Ο πόνος και ο πειρασμός ως πρόκληση και ευλογία

«Εν υπομονή πολλή...» (Β' Κορινθ. 6, 4)

Προκειμένου να προσεγγίσει κανείς την έννοια και το βάθος της αρετής της υπομονής, περνάει υποχρεωτικά -σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν έως τώρα- από το δίαυλο των εννοιών, «πειρασμοί» και «θλίψεις». Γιατί οι πειρασμοί και οι θλίψεις είναι το στημόνι εκείνο, πάνω στο οποίο καλείται ο πιστός να εργασθεί και να προσθέσει, «εν υπομονή πολλή», το δικό του υφάδι, ώστε να αξιωθεί τελικά να φθάσει στην πνευματική του ολοκλήρωση και να εκπληρώσει την αποστολή και την κλήση του «άγιοι γίνεσθαι, ότι εγώ άγιος ειμί» (Α' Πέτρ. 1, 16). Υπ' αυτή την έννοια, οι πειρασμοί και τα ποικίλα βάσανα, αν και ανεπιθύμητα από τον μεταπτωτικό άνθρωπο, είναι η βασική προϋπόθεση της πνευματικής καρποφορίας του.

Η υπομονή σε περιοδους "Άρσης της Χάριτος"

Η υπομονή είναι περιεκτική αρετή και δεν υπόκειται σε προϋποθέσεις και όρια, γιατί είναι «ήθος θεοειδές», «σταυρότυπος στάση ζωής»

«Υπομονή, τέλειον έργον εχέτω» (Ιακ. 1, 4).

Η αρετή της υπομονής δεν έχει περιορισμένα χρο­νικά όρια ούτε νοείται ως επί μέρους αρετή που, ανάλογα με τις περιπτώσεις και τις περιστάσεις, λειτουργείται ή όχι. Για να θεωρηθεί, λέγουν οι άγιοι Πατέρες, ότι κάποιος κοσμείται με την αρετή της υπομονής, θα πρέπει αυτός να τη λειτουρ­γεί αδιάπτωτα και αδιάλειπτα. Υπομονή δηλαδή απαιτείται σε όλες τις περιστάσεις και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και μάλιστα κατά τις πε­ριόδους της «άρσης της Χάριτος».
Γιατί, πέρα από τις θλίψεις και τα βάσανα που βαρύνουν την υλική υπόσταση του ανθρώπου, υπάρχει η βαθμίδα των θλίψεων εκείνων που προέρχονται, όχι από τις εφήμερες απώλειες που αφορούν στα πράγματα και στις καταστάσεις της επίγειας ζωής, αλλά από τη θλίψη που γεννιέται στην ψυχή κατά την περίοδο «της άρσης της Χάριτος».

Η Υπομονή (αποφθέγματα)

• Αδύνατο να ξεφλουδίσεις ένα άγουρο αμύγδαλο: άσε το να ωριμάσει και μ' ένα φύσημα, το φλούδι έφυγε! Ραμακρίσνα Σρι
• Από την σταγόνα που πέφτει συνεχώς, τρυπιέται και ο βράχος Βίων
• Για τις μεγάλες λύπες της ζωής μας χρειάζεται θάρρος, για τις μικρές υπομονή Ουγκώ Βίκτωρ
• Δεν έχει βρεθεί φιλόσοφος με καρτερία να αντέξει τον πονόδοντο, ίσαμε τώρα Σαίξπηρ
• Δεν υπάρχουν τιμές απρόσιτες για τον άνθρωπο, ο οποίος οπλίζεται με υπομονή Ηρόδοτος
• Εάν γνώριζες τα δεινά, τα οποία υποφέρουν οι άλλοι, θα υπέμενες πρόθυμα εκείνα τα οποία υφίστασαι εσύ Φιλήμων
• Εάν η γνώση είναι δύναμη, η υπομονή είναι δυνατή Χολλ Ρ.
• Εκείνος που έχει την υπομονή είναι ικανός να δημιουργεί μετάξι από φύλλα και μέλι από τα πέταλα των ρόδων Ναβοή Α.
• Εκείνος που μπορεί να υπομείνει τα πάντα, μπορεί να κατορθώσει και τα πάντα Ρίχτερ
• Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών [Λουκ. κα’19] Λουκ.κα'19

Ένας διάλογος: Γέροντα (π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος) και άθεου κουμουνιστή

π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

 

Ένα πρωινό συζητά ο Γέροντας με δυο-τρεις επισκέπτες στο σπίτι του. Ο ένας είναι ιδεολόγος κομμουνιστής. Σε μια στιγμή έρχεται κάποιος απ' έξω και τους πληροφορεί ότι η Αθήνα έχει γεμίσει από φωτογραφίες του Μαο Τσε Τουγκ με την επιγραφή: «Δόξα στον μεγάλο Μάο». Ήταν η ημέρα κατά την οποία είχε πεθάνει ο Κινέζος δικτάτορας.

