτεχνες κομμώσεις και χρυσά κοσμήματα ή μαργαριτάρια ή ενδύματα πολυτελή, αλλά με ό,τι ταιριάζει στις γυναίκες που λένε ότι σέβονται το Θεό, δηλαδή με καλά έργα» (Α' Τιμ. 2:8-10). Αν, λοιπόν, απαγορεύει στις γυναίκες εκείνα που είναι απόδειξη πλούτου, πολύ περισσότερο απαγορεύει όσα κινούν την περιέργεια, όπως τα φτιασίδια, το βάψιμο των ματιών, το κουνιστό βάδισμα, τα παράξενα ρούχα και τα παρόμοια.
Τί λες, γυναίκα; Έρχεσαι στο ναό να προσευχηθείς, και στολίζεσαι με χρυσαφικά και χτενίζεσαι επιτηδευμένα; Μήπως ήρθες για να χορέψεις; 

Γιατί δεν εκκλησιάζεσαι;




Στην εκκλησία συντηρείται η χαρά όσων χαίρονται. στην εκκλησία βρίσκεται η ευθυμία των πικραμένων, η ευφροσύνη των λυπημένων, η αναψυχή των βασανισμένων, η ανάπαυση των κουρασμένων. Γιατί ο Χριστός λέει: «Ελάτε σ' εμένα όλοι όσοι είστε κουρασμένοι και φορτωμένοι με προβλήματα, κι εγώ θα σας αναπαύσω» (Ματθ. 11:28). Τί πιο ποθητό απ' αυτή τη φωνή; Τί πιο γλυκό από τούτη την πρόσκληση; Σε συμπόσιο σε καλεί ο Κύριος, όταν σε προσκαλεί στην εκκλησία. σε ανάπαυση από τους κόπους σε παρακινεί. σε ανακούφιση από τις οδύνες σε μεταφέρει. Γιατί σε ξαλαφρώνει από το βάρος των αμαρτημάτων. Με την πνευματική απόλαυση θεραπεύει τη στενοχώρια και με τη χαρά τη λύπη.
Παρ' όλα αυτά, λίγοι είναι εκείνοι που έρχονται στην εκκλησία. Τί θλιβερό! Στους χορούς και στις διασκεδάσεις τρέχουμε πρόθυμα. Τις ανοησίες των τραγουδιστών τις ακούμε με ευχαρίστηση. Τις αισχρολογίες των ηθοποιών τις απολαμβάνουμε για ώρες, δίχως να βαριόμαστε. Και μόνο όταν μιλάει ο Θεός, χασμουριόμαστε, ξυνόμαστε και ζαλιζόμαστε. Μα και στα ιπποδρόμια, μολονότι δεν υπάρχει στέγη για να προστατεύει τους θεατές από τη βροχή, τρέχουν οι περισσότεροι σαν μανιακοί, ακόμα κι όταν βρέχει ραγδαία, ακόμα κι όταν ο άνεμος σηκώνει τα πάντα. Δεν λογαριάζουν ούτε την κακοκαιρία ούτε το κρύο ούτε την απόσταση. Τίποτα δεν τους κρατάει στα σπίτια τους. Όταν, όμως, πρόκειται να πάνε στην εκκλησία, τότε και το ψιλόβροχο τους γίνεται εμπόδιο. Κι αν τους ρωτήσεις, ποιος είναι ο Αμώς ή ο Οβδιού, πόσοι είναι οι προφήτες ή οι απόστολοι, δεν μπορούν ν' ανοίξουν το στόμα τους. Για τ' άλογα, όμως, τους τραγουδιστές και τους ηθοποιούς μπορούν να σε πληροφορήσουν με κάθε λεπτομέρεια. Είναι κατάσταση αυτή;

Γέροντας Παΐσιος: Πρέπει να έχουμε μνήμη θανάτου!



