Μόλις «επέγνωσαν Αυτόν…άφαντος εγένετο απ’ αυτών»

Όταν μετά τη σταύρωσι του Κυρίου διαρσκορπίστηκαν οι μαθηταί Του, όπως το είχε προείπει, δύο απ’ αυτούς πήραν τους δρόμους. Ήθελαν να φύγουν από τα Ιεροσόλυμα. Να απομακρυνθούν από τον τόπο των φρικτών γεγονότων. Να συζητήσουν. Να ανταλλάξουν γνώμες. Να τα δουν όλα από πιο μακριά, μήπως τα δουν καλύτερα. Μήπως σταλάξη μέσα τους παρηγοριά που θα φέρνη ελπίδα.

Και ενώ η πορεία συνεχίζεται, η συζήτησι προχωρεί. Μία στιγμή κάποιος άγνωστος πλησιάζει. Συμπορεύεται μαζί τους. Δεν θέλει να τους διακόψη, ούτε να τους κάμη διδασκαλία, αλλά να τους ακούση. Γι’ αυτό τους προκαλεί, προσποιούμενος άγνοια και ρωτώντας τους ευγενικά: Για ποιο θέμα μιλάτε και είστε σκυθρωποί;

Ο εσπερινός της Αγάπης στη Βέροια. (φωτό)

Την Κυριακή του Πάσχα το πρωί ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό της Αγάπης στο μητροπολιτικό ιερό ναό των αγίων πρωτοκορυφαίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου, κατά τον οποίο ακούστηκε το αναστάσιμο μήνυμα του Ευαγγελίου σε πολλές γλώσσες.

 Στον Εσπερινό της Αγάπης έλαβαν μέρος όλοι οι κληρικοί των ενοριών της αρχιερατικής περιφέρειας Βεροίας.  Η απόλυση του Εσπερινού έγινε έξω από το μητροπολιτικό μέγαρο και στη συνέχεια ο σεβασμιώτατος μοίρασε σε όλους το πασχαλινό αβγό. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο σεβασμιώτατος τέλεσε τον Εσπερινό της Αγάπης στην ιερά μονή Τιμίου Προδρόμου Ναούσης.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΑΣΧΑ

«Ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις τήν ἔγερσιν Χριστοῦ».

Ὁ χαρμόσυνος παιάνας τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ θά ἠχήσει σέ λίγο, ἀδελφοί μου, γιά νά μεταφέρει σέ ὅλους μας τό μήνυμα τῆς θείας ἐγέρσεως, γιά νά μεταφέρει τή «χαρά ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ».

Τό θεῖο δρᾶμα ὁλοκληρώνεται μέ τόν πιό πανηγυρικό τρόπο καί μαζί του ὁλοκληρώνεται καί τό μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Χριστός ἦρθε στόν κόσμο ὡς ἄνθρωπος γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο. Ἦρθε στόν κόσμο γιά νά τόν ἐλευθερώσει ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας καί νά τόν ἀποκαταστήσει ἐκεῖ ἀπό ὅπου ἐξέπεσε, ἀπό τήν ἀγάπη καί τήν κοινωνία μέ τόν Θεό. Ἦρθε «ζητῆσαι καί σῶσαι τό ἀπολωλός». Καί τό ἀναζήτησε παντοῦ. Μᾶς ἀναζήτησε παντοῦ ἀπό ἄπειρη ἀγάπη. Μᾶς ἀναζήτησε μέχρι καί τά ταμεῖα τοῦ Ἅδου, γιατί δέν ἤθελε νά ἀφήσει κανένα ἄνθρωπο ἀμέτοχο τῆς δωρεᾶς του, ἀμέτοχο τῆς λυτρώσεως πού Ἐκεῖνος μᾶς ἐξασφάλισε μέ τό δικό του Πάθος καί τόν δικό του Θάνατο. Στήν πτώση μας προσέφερε ὡς ἀντίδοτο τήν ἔγερσή του. Στόν θάνατό μας τή ζωή του. Στή θλίψη μας τήν εὐφροσύνη τῆς ἀναστάσεώς του.