Γέροντας: Έτσι είναι, παιδάκι μου. Δεν υπάρχουν άθεοι. Ειδωλολάτρες υπάρχουν, οι οποίοι βγάζουν τον Χριστό από τον θρόνό Του και στη θέσι Του τοποθετούν τα είδωλά τους. Εμείς λέμε: «Δόξα τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι». Αυτοί λένε: «Δόξα στον μεγάλο Μάο». Διαλέγεις και παίρνεις.

Κομμουνιστής: Και σεις, παππούλη, το παίρνετε το ναρκωτικό σας. Μόνο που εσείς το λέτε Χριστό, ο άλλος το λέει Αλλάχ, ο τρίτος Βούδα, κ.ο.κ.

Όσο έχουμε χρόνο...ας επενδύσουμε σωστά!

Ο χρόνος περνά αδυσώπητος. Τα χρόνια, οι μήνες, οι ημέρες, οι στιγμές σχεδόν ταυτίζονται όταν τις κοιτούμε μέσα από το πρίσμα του παρόντος και όμως ενώ η φθορά μας αγγίζει ακόμα περισσότερο, ενώ τα χρόνια της ζωής μας αυξάνονται και τα χρόνια που μας απομένουν μειώνονται…η αιωνιότητα στέκει εκεί και μας γνέφει. Μας καλεί να την βιώσουμε δια του Μυστηριακού τρόπου που μας προσφέρει η Εκκλησία.

Ο χρόνος και ο χώρος δεν θα καταργηθούν ποτέ, ακόμα και μετά τα έσχατα αλλά θα μεταμορφωθούν, θα βιώνουμε τον Χωροχρόνο διαφορετικά από ότι τον βιώνουμε τώρα διότι ακόμα και ο χρόνος είναι ένα δημιούργημα του Θεού το οποίο και αυτό θα μεταμορφωθεί – θα αγιαστεί μέσα από την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος.

Ως Αδάμ και ως άσωτος …

Δυστυχώς ασχολούμαστε πολύ με τις αμαρτίες, και με τις δικές μας και με αυτές των άλλων, και ακόμα χειρότερα, το ίδιο κάνουμε και σαν πνευματικοί…
Γράφω για αυτό το πολύ σοβαρό θέμα, γιατί μέσα στην Σαρακοστή προτείνουμε στους αδελφούς μας να εξομολογηθούν. Δηλαδή;
Σε ένα μήνυμα που δέχτηκα, το παιδί που το έστειλε γράφει: "ξέρω πως αυτό που θέλω να πω δεν το δέχεται η Εκκλησία".
Πόνεσα πολύ. Ένα παιδί ξέρει ότι δεν το δέχεται η Εκκλησία. Μα είναι δυνατόν;  Απάντησα: «Μπορεί, παιδί μου, η μάννα να μην δέχεται το παιδί της; Έλα και θα τα βρούμε.» Και περιμένω.

Ας πάρουμε το μπλεγμένο κουβάρι από την αρχή.

Η αγάπη του Γέροντα

Ένας υποτακτικός επολεμείτο από λογισμούς πορνείας. Ο γέροντάς του προσπάθησε να τον παρηγορήση λέγοντας:

-Παιδί μου, κάνε υπομονή. Ο πόλεμος αυτός προέρχεται από τον εχθρό μας το διάβολο. Θα περάσει με προσευχή και νηστεία.

-Δεν μπορώ άλλο αββά να υποφέρω τον πόλεμο, απαντά ο υποτακτικός. Γι’ αυτό θα εκπληρώσω την επιθυμία μου.

Βλέποντας ο γέροντας τον υποτακτικό τους να μην υποχωρή, προσποιείται ότι πολεμείται κι ο ίδιος από λογισμούς πορνείας. Και λέει στον υποτακτικό:

- Και εγώ παιδί μου πολεμούμαι από τέτοιους λογισμούς. Ας πάμε λοιπόν μαζί να εκπληρώσουμε την επιθυμία μας, και κατόπιν ξαναγυρίζουμε στο κελλί μας!