- Γέροντα, γιατί, ενώ ο θάνατος είναι το πιο σίγουρο γεγονός για τον άνθρωπο, εμείς τον ξεχνούμε;
- Ξέρεις, παλιά στα Κοινόβια υπήρχε ένας μοναχός που είχε ως διακονία να θυμίζει στους άλλους Πατέρες τον θάνατο. Περνούσε λοιπόν την ώρα της διακονίας από όλους τους αδελφούς και έλεγε στον καθέναν: «Αδελφέ, θα πεθάνουμε». Η ζωή είναι τυλιγμένη με την θνητή σάρκα.
Το μεγάλο αυτό μυστικό δεν είναι εύκολο να το καταλάβουν όσοι άνθρωποι είναι μόνο «σάρκες», γι’ αυτό δεν θέλουν να πεθάνουν, δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για θάνατο. Έτσι ο θάνατος γι’ αυτούς είναι διπλός θάνατος και διπλή στενοχώρια.
Ευτυχώς όμως ο Καλός Θεός οικονόμησε, ώστε να βοηθιούνται από μερικά πράγματα τουλάχιστον οι ηλικιωμένοι, που φυσιολογικά είναι πιο κοντά στον θάνατο. Ασπρίζουν τα μαλλιά, κόβεται το κουράγιο, οι δυνάμεις τους σιγά-σιγά τους εγκαταλείπουν, αρχίζουν να τρέχουν τα σάλια, οπότε ταπεινώνονται και αναγκάζονται να φιλοσοφούν πάνω στην
ματαιότητα αυτού του κόσμου. Και να θέλουν να κάνουν καμμιά αταξία, δεν μπορούν, γιατί όλα αυτά τους φρενάρουν. Ή ακούν ότι κάποιος στην ηλικία τους ή και νεώτερος πέθανε, και θυμούνται τον θάνατο. 

Πολυαρχιερατικό μνημόσυνο για τον Μητροπολίτη Βεροίας Καλλίνικο Δεληκάνη στην Αλεξάνδρεια.


Την Κυριακή 21 Οκτωβρίου τελέστηκε στον ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αλεξανδρείας πολυαρχιερατικό συλλείτουργο και στη συνέχεια μνημόσυνο για τον μακαριστό Μητροπολίτη από Βεροίας Κυζίκου κυρό Καλλίνικο Δεληκάνη.
Προεξήρχε ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μύρων κ. Χρυσόστομος και έλαβαν μέρος οι σεβασμιώτατοι Ναζαρέτ κ. Κυριακός, Κοζάνης κ. Παύλος, ο θεοφιλέστατος Επίσκοπος Πύργου κ. Ηλίας και ο σεβσμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων.

Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου:Περί γαστριμαργίας



"Κλίμαξ" 

ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ
Περί γαστριμαργίας
(Διά την ονομαστήν δέσποιναν, την πονηράν κοιλίαν)


1. Προκειμένου τώρα να ομιλήσωμε περί κοιλίας, απεφασίσαμε πάλι, όπως και σε όλα τα άλλα θέματα, να στρέψωμε την φιλοσοφία μας εναντίον μας. Διότι είναι αξιοθαύμαστο εάν απηλλάγη κανείς από αυτήν, πρίν κατοικήση τον τάφο.
2. Γαστριμαργία είναι η υποκριτική συμπεριφορά της κοιλίας, η οποία, ενώ είναι χορτασμένη, φωνάζει πώς είναι ενδεής και ενώ είναι παραφορτωμένη μέχρι διαρρήξεως, ανακράζει ότι πεινά. Γαστριμαργία είναι η δημιουργός των καρυκευμάτων, η πηγή των τέρψεων του λάρυγγος. Εσύ έκλεισες την φλέβα (των ηδονικών απαιτήσεών της), αλλά αυτή ξεπρόβαλε από άλλος μέρος. Την έφραξες και τούτη, αλλά καινούργια ανοίχθηκε. Γαστριμαργία είναι μια απάτη των οφθαλμών. Καθ΄ ήν στιγμήν κάποιος τρώγει το μέτριο σε ποσότητα φαγητό του, η γαστριμαργία τον κάνει να σκέπτεται, πώς να ήταν δυνατό να καταβροχθίση διά μιας τα σύμπαντα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...