Η "1η Ανάσταση" στο βυζαντινό παρεκκλήσιο του Χριστού στη Βέροια (φωτό)

Το Μ. Σάββατο το πρωί ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε, όπως κάθε χρόνο, στο βυζαντινό παρεκκλήσιο Αναστάσεως, στο κέντρο της πόλης, με τις περίφημες τοιχογραφίες του Καλλιέργη.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

 «Τί οὖν μοι ἀνταποδίδοτε; εἰς τί ἀμνημονεῖτε μου; ἀντί τῶν ἰαμάτων πληγάς μου ἐπιθέντες, ἀντί ζωῆς νεκροῦντες, κρεμῶντες ἐπί ξύλου;»

Ἀπό τό ὕψος τοῦ Σταυροῦ ἀπευθύνει καί σέ μᾶς, ἀδελφοί μου, ὁ Χριστός τά ἐρωτήματα πού ἀπηύθυνε κατά τόν ἱερό ὑμνογράφο καί πρός τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς του. Καί δέν τά ἀπευθύνει ἐπειδή περιμένει τήν ἀπάντησή μας. Δέν τά ἀπευθύνει ἐπειδή περιμένει νά δικαιωθεῖ ἀπό τή θέση τήν ὁποία θά λάβουμε. Δέν τά ἀπευθύνει προκειμένου νά μᾶς ἀποδείξει ὅτι ἡ συμπεριφορά μας εἶναι ἄδικη ἀπέναντί του. Ὁ Χριστός δέν παραπονεῖται γιά τήν ἄδικη συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων. Δέν παραπονεῖται γιατί δοκιμάζει τό ὀδυνηρό μαρτύριο τοῦ Σταυροῦ πού τό κάνει ὀδυνηρότερο ἡ ἀγνωμοσύνη τῶν εὐεργετηθέντων. Ἦλθε στόν κόσμο ἀπό ἀγάπη γιά τόν πεπτωκότα ἄνθρωπο. Ἦλθε στόν κόσμο γιά νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία, προσφέροντας μέ τό τίμιο αἷμα του λύτρον ἀντί πολλῶν καί σχίζοντας ἐπί τοῦ Σταυροῦ τό χειρόγραφο τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ἦλθε στόν κόσμο γιά νά σταυρωθεῖ, γιά νά κατέλθει στόν Ἅδη καί νά ἀναστηθεῖ, γιατί αὐτό ἦταν τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ Πατρός γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Γι᾽ αὐτό καί τά ἐρωτήματα πού ἀπευθύνει δέν ἐκφράζουν τό παράπονό του γιά τήν ἄδικη θυσία πού ὑπομένει, γιατί ἡ θυσία του εἶναι μέρος τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας. Τά διατυπώνει ὅμως γιατί θέλει νά τά ἀπευθύνει σέ ὅλους ἐμᾶς πού ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Σταυρώσεώς του καί μέχρι συντελείας τοῦ αἰῶνος θά στεκόμαστε ἐνώπιον τοῦ Σταυροῦ τῆς θυσίας του.

Εσπερινός της Αποκαθήλωσης στην Αλεξάνδρεια. (ΦΩΤΟ)

Την Μεγ. Παρασκευή το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία των Ωρών και στον Εσπερινό της Αποκαθηλώσεως στον ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αλεξανδρείας.

Η ακολουθία των Παθών στον μητροπολιτικό ναό Ναούσης (φωτό)

Το βράδυ της Μ. Πέμπτης ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην ακολουθία των Παθών στον μητροπολιτικό ιερό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης.

Η επιστήμη μπροστά στην Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού.

 ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Γ. ΜΑΚΡΗ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Α.Π.Θ.

 Διάλεξη που δόθηκε εντός τού Πανεπιστημιακού χώρου (Απρίλιος 1978).

Αγαπητοί μου φίλοι,

Είναι πραγματικά ένα μεγάλο προνόμιο το ότι δίνεται η ευκαιρία να συναντηθούμε σ’ ένα αμφιθέατρο Πανεπιστημιακό, όχι μ’ εκείνο το στεγνό και στενό, αν και απαραίτητο περιεχόμενο τής μεταδόσεως ορισμένων επιστημονικών γνώσεων, αλλά σ’ εκείνη την ατμόσφαιρα και το επίπεδο τής στενής και χωρίς περιορισμούς, ως προς το βάθος και το πλάτος τής γνωριμίας, σε επίπεδο που έχει σχέση με την ψυχική ζωή τόσον των ταγμένων για να σας διδάσκουν μερικές γνώσεις όσον και των φοιτητών που έρχονται εδώ για να αποκτήσουν, για να οικοδομήσουν τον ψυχικό τους κόσμο και γι’ αυτό πρέπει να δώσω και στην ανώνυμη αυτή ομάδα των συναδέλφων σας, που σκέφθηκαν να πάρουν αυτήν την πρωτοβουλία, όσο και σ’ όλους εσάς που είχατε την καλοσύνη να έλθετε απόψε, να δώσω την έκφραση τής μεγάλης μου ευχαριστίας που σκέφθηκαν και μένα και με κάλεσαν εδώ για να σας μιλήσω.