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας στη Νάουσα. Επέτειος 190 χρόνων από την έναρξη του αγώνα για την Ελευθερία στη Μακεδονία(ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ-ΒΙΝΤΕΟ)

Με λαμπρότητα και επισημότητα εορτάστηκε όπως κάθε χρόνο η Κυριακή της Ορθοδοξίας στον ιερό ναό αγίου Δημητρίου Ναούσης, ενώ φέτος συμπληρώθηκαν 190 χρόνια από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα μέσα στον ίδιο αυτό ιερό ναό.

Μία όμορφη ημέρα-Κυριακή της Ορθοδοξίας!

Σήμερα είναι μία όμορφη ημέρα... Μία ημέρα χαράς και ευφροσύνης. Μία ημέρα κατα την οποία νίκησε η Ορθοδοξία, νίκησε η Αλήθεια, νίκησε το Φως.
Σήμερα η Εκκλησία μας χαίρεται διότι αποτίναξε από πάνω της κάθε αιρετική δοξασία που προσπαθούσε να διαστρέψει την Ορθή Πίστη.

Η Α΄στάση των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο στον ιερό ναό Παναγίας Ναούσης (Βίντεο)

δείτε το παρακάτω βίντεο...

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΙΟΡΔΑΝΙΤΗΣ (βίντεο για μικρούς και μεγάλους)

δείτε το παρακάτω βίντεο...

Για να εξοντώσεις ένα έθνος...

"Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...

Μετά την εξομολόγηση...

- Γέροντα, μετά την εξομολόγηση δικαιολογείται να νιώθης βάρος;
- Γιατί να νιώθης βάρος; Με μια σωστή εξομολόγηση σβήνουν όλα τα παλιά. Ανοίγονται νέα δεφτέρια. Έρχεται η Χάρις του Θεού και αλλάζει τελείως ο άνθρωπος. Χάνονται η ταραχή, η αγριάδα, το άγχος και έρχονται η γαλήνη, η ηρεμία. Τόσο αισθητό είναι αυτό ακόμη και εξωτερικά, που λέω σε μερικούς να φωτογραφηθούν πριν από την εξομολόγηση και μετά την εξομολόγηση, για να διαπιστώσουν και οι ίδιοι την καλή αλλοίωση, γιατί στο πρόσωπο ζωγραφίζεται η εσωτερική πνευματική κατάσταση. Τα μυστήρια της Εκκλησίας κάνουν θαύματα. Όσο πλησιάζει κανείς στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, θεώνεται, και επόμενο είναι να ακτινοβολή και να προδίδεται από την θεία Χάρη.

Περι Σωφροσύνης (Αποφθέγματα)

·  Είναι καλό να γίνεται κανείς σώφρων εν τη θλίψει 

Αισχύλος

·  Η παιδεία είναι στα παιδιά σωφροσύνη, στους φτωχούς πλούτος και στους πλουσίους στολίδι 

Διογένης

·  Η σωφροσύνη διαφυλάσσει την αρετή 

Μένανδρος

·  Η σωφροσύνη είναι η μεταξένια κλωστή που διαπερνάει το μαργαριταρένιο περιδέραιο όλων των αρετών

 Επίσκοπος Χολ

·  Η σωφροσύνη -η αδιαφορία για τα ασήμαντα και ο συνετός ζήλος για τα σπουδαία- πηγάζει μόνο απ' την αληθινή γνώση, η οποία στηρίζεται στην αυτογνωσία

 Πλάτωνας

Λυκόσχημος Αμνός - Αρτέμης (ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

Τό τραγούδι αὐτό, γιά τόν λυκόσχημο ἀμνό!
Ὁ κόσμος, σίγουρο πώς δέν τόν βλέπει,
κι ὅμως, δόξα καί τιμή τοῦ πρέπει!

Λυκόσχημος ἀμνός, πράκτωρ τοῦ φωτός,
ἐντός τοῦ κόσμου καί συγχρόνως ἐκτός,
στήν περιοχή τῆς βοώσας σιωπῆς,
ὁ ἀφανής, ἐργάτης τῆς ἀρετῆς.
Ἡ πνευματική ἀναφορά, μές στή φθορά,
ἡ εὐωδία τοῦ μύρου, στή δυσώδη ἀποφορά.
Φορᾶ τοῦ λύκου τή δορά· αὐτή εἰν' ἡ στολή του!
προσηλωμένος σταθερά στήν ἀποστολή του!
Σέ στάσιμη κίνηση κι ἀεικίνητη στάση.
Πίσ' ἀπ' τίς ἐχθρικές γραμμές καλεῖται νά δράσει.
Ἐθελοντής στόν πόλεμο κατά τοῦ matrix,
ἀπ' ὅταν πρωτοσήμανε χρυσόφωνη σάλπιγξ!

