Εσχατολογία και ανάθεση ευθυνών στους άλλους: οι αγαπημένες συνήθειες πολλών «στύλων της Ορθοδοξίας»*.
Πολλοί χριστιανοί αρέσκονται να μιλούν, να γράφουν και να
ασχολούνται συνεχώς με τα «έσχατα». Και θα πει κανείς ότι καλά κάνουν. Όχι
φυσικά. Δεν κάνουν καλά. Διότι όταν λέμε ότι ασχολούνται με τα έσχατα, δεν εννοούμε
ότι έχουν μνήμη θανάτου (αυτό όντως θα ήταν καλό), αλλά προσπαθούν συνεχώς να
δαιμονοποιούν πρόσωπα και καταστάσεις, να βλέπουν παντού το κακό και να
προσπαθούν να το κατατροπώσουν. Να φαντάζονται παντού το τέλος….και το θέμα είναι ότι
ενώ όλοι αυτοί είναι χριστιανοί (έτσι δηλώνουν), φοβούνται το τέλος! Και αυτό είναι αντιφατικό, διότι από αυτά που
εγώ γνωρίζω, ξέρω ότι στο τέλος θα έρθει ο Χριστός, άρα γιατί να φοβάμαι; Γιατί
να αγωνιώ; Αφού στο τέλος θα θριαμβεύσει ο Κύριος;



