Θα πρέπει να σας πω ότι, ό,τι θα ακούσετε από εδώ και εμπρός δεν είναι τίποτε άλλο από προσωπικά μου βιώματα. δεν είναι τίποτε άλλο από εκείνα που σε ώρες, είτε που απέχουν πολύ από το σήμερα, είτε και πρόσφατες παίδεψαν την ψυχή μου, πράγματα που αποτελούν το τέρμα πορείας πνευματικής, πράγματα που μπορώ να βεβαιώσω γι’ αυτά με την σφραγίδα τής απολύτου εσωτερικής πληροφορίας, με την σφραγίδα ότι επιβεβαιώνονται από την βίωση και απ’ την παρατήρηση αρκετών δεκαετιών από τον καιρό που επέστρεψα στον Κύριόν μας Ιησούν Χριστόν. Και νομίζω ότι είναι επίκαιρη η εκλογή τού θέματος που έχει σχέση με την Σταύρωση και την Ανάσταση τού Χριστού μας, όχι μονάχα γιατί ευρισκόμαστε στην εποχή εκείνη που έχει τάξει η Εκκλησία μας για τις ψυχές όλων των Χριστιανών να στρέφονται και να προετοιμάζονται και να συμμετέχουν στα Πάθη τού Χριστού μας, αλλά και γιατί ακριβώς η Σταύρωση και η Ανάσταση είναι το επίκεντρο, είναι ο πυρήνας τής καταφάσεως τού Χριστιανισμού και τού αντιλόγου εις τον Χριστιανισμό.

Η πανήγυρις του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου (φωτό)

Με λαμπρότητα τελέστηκε κατά το διήμερο της Μ. Δευτέρας και Μ. Τρίτης (24-25 Μαρτίου με το π. ημ.) η κυρία πανήγυρις της Ι. Μ.Μ. Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.
 Των ιερών ακολουθιών προέστη ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους κ. Γεώργιος, ενώ έλαβαν μέρος και οι σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Βεροίας κ. Παντελεήμων και Μπορίσπολ κ. Αντώνιος (Εκκλησία της Ουκρανίας). Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες μεγάλος αριθμός προσκυνητών μετείχε της ιεράς αγρυπνίας, ενώ η καθιερωμένη λιτανεία ματαιώθηκε λόγω της δυνατής βροχής.

Η Αγία Κασσιανή...και το τροπάριό της! Ιδού η αληθινή ιστορία της...

"Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σήν αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.
Οίμοι! λέγουσα, οτι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος ερως της αμαρτίας.
Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει.
Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν κρότον τοις ώσιν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.

Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σήν δούλην παρίδης, Ο αμέτρητον έχων το έλεος".

Από το θάνατο στη ζωή.

Το χριστιανικό Ευαγγέλιο, ότι δηλ. ο Χριστός «θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος», απευθύνεται στον καθένα μας και σε κάθε εποχή. Τίποτε δεν είναι περισσότερο σημαντικό, από αυτήν τη διακήρυξη. Θα ήθελα να επισημάνω, ωστόσο, ότι και τίποτε δεν είναι περισσότερο δύσκολο σήμερα, καθώς ο τρόπος που κατανοούμε τη σχέση ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο έχει θεμελιωδώς μεταβληθεί κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα, μ’ έναν τρόπο πράγματι ριζικό, μετατοπίζοντας την όλη συζήτηση σ’ ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο, τουλάχιστον όσον αφορά στη Δύση, και ιδιαίτερα στην ολοένα και περισσότερο εκπολιτισμένη Δύση.

Αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι το εξής: πολύ λίγοι άνθρωποι σήμερα (στη Δύση) βλέπουν στην πραγματικότητα το θάνατο. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν, και βλέπουμε τη σορό τους. Αλλά σε σύγκριση με την κατάσταση που επικρατούσε τον προηγούμενο αιώνα, υπάρχει μια αξιοσημείωτη διαφορά. Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι περισσότεροι άνθρωποι θα είχαν βιώσει την εμπειρία του θανάτου ενός ή περισσοτέρων συγγενικών προσώπων τους, πριν την ενηλικίωση, όπως επίσης και την εμπειρία του θανάτου του ενός ή και των δυο γονέων πριν φτάσουν στην ώριμη ηλικία (ενώ σήμερα οι γονείς μας ζούν πολύ περισσότερο από το προσδόκιμο των προηγούμενων ετών). Οι κοιμηθέντες αδελφοί, γονείς και γείτονες θα παρέμεναν στο σαλόνι του σπιτιού, ενώ οι φίλοι και γείτονες θα τους θρηνούσαν, θα έπλεναν το σώμα τους και θα τους προετοίμαζαν για την κηδεία, μέχρι να μεταφερθούν από το σπίτι στην εκκλησία, όπου θα τους εμπιστεύονταν στα χέρια του Θεού και στη συνέχεια θα ενταφιάζονταν.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΕΙ.

γράφει ο αρχιμ. Θεόφιλος Λεμοντζής 

  
   Η Εκκλησία ως «ιατρείο ψυχής» μπορεί να προσεγγίσει και να θεραπεύσει τους πλανεμένους αδελφούς. Ο π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, ο μακαριστός αυτός υπερασπιστής της πίστεως, διέκρινε ότι πολ­λές φορές η επέμβαση του εκκλησιαστικού και οικείου περιβάλλοντος των θυμάτων αποτελεί συνισταμένη πανικού, απόρριψης, αποκλεισμού, λανθασμένης διάγνωσης και το βασικότερο, παντελούς άγνοιας του σεναρίου και της σκηνοθεσίας που μεθοδεύουν οι αιρέσεις με σκοπό να δελεάσουν και να εξασφαλίσει οπαδούς[4].

Η εκ των προτέρων κατ’ αρχάς αποδοχή του άλλου ως έχει, δηλαδή με τα ελαττώματά του, τις αδυναμίες του, την τυχόν εξωτερική του εμφάνιση κ.λ.π. είναι ένα σωστός τρόπος προσέγγισής του. Αγάπη, προς το απολωλός ή τον αδιάφορο θα πρέπει να εκδηλώνεται χωρίς υστεροβουλία. Αυτό που χρειάζεται είναι η περίθαλψη και η απεριόρι­στη αγάπη και κατανόηση. Πολύ σωστά η Εκκλησία μας έχει χαρακτηρισθεί ως ένα μεγάλο Νοσοκομείο όπου όλοι όσο βαριά άρρωστοι και εάν είναι μπορούν ν’ αποθεραπευτούν. Η Εκκλησία οικοδομείται με τη μετάδοση της άκτιστης και θεοποιού Χάριτος[5].

Δεν θέλω να γίνω καλά, θέλω να σωθώ!

Έμαθε εδώ και λίγο καιρό ότι έχει καρκίνο.

Οι γιατροί είπαν ότι είναι πολύ επιθετικός, μεταστατικός... «λίγες οι μέρες του».

Πήγε στο μοναστήρι που συνήθιζε να πηγαίνει κάποιες Κυριακές να εκκλησιαστεί.

Η γερόντισσα τον είδε να πλησιάζει κρατώντας ένα μικρό κομποσχοίνι στο χέρι του. Το βήμα του αργό. Το βλέμμα του να περιεργάζεται την ομορφιά της μονής.

Το κάλλος της Παναγίας.