Στο μέτρο που θα μετα-νοήσουμε, σε αυτό το μέτρο θα εγερθούμε πάλι!!!(μία φοβερή συνέντευξη του Αρτέμη των TXC...)

 Συνέντευξη στον Θεόδωρο – Νεκτάριο Ζούμπο για το pentapostagma.gr

Η πορεία του Νεοραψωδού Αρτέμη (Φανουργιάκη) είναι μακρά στην ελληνική μουσική σκηνή. Από τους TXC σε συνεργασία με τον Ευθύμη και τώρα μόνος του με τον «Λυκόσχημο Αμνό». Οι ρίμες του μαγεύουν και προβληματίζουν. Τα λόγια του ακόμα περισσότερο. Είχαμε την ευτυχία να μιλήσουμε με τον γνωστό καλλιτέχνη και να μας πει πολλά ενδιαφέροντα για την δουλειά του, την συνεργασία με τον Σταμάτη Σπανουδάκη, τον γέροντα Παϊσιο, την επανάσταση και την σχέση του με τον Θεό.

α) Δυο λόγια για τον καινούργιο δίσκο σου. Πώς προέκυψε ο τίτλος Λυκόσχημος Αμνός;

O «Λυκόσχημος Αμνός» είναι το αντίθετο του «Προβατόσχημου Λύκου». Όπως οι αποστατικές δυνάμεις έχουν τους πράκτορές τους, οι οποίοι ενδύονται την προβιά του προβάτου, προκειμένου να καταφέρουν πλήγματα στις τάξεις του λογικού ποιμνίου, έτσι υπάρχει και το αντίπαλον δέος, οι «Λυκόσχημο Αμνοί». Είναι οι σιωπηλοί εργάτες της αρετής, οι πολεμιστές του φωτός (όχι του «κτιστού» φωτός, αλλά αυτού που εκπορεύεται «εκ του Πατρός των Φώτων»), για τους οποίους ορίστηκε να αγωνίζονται πίσω αλλά και μέσα στις εχθρικές γραμμές. Οι άνθρωποι αυτοί κινούνται σε ένα στέρφο πνευματικά περιβάλλον και προκειμένου να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, να ρίξουν τον σπόρο του Καλού και να βλαστήσει, συχνά επιβάλλεται να υιοθετήσουν κάποιο αλλότριο εξωτερικό σχήμα. Το φαίνεσθαί τους, όχι μόνο δεν μαρτυρεί τίποτα από την εσωτερική τους ζωή – το αντίθετο μάλιστα…Ο δίσκος λοιπόν, είναι ουσιαστικά ένας φόρος τιμής σε αυτούς τους ανθρώπους.

ΤΟ "ΣΥΝΘΗΜΑ" ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

῾᾽Αποθώμεθα τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός᾽.

Το "σύνθημα"- προσανατολισμός πού ἀκούγεται καθ᾽ ὅλη τή διάρκεια τῆς Μ. Σαρακοστῆς εἶναι τό λόγιο τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τό ὁποῖο καλεῖ σέ ἀποτίναξη τῶν σκοτεινῶν ἁμαρτωλῶν ἔργων μας καί σέ ἔνδυσή μας μέ τά ὅπλα τοῦ φωτός. ῾᾽Αποθώμεθα τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός᾽.