Ἡ Παναγία εἶναι τὸ πνευματικὸ στόλισμα τῆς ὀρθοδοξίας. Γιὰ μᾶς τοὺς Ἕλληνες εἶναι ἡ πονεμένη μητέρα, ἡ παρηγορήτρια κ᾿ ἡ προστάτρια, ποὺ μᾶς παραστέκεται σὲ κάθε περίσταση. Σὲ κάθε μέρος τῆς Ἑλλάδας εἶναι χτισμένες ἀμέτρητες ἐκκλησιὲς καὶ μοναστήρια, παλάτια αὐτηνῆς τῆς ταπεινῆς βασίλισσας, κι᾿ ἕνα σωρὸ ρημοκλήσια, μέσα στὰ βουνά, στοὺς κάμπους καὶ στὰ νησιά, μοσκοβολημένα ἀπὸ τὴν παρθενικὴ καὶ πνευματικὴ εὐωδία της. Μέσα στὸ καθένα ἀπ᾿ αὐτὰ βρίσκεται τὸ παληὸ καὶ σεβάσμιο εἰκόνισμά της μὲ τὸ μελαχροινὸ καὶ χρυσοκέρινο πρόσωπό της, ποὺ τὸ βρέχουνε ὁλοένα τὰ δάκρυα τοῦ βασανισμένου λαοῦ μας, γιατὶ δὲν ἔχουμε ἄλλη νὰ μᾶς βοηθήσει, παρεκτὸς ἀπὸ τὴν Παναγία, «ἄλλην γὰρ οὐκ ἔχομεν ἁμαρτωλοὶ πρὸς Θεὸν ἐν κινδύνοις καὶ θλίψεσιν ἀεὶ μεσιτείαν, οἱ κατακαμπτόμενοι ὑπὸ πταισμάτων πολλῶν».

Τὸ κάλλος τῆς Παναγίας δὲν εἶναι κάλλος σαρκικό, ἀλλὰ πνευματικό, γιατὶ ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ὁ πόνος κ᾿ ἡ ἁγιότητα, ὑπάρχει μονάχα κάλλος πνευματικό. Τὸ σαρκικὸ κάλλος φέρνει τὴ σαρκικὴ ἔξαψη, ἐνῶ τὸ πνευματικὸ κάλλος φέρνει κατάνυξη, σεβασμὸ κι᾿ ἁγνὴ ἀγάπη. Αὐτὸ τὸ κάλλος ἔχει ἡ Παναγία.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: Ασυγχώρητη αμαρτία το να μην συγχωρείς τον αδελφό σου!

Αν σου πω, νήστεψε πολλές φορές μου προβάλλεις ως δικαιολογία την ασθένεια του σώματος.

- Αν σου πω, δώσε στους φτωχούς μου λες ότι είσαι φτωχός και έχεις να αναθρέψεις παιδιά.

- Αν σου πω να έρχεσαι τακτικά στις Συνάξεις της Εκκλησίας, μου λες, έχω διάφορες μέριμνες.

- Αν σου πω, πρόσεχε αυτά που λέγονται στην Εκκλησία και κατανόησε το βάθος των λόγων του Θεού, μου προβάλλεις ως δικαιολογία την έλλειψη μορφώσεως.

- Αν σου πω, φρόντισε να βοηθήσεις ψυχικά τον αδελφό σου, μου λες ότι δεν υπακούει όταν τον συμβουλεύω, αφού πολλές φορές του μίλησα και περιφρόνησε τα λόγια μου.

Βέβαια, δεν ευσταθούν οι προφάσεις αυτές και όλα αυτά είναι χλιαρά λόγια, αλλά, παρά ταύτα, μπορείς να προφασίζεσαι…

«Γυναίκες της Πίστης και του Αγώνα» εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας με την ευκαιρία της Εθνικής εορτής (φωτο)

Την Δευτέρα 23 Μαρτίου η Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας διοργάνωσε στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο στη Βέροια εκδήλωση με την ευκαιρία της εθνικής μας εορτής.
 Τίτλος της εκδήλωσης ήταν «Οι γυναίκες της πίστης και του αγώνα». Τα κείμενα συνέγραψε ο αρχιμ. Παλαμάς Κυριλλίδης, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Καλλίπετρας. Συμμετείχε η Δίφωνη Χορωδία Μελίκης .

Η πανήγυρις του Ευαγγελισμού στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας. (φωτό και βίντεο)

Εορτάστηκε κατά το διήμερο 24 και 25 Μαρτίου η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Το εσπέρας της εορτής ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα ιερό ναό Ευαγγελιστρίας στη Νάουσα.