Τό πρῶτο πού μᾶς ἐπισημαίνει ὁ ἀπόστολος εἶναι ν᾽ ἀποδεχθοῦμε ὅτι πολύ συχνά βρισκόμαστε σέ κατάσταση σκότους, δηλ. ἁμαρτίας, γι᾽ αὐτό καί τά ἔργα μας εἶναι ἔργα ἁμαρτωλά. Κι εἶναι γεγονός ὄτι δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος καί μάλιστα Χριστιανός, πού νά μήν ὁμολογεῖ μέ εὐκολία τήν ἁμαρτωλότητά του σ᾽ ἕνα γενικό καί ἀόριστο ἐπίπεδο. ῾Καί ποιός δέν εἶναι ἁμαρτωλός;᾽ ἀκοῦμε ἀπό τόν καθένα στήν ὅποια συζήτηση πού μποροῦμε νά κάνουμε μαζί του. Μιά τέτοια ὁμολογία ὅμως πού καλύπτεται κάτω ἀπό τήν ἀοριστολογία καί τή γενικολογία δέν φαίνεται νά εἶναι αὐτό πού ἔχει κατά νοῦ ὁ ἀπόστολος. Καί τοῦτο γιατί ἡ ἀόριστη ἀποδοχή τῆς ἁμαρτωλότητός μας κατά πᾶσα πιθανότητα λειτουργεῖ ὡς ἄλλοθι τῆς ἴδιας τῆς ἁμαρτίας μας, ἀφοῦ τελικά ὅλοι τό...ἴδιο κάνουμε καί στήν ἴδια κατάσταση βρισκόμαστε. Μέ ἄλλα λόγια ὁμολογοῦμε τήν ἁμαρτωλότητα τῆς ἀνθρώπινης φύσης μας γιά νά τή δικαιώσουμε ὡς κάτι τό φυσικό!

Τί μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα στα σχολεία μας..ΑΙΣΧΟΣ! ( ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ)

Οι "υπέυθυνοι" του Αίσχους!!!!

 Μια αποκαλυπτική ομιλία της Ευδοξίας Αυγουστίνου, Φιλολόγου-Θεολόγου με θέμα: Αξιακοί προσανατολισμοί στα σχολικά μας βιβλία. Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο της Βέροιας, σε εκδήλωση προς τιμήν της Πολύτεκνης Μητέρας που διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας.

δείτε το βίντεο...

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: 14 χρόνια από την κοίμησή του.(ΒΙΝΤΕΟ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ)

Ως ιερέας ο Γέροντας Εφραίμ δέχτηκε την πρόσκληση του γερο-Ιωσήφ να τον λειτουργήσει στον Άγιο Βασίλειο. Μετά τη λειτουργία του ζήτησε να πει το λογισμό του. Κανόνισαν για κάποιο βράδυ. Ανέβηκε στον Άγιο Βασίλειο, κάθησε σ’ ένα πεζουλάκι έξω από το μικρό αρχονταρίκι, και έχοντας απλωμένη στα πόδια του τη μυσταγωγία της άγριας νυχτερινής φύσης προσευχόταν ως τα μεσάνυχτα περιμένοντας να τελειώσει ο γερο-Ιωσήφ την προσευχή του. «Πέντε ολόκληρες ώρες», έλεγε κατόπιν ο Γέροντας, «δεν σταμάτησαν καθόλου τα δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια μου». Τις ίδιες στιγμές ο γερο-Ιωσήφ αναλογιζόταν βαλλόμενος από λογισμούς απογοητεύσεως: «Τί θέλω ν’ ασχοληθώ με τον παπα-Εφραίμ; Κι αυτός θα είναι σαν τους άλλους!» Τελικά έστειλε τον πατέρα Αθανάσιο, τον αδελφό του, και τον κάλεσε.

Ο Γέροντας του εξομολογήθηκε τρεις περιπτώσεις υψηλής πνευματικής καταστάσεως που είχε βιώσει. Όταν τελείωσε, είπε ο γερο-Ιωσήφ αποφαντικά: «Εσύ έψαχνες έμενα κι εγώ εσένα!» Μια ιστορία βαθιάς πνευματικής σχέσεως άρχιζε. Εφεξής ο Γέροντας ονόμαζε τον γερο-Ιωσήφ γέροντά του. Και ομολογούσε: «Δεν αγάπησα και δεν φοβήθηκα τόσο πολύ κανέναν άνθρωπο στον κόσμο».

Άρχισε να ανεβαίνει τακτικά στον Άγιο Βασίλειο, για να λειτουργεί στον γέροντα. Κάθε Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο και Κυριακή γύρω στα μεσάνυχτα γάντζωνε στη ζώνη του ένα μικρό λαδοφάναρο, και με το μπαστούνι στο δεξί και το κομποσχοίνι στο αριστερό χέρι ανηφόριζε για μισή ώρα ως τον Άη Βασίλη.

Το νόμισμα της καλοσύνης

Κάποτε ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκι βγήκε στον απογευματινό του περίπατο.

Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι του  και ζητούσε βοήθεια. Ο Ντοστογιέφσκι ψάχνει τις τσέπες του να βρει κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα. Ψάχνει το ρολόι του να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του.