Την ημέρα της εορτής ο σέβαμιώτατος λειτούργησε στον ιερό ναό αγίου Αντωνίου Βεροίας και στη συτνέχεια τέλεσε την Δοξολογία για την Εθνική Εορτή με τη συμμετοχή των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών. Ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως και αμέσως μετά η καθιερωμένη στρατιωτική παρέλαση στην οδό Μητροπόλεως. Η αντίστοιχη μαθητική παρέλαση ματαιώθηκε λόγω των κακών καιρικών συνθηκών.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

«Ὦ μυστήριον! ὁ τρόπος τῆς κενώσεως ἄγνωστος, ὁ τρόπος τῆς συλλή­ψεως ἄφρα­στος, Ἄγγελος λειτουργεῖ τῷ θαύματι, παρθενική γαστήρ τόν Υἱόν ὑποδέχεται».

Μυστήριο κεκρυμμένο καί ἀκατανόητο στήν ἀνθρώπινη λογική ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας. Καί τό μυστήριο αὐτό εἶναι ἡ ἀπαρχή τοῦ θαύ­ματος πού θά ζήσει, ἡ ἀπαρχή τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καί ἡ ἀρχή τῆς ἐπανενώσεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό. Γι᾽ αὐτό καί δικαιο­λο­γημένα θαυμάζει ὁ ἱερός ὑμνογράφος: «Ὦ μυστήριον! ὁ τρόπος τῆς κενώ­σεως ἄγνωστος, ὁ τρόπος τῆς συλλήψεως ἄφραστος».

Αρκεί να πιστεύεις στον Χριστό για να είσαι καλός χριστιανός;

Ἐρ.: Ἂν κανεὶς πιστεύει στὸν Χριστό, διαβάζει τὸ Εὐαγγέλιο, ἀλλὰ δὲν θέλει νὰ ἀνήκει στὴν Ἐκκλησία, δὲν εἶναι καλὸς χριστιανός;

Ἱερεμίας Φούντας (Μητροπολίτης Γόρτυνος καὶ Μεγαλουπόλεως): Ὄχι! Χριστιανισμὸς δὲν σημαίνει νὰ πιστεύουμε θεωρητικὰ μερικὰ πράγματα, ἀλλὰ νὰ ζοῦμε μέσα στὴν Ἐκκλησία. Παραθέτουμε ὅσα πολὺ ὡραῖα γράφει σχετικὰ ὁ Φλορόφσκυ: «Ὁ Χριστιανισμὸς ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρχεν ὡς συγκεκροτημένη πραγματικότης, ὡς κοινότης. Τὸ νὰ εἶναι κανεὶς Χριστιανὸς ἐσήμαινεν ἀκριβῶς τὸ νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν κοινότητα. Κανεὶς δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἶναι Χριστιανὸς ἀπὸ μόνος του, ὡς ἀπομονωμένον ἄτομον, ἀλλὰ μόνον μαζὶ μὲ τοὺς "ἀδελφούς", εἰς συνάφειαν μὲ αὐτούς. Unus Christianus - nullus Chtistianus. Ἡ προσωπικὴ πεποίθηση ἤ ἀκόμη ἕνας κανὼν ζωῆς δὲν καθιστοῦν τὸ ἄτομον Χριστιανόν. Ἡ χριστιανικὴ ὕπαρξις προϋποθέτει ἐν-σωμάτωσιν, συμμετοχὴν εἰς τὴν κοινότητα.

Παρουσίαση του τόμου με θεομητορικές ομιλίες «Ω Πανύμνητε Μήτερ» στη Νάουσα (φωτό)

Την Κυριακή 22 Μαρτίου το πρωί, μετά τη θεία λειτουργία, πραγματοποιήθηκε στον ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ναούσης η παρουσίαση του τόμου του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας κ. Παντελεήμονος «Ω Πανύμνητε Μήτερ», ο οποίος περιέχει το σύνολο ομιλιών, άρθρων, κηρυγμάτων του σεβασμιωτάτου σχετικών με την Παναγία.
Την παρουσίαση έκαναν ο καθηγητής και ιστορικός κ. Εμμανουήλ Βαλσαμίδης και η καθηγήτρια Νευρολογίας ΑΠΘ κ. Βασιλική Κώστα. Την εκδήλωση πλαισίωσε καλλιτεχνικά η Χορωδία ιεροψαλτών της Ιεράς Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Γεωργίου Ορδουλίδη. Στο τέλος της εκδήλωσης χαιρετισμό απηύθυνε ο συγγραφέας του τόμου καθώς και ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σεβαστείας κ. Δημήτριος που παρέστη στην εκδήλωση. Την εκδήλωση παρουσίασε ο αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος, Γραμματεύς της Ιεράς Μητροπόλεως.